Revelation 19

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Potem[1] usłyszałem jakby donośny głos licznego tłumu w niebie – mówiących: Alleluja![2] Zbawienie i chwała, i moc [należy do] naszego Boga, (1Ch 29:12; Jer 51:48; Ro 16:27; Re 4:11; Re 7:9; Re 7:10; Re 12:10; Re 14:1; Re 14:8; Re 14:12; Re 19:3; Re 19:4; Re 19:6) 2 gdyż słuszne i sprawiedliwe są Jego sądy; gdyż osądził wielką nierządnicę, która psuła ziemię swoim nierządem, i ukarał ją za krew swoich sług [przelaną] z jej ręki. (De 32:43; 2Ki 9:7; Ps 19:10; Ps 79:10; Ps 119:137; Re 6:10; Re 16:6; Re 16:7; Re 17:1; Re 17:2; Re 17:6; Re 18:3; Re 18:24) 3 I powtórnie powiedzieli: Alleluja! I jej dym unosi się na wieki wieków. (Isa 34:10; Re 14:11) 4 Wówczas upadło dwudziestu czterech starszych oraz cztery stworzenia i pokłonili się Bogu, który siedzi na tronie, mówiąc: Amen, alleluja! (Ps 106:48; Re 1:6; Re 4:2; Re 4:4; Re 4:6; Re 4:10; Re 5:14; Re 22:21) 5 A od tronu wyszedł głos, mówiący: Uwielbiajcie naszego Boga, wszyscy Jego słudzy i wy, którzy się Go boicie – mali i wielcy. (Ps 22:24; Ps 115:13; Ps 134:1; Ps 135:1; Ps 150:1; Re 11:18) 6 I usłyszałem jakby głos licznego tłumu i jakby głos wielu wód, i jakby głos potężnych gromów, które mówiły: Alleluja! Gdyż Pan, nasz Bóg Wszechmogący, objął panowanie. (Ex 15:18; Ps 22:29; Ps 93:1; Ps 97:1; Ps 99:1; Eze 1:24; Eze 43:2; Da 7:14; Da 10:6; Am 3:13; Zec 14:9; Re 1:8; Re 1:15; Re 4:8; Re 6:1; Re 11:15; Re 11:17; Re 12:10; Re 14:2; Re 15:3; Re 16:7; Re 16:14; Re 19:15; Re 21:22) 7 Cieszmy się i radujmy, i oddajmy Mu chwałę, gdyż nadeszło wesele Baranka i przygotowała się[3] Jego Małżonka;[4] (Isa 54:6; Eze 16:7; Ho 2:16; Mt 9:15; Mt 22:2; Mt 24:44; Mt 25:10; Mr 2:19; Lu 5:34; Joh 3:29; 2Co 7:1; 2Co 11:2; Eph 5:23; Eph 5:25; 1Jo 3:3; Jud 1:21; Re 3:20; Re 18:20; Re 19:9; Re 21:2; Re 21:9; Re 22:17) 8 i dano jej ubrać się w czysty, lśniący bisior, gdyż bisior oznacza sprawiedliwe czyny świętych. (Job 29:14; Isa 61:10; Isa 64:6; Eze 44:17; Zec 3:4; Mt 5:20; Mt 22:11; Re 3:4; Re 3:18; Re 17:4) 9 A do mnie powiedział: Napisz: Szczęśliwi zaproszeni na ucztę weselną Baranka. I powiedział do mnie: To są prawdziwe Słowa Boga. (Mt 8:11; Mt 22:2; Lu 14:15; Lu 22:16; Re 1:3; Re 14:13; Re 16:15; Re 20:6; Re 21:5; Re 22:6; Re 22:7; Re 22:14) 10 I upadłem przed jego stopami, aby mu się pokłonić. A on do mnie: Nie rób tego! Jestem współsługą twoim i twoich braci, którzy mają świadectwo Jezusa – Bogu oddaj pokłon! A świadectwem Jezusa jest duch proroctwa.