Sign in for free

Luke 24

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Pierwszego zaś dnia tygodnia, o wczesnym świcie, przyszły do grobowca, niosąc wonności, które przygotowały.[1] (Mt 28:1; Mr 16:1; Lu 23:56; Joh 20:1) 2 Kamień zastały odsunięty[2] od grobowca, (Mt 27:60; Mr 15:46; Joh 11:38) 3 a po wejściu nie znalazły ciała Pana Jezusa. (Lu 24:23) 4 I gdy zaczęły się tym niepokoić, oto stanęli przy nich dwaj mężczyźni[3] w połyskujących szatach. (Lu 24:23; Joh 20:12; Ac 1:10; Ac 10:30) 5 Przestraszyły się tym, pochyliły twarze ku ziemi, a wtedy oni powiedzieli: Dlaczego szukacie Żyjącego wśród umarłych? (Lu 2:9; Lu 24:23; Lu 24:37; Heb 7:8; Re 1:18) 6 Nie ma Go tu, lecz został wzbudzony![4] Przypomnijcie sobie, jak mówił wam, będąc jeszcze w Galilei, (Mt 17:20; Mr 9:30; Lu 20:37; Lu 24:34; Lu 24:51; Ac 1:11; Ac 1:22; Ac 3:15; Ac 4:10; Ac 5:30; Ac 10:40; Ac 13:30; Ac 13:37) 7 że Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać. (Mt 16:21; Mt 17:22; Mt 20:19; Mr 8:31; Mr 9:31; Mr 10:33; Lu 9:22; Lu 17:25; Lu 18:32; Ac 17:3; Ac 26:23) 8 I przypomniały sobie Jego słowa. (Joh 2:22; Joh 12:16) 9 A po powrocie od grobowca, doniosły o tym jedenastu oraz wszystkim pozostałym. (Mr 16:10; Joh 20:18) 10 A były to Magdalena Maria i Joanna, Maria, [matka] Jakuba oraz pozostałe z nimi.[5] Opowiadały [one] o tym apostołom, (Mt 27:56; Mr 15:40; Lu 8:3) 11 słowa te jednak zabrzmiały im jak niedorzeczność i nie wierzyli im. (Mr 16:11) 12 Piotr jednak wstał, pobiegł do grobowca, schylił się, zobaczył tylko płótna i odszedł do siebie, zdziwiony tym, co zaszło. (Joh 19:40; Joh 20:3) 13 I oto w tym dniu dwaj spośród nich szli do wsi zwanej Emaus, odległej o sześćdziesiąt stadiów[6] od Jerozolimy. (Mr 16:12) 14 Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co zaszło. 15 I gdy tak rozmawiali i nawzajem się pytali, sam Jezus zbliżył się i zaczął iść z nimi. 16 Lecz ich oczy były zamknięte, tak że Go nie rozpoznali. (Joh 20:14; Joh 21:4) 17 [On] zaś powiedział do nich: Cóż to za słowa[7] wymieniacie między sobą po drodze? Wtedy stanęli stropieni. 18 A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Czy ty jesteś jedynym przychodniem w Jerozolimie, który nie dowiedział się, co się w niej w tych dniach wydarzyło? (Joh 19:25) 19 Zapytał ich: Co takiego? Oni na to: O Jezusie z Nazaretu, który wystąpił jako człowiek, prorok[8] potężny w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu, (De 18:15; Mt 2:23; Mt 21:11; Mr 1:24; Lu 4:25; Lu 7:16; Lu 9:35; Lu 13:31; Joh 4:19; Joh 6:14; Ac 2:22) 20 o tym, jak arcykapłani i nasi przełożeni wydali Go na karę śmierci i ukrzyżowali. (Lu 23:13; Lu 23:33; Lu 23:35; Ac 2:23; Ac 13:27) 21 A my mieliśmy nadzieję, że On jest tym, który ma wyzwalać Izraela. Tymczasem po tym wszystkim upływa trzeci dzień, od kiedy się to stało. (Lu 1:68; Lu 2:38; Lu 21:28; Ac 1:6) 22 Ale i niektóre z naszych kobiet zaskoczyły nas. Były one wczesnym rankiem przy grobowcu, (Lu 24:10) 23 a ponieważ nie znalazły Jego ciała, przyszły i opowiedziały – również o tym, że miały widzenie aniołów, którzy mówili, że On żyje. (Mt 28:1; Mr 16:1; Lu 24:3) 24 Wówczas niektórzy z tych, którzy [byli] z nami, poszli do grobowca i zastali to tak, jak kobiety powiedziały, Jego jednak nie zobaczyli. (Lu 24:12; Joh 20:3) 25 Wtedy On powiedział do nich: O, nierozumni i gnuśnego serca, [nieskorzy], by wierzyć we wszystko, co powiedzieli prorocy. (Mt 14:31; Mt 17:17; Mr 4:40) 26 Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, aby wejść do swojej chwały? (Mt 16:21; Mr 8:31; Lu 9:22; Lu 12:50; Lu 17:25; Lu 24:46; Joh 7:39; Joh 12:16; Joh 12:23; Joh 13:31; Joh 17:1; Joh 17:5; Ac 3:13; Ac 3:18; Ac 17:3; Php 3:21; Heb 2:10; 1Pe 1:11) 27 I poczynając od Mojżesza i od wszystkich proroków, zaczął tłumaczyć im wszystkie Pisma odnoszące się do Niego. (Ge 3:15; Ge 49:10; Nu 24:17; De 18:15; Ps 2:1; Ps 2:6; Ps 22:2; Ps 22:17; Ps 22:19; Ps 110:1; Ps 118:22; Ps 118:26; Ps 132:11; Isa 7:14; Isa 50:6; Isa 53:1; Jer 23:5; Jer 33:14; Eze 34:23; Da 7:13; Mic 5:2; Zec 9:9; Mal 3:1; Lu 24:32; Lu 24:44; Lu 24:45; Joh 1:45; Joh 5:46; Ac 8:35; Ac 13:27) 28 Tak zbliżyli się do wsi, do której zdążali, a On robił wrażenie, jakby zamierzał iść dalej. 