Luke 18 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Przypowieść o hardym sędzi

1 Opowiedział im też przypowieść o tym, że trzeba zawsze modlić się i nie ustawać. (Lu 11:5; Ac 1:14; Ro 12:12; Eph 6:18; Col 4:2; 1Th 5:17)

Lu 11:5Ac 1:14Ro 12:12Eph 6:18Col 4:21Th 5:17

2 Powiedział tak: Był w jednym mieście pewien sędzia, który nie bał się Boga i nie liczył się z człowiekiem. (Ps 36:2; Ro 3:18) 3 Była też w tym mieście pewna wdowa. Ta nachodziła go i mówiła: Obroń mnie przed moim przeciwnikiem. (Isa 1:17) 4 I przez pewien czas nie chciał. Potem jednak powiedział sobie: Chociaż nie boję się Boga i nie liczę się z człowiekiem, 5 jednak, ponieważ ta wdowa sprawia mi kłopot, obronię ją, aby wciąż nie przychodziła i nie uprzykrzała mi się.^[1] (Lu 11:7; 1Co 9:27) 6 I powiedział Pan: Słuchajcie, co mówi ten niesprawiedliwy sędzia!^[2] 7 A czy Bóg nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy wołają do Niego dniem i nocą, chociaż^[3] zwleka w ich sprawie? (Ex 22:23; Ps 88:3; Mr 13:20; Joh 9:30; Joh 16:32; Ro 12:19; Col 3:12; Jas 5:7; 1Pe 1:2; 2Pe 3:9; Re 6:10)

Ex 22:23Ps 88:3Mr 13:20Joh 9:30Joh 16:32Ro 12:19Col 3:12Jas 5:71Pe 1:22Pe 3:9Re 6:10

8 Mówię wam: Szybko weźmie ich w obronę. Tylko czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie? (Mt 16:27; Heb 10:37)

Faryzeusz i celnik

9 Powiedział też do niektórych, którzy pokładali ufność w sobie samych, że są sprawiedliwi, a pozostałymi gardzili, taką przypowieść: (Pr 30:12; Mt 5:20; Lu 16:15; Ro 10:3; 1Co 10:12)

Pr 30:12Mt 5:20Lu 16:15Ro 10:31Co 10:12

10 Dwóch ludzi wstąpiło do świątyni, aby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. (Mt 5:46; Mt 9:10; Mt 18:17; Mt 21:31; Lu 3:12; Lu 5:29; Lu 7:34; Ac 3:1; Ac 5:34)

Mt 5:46Mt 9:10Mt 18:17Mt 21:31Lu 3:12Lu 5:29Lu 7:34Ac 3:1Ac 5:34

11 Faryzeusz stanął i tak się o sobie modlił: Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak pozostali ludzie: zdziercy, oszuści, cudzołożnicy albo jak i ten celnik. (Mt 6:5; Mr 11:25; Lu 16:15) 12 Poszczę dwa razy w tygodniu,^[4] oddaję dziesiątą część wszystkiego, co zyskuję. (Le 16:29; Le 23:27; Nu 18:21; Nu 18:24; Isa 58:3; Mal 3:8; Mt 9:14; Mt 23:23; Lu 11:42; Lu 17:12)

Le 16:29Le 23:27Nu 18:21Nu 18:24Isa 58:3Mal 3:8Mt 9:14Mt 23:23Lu 11:42Lu 17:12

13 Celnik zaś stanął daleko i nie śmiał nawet oczu podnieść ku niebu, lecz bił się w swą pierś i mówił: Boże, zmiłuj się nade mną, grzesznikiem. (Ezr 9:6; Job 10:15; Ps 51:3; Isa 66:2; Jer 31:19; Lu 5:32; Lu 7:39; Lu 23:48; 1Ti 1:15)

Ezr 9:6Job 10:15Ps 51:3Isa 66:2Jer 31:19Lu 5:32Lu 7:39Lu 23:481Ti 1:15

14 Mówię wam: Raczej ten poszedł do swojego domu usprawiedliwiony niż tamten; bo każdy, kto się wywyższa, będzie upokorzony, a kto okazuje pokorę, będzie wywyższony. (Job 22:29; Pr 25:6; Pr 25:7; Pr 29:23; Isa 14:13; Isa 14:14; Ob 1:4; Mt 23:12; Lu 14:11; Ro 3:20; Ro 5:9; Jas 4:16)

Job 22:29Pr 25:6Pr 25:7Pr 29:23Isa 14:13Isa 14:14Ob 1:4Mt 23:12Lu 14:11Ro 3:20Ro 5:9Jas 4:16

Jezus i dzieci

15 Przynosili Mu też niemowlęta, aby ich dotknął. Uczniowie, widząc to, ganili ich. (Mt 19:13; Mr 10:13; Lu 18:39) 16 Jezus jednak przywołał je i powiedział: Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie i przestańcie im zabraniać, takich bowiem jest Królestwo Boże. (Joh 3:3) 17 Zapewniam was, kto nie przyjmie Królestwa Bożego jak dziecko, na pewno nie wejdzie do niego. (Mt 18:3; 1Co 14:20; Jas 2:5; 1Pe 2:2)

Mt 18:31Co 14:20Jas 2:51Pe 2:2

Bariera bogactwa

18 I zapytał Go pewien dostojnik: Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne? (Mt 19:16; Mr 10:17; Lu 10:25; Lu 18:30; 1Co 6:9; Ga 5:21; Eph 5:5)

Mt 19:16Mr 10:17Lu 10:25Lu 18:301Co 6:9Ga 5:21Eph 5:5

19 A Jezus mu odpowiedział: Dlaczego nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden – Bóg. 20 Znasz przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie składaj fałszywych świadectw, szanuj swojego ojca i matkę. (Ex 20:12; Ex 20:13; De 5:16; De 5:17; Ro 13:9; Eph 6:2)