[5] (Mt 3:16; Mr 1:10; Lu 3:21; Joh 1:51; Ac 10:25; Ac 14:14; Re 1:2; Re 1:3; Re 4:1; Re 10:1; Re 10:11; Re 11:19; Re 14:7; Re 14:17; Re 15:5; Re 18:1; Re 19:1; Re 19:7; Re 22:7; Re 22:8; Re 22:10; Re 22:18) 11 I zobaczyłem otwarte niebo,[6] i oto biały koń, a Ten, który na nim siedział, nazywa się Wierny i Prawdziwy – w sprawiedliwości sądzi i walczy. (Ex 15:3; Ps 96:13; Isa 11:4; Eze 1:1; Mt 3:16; Joh 1:51; Re 1:5; Re 3:14; Re 4:1; Re 6:2; Re 16:12; Re 17:14; Re 19:2; Re 19:17) 12 Jego oczy jak[7] płomień ognia, a na Jego głowie wiele diademów; ma[8] wypisane imię, którego nie zna nikt poza Nim samym, (Da 10:6; Heb 2:9; Re 1:14; Re 2:17; Re 2:18; Re 3:12) 13 ubrany w szatę skąpaną we krwi, a Jego imię brzmi: Słowo Boga.[9] (Isa 63:1; Joh 1:1; Joh 1:14; Heb 1:1) 14 I szły za nim wojska, które są w niebie, na białych koniach, ubrane w czysty, biały bisior. (Re 17:14; Re 19:8) 15 A z Jego ust wychodzi ostry miecz, aby nim pobić narody; On sam będzie je pasł laską żelazną i On depcze tłocznię wina szaleńczego gniewu Wszechmogącego Boga, (Ps 2:9; Isa 11:4; Isa 49:2; Isa 63:3; La 1:15; Am 3:13; 2Th 2:8; Re 1:8; Re 1:16; Re 2:12; Re 2:16; Re 2:27; Re 4:8; Re 11:17; Re 12:5; Re 14:19; Re 15:3; Re 16:7; Re 16:14; Re 19:6; Re 19:21; Re 21:22) 16 a na szacie i na swoim biodrze wypisane ma imię: Król królów i Pan panów. (De 10:17; Da 2:47; 1Ti 6:15; Re 17:14; Re 19:12) 17 I zobaczyłem jednego anioła stojącego w słońcu; zawołał on donośnym głosem, mówiąc wszystkim ptakom latającym środkiem nieba: Chodźcie, zbierzcie się na wielką ucztę Boga, (Isa 34:6; Jer 12:9; Jer 46:10; Re 8:13) 18 aby jeść zwłoki królów i zwłoki chiliarchów,[10] i zwłoki mocarzy, i zwłoki koni z ich jeźdźcami, zwłoki wszystkich wolnych i niewolników, i małych, i wielkich. (Eze 39:17; Re 6:15) 19 I zobaczyłem zwierzę i królów ziemi, i ich wojska zebrane, aby stoczyć bój z Tym, który siedzi na koniu, i z Jego wojskiem. (Ps 2:2; Re 9:16; Re 13:1; Re 16:12; Re 16:14; Re 16:16; Re 17:14; Re 19:11; Re 19:14) 20 I schwytane zostało zwierzę, a wraz z nim fałszywy prorok, który czynił przed nim znaki, przez które zwiódł tych, którzy przyjęli znamię zwierzęcia i pokłonili się jego podobiźnie – obaj zostali wrzuceni żywcem do jeziora ognia płonącego siarką.[11] (2Ki 16:3; 2Ki 23:10; Isa 30:33; Jer 7:31; Da 7:11; Re 13:11; Re 13:16; Re 14:9; Re 14:11; Re 16:2; Re 20:10; Re 20:14; Re 20:15; Re 21:8) 21 A pozostali zostali zabici mieczem wychodzącym z ust siedzącego na koniu – i wszystkie ptaki nasyciły się ich zwłokami. (Eze 39:17; 2Th 2:8; Re 19:15)