1Potem zobaczyłem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką władzę – a od jego chwały rozjaśniła się ziemia. (Eze 43:2; Re 7:2; Re 8:3; Re 10:1)2I zawołał potężnym głosem, mówiąc:[1] Upadł, upadł Wielki Babilon i stał się siedzibą demonów i kryjówką wszelkiego ducha nieczystego, kryjówką[2] wszelkiego ptactwa nieczystego, kryjówką wszelkiego zwierzęcia nieczystego i ohydnego, (Isa 13:21; Isa 21:9; Isa 34:11; Jer 50:39; Jer 51:1; Jer 51:8; Jer 51:37; Re 14:8; Re 18:8)3gdyż winem szaleństwa jego nierządu zostały upojone wszystkie narody, królowie ziemi uprawiali z nim nierząd, a kupcy ziemi wzbogacili się na mocy jego przepychu.[3] (Isa 23:17; Jer 51:7; Eze 27:9; Na 3:4; Re 14:8; Re 17:2; Re 18:7; Re 18:9; Re 18:11; Re 18:15; Re 18:19; Re 18:23)4I usłyszałem inny głos z nieba, mówiący: Wyjdźcie z niego, mój ludu,[4] abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i abyście nie otrzymali z jego plag, (Ge 19:15; Isa 48:20; Isa 52:11; Jer 50:8; Jer 51:6; Jer 51:9; Jer 51:45; 2Co 6:17; Re 17:18; Re 19:1)5gdyż jego grzechy nałożyły się [na siebie], aż [dosięgły] nieba i Bóg wspomniał na jego niesprawiedliwe [czyny]. (Ge 18:20; 2Ch 28:9; Ezr 9:6; Jer 51:9; Ho 7:2; Ho 8:13; Ho 9:9; Re 16:19)6Oddajcie mu tak, jak on oddawał, i podwójcie odpłatę według jego uczynków – w kielichu, w którym mieszał, zmieszajcie mu podwójnie. (Ps 137:8; Jer 50:15; Jer 50:29; 2Th 1:6; Re 17:4)7Ile się sam wychwalał i rozkoszował przepychem, tyle zadajcie mu udręki i bólu, gdyż mówi w swoim sercu: Siedzę jak królowa, nie jestem wdową, bólu na pewno nie zobaczę. (Ps 10:6; Isa 13:19; Isa 47:7; Isa 47:8; Zep 2:15; Re 18:3; Re 18:9)8Dlatego w jednym dniu nadejdą jego plagi, śmierć, ból i głód, i spłonie w ogniu; bo potężny jest Pan, Bóg, który go osądził. (Isa 47:7; Jer 50:34; Re 17:16; Re 19:2)9I zapłaczą nad nim, i uderzą się w pierś królowie ziemi, którzy uprawiali z nim nierząd i rozkoszowali się przepychem,[5] gdy ujrzą dym jego pożaru. (Isa 23:17; Eze 26:16; Eze 27:30; Re 14:11; Re 17:2; Re 18:3; Re 18:11; Re 18:19; Re 19:3)10Stojąc z dala, ze strachu przed jego męką, powiedzą: Biada, biada, miasto wielkie, Babilonie, miasto potężne, gdyż w jednej godzinie przyszedł twój sąd! (Jer 51:8; Eze 26:17)11A kupcy ziemi płaczą i boleją nad nim, bo już nikt nie kupuje od nich towaru, (Eze 27:36)12towaru ze złota, srebra, drogiego kamienia, pereł, bisioru, purpury, jedwabiu, szkarłatu, żadnego [towaru z] drzewa tujowego, żadnego przedmiotu z kości słoniowej, żadnego sprzętu z najdroższego drzewa, z miedzi, z żelaza, marmuru,13ani cynamonu, korzeni, pachnideł, mirry, kadzidła, wina, oliwy, najlepszej mąki, pszenicy, bydła, owiec, koni, wozów, ani ciał, ani dusz ludzkich. (Eze 27:12; Eze 27:22; Mt 16:26; 1Ti 1:10)14I odszedł od ciebie dojrzały owoc pożądań twojej duszy, przepadło ci wszystko, co tłuste i lśniące – wcale już tego nie znajdą.15Kupcy tych [towarów], ci, którzy wzbogacili się na nim, stanęli z dala, ze strachu przed jego męką, z płaczem i żalem, (Eze 27:36)16mówiąc: Biada, biada, miasto wielkie, ubrane w bisior, purpurę i szkarłat, ozdobione złotem, drogim kamieniem i perłą, (Re 17:4)17że w jednej godzinie zostało spustoszone tak wielkie bogactwo! I każdy sternik oraz każdy żeglujący przez to miejsce, marynarze i wszyscy pracujący na morzu, stanęli z dala (Eze 27:27)18i patrząc na dym jego pożaru, zaczęli krzyczeć: Co jest podobne do tego wielkiego miasta? (Eze 27:32; Re 18:9)19I rzucali proch na swoje głowy i krzyczeli z płaczem i żalem: Biada, biada, miasto wielkie, w którym – na jego cennym towarze – wzbogacili się wszyscy, którzy mają okręty na morzu! Bo w jednej godzinie zostało spustoszone! (Jos 7:6; La 2:10; Eze 27:30)20Rozwesel się nad nim, niebo i święci, apostołowie i prorocy, gdyż Bóg rozstrzygnął na jego szkodę wasz pozew przeciw niemu. (De 32:43; Ps 96:11; Isa 14:7; Isa 44:23; Isa 49:13; Jer 51:48; Re 6:10; Re 12:12; Re 19:2; Re 19:7)21A jeden potężny anioł podniósł kamień, wielki jak młyński, i wrzucił do morza, mówiąc: W ten sposób, z rozmachem, zostanie rzucone wielkie miasto Babilon i już go nawet nie znajdą. (Jer 51:63; Eze 26:21)22I nie usłyszą już w tobie głosu harfiarzy ani muzyków, flecistów ani trębaczy, nie znajdą też żadnego rzemieślnika jakiegokolwiek rzemiosła ani już nie usłyszą w tobie odgłosów z młyna; (Ec 12:4; Isa 24:8; Jer 25:10; Eze 26:13)23i nie zabłyśnie już w tobie światło lampy, nie usłyszą już w tobie głosu pana młodego ani panny młodej; gdyż twoi kupcy byli możnymi ziemi, gdyż twoimi czarami zostały zwiedzione wszystkie narody. (Isa 23:8; Jer 7:34; Jer 16:9; Jer 25:10; Re 6:15; Re 9:21)24W nim też znaleziono krew proroków i świętych, i wszystkich zabitych na ziemi. (Eze 24:7; Mt 23:35; Re 6:10; Re 16:6; Re 17:6; Re 19:2)