Sign in for free

Acts 14

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 W Ikonium zaś stało się tak samo. Weszli do synagogi Żydów i przemówili w taki sposób, że uwierzył liczny tłum zarówno Żydów, jak i Greków. (Ac 13:5; Ac 14:21; Ac 16:2) 2 Jednak nieposłuszni[1] Żydzi podburzyli i wrogo nastawili[2] dusze pogan przeciw braciom. (Ac 12:17; Ac 13:45; Ac 13:50; Ac 17:5; Ac 17:13; Ac 21:27) 3 Spędzili tam więc dłuższy czas,[3] z ufną odwagą głosząc o Panu, który poświadczał Słowo swojej łaski i sprawiał, że przez ich ręce działy się znaki i cuda. (Mr 16:17; Mr 16:20; Joh 4:48; Ac 2:43; Ac 4:13; Ac 4:29; Ac 4:33; Ac 5:12; Ac 14:26; Ac 15:11; Ac 19:11; Ro 15:18; Heb 2:4) 4 Ludność miasta zaś była podzielona, jedni byli za Żydami, drudzy zaś za apostołami.[4] (Ac 17:4; Ac 23:7; Ac 28:24) 5 Gdy jednak doszło ze strony pogan i Żydów wraz z ich przełożonymi do próby znieważenia ich i ukamienowania, (Ac 7:58; Ac 14:19; 2Co 11:25; 2Co 12:10) 6 uświadomiwszy to sobie, uszli do miast likaońskich, Listry,[5] Derbe[6] oraz okolicy (Mt 10:23; Ac 14:20; Ac 16:1; 2Ti 3:11) 7 i tam głosili ewangelię.[7] (Ac 11:19; Ac 13:32; Ac 14:15; Ac 14:21) 8 A mieszkał w Listrze pewien człowiek o bezwładnych stopach, chromy od łona swojej matki,[8] który nigdy nie chodził. (Ac 3:2) 9 Ten usłyszał przemawiającego Pawła, który gdy mu się przypatrzył i dostrzegł, że ma wiarę, by być zbawiony,[9] (Mt 9:2; Mt 9:22; Mt 9:28; Mt 19:25; Mr 10:26; Lu 18:23; Ac 4:12; Ac 15:1; Ac 15:11; Ac 27:31; 2Th 2:10; 1Ti 2:4) 10 powiedział donośnym głosem: Stań prosto na swe nogi! Wówczas zerwał się – i zaczął chodzić. (Isa 35:6; Ac 3:8) 11 A kiedy tłumy zobaczyły, czego dokonał Paweł, podniosły swój głos i zaczęły mówić po likaońsku: Bogowie podobni ludziom zstąpili do nas. (Ac 8:10; Ac 28:6) 12 I zaczęto nazywać Barnabę Zeusem, a Pawła Hermesem, ponieważ był on głównym dzielącym się Słowem.[10] (Ex 7:1) 13 A kapłan Zeusa będącego przed miastem, przyprowadził do bram woły z wieńcami i, wraz z tłumami, chciał je złożyć w ofierze. 14 Gdy to usłyszeli apostołowie Barnaba i Paweł, rozdarli swoje szaty i przyskoczyli do tłumu, krzycząc: (Ge 37:29; Mt 26:65) 15 Ludzie, dlaczego to robicie? I my jesteśmy ludźmi podobnymi do was, a głosimy wam ewangelię, abyście odwrócili się od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich jest, (Ge 1:1; Ex 20:11; De 32:21; 1Sa 12:21; Ps 146:6; Isa 37:16; Jer 14:22; Jer 32:17; Lu 1:16; Ac 10:26; Ac 14:7; Ac 15:19; Ac 26:18; Ac 26:20; 1Th 1:9; Heb 3:12; Jas 5:17; Re 14:7) 16 który w minionych pokoleniach pozwalał[11] wszystkim narodom chodzić własnymi drogami, (Ac 17:30; 1Pe 4:3) 17 chociaż nie pozostawał bez świadectwa o sobie, wyświadczając dobro, dając wam z nieba deszcz i czasy urodzajne, napełniając pokarmem i radością wasze serca. (Le 26:4; De 28:12; Ps 68:9; Ps 104:15; Ps 104:27; Ps 147:8; Jer 5:24; Mt 5:45; Ac 17:27; Ro 1:19) 18 To mówiąc, ledwie powstrzymali tłumy od złożenia im ofiary. 19 Tymczasem z Antiochii[12] i z Ikonium przybyli Żydzi, przekonali tłumy, ukamienowali Pawła i wywlekli go na zewnątrz miasta, sądząc, że umarł. (Ac 13:45; Ac 13:50; Ac 14:2; Ac 14:5; Ac 17:13; 2Co 11:25; 2Ti 3:11) 20 Kiedy go jednak obstąpili uczniowie, wstał i wszedł do miasta. A nazajutrz odszedł z Barnabą do Derbe.[13] (Ac 14:6) 21 Po ogłoszeniu dobrej nowiny także temu miastu i pozyskaniu znacznej liczby uczniów, wrócili do Listry, Ikonium i Antiochii; (Mt 28:19; Ac 13:14; Ac 13:51; Ac 14:1; Ac 14:6; Ac 14:7) 22 tam utwierdzali dusze uczniów, zachęcali, aby trwali w wierze i mówili, że przez wiele ucisków trzeba nam wejść do Królestwa Bożego. (Lu 21:16; Joh 3:3; Joh 3:5; Joh 16:33; Ac 1:3; Ac 11:23; Ac 13:43; Ac 15:32; Ac 15:41; Ac 16:5; Ac 18:23; Ac 19:8; Ro 5:3; 2Co 6:4; Col 1:23; 1Th 3:3; 2Th 1:5; 2Ti 3:12) 23 A gdy z ich udziałem wybrali[14] im po zgromadzeniach prezbiterów, pomodliwszy się z postami, przedstawili ich Panu, któremu zaufali. (Ac 6:6; Ac 10:41; Ac 11:26; Ac 11:30; Ac 13:3; Ac 20:17; Ac 20:28; Ac 20:32; Ac 21:18; 2Co 8:19; Php 1:1; 1Ti 3:1; Tit 1:5) 24 Potem przeszli przez Pizydię i doszli do Pamfilii. 25 A gdy opowiedzieli Słowo w Perge, zeszli do Atalii, 26 stamtąd zaś odpłynęli do Antiochii,[15] gdzie zostali powierzeni łasce Boga do tego dzieła, które wykonali. (Ac 13:1) 27 Po przybyciu zaś i zebraniu zgromadzenia opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich dokonał i że otworzył poganom drzwi wiary. (Ac 11:18; Ac 13:46; Ac 15:4; Ac 15:12; Ac 21:19; 1Co 16:9; 2Co 2:12; Col 4:3; Re 3:8) 28 I pozostali z uczniami czas niemały. 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).