1Następnie powiedział do swoich uczniów: Niemożliwe jest, by nie doszło do skandali,[1] lecz biada temu, który je wywołuje. (Mt 5:29; Mt 11:16; Mt 13:41; Mt 16:23; Mt 18:7; Lu 22:22; Ro 16:17)2Korzystniej by mu było, gdyby kamień młyński zawisł mu wokół szyi i został wrzucony do morza, niż by przez skandal przyczynił się do upadku jednego z tych małych. (Mt 18:6; Mr 9:42; Lu 10:29)3Uważajcie na siebie![2] Jeśliby zgrzeszył twój brat,[3] upomnij go, i jeśli się opamięta, odpuść mu. (Le 19:17; Mt 6:14; Mt 18:15; Mt 18:35; Mr 11:25; Lu 8:18; Eph 4:32; Col 3:13)4I jeśliby siedem razy na dzień zgrzeszył przeciw tobie i siedem razy zwrócił się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego – odpuść mu. (Mt 18:21)
Moc wiary
5Apostołowie powiedzieli do Pana: Dodaj nam wiary. (Mr 9:23)6Pan zaś odpowiedział: Gdybyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy, moglibyście powiedzieć tej czarnej morwie:[4] Wykorzeń się i zasadź się w morzu – i usłuchałaby was.[5] (Mt 13:31; Mt 17:20; Mt 21:21; Mr 11:23; Lu 13:19; Lu 17:5; Lu 19:4)
Właściwa samoocena
7Kto zaś z was, mając sługę zajętego przy orce lub wypasie, powie mu, gdy ten wróci z pola: Wejdź i zaraz spocznij przy stole?8Czy nie powie mu raczej: Przygotuj coś na wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż się najem i napiję, a potem i ty będziesz jadł i pił? (Lu 12:35; Lu 12:37)9Czy ma wdzięczność dla sługi za to, że wykonał, co [mu] polecono?[6]10Tak i wy, gdy wykonacie wszystko, co wam polecono, mówcie: Jesteśmy niepotrzebnymi[7] sługami; wykonaliśmy to, co było naszą powinnością.[8] (1Co 9:16)
Uzdrowienie dziesięciu trędowatych
11W czasie podążania do Jerozolimy,[9] przechodził środkiem Samarii i Galilei. (Mt 19:1; Lu 4:14; Lu 9:51; Lu 9:52; Lu 9:53; Lu 13:22; Joh 4:3; Joh 4:4)12Gdy wchodził do pewnej wioski, wyszło Mu naprzeciw dziesięciu trędowatych mężczyzn, którzy stanęli z daleka (Le 13:45; Nu 5:2)13i donośnym głosem zawołali: Jezusie! Mistrzu! Zmiłuj się nad nami! (Mt 9:27; Mt 15:22; Lu 18:38)14Gdy ich zobaczył, powiedział do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A kiedy szli, zostali oczyszczeni. (Le 14:2; Mt 8:4; Lu 5:14)15Jeden zaś z nich, gdy zobaczył, że został wyleczony, zawrócił, głośno chwaląc Boga. (Mt 9:8; Lu 7:16; Lu 18:43)16Upadł też na twarz u Jego stóp i dziękował Mu; a był on Samarytaninem. (Mt 10:5; Lu 5:12; Joh 4:9; 1Co 14:25)17Wtedy Jezus zapytał: Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Dziewięciu więc gdzie?18Czy nie znalazł się nikt, kto by zawrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec? (Joh 9:24)19I powiedział mu: Wstań i idź! Twoja wiara cię ocaliła. (Mt 9:22; Mr 5:34; Lu 7:50; Lu 8:48; Lu 18:42)