Luke 4

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Jezus zaś, pełen Ducha Świętego, wrócił znad Jordanu i był prowadzony w Duchu[1] po pustkowiu, (Eze 7:1; Eze 11:1; Mt 4:1; Mr 1:12; Lu 1:15; Lu 1:35; Lu 2:27; Lu 3:16; Lu 4:14; Lu 4:18; Lu 10:21; Ac 8:39)2 przez czterdzieści dni poddawany próbie przez diabła. W tych dniach nic nie jadł, a gdy się one dopełniły,[2] był głodny. (Ge 3:4; Ex 34:28; De 9:9; 1Ki 19:8; Job 1:9; Zec 3:1; Mt 13:19; Mt 13:39; Mt 26:37; Mr 14:33; Lu 12:50; Lu 22:37; Lu 22:44; Joh 8:44; Joh 19:30; Heb 4:15; 1Pe 5:8)3 Diabeł zaś powiedział do Niego: Jeśli jesteś Synem Boga,[3] powiedz temu kamieniowi, aby stał się chlebem. (Ge 3:1; Mt 4:3)4 A Jezus mu odpowiedział: Napisano: Nie samym chlebem człowiek żyć będzie. (De 8:3)5 Potem wyprowadził Go diabeł na górę[4] i w jednej chwili pokazał Mu wszystkie królestwa [zamieszkanego] świata.[5] (Mt 5:8; Mt 16:26; Lu 2:1)6 I powiedział diabeł do Niego: Tobie dam całą tę władzę[6] i chwałę ich,[7] gdyż mnie została przekazana i daję ją, komu chcę. (Mt 28:18; Lu 10:18; Lu 22:53; Lu 23:7; Joh 12:31; Joh 14:30; Ac 26:18; Eph 2:2; 1Jo 5:19; Re 13:2; Re 13:7)7 Jeśli więc Ty pokłonisz się przede mną, cała [ona] będzie Twoja.8 A Jezus odpowiedział mu: Napisano: Panu, twojemu Bogu, będziesz się kłaniał[8] i tylko[9] Jemu będziesz służył. (Le 26:1; De 5:9; De 6:13; De 10:20)9 Następnie zaprowadził Go do Jerozolimy, postawił na szczycie świątyni[10] i powiedział do Niego: Jeśli jesteś Synem Boga, rzuć się stąd w dół;10 napisano bowiem: Aniołom swoim przykaże o tobie, aby cię strzegli,[11] (Ps 91:11)11 oraz: Na rękach będą cię nosić, byś czasem swojej stopy nie uraził o kamień. (Ps 91:12)12 A Jezus odpowiedział mu: Powiedziano: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, twojego Boga.[12] (De 6:16; Isa 7:12; 1Co 10:9)13 Gdy zaś diabeł zakończył całą [tę] próbę, odstąpił od Niego – do [pewnego] czasu.[13] (Mr 8:33; Lu 11:14; Lu 22:42; Lu 22:53; Joh 8:40; Joh 14:30; Heb 4:15)14 Potem Jezus w mocy Ducha zawrócił do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. (Mt 4:12; Mt 9:26; Lu 4:1; Lu 4:18; Lu 4:37; Joh 4:43; Ac 10:37)15 On zaś, chwalony[14] przez wszystkich,[15] nauczał w ich synagogach. (Mt 4:23; Mt 9:35; Joh 18:20)16 Tak przyszedł do Nazaretu,[16] gdzie został wychowany, i w dzień szabatu, według swojego zwyczaju,[17] wszedł do synagogi i powstał, aby czytać.[18] (Mt 2:23; Mt 13:54; Mr 2:27; Mr 6:1; Lu 2:39; Lu 2:51; Lu 4:15; Lu 4:31; Ac 13:14; Ac 13:15; Ac 13:27; Ac 15:21; Ac 17:2; Heb 4:4)17 I podano Mu[19] zwój proroka Izajasza, On zaś rozwinął zwój i odnalazł miejsce, gdzie było napisane: (Lu 3:4)18 Duch Pana nade mną, ten, który namaścił mnie po to, abym niósł dobrą nowinę ubogim, posłał mnie, abym ogłosił więźniom wyzwolenie,[20] a niewidzącym ponowne przejrzenie, abym rozbitych odesłał wolnymi, (Le 8:12; 1Sa 16:12; Ps 102:21; Ps 103:6; Ps 146:7; Isa 42:1; Isa 42:7; Isa 49:8; Isa 58:6; Zec 9:11; Mt 11:5; Mr 16:15; Lu 1:77; Lu 3:18; Lu 4:1; Lu 4:14; Lu 4:43; Lu 6:20; Lu 7:47; Joh 3:34; Ac 2:38; Ac 5:31; Ac 10:43; Ac 26:18; Ro 6:18; Ro 6:22)19 abym ogłosił rok przychylności Pana.[21] (Le 25:8; Le 25:10; Ps 102:20; Isa 58:6; Isa 61:1; Isa 61:2)20 Potem zwinął zwój, oddał go podwładnemu i usiadł;[22] a oczy wszystkich w synagodze były w Niego wpatrzone. (Mt 5:1; Lu 5:3; Ac 16:13)21 Zaczął więc mówić do nich: Dziś[23] wypełniło się to Pismo w waszych uszach.