Ex 20:12Ex 20:13De 5:16De 5:17Ro 13:9Eph 6:2

21 A on na to: Tego wszystkiego przestrzegałem od młodości.^[5] (Php 3:6) 22 Gdy Jezus to usłyszał, powiedział mu: Jeszcze jednego ci brak. Sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb na niebiosach, następnie zaś idź za Mną. (Mt 6:19; Lu 9:57; Lu 12:33; Lu 19:8; Ac 2:45)

Mt 6:19Lu 9:57Lu 12:33Lu 19:8Ac 2:45

23 Ten jednak, gdy usłyszał te słowa, [bardzo] się zasmucił, był bowiem wyjątkowo bogaty. (Eze 33:31) 24 Gdy Jezus zobaczył go tak bardzo zasmuconego, powiedział: Jakże trudno tym, którzy mają majątki, wejść do Królestwa Bożego. (Pr 11:28; Mt 13:22; Mt 19:23; 1Ti 6:10; 1Ti 6:17)

Pr 11:28Mt 13:22Mt 19:231Ti 6:101Ti 6:17

25 Łatwiej jest bowiem wielbłądowi przejść przez ucho igły, niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego. 26 A ci, którzy to usłyszeli, zapytali: Kto więc może być zbawiony? 27 On zaś rzekł: To, co niemożliwe u ludzi, możliwe jest u Boga. (Job 42:2; Jer 32:17; Mt 19:26; Mr 14:36; Ro 4:21)

Job 42:2Jer 32:17Mt 19:26Mr 14:36Ro 4:21

28 Na to odezwał się Piotr: Oto my opuściliśmy to, co nasze, i poszliśmy za Tobą. (Mt 4:19; Lu 14:33) 29 On zaś odpowiedział im: Zapewniam was, nie ma takiego, kto by opuścił dom lub żonę, lub braci, lub rodziców, lub dzieci ze względu na Królestwo Boże (De 33:9; Lu 9:62; Lu 14:26)

De 33:9Lu 9:62Lu 14:26

30 i kto nie otrzymałby w zamian dużo więcej w tym czasie, a w nadchodzącym wieku życia wiecznego. (Mt 12:32; Mt 25:46; Lu 18:18; Eph 1:21; Heb 6:5)

Mt 12:32Mt 25:46Lu 18:18Eph 1:21Heb 6:5

Trzecia zapowiedź męki

31 Następnie wziął z sobą Dwunastu i powiedział do nich: Oto idziemy^[6] do Jerozolimy, gdzie dopełni się wszystko, co zostało napisane o Synu Człowieczym przez proroków.^[7] (Ps 22:7; Isa 53:7; Mt 1:22; Mt 20:17; Mt 21:4; Mt 26:56; Mr 10:32; Lu 2:39; Lu 6:13; Lu 9:51; Lu 12:50; Lu 19:28; Lu 22:37; Lu 24:25; Lu 24:44; Ac 13:29)

Ps 22:7Isa 53:7Mt 1:22Mt 20:17Mt 21:4Mt 26:56Mr 10:32Lu 2:39Lu 6:13Lu 9:51Lu 12:50Lu 19:28Lu 22:37Lu 24:25Lu 24:44Ac 13:29

32 Gdyż będzie wydany narodom^[8] i wyśmiany, zelżony i opluty, (Isa 50:6; Mt 26:67; Mt 27:28; Mr 14:65; Mr 15:19; Lu 9:44; Ac 2:23)

Isa 50:6Mt 26:67Mt 27:28Mr 14:65Mr 15:19Lu 9:44Ac 2:23

33 a po ubiczowaniu^[9] zabiją Go, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie. (Mt 20:19; Mt 27:26; Mr 10:34; Mr 15:15; Lu 9:22; Joh 19:1)

Mt 20:19Mt 27:26Mr 10:34Mr 15:15Lu 9:22Joh 19:1

34 Oni jednak nic z tego nie kojarzyli, rzecz^[10] ta była przed nimi zakryta i nie rozumieli tych wypowiedzi. (Mr 9:32; Lu 9:45)

Uzdrowienie niewidomego

35 Gdy zaś zbliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał.^[11] (Mt 20:29; Mr 10:40; Mr 10:46; Lu 10:30; Joh 9:1; Joh 9:8)

Mt 20:29Mr 10:40Mr 10:46Lu 10:30Joh 9:1Joh 9:8

36 Kiedy usłyszał, że przechodzi tłum, zaczął rozpytywać, co się dzieje. 37 Oznajmili mu więc, że przechodzi Jezus z Nazaretu. (Mt 2:23; Mr 1:24) 38 Wtedy zawołał: Jezusie, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną! (Mt 1:1; Mt 9:27; Mt 15:22; Lu 17:13)

Mt 1:1Mt 9:27Mt 15:22Lu 17:13

39 Ci, którzy szli na przedzie, upominali go, by zamilkł. On jednak tym bardziej krzyczał: Synu Dawida, zmiłuj się nade mną! (Lu 18:15) 40 Jezus zaś stanął i polecił przyprowadzić go do siebie. A gdy zbliżył się, zapytał go: 41 Co chcesz, abym ci uczynił? A on odpowiedział: Panie, abym odzyskał wzrok.^[12] (Mr 10:36) 42 Wtedy Jezus powiedział do niego: Odzyskaj! Twoja wiara cię ocaliła. (Mt 9:22; Lu 7:50; Lu 17:19) 43 I natychmiast odzyskał wzrok, i szedł za Nim, chwaląc Boga. A cały lud, gdy to zobaczył, oddał cześć Bogu. (Lu 17:15; Lu 19:37)