1Ponieważ wielu[1] podjęło się[2] ułożenia opowiadania[3] o dziełach dopełnionych wśród nas,2tak jak nam to przekazali ci, którzy od początku byli ich naocznymi świadkami oraz sługami Słowa, (Joh 15:27; Ac 1:3; Ac 1:8; Ac 1:21; Ac 6:1; Ac 26:16; 1Co 4:1; Heb 2:3; 1Pe 5:1; 2Pe 1:16; 1Jo 1:1)3postanowiłem także ja – po uważnym zbadaniu wszystkiego od początku[4] – po kolei ci to, dostojny Teofilu,[5] opisać, (Ac 1:1; Ac 23:26)4tak byś mógł się przekonać o wiarygodności wyłożonych ci słów.[6] (Joh 1:46; Joh 20:31; Joh 21:24; Ac 2:42; Ac 17:11)
Historia narodzin Jana Chrzciciela
5Za dni Heroda,[7] króla Judei, był pewien kapłan imieniem Zachariasz,[8] ze zmiany [kapłańskiej] Abiasza,[9] i jego żona, z córek Aarona, której na imię było Elżbieta. (Ex 28:1; 1Ch 24:10; Mt 2:1)6Oboje zaś byli sprawiedliwi wobec Boga, nienaganni, postępujący według wszystkich przykazań i ustaw Pana.[10] (Ge 6:8; Ge 6:9; Ge 7:1; Le 20:20; De 5:33; De 28:9; 1Ki 9:4; Ps 119:1; Jer 22:30; Lu 1:75; Eph 5:27; Php 3:6)7Nie mieli jednak dziecka, jako że Elżbieta była niepłodna, a oboje byli już posunięci w swoich dniach. (Lu 1:36)8I stało się, gdy posługiwał[11] przed Bogiem w kolejności swojej zmiany,[12] (1Ch 24:19; 2Ch 8:14)9że według zwyczaju[13] kapłaństwa wylosował kadzenie w przybytku Pana.[14] (Ex 30:7; 1Ch 23:13; 1Ch 24:5; Ps 141:2; Lu 9:1; Lu 15:1; Ac 1:26)10Cały zaś tłum ludu modlił się na zewnątrz w godzinie kadzenia. (Le 16:17)11Jemu natomiast ukazał się anioł Pana,[15] stojący po prawej stronie ołtarza kadzidlanego. (Ex 30:1; Jud 6:12; Lu 1:19; Ac 5:19)12Zachariasz zląkł się, gdy [go] zobaczył, i padł na niego strach. (Jud 13:22; Lu 2:9; Ac 10:4)13Anioł zaś powiedział do niego: Przestań się bać,[16] Zachariaszu, gdyż twoja modlitwa została wysłuchana; twoja żona Elżbieta urodzi ci syna i nadasz mu imię Jan.[17] (Jud 6:23; Mt 14:27; Lu 1:30; Lu 1:60; Lu 1:63; Ac 10:31; Re 1:17)14Nastanie ci radość i wesele, i wielu ucieszy się z jego narodzin.15Będzie bowiem wielki przed Panem; nie będzie pił wina ani sikery[18] i będzie napełniony Duchem Świętym już od łona swojej matki. (Le 10:9; Nu 6:3; De 29:5; Jud 13:4; Isa 29:9; Isa 49:5; Jer 1:5; Mt 11:9; Mt 11:11; Lu 1:41; Lu 7:33; Ac 2:4; Ac 4:8; Ac 4:31; Ac 6:3; Ac 9:17; Ac 10:44; Ga 1:15; Eph 5:18)16Wielu też synów Izraela nawróci do Pana, ich Boga.17On sam pójdzie też przed Nim w duchu i mocy Eliasza, aby zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych do rozsądku sprawiedliwych – by przygotować Panu lud przysposobiony. (Isa 40:3; Mal 3:1; Mal 3:23; Mt 11:14; Mt 17:11; Lu 1:76; Ro 10:21)18Wtedy Zachariasz zapytał anioła: Po czym to poznam? Ja bowiem jestem stary i moja żona posunięta w swych dniach. (Ge 15:8; Ge 17:17; Ge 18:11; Ro 4:19)19W odpowiedzi anioł powiedział do niego: Ja jestem Gabriel,[19] ten, który staje przed Bogiem.