Acts 5

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny

1 Pewien zaś człowiek, imieniem Ananiasz, wraz z Safirą, swoją żoną, sprzedał posiadłość 

2 i zatrzymał [część] zapłaty, za wiedzą też żony, a pewną cześć przyniósł i położył u stóp apostołów. (Ac 4:34; Ac 4:37) 

3 Wówczas Piotr powiedział: Ananiaszu, dlaczego szatan napełnił twoje serce, [tak] że okłamałeś Ducha Świętego i zachowałeś sobie [część] z zapłaty za rolę? (Ge 3:5; Jos 7:11; Mt 11:29; Mt 16:22; Lu 22:3; Joh 8:44; Joh 13:2; Joh 13:27; Ac 4:31; Ro 12:1; 1Co 3:16; 2Co 10:3; 2Co 11:14; Eph 4:25; Eph 5:17; 1Pe 5:8; 1Pe 5:9) 

4 Czy gdy należała do ciebie, nie była twoją, a po sprzedaniu, czy [należność] nie pozostawała w twojej mocy? Co sprawiło, że dopuściłeś w sercu do tego czynu? Nie skłamałeś ludziom, lecz Bogu. (Lu 12:1) 

5 Ananiasz zaś, słysząc te słowa, upadł i wydał ostatnie tchnienie. I wielki strach ogarnął wszystkich, którzy tego słuchali. (Le 10:2; Jos 7:25; 2Sa 6:7; Mt 18:15; Mt 24:24; Ac 2:43; Ac 5:7; Ac 5:11; Ac 19:17; 1Co 11:27; 1Co 11:30; 2Co 13:5; Ga 6:7; Eph 6:16; 1Ti 5:20; Jas 5:19) 

6 Młodsi tymczasem powstali, owinęli go, wynieśli i pogrzebali. 

7 A po upływie około trzech godzin nadeszła i jego żona, nieświadoma tego, co się stało. 

8 Piotr zaś odezwał się do niej: Powiedz mi, czy za tyle oddaliście rolę? Ona na to: Tak, za tyle. 

9 A Piotr do niej: Co się stało, że umówiliście się, aby wystawić na próbę Ducha Pańskiego? Oto nogi tych, którzy pogrzebali twojego męża, są u drzwi – i ciebie wyniosą. (Ac 15:10; 1Co 10:9) 

10 I natychmiast upadła u jego nóg, i oddała ostatnie tchnienie. A gdy weszli młodsi, znaleźli ją martwą, wynieśli [ją zatem] i pogrzebali obok jej męża. 

11 I wielki strach ogarnął całe zgromadzenie oraz wszystkich, którzy tego słuchali. (Ac 2:43; Ac 5:5; Ac 8:1; Ac 8:3; Ac 9:31; Ac 11:22; Ac 11:26; Ac 12:1; Ac 12:5; Ac 13:1; Ac 14:23; Ac 14:27; Ac 15:3; Ac 15:4; Ac 15:22; Ac 15:41; Ac 16:5; Ac 18:22; Ac 19:17; Ac 19:32; Ac 19:40; Ac 20:17; Ac 20:28) 

Działalność misyjna apostołów i Kościoła

12 A przez ręce apostołów działo się wśród ludu wiele znaków i cudów. I wszyscy jednomyślnie byli w krużganku Salomona, (Mt 4:5; Mr 16:17; Joh 4:48; Joh 10:23; Ac 1:14; Ac 2:43; Ac 2:46; Ac 3:11; Ac 4:24; Ac 6:8; Ac 14:3; Ac 15:12; Ac 15:25; Ro 15:6) 

13 z postronnych natomiast nikt nie ośmielał się do nich dołączać, ale lud miał ich w wielkim poważaniu. (Ac 2:47; Ac 4:21) 

14 Przybywało też coraz więcej wierzących Panu, mnóstwo mężczyzn, jak i kobiet, (Ac 2:41; Ac 2:47; Ac 4:4; Ac 6:7; Ac 11:21; Ac 11:24; Ac 14:1; Ac 21:20) 

15 tak że też na ulice wynosili słabych i kładli na noszach i posłaniach, aby przynajmniej cień przechodzącego Piotra zasłonił niektórych z nich. (Mt 9:20; Mr 6:56; Ac 19:11; Ac 19:12) 

16 Schodził się również tłum z okolicznych miast Jerozolimy, niosąc z sobą słabych i dręczonych przez duchy nieczyste, i wszyscy oni doznawali uzdrowienia. (Mt 14:35; Mr 16:18; Ac 8:7) 

Uwięzienie i uwolnienie apostołów

17 Wówczas powstał arcykapłan oraz wszyscy, którzy z nim byli, będący stronnictwem saduceuszów, napełnieni zazdrością, (Ac 4:1; Ac 13:45; Ac 15:5; Ac 17:5; Ac 24:5; Ac 24:14; Ac 26:5; Ac 28:22; Jas 3:14; Jas 3:16) 

18 schwytali w ręce apostołów i osadzili ich w publicznym więzieniu. (Lu 21:12; Ac 4:3) 

19 Jednak anioł Pana otworzył w nocy drzwi więzienia, wyprowadził ich i powiedział: (Ge 16:7; Ex 3:2; Ps 34:8; Mt 1:20; Mt 2:13; Mt 2:19; Mt 28:2; Lu 1:11; Lu 2:9; Joh 20:12; Ac 7:30; Ac 8:26; Ac 10:3; Ac 12:7; Ac 12:23; Ac 16:26; Ac 28:2) 

20 Idźcie, stańcie i ogłaszajcie ludowi w świątyni wszystkie słowa tego życia. (Joh 6:63; Php 2:16; 2Ti 4:2) 

21 Posłuchali więc tego i z nastaniem poranka weszli do świątyni, gdzie zaczęli nauczać. A gdy przybył arcykapłan i ci, którzy z nim byli, zwołali Sanhedryn i całą starszyznę synów Izraela i posłali do więzienia, żeby ich sprowadzono. (Ac 4:5) 

22 Podwładni jednak, gdy tam przybyli, nie znaleźli ich w więzieniu; zawrócili więc i oznajmili: (Ac 12:18) 

23 Więzienie znaleźliśmy zamknięte z całą starannością, również strażników stojących przy bramach, lecz po otwarciu nikogo wewnątrz nie znaleźliśmy. 