[24] (Mt 1:22)22 Wszyscy zaś przytakiwali Mu i podziwiali słowa łaski,[25] które padały z Jego ust, a też mówili: Czy ten nie jest synem Józefa? (Mt 7:28; Mt 13:55; Mr 6:2; Lu 3:23; Lu 4:32; Joh 6:42; Joh 6:63; Joh 6:68; Joh 7:15)23 Wtedy powiedział do nich: Zapewne powiecie mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie. Dokonaj także tu, w swojej ojczyźnie, tego wszystkiego, co – jak słyszeliśmy – wydarzyło się w Kafarnaum.[26] (Mt 4:13; Mt 11:23; Mt 27:42; Mr 1:21; Mr 2:1; Lu 4:16; Lu 4:31; Lu 23:39)24 I dodał: Zapewniam was, żaden prorok nie cieszy się przychylnością w swojej ojczyźnie. (Mt 13:57; Joh 4:44)25 Powiem wam też prawdę: Wiele wdów było za dni Eliasza w Izraelu, gdy niebo było zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód ogarnął całą ziemię, (1Ki 17:1; 1Ki 17:18; 1Ki 18:1; Jas 5:17)26 a do żadnej z nich nie został posłany Eliasz, jak tylko do Sarepty Sydońskiej,[27] do owdowiałej kobiety. (1Ki 17:8; Mt 11:21; Mt 15:21)27 Wielu też było trędowatych w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Naaman – Syryjczyk. (2Ki 5:1)28 Wtedy wszyscy słuchający tych słów w synagodze zostali napełnieni gniewem. (Lu 6:11; Joh 7:23; Ac 7:54)29 Powstali więc, wyrzucili Go z miasta i poprowadzili Go aż na krawędź góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. (Nu 15:35; Ac 7:58; Heb 13:12)30 On jednak przeszedł ich środkiem i zaczął się oddalać. (Joh 8:59; Joh 10:39)31 I zszedł do Kafarnaum,[28] miasta w Galilei, i nauczał ich w szabat.[29] (Mt 4:13; Mt 4:23; Mr 1:21; Mr 6:2; Lu 4:16; Lu 4:23; Lu 7:1; Joh 2:12)32 I zdumiewali się Jego nauczaniem, ponieważ Jego Słowo [wypowiadane] było [jak przez posiadającego] władzę.[30] (Mt 7:28; Lu 4:22; Joh 7:46)33 A był w synagodze człowiek mający ducha demona nieczystego – i wrzasnął donośnym głosem: (Lu 6:18)34 Przestań, co nam i Tobie,[31] Jezusie Nazaretańczyku? Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kim Ty jesteś, Świętym Bożym! (Mt 8:29; Mr 1:24; Lu 8:28; Ac 19:15; Jas 2:19)35 A Jezus skarcił go, mówiąc: Zamilcz i wyjdź z niego! Wtedy demon rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody. (Lu 4:32; Lu 4:41)36 I wszystkich ogarnęło zdumienie, i mówili między sobą: Cóż to za Słowo,[32] że[33] w [poczuciu] władzy i z mocą rozkazuje duchom nieczystym – i wychodzą? (Mt 8:16; Mt 9:33; Lu 4:32; Lu 6:19)37 I rozchodziła się pogłoska o Nim do każdego zakątka okolicy. (Lu 4:14)38 Gdy powstał[34] [i wyszedł] z synagogi, wszedł do domu Szymona. Teściową zaś Szymona trzymała wysoka gorączka i prosili Go w związku z nią.[35] (Mt 8:14; Mr 1:29)39 Wówczas stanął nad nią, stłumił gorączkę i [ta] ją opuściła. Natychmiast więc wstała i zaczęła im posługiwać.40 Gdy zachodziło słońce, wszyscy, ilu ich miało niedomagających z powodu różnych chorób, przyprowadzali ich do Niego. On zaś kładł na każdego z nich ręce i uzdrawiał ich. (Mt 4:23; Mr 5:23; Mr 16:18; Lu 13:13)41 Z wielu wychodziły też demony, które krzyczały: Ty jesteś Synem Boga. On jednak karcił je i nie pozwalał im mówić, gdyż wiedziały, że On jest Chrystusem. (Mt 8:29; Mr 1:34; Mr 3:11; Mr 3:12; Lu 1:35; Lu 2:11; Lu 2:26; Lu 4:33; Lu 4:35; Lu 4:39; Ac 16:17)42 Gdy nastał dzień, wyszedł i udał się na pustynne miejsce. Tłumy jednak szukały Go, przyszły aż do Niego i powstrzymywały Go, aby od nich nie odchodził. (Mr 1:35; Mr 1:36; Mr 1:37; Lu 5:16; Joh 6:24; Joh 6:26)43 Lecz On powiedział do nich: Innym miastom także muszę[36] nieść dobrą nowinę o Królestwie Bożym, gdyż na to zostałem posłany. (Mt 4:23; Mt 5:17; Mt 20:28; Mt 24:14; Lu 2:10; Lu 2:49; Lu 3:18; Lu 8:1; Lu 12:49; Lu 12:51; Lu 16:16; Lu 19:1; Joh 3:17; Ac 8:12)44 I głosił w synagogach Judei. (Mt 4:23; Mr 1:39)