1Potem wszedł do Jerycha i przechodził przez nie. (Mt 20:29; Lu 18:35)2I oto pewien człowiek imieniem Zacheusz[1] – a był on przełożonym celników i był bogaty –3próbował[2] zobaczyć Jezusa, kto to jest, lecz nie mógł ze względu na tłum, ponieważ był niskiego wzrostu. (Joh 6:24; Joh 12:21)4Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę,[3] aby Go ujrzeć, miał bowiem tamtędy przechodzić. (1Ki 10:27; 1Ch 27:28; Ps 78:47; Lu 17:6)5Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i powiedział do niego: Zacheuszu, zejdź prędko, gdyż dziś muszę[4] być w twoim domu.6Zszedł więc prędko i przyjął Go z radością.7Gdy wszyscy to zobaczyli, zaczęli szemrać i mówić: Przyszedł w gościnę do grzesznego człowieka. (Mt 9:11; Lu 5:30; Lu 15:2; Joh 6:41)8Zacheusz zaś stanął i powiedział do Pana: Panie, oto połowę mojego majątku daję ubogim, a jeśli na kimś coś wymusiłem, oddaję poczwórnie.[5] (Ex 22:1; Le 6:4; Nu 5:7; 2Sa 12:6; Eze 33:14; Lu 3:13; Lu 18:22)9A Jezus powiedział do niego: Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, ponieważ i on jest synem Abrahama. (Lu 1:69; Lu 1:77; Lu 2:30; Lu 3:6; Lu 3:8; Lu 13:16; Lu 16:24; Ac 16:31; Ga 3:7; Ga 3:29)10Syn Człowieczy przyszedł bowiem odszukać i ocalić to, co zaginione. (Eze 34:4; Eze 34:11; Eze 34:16; Mt 10:6; Mt 15:24; Lu 5:32; Lu 15:4; Joh 3:17; 1Ti 1:15)
Przypowieść o dziesięciu minach
11Gdy oni tego słuchali, dodał jeszcze przypowieść, dlatego że był blisko Jerozolimy, a oni myśleli, że natychmiast ma się objawić Królestwo Boże. (Mt 3:2; Mr 1:15; Lu 17:11; Lu 17:20; Lu 18:31; Lu 19:28; Lu 24:21; Ac 1:6)12Powiedział zatem: Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby wziąć sobie królestwo i wrócić.[6]13Wezwał więc dziesięciu swoich sług, dał im dziesięć min[7] i powiedział do nich: Obracajcie nimi, aż przyjdę. (Mt 25:14; Mr 13:34)14Lecz jego obywatele[8] nienawidzili go i posłali za nim poselstwo tej treści: Nie chcemy, aby ten królował nad nami.[9] (Ps 2:2; Joh 1:11; Joh 19:15)15I stało się, gdy powrócił po przyjęciu panowania, że polecił przywołać do siebie tych sług, którym dał pieniądze,[10] aby się dowiedzieć, ile zarobili.16Zjawił się więc pierwszy i powiedział: Panie, twoja mina zarobiła dziesięć min.17Odpowiedział mu: Wspaniale, dobry sługo, ponieważ w najmniejszym okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięcioma miastami. (Pr 27:18; Mt 24:47; Mt 25:21; Mt 25:23; Lu 16:10; 1Co 4:2)18Następnie przyszedł drugi, mówiąc: Panie, twoja mina zrobiła pięć min.19Odpowiedział więc i temu: I ty stań nad pięcioma miastami.20Kolejny przyszedł, mówiąc: Panie, oto twoja mina, którą miałem odłożoną w chustce.21Bałem się bowiem ciebie, gdyż jesteś człowiekiem surowym; bierzesz, czego nie odłożyłeś,[11] i żniesz, czego nie posiałeś. (Mt 25:24)22Mówi mu: Na podstawie twoich słów osądzę cię,[12] sługo zły. Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym; biorę, czego nie położyłem, i żnę, czego nie posiałem. (2Sa 1:16; Job 15:6; Mt 12:37; Mt 18:32; Mt 25:26)23Dlaczego więc nie dałeś moich pieniędzy do banku?[13] Po powrocie podjąłbym je z zyskiem.24A do tych, którzy stali obok, powiedział: Weźcie od niego tę minę i dajcie temu, który ma dziesięć min.25I powiedzieli mu: Panie, ma dziesięć min.26Mówię wam, każdemu, kto ma, będzie dane, temu zaś, który nie ma, będzie zabrane i to, co ma. (Mt 13:12; Mt 25:29; Mr 4:25; Lu 8:18)27Natomiast tych moich wrogów, którzy nie chcieli mnie, abym nad nimi panował, przyprowadźcie tutaj i pościnajcie ich przede mną. (Mt 22:7; Lu 20:16)
Wjazd Jezusa do Jerozolimy
28Po tych słowach wyruszył naprzód, zdążając do Jerozolimy. (Mt 21:1; Mr 10:32; Mr 11:1; Lu 9:51; Lu 17:11; Lu 18:31; Lu 19:11; Joh 12:12)29I stało się, gdy się zbliżył do Betfage[14] i Betanii, do góry zwanej Oliwną,[15] że wysłał dwóch spośród swoich uczniów (Zec 14:4; Mt 21:1; Mt 21:17; Mt 24:3; Mt 26:30; Lu 22:8; Lu 24:50; Joh 8:1; Joh 11:18; Ac 1:12)30z poleceniem: Udajcie się do wsi naprzeciw; w niej, tuż po wejściu, znajdziecie uwiązanego osiołka, na którym nikt z ludzi jeszcze nie siedział; odwiążcie go i przyprowadźcie.31A jeśliby was ktoś pytał: Dlaczego odwiązujecie, odpowiedzcie: Pan go potrzebuje.[16]32Posłani poszli więc i zastali tak, jak im powiedział. (Lu 22:13)33Gdy zaś oni odwiązywali osiołka, jego panowie zapytali: Dlaczego odwiązujecie tego osiołka?34Wówczas odpowiedzieli: Pan go potrzebuje.35I przyprowadzili go do Jezusa. Następnie narzucili na osiołka swoje szaty i posadzili na nim Jezusa. (Zec 9:9; Joh 12:14)36A kiedy jechał, rozścielali na drodze swoje szaty. (2Ki 9:13)37Gdy zaś zbliżał się już do podnóża Góry Oliwnej, cała rzesza uczniów zaczęła radośnie i donośnym głosem wielbić Boga za wszystkie przejawy mocy, które zobaczyli. (Lu 18:43; Joh 12:17)38Mówili: Błogosławiony nadchodzący Król w imieniu Pana! W niebie pokój i chwała na wysokościach. (Ps 118:26; Ps 148:1; Mt 25:34; Lu 2:14; Lu 13:35; Joh 1:49)39A jacyś faryzeusze z tłumu powiedzieli do Niego: Nauczycielu, upomnij swoich uczniów. (Mt 21:15)40I odpowiedział im: Mówię wam, że jeśli ci będą milczeć, kamienie krzyczeć będą. (Hab 2:11)
45Potem wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedawców. (Mt 21:12; Mr 11:15; Joh 2:14)46Mówił im: Napisane jest: I będzie mój dom domem modlitwy, wy zaś zrobiliście z niego jaskinię zbójców. (Isa 56:7; Jer 7:11)