Acts 6

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 W tych dniach, gdy liczba uczniów rosła, doszło do szemrania hellenistów[1] przeciw Hebrajczykom, że przy codziennej posłudze przeoczano ich wdowy. (De 10:18; De 24:17; De 24:19; De 26:12; Isa 1:17; Isa 1:23; Jer 7:6; Mal 3:5; Ac 2:45; Ac 4:35; Ac 5:14; Ac 6:7; Ac 9:29; Ac 9:39; Ac 9:41; 1Ti 5:3)2 Wówczas Dwunastu[2] zwołało rzeszę uczniów i powiedziało: Nie byłoby pożądane, gdybyśmy porzucili Słowo Boga, aby usługiwać przy stołach. (Ac 1:26; Ac 14:23; Ac 20:28; Eph 4:11; Tit 1:5)3 Znajdźcie sobie natomiast, bracia, siedmiu[3] cenionych mężczyzn, pełnych Ducha i mądrości, którym zlecimy tę potrzebę, (Ex 18:17; De 1:13; Ne 13:13; Ac 6:5; Ac 6:10; Ac 10:22; Ac 16:2; Ac 22:12; 1Ti 3:7; 3Jo 1:12)4 a my poświęcimy się modlitwie i posłudze Słowa. (Ac 1:14; Ac 2:42; Ac 20:24)5 I spodobało się to Słowo całej rzeszy, i wybrali Szczepana, człowieka pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmena i Mikołaja, prozelitę[4] z Antiochii.[5] (Ac 6:3; Ac 6:8; Ac 6:10; Ac 8:5; Ac 8:26; Ac 11:24; Ac 21:8)6 Tych stawili przed apostołami, [którzy] pomodlili się i nałożyli na nich ręce. (Mr 5:23; Ac 1:24; Ac 8:17; Ac 9:17; Ac 13:3; Ac 14:23; Ac 19:6; 1Ti 4:14; 2Ti 1:6)7 A Słowo Boga krzewiło się i liczba uczniów w Jerozolimie niezmiernie rosła, liczna też rzesza kapłanów okazywała posłuszeństwo wierze. (Ac 2:41; Ac 2:47; Ac 4:4; Ac 5:14; Ac 6:1; Ac 11:21; Ac 11:24; Ac 12:24; Ac 14:1; Ac 14:22; Ac 19:20; Ac 21:20; Ro 16:26)8 Szczepan[6] zaś, pełen łaski i mocy, czynił cuda i wielkie znaki wśród ludu. (Mr 16:17; Joh 4:48; Ac 1:8; Ac 2:43; Ac 3:4; Ac 4:33; Ac 5:12; Ac 6:1; Ac 8:6; Ac 14:3; Ac 15:12)9 Powstali zaś niektórzy z tak zwanej synagogi wyzwoleńców,[7] Cyrenejczyków, Aleksandryjczyków oraz tych z Cylicji[8] i Azji, i rozprawiali ze Szczepanem. (Mt 27:32; Ac 15:23; Ac 15:41; Ac 22:3; Ac 23:34)10 Lecz nie mogli sprostać mądrości i Duchowi, w którym przemawiał. (Lu 21:15; Ac 6:3; Ac 6:5)11 Wówczas podstawili mężczyzn mówiących: Usłyszeliśmy, jak wypowiada bluźniercze słowa przeciwko Mojżeszowi i Bogu. (1Ki 21:10; 1Ki 21:13; Mt 26:59; Mr 14:55)12 Podburzyli więc lud, starszych oraz znawców Prawa, powstali, porwali go i zaprowadzili do Sanhedrynu.13 Postawili też fałszywych świadków, którzy mówili: Ten człowiek nie przestaje mówić rzeczy przeciw temu świętemu miejscu oraz [przeciw] Prawu; (Jer 26:11; Mt 26:59; Ac 7:58; Ac 21:28; Ac 25:8)14 usłyszeliśmy go bowiem, jak mówi, że ten Jezus z Nazaretu zburzy to miejsce i zmieni zwyczaje, które przekazał nam Mojżesz. (Ac 15:1; Ac 21:21; Ac 28:17)15 A gdy wszyscy, którzy zasiadali w Sanhedrynie, utkwili w nim wzrok, zauważyli, że jego oblicze jest niczym oblicze anioła.