Apokalipsa 14,13 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Wizja Baranka i 144.000 odkupionych

1 I zobaczyłem,^[1] a oto Baranek stał na górze Syjon,^[2] a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące tych, którzy mieli na czole wypisane Jego imię i imię Jego Ojca.^[3] (2 Sm 5,7; Ps 2,6; Ez 9,4; Ga 4,26; Hbr 12,22; Ap 3,12; Ap 5,6; Ap 7,3; Ap 7,4; Ap 14,3; Ap 14,12; Ap 21,2; Ap 22,4)

2 Sm 5,7Ps 2,6Ez 9,4Ga 4,26Hbr 12,22Ap 3,12Ap 5,6Ap 7,3Ap 7,4Ap 14,3Ap 14,12Ap 21,2Ap 22,4

2 I usłyszałem głos z nieba, jak szum wielu wód i jak głos wielkiego grzmotu; a głos, który usłyszałem, [brzmiał] jak harfiarze grający na swoich harfach. (Ez 1,24; Ez 43,2; Ap 1,15; Ap 5,8; Ap 6,1; Ap 15,2; Ap 19,6)

Ez 1,24Ez 43,2Ap 1,15Ap 5,8Ap 6,1Ap 15,2Ap 19,6

3 I śpiewali jakby nową pieśń przed tronem i przed czterema stworzeniami, i przed starszymi; i nikt nie był w stanie nauczyć się tej pieśni,^[4] jak tylko sto czterdzieści cztery tysiące tych, którzy zostali wykupieni z ziemi. (Ps 33,3; Ps 40,4; Ps 96,1; Ps 98,1; Ps 144,9; Ps 149,1; Iz 42,10; Dz 20,28; 1 Kor 6,20; 1 P 1,18; Ap 4,4; Ap 4,6; Ap 5,9; Ap 7,4; Ap 14,1; Ap 15,3)

Ps 33,3Ps 40,4Ps 96,1Ps 98,1Ps 144,9Ps 149,1Iz 42,10Dz 20,281 Kor 6,201 P 1,18Ap 4,4Ap 4,6Ap 5,9Ap 7,4Ap 14,1Ap 15,3

4 Są to ci, którzy nie splamili się z kobietami;^[5] są bowiem dziewiczy. Idą oni za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Zostali oni kupieni spośród ludzi jako pierwociny^[6] dla Boga i dla Baranka. (Wj 23,19; Wj 34,26; Kpł 23,9; Kpł 23,10; Mt 4,19; Mt 10,38; Mt 16,24; Mt 19,12; Łk 9,23; Łk 14,27; Jan 21,19; Jan 21,22; Rz 16,5; 1 Kor 7,37; 1 Kor 15,20; 2 Kor 11,2; Jk 1,18; Ap 2,20; Ap 2,24; Ap 3,4)

Wj 23,19Wj 34,26Kpł 23,9Kpł 23,10Mt 4,19Mt 10,38Mt 16,24Mt 19,12Łk 9,23Łk 14,27Jan 21,19Jan 21,22Rz 16,51 Kor 7,371 Kor 15,202 Kor 11,2Jk 1,18Ap 2,20Ap 2,24Ap 3,4

5 I w ich ustach nie znaleziono kłamstwa^[7] – są bez skazy. (Iz 53,9; So 3,13; Rz 1,25; 2 Kor 11,2; Ef 1,4; Ef 4,25; Ef 5,27; Kol 3,9; 1 Tes 3,13; 1 Tes 5,23)

Iz 53,9So 3,13Rz 1,252 Kor 11,2Ef 1,4Ef 4,25Ef 5,27Kol 3,91 Tes 3,131 Tes 5,23

Sąd i upadek Wielkiego Babilonu

6 I zobaczyłem innego anioła, jak leciał środkiem nieba. Miał on ewangelię wieczną,^[8] aby ją głosić mieszkańcom ziemi i każdemu narodowi, plemieniu, językowi i ludowi. (Mt 24,14; Ap 8,13; Ap 13,5; Ap 13,8)

Mt 24,14Ap 8,13Ap 13,5Ap 13,8

7 Wołał on donośnym głosem: Zacznijcie bać się Boga i oddajcie Mu chwałę, gdyż nadeszła godzina Jego sądu, i pokłońcie się Temu, który uczynił niebo i ziemię, morze i źródła wód. (Wj 20,5; Wj 20,11; Ps 22,24; Ps 34,10; Ps 146,6; Kazn 12,13; Mt 4,10; Mt 25,31; Dz 4,24; Dz 10,42; Dz 14,15; Dz 17,31; Rz 15,6; 2 Tm 4,1; Ap 4,11; Ap 10,6; Ap 11,13; Ap 11,18; Ap 15,4)

Wj 20,5Wj 20,11Ps 22,24Ps 34,10Ps 146,6Kazn 12,13Mt 4,10Mt 25,31Dz 4,24Dz 10,42Dz 14,15Dz 17,31Rz 15,62 Tm 4,1Ap 4,11Ap 10,6Ap 11,13Ap 11,18Ap 15,4

8 A inny anioł, drugi,^[9] szedł za nim, mówiąc: Upadł, upadł wielki Babilon,^[10] który winem szaleństwa swojego nierządu^[11] napoił wszystkie narody. (Iz 21,9; Jer 51,7; Jer 51,8; Ap 16,9; Ap 17,2; Ap 17,5; Ap 18,2; Ap 18,3; Ap 18,10; Ap 18,21)