[20] Zostałem posłany, aby do ciebie przemówić i ucieszyć cię[21] tymi [wieściami]. (Da 8:15; Da 8:16; Da 9:21; Lu 1:26; Heb 1:14)20Lecz oto będziesz niemy,[22] nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, za to, że nie uwierzyłeś moim słowom, które zostaną wypełnione w swoim czasie. (Ex 4:11; Eze 3:26; Lu 1:45; Lu 1:61)21Lud natomiast czekał na Zachariasza i dziwił się jego zwlekaniu w przybytku.[23]22On zaś po wyjściu nie mógł im nic powiedzieć i poznali, że oglądał widzenie w przybytku; on sam też dawał im znaki,[24] wciąż jednak pozostawał niemy. (Da 9:23)23Następnie, po wypełnieniu się dni jego urzędowania, odszedł do swojego domu.24Po tych dniach Elżbieta, jego żona, poczęła i ukrywała się[25] przez pięć miesięcy, powtarzając:25Tak mi uczynił Pan w dniach, kiedy [na mnie] wejrzał,[26] aby zdjąć moją hańbę[27] wśród ludzi. (Ge 30:23; Le 20:20; Pr 18:13; Isa 30:3; Jer 22:30; Mic 2:6)
39W tych dniach Maria wstała i pośpiesznie wybrała się w górskie strony, do pewnego miasta w Judei,[36] (Jos 15:55; Jos 20:7; Jos 21:11; Lu 1:65)40i weszła do domu Zachariasza, i pozdrowiła Elżbietę.41A gdy[37] Elżbieta usłyszała przywitanie Marii, podskoczył płód[38] w jej łonie i Elżbieta została napełniona Duchem Świętym. (Job 3:3; Ps 139:13; Lu 1:1; Lu 1:15; Lu 2:12; Ro 9:11; 2Ti 3:15; 1Pe 2:2)42Wówczas zawołała donośnym głosem i powiedziała: Błogosławiona jesteś między kobietami i błogosławiony owoc twojego łona! (De 28:4; Jud 5:24)43I skąd mi to, że matka mojego Pana przyszła do mnie? (Lu 20:42; Joh 13:13; Joh 20:28)44Bo oto, gdy głos twojego pozdrowienia dotarł do moich uszu, płód w moim łonie podskoczył z radości.45Szczęśliwa [jest] też [ta], która uwierzyła, że nastąpi wypełnienie [słów] wypowiedzianych do niej przez Pana. (Lu 1:20; Joh 20:29)
57Dla Elżbiety natomiast wypełnił się czas jej rozwiązania i urodziła syna.58I usłyszeli jej sąsiedzi i krewni, że Pan okazał jej swoje wielkie miłosierdzie, i cieszyli się[45] razem z nią.59A gdy ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecko, chcieli[46] nazwać go imieniem jego ojca Zachariasza.[47] (Ge 17:12; Ge 21:4; Le 12:3; Lu 2:21; Php 3:5)60Jednak jego matka odezwała się i powiedziała: O nie! Ale będzie nazwany Jan. (Lu 1:13; Lu 1:63)61Wówczas powiedzieli do niej: Nie ma nikogo pośród twoich krewnych, kto byłby nazwany tym imieniem.62Zaczęli zatem gestykulować[48] do jego ojca, jak chciałby je nazwać.63A on poprosił o tabliczkę i napisał:[49] Jan ma być jego imię. I wszyscy się zdziwili.64I natychmiast zostały mu otwarte usta i [rozwiązany] język, i przemówił, wielbiąc Boga. (Eze 24:27; Mr 7:35; Lu 1:20)65I wszystkich jego sąsiadów ogarnął strach, a po całej górskiej okolicy Judei omawiano wszystkie te sprawy. (Lu 2:9; Lu 5:26; Ac 2:43)66Wszyscy zaś, którzy o tym słyszeli, składali to sobie w sercu i mówili: Kim więc będzie to dziecko? Była z nim bowiem ręka Pana.[50] (Ge 39:2; 1Ch 4:10; Ac 11:21)