24 A gdy dowódca straży świątynnej oraz arcykapłani usłyszeli te słowa, byli zakłopotani co do nich, co też się stało. (Lu 22:4; Lu 22:52; Ac 4:1) 

25 Wtem przybył ktoś i doniósł im: Oto ludzie, których osadziliście w więzieniu, są w świątyni; stanęli tam i nauczają lud. 

26 Wówczas dowódca straży poszedł wraz z podwładnymi i sprowadził ich bez użycia siły; obawiali się bowiem ludu, aby ich nie ukamienowali. (De 17:5; Mt 14:5; Mt 21:26; Mt 21:46; Mr 11:32; Mr 12:12; Lu 20:19; Lu 22:2; Ac 4:21; Ac 5:13; Ac 7:58) 

Apostołowie przed Sanhedrynem

27 Po przyprowadzeniu zaś stawili ich przed Sanhedrynem. I zapytał ich arcykapłan: (Ac 4:15) 

28 Nakazem zakazaliśmy wam nauczać w tym imieniu, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką i chcecie na nas ściągnąć krew tego człowieka. (Mt 23:35; Mt 27:25; Ac 2:23; Ac 3:13; Ac 4:10; Ac 4:18; Ac 5:40) 

29 Piotr zaś z apostołami odpowiedział: Trzeba być posłusznym Bogu bardziej niż ludziom. (Ex 1:17; Da 3:17; Ac 4:19) 

30 Bóg naszych ojców wzbudził Jezusa, którego wy zgładziliście, wieszając na drzewie, (Ac 2:23; Ac 2:24; Ac 2:32; Ac 2:36; Ac 3:15; Ac 4:10; Ac 10:39; Ac 10:40; Ac 13:30; Ac 17:31; Ac 22:14; Ga 3:13; 1Pe 2:24) 

31 Tego Bóg wywyższył swoją prawicą jako Założyciela i Zbawcę, aby dać Izraelowi opamiętanie i odpuszczenie grzechów. (Mr 16:19; Lu 2:11; Lu 24:47; Ac 2:33; Ac 2:38; Ac 10:43; Ac 11:18; Ac 13:38; Eph 1:19; Php 2:9; Heb 2:10; Heb 12:2) 

32 A my jesteśmy świadkami tych spraw, a także Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy są Mu posłuszni. (Lu 24:48; Joh 15:26; Joh 15:27; Ac 1:8; Ac 2:32; Ac 3:15; Ac 10:39; Ro 1:5; 1Jo 5:6) 

33 A gdy to usłyszeli, wybuchli jak przecięci i zamierzali ich zabić. (Ac 7:54) 

34 Powstał jednak w Sanhedrynie pewien faryzeusz, imieniem Gamaliel, nauczyciel Prawa poważany przez cały lud, polecił wyprowadzić na chwilę apostołów (Lu 5:17; Ac 4:15; Ac 22:3) 

35 i powiedział do nich: Mężowie Izraelici, zastanówcie się dobrze odnośnie do tych ludzi, co zamierzacie zrobić. 

36 Bo przed tymi dniami powstał Teudas, podawał się za kogoś; przyłączyła się do niego liczba około czterystu mężczyzn; a gdy został usunięty, wszyscy, ilu ich za nim poszło, zostali rozproszeni i znikli. 

37 Po nim powstał Juda Galilejczyk w czasie spisu i pociągnął lud za sobą; ten zginął, a wszyscy, którzy go posłuchali, poszli w rozsypkę. (Lu 2:1; Lu 2:2) 

38 I teraz mówię wam: Odstąpcie od tych ludzi i zostawcie ich; bo jeśli od ludzi jest ten plan lub to dzieło, to zostanie zniszczone; (Pr 21:30; Isa 8:10; Mt 15:13) 

39 jeśli jednak jest z Boga, nie zdołacie ich zniszczyć – i obyście się przy tym nie okazali ludźmi walczącymi z Bogiem. I posłuchali go, (2Ch 13:12; Ac 9:5) 

40 po czym przywołali apostołów, wychłostali ich, zabronili im mówić w imieniu Jezusa i zwolnili ich. (Mt 10:17; Mt 23:34; Mr 13:9; Ac 4:18; Ac 5:28; Ac 22:19) 

41 Oni natomiast odchodzili sprzed oblicza Sanhedrynu, ciesząc się, że zostali uznani za godnych niegodnego potraktowania – dla [Jego] imienia. (Mt 5:10; Ac 9:16; 1Pe 4:13) 

42 Każdego też dnia w świątyni i po domach nie przestawali nauczać i głosić dobrej nowiny o Chrystusie Jezusie. (Ac 2:46; Ac 8:4; Ac 8:35; Ac 11:20; Ac 13:32; Ac 17:3; Ac 17:18; Ac 18:5; Ac 18:28) 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).