Acts 13

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny

Działalność Kościoła w Antiochii

1 Byli zaś w Antiochii, w tamtejszym zgromadzeniu, prorokami i nauczycielami: Barnaba, Symeon, zwany Niger, Lucjusz Cyrenejczyk i Manaen, wychowywany razem z tetrarchą Herodem, oraz Saul. (Ge 29:33; Lu 3:1; Ac 5:11; Ac 11:22; Ac 11:24; Ac 11:25; Ac 11:26; Ac 11:27; Ac 14:23; Ac 15:32; Eph 4:11; 2Pe 1:1) 

2 Gdy tak służyli Panu i pościli, Duch Święty powiedział: Oddzielcie mi już Barnabę i Saula do tego dzieła, do którego ich sobie powołałem. (Ac 8:29; Ac 9:15; Ac 10:19; Ac 16:6; Ac 20:28; Ac 22:21; Ro 1:1; Ga 1:15; 1Ti 2:7; 2Ti 1:11) 

3 Wtedy, po [zakończeniu] postu i modlitwy, nałożyli na nich ręce i wyprawili ich. (Ac 6:6; Ac 14:23; 1Ti 4:14; 1Ti 5:22) 

PIERWSZA PODRÓŻ MISYJNA Wydarzenia na Cyprze

4 Oni zatem, wysłani przez Ducha Świętego, zeszli do Seleucji, stamtąd natomiast odpłynęli na Cypr, (Ac 4:36; Ac 15:39) 

5 a gdy znaleźli się w Salaminie, głosili Słowo Boga w synagogach Żydów; mieli też Jana [jako] pomocnika. (Mr 6:2; Lu 4:15; Ac 13:14; Ac 13:26; Ac 13:46; Ac 19:22) 

6 Po przejściu całej wyspy aż do Pafos spotkali pewnego mężczyznę, maga, fałszywego proroka, Żyda imieniem Bar-Jezus, (Ex 7:11; Mt 2:1; Mt 2:7; Mt 2:10; Mt 7:15; Ac 8:9; Ac 8:11) 

7 który był z prokonsulem Sergiuszem Pawłem, rozumnym człowiekiem. Ten przywołał Barnabę oraz Saula i pragnął posłuchać Słowa Bożego. (Ac 18:12; Ac 19:38) 

8 Jednak Elimas, mag – tak bowiem tłumaczone jest jego imię – zaczął im się przeciwstawiać, starając się odwieść prokonsula od wiary. (Isa 30:11; 2Ti 3:8) 

9 Saul zaś, albo też Paweł, napełniony Duchem Świętym, wpatrzył się w niego (Lu 1:15) 

10 i powiedział: Pełny wszelkiego oszustwa i wszelkiej przewrotności, synu diabelski, nieprzyjacielu wszelkiej sprawiedliwości! Czy nie przestaniesz wykrzywiać prostych dróg Pana? (Pr 10:9; Ho 14:9; Mt 13:38; Joh 8:44; 1Jo 3:8; 1Jo 3:10) 

11 A oto teraz ręka Pana na tobie, i będziesz ślepy, i nie będziesz oglądał słońca – do czasu. Natychmiast też ogarnęły go mrok i ciemność, a chodząc wokół, szukał, kto by go poprowadził za rękę. (Ge 19:11; Ex 9:3; Ps 32:4; Ac 9:8; Ac 22:11) 

12 Wtedy prokonsul zobaczył, co się stało, i uwierzył, zdumiony nauką Pana. 

Wydarzenia w Antiochii Pizydyjskiej

13 Po odpłynięciu z Pafos ci, którzy byli przy Pawle, przybyli do Perge w Pamfilii; Jan natomiast odłączył się od nich i wrócił do Jerozolimy. (Ac 2:10; Ac 12:25; Ac 13:5; Ac 14:24; Ac 15:38) 

14 Oni tymczasem z Perge dotarli do Antiochii Pizydyjskiej, w dzień szabatu weszli do synagogi i usiedli. (Ac 13:5; Ac 13:42; Ac 13:44; Ac 14:21; Ac 16:13) 

15 A po odczytaniu Prawa i Proroków przełożeni synagogi posłali do nich, mówiąc: Mężowie bracia, jeśli jest w was jakieś słowo zachęty do ludu – mówcie. (Mt 5:17; Mt 7:12; Mr 5:22; Lu 16:16; Ac 13:27; Ac 15:21) 

16 Wówczas powstał Paweł, dał znak ręką i powiedział: Mężowie izraelscy i wy, którzy boicie się Boga, posłuchajcie! (Lu 4:20; Ac 10:2; Ac 10:22; Ac 10:35; Ac 12:17; Ac 13:26; Ac 19:33; Ac 21:40) 