Iz 21,9Jer 51,7Jer 51,8Ap 16,9Ap 17,2Ap 17,5Ap 18,2Ap 18,3Ap 18,10Ap 18,21

9 I kolejny anioł, trzeci, szedł za nimi, mówiąc donośnym głosem: Jeżeli ktoś kłania się zwierzęciu i jego podobiźnie i przyjmuje znamię na swoje czoło lub na swoją rękę, (Ap 13,12; Ap 14,11; Ap 16,2; Ap 19,20)

Ap 13,12Ap 14,11Ap 16,2Ap 19,20

10 to i on będzie pił wino szaleństwa Boga, zmieszane, nierozcieńczone, w kielichu Jego gniewu^[12] i będzie męczony w ogniu i w siarce^[13] wobec świętych aniołów i wobec Baranka. (Rdz 19,24; Ps 11,6; Ps 75,8; Ps 75,9; Iz 51,7; Iz 51,17; Iz 51,22; Jer 25,15; Ez 38,22; Ap 14,19; Ap 15,7; Ap 16,19; Ap 18,6; Ap 19,20; Ap 20,10; Ap 20,14; Ap 21,8)

Rdz 19,24Ps 11,6Ps 75,8Ps 75,9Iz 51,7Iz 51,17Iz 51,22Jer 25,15Ez 38,22Ap 14,19Ap 15,7Ap 16,19Ap 18,6Ap 19,20Ap 20,10Ap 20,14Ap 21,8

11 A dym ich męki unosi się na wieki wieków i nie mają wytchnienia we dnie i w nocy ci, którzy kłaniają się zwierzęciu i jego posągowi, ani nikt, kto przyjmie znamię jego imienia. (Iz 34,10; Ap 13,12; Ap 14,9; Ap 16,2; Ap 19,3; Ap 19,20)

Iz 34,10Ap 13,12Ap 14,9Ap 16,2Ap 19,3Ap 19,20

12 Tu jest wytrwałość świętych, którzy zachowują przykazania Boga i wiarę Jezusa.^[14] (Jan 14,15; 1 Tm 1,4; 2 Tm 4,7; Hbr 6,12; Ap 1,9; Ap 2,13; Ap 3,10; Ap 12,17; Ap 13,10)

Jan 14,151 Tm 1,42 Tm 4,7Hbr 6,12Ap 1,9Ap 2,13Ap 3,10Ap 12,17Ap 13,10

13 I usłyszałem głos z nieba, mówiący: Napisz: Szczęśliwi są od teraz umarli,^[15] którzy w Panu umierają. Tak, mówi Duch, by mogli odpocząć po swych trudach, bo ich czyny idą za nimi. (Ps 116,15; Iz 57,2; 1 Kor 15,58; Flp 1,21; 1 Tes 4,16; 2 Tes 1,7; 1 Tm 5,25; Hbr 4,10; Ap 2,7; Ap 6,11; Ap 22,17)

Ps 116,15Iz 57,21 Kor 15,58Flp 1,211 Tes 4,162 Tes 1,71 Tm 5,25Hbr 4,10Ap 2,7Ap 6,11Ap 22,17

Żniwo ostateczne

14 I zobaczyłem, a oto biały obłok, a na obłoku siedział ktoś podobny do Syna Człowieczego. Na swej głowie miał złoty wieniec, a w swojej ręce ostry sierp.^[16] (Dn 7,11; Dn 7,13; Mt 13,30; Mt 13,39; Mt 17,5; Mt 24,30; Mt 26,64; Jan 1,51; Dz 7,56; Hbr 2,9; Ap 1,13; Ap 14,17)

Dn 7,11Dn 7,13Mt 13,30Mt 13,39Mt 17,5Mt 24,30Mt 26,64Jan 1,51Dz 7,56Hbr 2,9Ap 1,13Ap 14,17

15 I inny anioł wyszedł z przybytku, wołając donośnym głosem do Tego, który siedział na obłoku: Zapuść swój sierp i żnij, gdyż nadeszła pora żniwa, gdyż dojrzało żniwo ziemi! (Jl 4,13; Mt 13,39; Mk 4,29; Ap 11,19)

Jl 4,13Mt 13,39Mk 4,29Ap 11,19

16 I rzucił Ten, który siedział na obłoku, swój sierp na ziemię, i ziemia została zżęta. 17 I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie. On również miał ostry sierp. 18 I [jeszcze] inny anioł wyszedł^[17] od ołtarza. Ten miał władzę nad ogniem.^[18] Zawołał on donośnym głosem do tego, który miał ostry sierp, mówiąc: Zapuść swój ostry sierp i obetnij kiście winorośli ziemi, gdyż dojrzały jej grona.^[19] (Mt 18,8; Łk 9,54; 2 Tes 1,7; Ap 6,9; Ap 16,7)

Mt 18,8Łk 9,542 Tes 1,7Ap 6,9Ap 16,7

19 I anioł rzucił swój sierp na ziemię, i obciął winogrona ziemi, i wrzucił je do wielkiej tłoczni Bożego gniewu.^[20] (Iz 63,1; Iz 63,3; Lm 1,15; Jl 4,8; Jl 4,13; Ap 19,15)

Iz 63,1Iz 63,3Lm 1,15Jl 4,8Jl 4,13Ap 19,15

20 I deptano tłocznię na zewnątrz miasta, i popłynęła z tłoczni krew, aż do wędzideł koni^[21] na przestrzeni tysiąca sześciuset^[22] stadiów.^[23] (Rdz 49,11; Pwt 32,14; Iz 63,3; Lm 1,15; Hbr 13,12; Ap 11,8; Ap 16,19; Ap 19,15)

Rdz 49,11Pwt 32,14Iz 63,3Lm 1,15Hbr 13,12Ap 11,8Ap 16,19Ap 19,15