29 I przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. I wstąpił, by z nimi zostać. (Ge 19:2; Ac 16:15) 30 A gdy spoczął z nimi przy stole, wziął chleb, pobłogosławił, złamał i podawał im. (Mt 26:26; Lu 22:19) 31 Wtedy oczy zostały im otwarte i poznali Go, lecz On im znikł. 32 I powiedzieli do siebie nawzajem: Czy nasze serce nie płonęło w nas, gdy mówił do nas w drodze i otwierał przed nami Pisma? (Lu 24:27; Lu 24:45) 33 I w tej samej godzinie wstali, wrócili do Jerozolimy i zastali zgromadzonych jedenastu oraz tych, którzy z nimi byli. (Mr 16:14) 34 Utrzymywali oni: Pan rzeczywiście został wzbudzony i ukazał się Szymonowi. (1Co 15:5) 35 Ci z kolei zaczęli im opowiadać, co zaszło w drodze i jak Go rozpoznali po łamaniu chleba. (Lu 24:30) 36 Gdy oni to mówili, On sam stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam! (Mr 16:14; Joh 20:19; Joh 20:21; Joh 20:26) 37 [Oni zaś], zaskoczeni i przerażeni, myśleli, że widzą ducha. (Mt 14:26; Mr 6:49; Lu 24:5) 38 Lecz On ich zapytał: Dlaczego jesteście zaniepokojeni i dlaczego budzą się w waszych sercach wątpliwości? 39 Przyjrzyjcie się moim rękom i moim stopom, że to jestem Ja sam. Pomacajcie Mnie i zauważcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. (Joh 20:27) 40 Po tych słowach pokazał im ręce i stopy. (Joh 20:20) 41 A gdy oni nadal z radości i zdumienia nie wierzyli, powiedział do nich: Czy macie tu coś do jedzenia?[9] (Ge 18:8; Ge 19:3; Lu 24:42; Lu 24:52; Joh 15:11; Joh 16:22; Joh 21:5) 42 Wtedy oni podali Mu kawałek pieczonej ryby.[10] (Joh 21:9; Joh 21:13) 43 On wziął i zjadł wobec nich. (Ac 10:41) 44 Następnie powiedział do nich: To są moje słowa, które wypowiedziałem do was, będąc jeszcze z wami, że musi wypełnić się wszystko, co zostało o Mnie napisane w Prawie Mojżesza, u proroków i w Psalmach.[11] (Lu 18:31; Lu 24:6; Lu 24:27) 45 Wtedy otworzył im umysł, aby mogli rozumieć Pisma. (Ps 119:18; Ac 16:14) 46 I powiedział do nich: Tak zostało napisane: Chrystus będzie cierpiał, trzeciego dnia zmartwychwstanie (Isa 53:3; Ho 6:2; Mt 26:24; Lu 9:22; Lu 24:7; Lu 24:26) 47 i w Jego imię głoszone będzie wszystkim narodom – poczynając od Jerozolimy – opamiętanie dla odpuszczenia grzechów. (Ge 12:3; Ps 22:28; Jer 31:34; Mal 1:11; Mt 28:19; Ac 1:8; Ac 2:38; Ac 4:12; Ac 5:31; Ac 13:38; Ga 3:8; 1Jo 2:12) 48 Wy jesteście tego świadkami. (Joh 15:27; Ac 1:8; Ac 3:15; Ac 5:32; Ac 10:39; Ac 10:41; Ac 13:31; 1Co 15:15; 1Pe 5:1) 49 A oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca.[12] Wy zaś pozostańcie w mieście, dopóki nie zostaniecie przyodziani mocą z wysokości.[13] (Jer 31:31; Eze 36:26; Lu 3:15; Lu 12:11; Lu 21:12; Lu 22:54; Joh 14:16; Joh 15:26; Joh 16:7; Ac 1:4; Ac 1:8; Ac 2:14; Ac 2:33; Eph 1:13; Jas 1:17; Jas 3:17) 50 Wyprowadził ich zaś aż do Betanii[14] i uniósł swoje ręce, i pobłogosławił ich. (Mt 21:17; Joh 11:1; Joh 11:18) 51 I stało się, gdy ich błogosławił, że oddalił się od nich i zaczął wznosić się do nieba.[15] (1Ki 8:27; Mr 16:19; Ac 1:2; Ac 1:9; 2Co 12:2; Heb 9:24; 1Pe 3:22) 52 Oni zaś pokłonili Mu się i z wielką radością wrócili do Jerozolimy. (Ac 1:12) 53 I byli stale w świątyni[16] i błogosławili Boga.[17] (Lu 1:64; Lu 2:28; Ac 2:46; Ac 3:1; Ac 5:21; Ac 5:42) 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).