17 Bóg tego ludu Izraela wybrał sobie naszych ojców i wywyższył lud na obczyźnie w ziemi egipskiej, i z podniesionym ramieniem wyprowadził go z niej, (Ex 6:1; Ex 6:6; Ex 12:51; Ex 14:8; De 7:6; Ps 105:23; Ac 7:17) 

18 i przez około czterdzieści lat znosił ich cierpliwie na pustyni; (Ex 16:35; Nu 14:34; De 1:31; Ac 7:36) 

19 a po wytępieniu siedmiu narodów z ziemi kananejskiej, dał im ich ziemię w dziedzictwo (De 7:1; Jos 14:1; Ps 78:55; Ac 7:45) 

20 na około czterysta pięćdziesiąt lat. Potem też dał im sędziów, aż do proroka Samuela. (Jud 2:16; Jud 2:18; 1Sa 3:20; Ac 3:24) 

21 Następnie zażądali króla i Bóg dał im Saula, syna Kisza, człowieka z pokolenia Beniamina – [na] lat czterdzieści. (1Sa 8:5; 1Sa 8:19; 1Sa 9:1; 1Sa 10:20; 1Sa 10:24; 1Sa 11:15) 

22 A gdy go odrzucił, wzbudził im na króla Dawida, któremu też wystawił świadectwo: Znalazłem Dawida, syna Jessaja, człowieka według mojego serca, który wykona całą moją wolę. (1Sa 13:14; 1Sa 16:12; 2Sa 2:4; 2Sa 5:3; Ps 89:21; Isa 44:28; Ho 13:11; Ac 13:36) 

23 Z jego nasienia Bóg, według obietnicy, wywiódł Izraelowi Zbawcę Jezusa, (2Sa 7:12; Ps 132:11; Isa 11:1; Lu 2:11; Ac 2:30; Ro 1:3; Ro 11:26) 

24 przed którego przyjściem Jan głosił chrzest opamiętania całemu ludowi Izraela. (Mt 3:1; Mt 3:6; Mr 1:4; Lu 3:3; Ac 19:4) 

25 A przy końcu swego biegu Jan mówił: Za kogo mnie uważacie? To nie jestem ja, ale oto za mną idzie Ten, którego sandałów u stóp nie jestem godzien rozwiązać. (Mt 3:11; Mr 1:7; Lu 3:16; Joh 1:20; Joh 1:27) 

26 Mężowie bracia, synowie rodu Abrahama, i ci wśród nas, którzy się boicie Boga, nam zostało posłane słowo tego zbawienia. (Ac 10:2; Ac 13:16; Ac 13:46) 

27 Mieszkający w Jerozolimie bowiem i ich przełożeni nie rozpoznali Go i przez skazanie Go wypełnili głosy proroków czytane w każdy szabat; (Joh 16:3; Ac 3:17; Ac 13:15; 1Co 2:8) 

28 choć nie znaleźli nic, czym zasłużyłby na śmierć, zażądali od Piłata, aby został zgładzony. (Mt 26:60; Mt 27:22; Mr 14:55; Mr 15:13; Mr 15:14; Lu 23:4; Lu 23:14; Lu 23:21; Lu 23:22; Lu 23:23; Joh 18:38; Joh 19:4; Joh 19:6; Joh 19:15; Ac 3:13) 

29 A gdy wykonali wszystko, co było o Nim napisane, zdjęli [Go] z drzewa i złożyli w grobowcu. (Mt 27:59; Mr 15:46; Lu 23:53; Joh 19:38; Joh 19:41; Ac 5:30) 

30 Bóg jednak wzbudził Go z martwych. (Ac 2:24; Ac 2:32; Ac 3:15; Ac 4:10; Ac 5:30; Ac 10:40; Ac 13:33; Ac 17:31) 

31 On też przez wiele dni był oglądany przez tych, którzy razem z Nim przyszli z Galilei do Jerozolimy; oni to teraz są Jego świadkami wobec ludu. (Mt 28:17; Mr 16:9; Mr 16:12; Mr 16:14; Lu 24:15; Lu 24:48; Ac 1:3; Ac 1:8; Ac 1:11; Ac 2:7; Ac 2:32; Ac 3:15; Ac 5:32; Ac 10:39; Ac 10:41; Ac 22:15; 1Co 15:5) 

32 I my ogłaszamy wam dobrą nowinę o obietnicy złożonej ojcom, (Ac 13:23; Ac 26:6) 

33 że Bóg wypełnił ją względem nas, ich dzieci, przez wzbudzenie nam Jezusa, jak to napisano w psalmie drugim: Jesteś moim Synem, Ja cię dziś zrodziłem. (Ps 1:1; Ps 2:7; Mt 3:17; Mt 17:5; Heb 1:5; Heb 5:5) 

34 A że Go wzbudził z martwych, aby już więcej nie uległ skażeniu, powiedział w ten sposób: Dam wam świętości Dawida, godne zaufania. (Isa 55:3; Ro 6:9; Ro 8:11) 

