Acts 7

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny

1 Arcykapłan natomiast zapytał: Czy tak się te rzeczy mają? 

2 On zaś odpowiedział: Mężowie bracia i ojcowie, posłuchajcie! Bóg chwały ukazał się naszemu ojcu Abrahamowi, gdy był w Mezopotamii, przed jego zamieszkaniem w Charanie, (Ge 11:31; Ge 12:4; Ge 15:7; Ge 24:10; Ps 29:3; Ac 2:9; Ac 22:1) 

3 i powiedział do niego: Wyjdź z twojej ziemi i z twojej rodziny i udaj się do ziemi, którą ci wskażę. (Ge 12:1) 

4 Wtedy wyszedł z ziemi Chaldejczyków i zamieszkał w Charanie. Stamtąd, po śmierci swojego ojca, [Bóg] przesiedlił go do tej ziemi, w której wy teraz mieszkacie; (Ge 11:27; Ge 11:31; Ge 11:32; Ge 12:4; Ge 15:5; Ge 15:7; Ne 9:7) 

5 i nie dał mu w niej dziedzictwa nawet na krok stopy, a obiecał dać mu ją w posiadanie oraz jego nasieniu po nim, chociaż nie miał jeszcze dziecka. (Ge 12:7; Ge 13:15; Ge 15:2; Ge 15:18; Ge 16:1; Ge 17:8; Ge 24:7; Ge 26:3; Ge 48:4; De 2:5; Ro 4:1; Ga 3:1; Heb 11:9) 

6 Bóg zaś powiedział w ten sposób, że jego nasienie będzie mieszkać jako obcy przybysz w obcej ziemi, gdzie je ujarzmią i będą krzywdzić przez czterysta lat; (Ge 15:13; Ex 1:11; Ex 1:14; Ex 2:22; Ex 5:6; Ex 12:40; Ga 3:17) 

7 a naród, któremu będą służyć, Ja osądzę– powiedział Bóg – a potem wyjdą i będą mi służyć na tym miejscu. (Ge 15:13; Ex 1:13; Ex 3:12) 

8 Dał mu też przymierze obrzezania; i tak zrodził Izaaka i obrzezał go dnia ósmego, Izaak natomiast Jakuba, a Jakub dwunastu patriarchów. (Ge 17:10; Ge 21:2; Ge 25:26; Ge 29:31; Ge 30:5; Ge 35:18; Ge 35:23) 

9 Patriarchowie zaś, zazdroszcząc Józefowi, oddali go do Egiptu. Bóg jednak był z nim (Ge 37:11; Ge 37:28; Ge 39:2; Ge 39:3; Ge 39:21; Ge 39:23; Ge 45:4) 

10 i wyrwał go ze wszystkich jego ucisków, dał mu łaskę i mądrość przed faraonem, królem Egiptu – i ustanowił go zarządcą Egiptu oraz całego swego domu. (Ge 41:37; Ge 41:40; Ps 105:21) 

11 Potem nastał głód w Egipcie i Kanaanie – i wielki ucisk; i nasi ojcowie nie znajdowali żywności. (Ge 41:54; Ge 41:57; Ge 42:5) 

12 A gdy Jakub usłyszał, że w Egipcie jest zboże, posłał tam naszych ojców po raz pierwszy; (Ge 42:1) 

13 za drugim zaś razem Józef dał się poznać swoim braciom i ród Józefa stał się dla faraona jawny. (Ge 45:3; Ge 45:16) 

14 Józef zaś posłał i wezwał do siebie swego ojca Jakuba wraz z całą rodziną liczącą siedemdziesiąt pięć dusz. (Ge 45:9; Ge 45:18; Ge 46:27; Ex 1:5; De 10:22) 

15 Wówczas Jakub zstąpił do Egiptu, gdzie zakończył [życie] zarówno on, jak i nasi ojcowie; (Ge 46:5; Ge 49:33; Ex 1:6) 

16 i przeniesiono ich do Sychem, i złożono w grobowcu, który za cenę srebra nabył Abraham od synów Hemora w Sychem. (Ge 12:6; Ge 23:3; Ge 23:16; Ge 33:19; Ge 49:29; Ge 50:13; Jos 24:32) 

17 A gdy zbliżał się czas obietnicy, którą Bóg ogłosił Abrahamowi, rozrósł się lud i rozmnożył w Egipcie, (Ex 1:7; Ps 105:24; Ac 7:5) 

18 aż nastał w Egipcie inny król, który nie znał Józefa. (Ex 1:8) 

19 Ten postąpił podstępnie z naszym rodem i krzywdził naszych ojców, zmuszając ich do porzucania niemowląt, tak aby nie zostawały przy życiu. (Ex 1:10; Ex 1:22) 

20 W tym czasie urodzony został Mojżesz i był miły Bogu; był on przez trzy miesiące karmiony w domu ojca, (Ex 2:2; Heb 11:23) 

21 a gdy został porzucony, wzięła go córka faraona i wychowała go sobie za syna. (Ex 2:3) 