35 Dlatego i na innym miejscu mówi: Nie dasz Twojemu świętemu oglądać skażenia. (Ps 16:10; Ac 2:27; Ac 2:31) 

36 Dawid bowiem, gdy oddał usługi własnemu pokoleniu, zgodnie z Bożym planem zasnął i został przyłączony do swoich ojców, oglądał więc skażenie – (2Sa 7:12; 1Ki 2:10; Ac 2:29; Ac 13:22) 

37 Ten jednak, którego Bóg wzbudził, nie oglądał skażenia. (Ac 2:24; Ac 17:31) 

38 Niech wam zatem wiadome będzie, mężowie bracia, że przez Tego zwiastowane jest wam odpuszczenie grzechów, (Lu 24:47; Ac 5:31; Ac 10:43) 

39 i to wszystkich, co do których nie byliście w stanie być usprawiedliwieni w Prawie Mojżesza; w Nim każdy, kto wierzy, dostępuje usprawiedliwienia. (Isa 53:11; Joh 3:15; Ac 10:43; Ro 2:13; Ro 3:28; Ro 4:25; Ro 6:7; Ro 10:4; Ga 2:16; Ga 3:8; Ga 3:11; Heb 9:9) 

40 Uważajcie zatem, aby nie przyszło to, co zostało powiedziane u proroków: (Hab 1:5) 

41 Spójrzcie, szydercy, zdziwcie się i zgińcie, bo za waszych dni dokonuję dzieła, dzieła, któremu na pewno nie uwierzylibyście, jeśliby wam ktoś o nim opowiadał. (Isa 29:14) 

42 A gdy wychodzili, zachęcano ich, aby w następny szabat opowiedzieli im o tych sprawach. 

43 Po opuszczeniu zaś synagogi wielu Żydów i pobożnych prozelitów poszło za Pawłem i Barnabą, którzy rozmawiali z nimi i przekonywali ich, aby trwali w łasce Bożej. (Ac 6:5; Ac 11:23; Ac 14:22; Ga 5:4; Heb 12:15; 1Pe 5:12) 

44 A w następny szabat prawie całe miasto zeszło się, aby słuchać Słowa Pana. 

45 Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, zostali napełnieni zazdrością, i bluźniąc, zaczęli wypowiadać się przeciw temu, co mówił Paweł. (Ac 5:17; Ac 13:50; Ac 14:2; Ac 14:19; Ac 18:12; Ac 19:9; Ac 20:3; Ac 21:27; Ac 23:12; Ac 23:20; 1Th 2:16; Jud 1:10) 

46 Wtedy Paweł i Barnaba z ufną śmiałością powiedzieli: Wam najpierw należało opowiedzieć Słowo Boga, skoro jednak odsuwacie je od siebie i uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, oto zwracamy się do narodów. (Mt 22:8; Lu 7:30; Ac 3:26; Ac 4:13; Ac 9:15; Ac 11:18; Ac 13:5; Ac 18:6; Ac 22:21; Ac 28:28; Ro 1:16; Ro 11:11) 

47 Tak bowiem nakazał nam Pan: Ustanowiłem cię światłem dla narodów, abyś był dla zbawienia aż po krańce ziemi. (Isa 42:6; Isa 49:6; Lu 2:32; Joh 8:12) 

48 Poganie, słysząc to, cieszyli się i chwalili Słowo Pana, i uwierzyli wszyscy, ilu ich było usposobionych do życia wiecznego – (Mt 8:9; Mt 28:16; Lu 7:8; Joh 3:15; Joh 3:36; Ac 4:28; Ac 11:18; Ac 15:2; Ac 18:2; Ac 22:10; Ac 28:23; Ro 8:29; Ro 8:30; Ro 13:1; 1Co 2:7; 1Co 16:15; Eph 1:5; Eph 1:11) 

49 rozchodziło się zaś Słowo Pana po całej krainie. 

50 Żydzi zaś podburzyli pobożne wpływowe kobiety oraz główne osoby w mieście i wzniecili prześladowanie przeciw Pawłowi i Barnabie, i wypędzili ich ze swoich granic. (Mt 27:20; Mr 15:43; Ac 13:43; Ac 14:2; Ac 14:19; Ac 17:4; Ac 17:12; 2Co 11:25; 2Co 11:26; 1Th 2:15; 2Ti 3:11) 

51 Oni zaś otrząsnęli proch ze swoich nóg przeciw nim i poszli do Ikonium. (Mt 10:14; Mr 6:11; Lu 9:5; Lu 10:11; Ac 14:1; Ac 14:21; Ac 18:6) 

52 Uczniowie zaś pozostawali pełni radości i Ducha Świętego. (Mt 5:12; Ac 4:31; Ac 9:31; Ac 12:24) 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).