22 I wdrożono Mojżesza we wszelką mądrość Egipcjan, był zaś dzielny w swoich słowach i czynach. (Ex 2:11; Da 1:4; Da 1:17) 

23 A gdy ukończył czterdzieści lat, wstąpiło mu na serce, by odwiedzić swoich braci, synów Izraela. (Ex 2:11) 

24 Wtedy zobaczył kogoś krzywdzonego, ujął się za nim i wymierzył sprawiedliwość męczonemu, zadając cios Egipcjaninowi. 

25 Sądził zaś, że jego bracia skojarzą, że Bóg przez jego rękę daje im zbawienie – oni jednak nie skojarzyli. 

26 Następnego dnia zjawił się, gdy z sobą walczyli, i chcąc ich nakłonić do zgody, powiedział: Ludzie, jesteście braćmi, dlaczego krzywdzicie się wzajemnie? (Ex 2:13) 

27 Lecz ten, który krzywdził bliźniego, odepchnął go i powiedział: Kto cię ustanowił przełożonym i sędzią nad nami? (Ex 2:14; Lu 12:14) 

28 Czy ty chcesz mnie zabić, tak jak wczoraj zabiłeś Egipcjanina? (Ex 2:14) 

29 Z powodu tego słowa Mojżesz uciekł i stał się przychodniem w ziemi madiańskiej, gdzie zrodził dwóch synów. (Ex 2:15; Ex 2:21; Ex 4:20; Ex 18:3) 

30 A gdy wypełniło się czterdzieści lat, ukazał mu się na pustyni góry Synaj, w płomieniu płonącego krzaka, anioł. (Ex 3:2) 

31 Gdy Mojżesz to zobaczył, zdziwił go ten widok; a kiedy podchodził, by przypatrzyć się dokładnie, rozległ się głos Pana: (Ex 3:3; Ex 3:4) 

32 Ja jestem Bóg twoich ojców, Bóg Abrahama i Izaaka, i Jakuba. A Mojżesz, ogarnięty strachem, nie śmiał się [nawet] przyglądać. (Ex 3:6) 

33 Pan zaś powiedział mu: Zdejmij obuwie ze swoich nóg, bo miejsce, na którym stanąłeś, jest ziemią świętą. (Ex 3:5) 

34 Napatrzyłem się na krzywdę mojego ludu, który jest w Egipcie, i usłyszałem jego wzdychanie, i zstąpiłem, aby ich wybawić; i teraz idź! Posyłam cię do Egiptu. (Ex 2:24; Ex 3:7; Ex 3:10) 

35 Tego Mojżesza, którego się zaparli, mówiąc: Kto cię ustanowił przełożonym i sędzią? – tego Bóg posłał jako wodza i odkupiciela z pomocą anioła, który mu się ukazał w krzaku. (Ex 2:14; Ex 3:2; Ex 23:20; Ex 32:34; Ex 33:2; Lu 1:68; Lu 2:38; Ac 7:27; Tit 2:14; Heb 9:12) 

36 On to wyprowadził ich po tym, jak dokonał cudów i znaków w ziemi egipskiej – i na Morzu Czerwonym, i na pustyni przez czterdzieści lat. (Ex 7:3; Ex 12:41; Ex 14:21; Ex 16:1; Ex 16:35; Nu 14:33; Ac 7:42; Ac 13:18; Heb 3:9) 

37 To jest ten Mojżesz, który powiedział synom Izraela: Proroka jak ja wzbudzi wam Bóg spośród waszych braci. (De 18:15; De 18:18; Ac 3:22) 

38 On jest tym, który był w zgromadzeniu na pustyni z aniołem, który mówił do niego na górze Synaj, i z naszymi ojcami, tym, który otrzymał słowa żywe, aby wam je dać. (Ex 19:3; Ex 19:18; Ex 20:1; De 5:4; De 9:10; Ac 7:53; Ro 3:2; Ga 3:19; Heb 2:2) 

39 Jemu nasi ojcowie nie chcieli stać się posłuszni, ale odepchnęli go i zwrócili się w swoich sercach w stronę Egiptu, (Ex 14:12; Ex 16:3; Nu 11:5; Nu 14:3) 

40 mówiąc do Aarona: Uczyń nam bogów, którzy pójdą przed nami, bo nie wiemy, co się stało z tym Mojżeszem, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej. (Ex 32:1; Ex 32:23) 

41 I uczynili sobie w tamtych dniach cielca, i wznieśli ofiarę bożkowi, i cieszyli się dziełami swoich rąk. (Ex 32:4; Ex 32:35; Ro 1:23) 

42 Bóg zaś odwrócił się i przekazał ich na służbę zastępom nieba, jak napisano w zwoju proroków: Czy ofiary rzeźne i z pokarmów składaliście Mnie przez czterdzieści lat na pustyni, domu Izraela? (De 4:19; 2Ki 23:5; Ps 81:13; Jer 7:18; Jer 8:2; Jer 19:13; Eze 20:39; Am 5:25; Zep 1:5; Ro 1:24) 

43 I nosiliście namiot Molocha oraz gwiazdę waszego bożka Refana, posążki, które zrobiliście, aby się im kłaniać – i przesiedlę was poza Babilon. (1Ki 11:7) 

44 Nasi ojcowie mieli na pustyni namiot świadectwa, tak jak go sobie urządził Ten, który powiedział Mojżeszowi, aby go wykonał według wzoru, który zobaczył; (Ex 25:9; Ex 25:40; Ex 26:30; Ex 38:21; Nu 1:50; Re 15:5) 

45 który też z kolei nasi ojcowie wprowadzili z Jozuem do posiadłości narodów – których Bóg wygnał sprzed oblicza naszych ojców – aż do dni Dawida. (Jos 18:1; Jos 23:9; Jos 24:18; Ps 89:21; Ac 13:22) 

46 On to znalazł łaskę w oczach Boga i prosił o znalezienie namiotu Bożego dla domu Jakuba. (2Sa 7:2; 1Ki 8:17; 1Ch 17:1; 2Ch 6:7; Ps 132:1) 

47 Salomon zaś zbudował Mu dom. (1Ki 6:1; 1Ki 6:14; 1Ki 8:13; 1Ki 8:19; 2Ch 3:1; 2Ch 5:1; 2Ch 6:2; 2Ch 6:10) 

48 Ale Najwyższy nie mieszka w [domach] zbudowanych rękami, jak mówi prorok: (1Ki 8:27; 2Ch 6:18; Isa 66:1; Ac 17:24) 

49 Niebo jest moim tronem, a ziemia podnóżkiem moich stóp; jaki dom mi zbudujecie – mówi Pan – albo jakie jest miejsce mojego odpoczynku? 

50 Czy nie moja ręka uczyniła to wszystko? 

51 Ludzie twardego karku, nieobrzezanych serc i uszu, wy zawsze opieracie się Duchowi Świętemu, jak wasi ojcowie, tak i wy! (Ex 32:9; Ex 33:3; Ex 33:5; Ex 34:9; Le 26:41; De 9:6; De 9:13; Isa 48:4; Isa 63:10; Jer 6:10; Jer 9:25; Eze 44:7; Eze 44:9) 

52 Którego z proroków nie prześladowali wasi ojcowie? Pozabijali też tych, którzy zapowiedzieli przyjście Sprawiedliwego, którego wy teraz staliście się zdrajcami i mordercami, (2Ch 36:16; Ne 9:26; Mt 5:12; Mt 23:31; Ac 3:14; Ac 22:14; 1Jo 2:1) 

53 wy, którzy za pośrednictwem aniołów otrzymaliście Prawo, lecz nie dotrzymaliście go. (De 33:3; Joh 7:19; Ac 7:38; Ga 3:19; Heb 2:2) 

54 Słuchając tego, wybuchli w swych sercach jak przecięci i zaczęli zgrzytać na niego zębami. (Job 16:9; Ps 35:16; Ps 37:12; Ps 112:10; Ac 5:33) 

55 [On tymczasem], pełen Ducha Świętego, ze wzrokiem utkwionym w niebo, zobaczył chwałę Boga oraz Jezusa stojącego po prawicy Boga (Ex 24:16; Ps 110:1; Mt 26:64; Mr 14:62; Mr 16:19; Lu 22:69; Joh 12:41; Ac 4:8; Ac 6:3; Ac 6:5; Ac 7:2; Ac 9:17; Ac 11:24; Ac 13:9; Ro 8:34; Eph 1:20; Col 3:1; Heb 1:3; Heb 8:1; Heb 10:12; Heb 12:2; 1Pe 3:22) 

56 i powiedział: Oto widzę otwarte niebiosa i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga. (Eze 1:1; Da 7:13; Mt 3:16; Mt 8:20; Mt 26:64; Lu 3:21; Joh 1:51; Ac 10:11; Re 4:1; Re 19:11) 

57 Oni zaś podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i zgodnie rzucili się na niego, (Ps 58:5) 

58 a wyrzuciwszy go poza miasto, kamienowali. Świadkowie zaś złożyli swoje szaty u stóp młodzieńca imieniem Saul (Le 24:14; Le 24:16; De 17:7; 1Ki 21:13; Mt 23:37; Lu 4:29; Ac 4:35; Ac 4:37; Ac 5:1; Ac 6:3; Ac 6:4; Ac 6:13; Ac 8:3; Ac 9:1; Ac 22:20; Heb 11:37; Heb 13:12) 

59 i kamienowali Szczepana, wzywającego [imienia Pana] i mówiącego: Panie Jezu, przyjmij mego ducha. (Ps 31:6; Lu 23:46) 

60 A gdy padł na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie policz im tego grzechu. I kiedy to powiedział, zasnął. (Da 12:2; Mt 5:44; Mt 27:52; Lu 22:41; Lu 23:34; Ac 9:40; Ac 20:36; 1Co 4:12; 1Co 15:51; 1Th 4:14; 2Ti 4:16) 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).