1 Koryntian 15 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Zmartwychwstanie podstawą dobrej nowiny

1 Chcę wam też, bracia, przypomnieć dobrą nowinę, którą wam głosiłem, którą przyjęliście, na gruncie której stoicie 2 i dzięki której dostępujecie zbawienia, o ile trzymacie się słów głoszonych wam przeze mnie — chyba że nadaremnie uwierzyliście. 3 Przekazałem wam bowiem przede wszystkim to, co sam przejąłem, że Chrystus umarł za nasze grzechy według Pism, 4 że został pogrzebany i że trzeciego dnia zmartwychwstał według Pism. 5 Następnie ukazał się Kefasowi, potem Dwunastu; 6 a potem ponad pięciuset braciom naraz, z których większość dotąd żyje, a niektórzy pomarli.^[1] 7 Później ukazał się Jakubowi, a następnie wszystkim apostołom. 8 Na końcu, po wszystkich, ukazał się też mnie, jakby poronionemu płodowi. 9 Ja bowiem jestem najmniejszy z apostołów i nie jestem godny nazywać się apostołem, ponieważ prześladowałem Kościół Boży. 10 Jednak z łaski Boga jestem tym, czym jestem. A łaska, którą mi okazał, nie była bezowocna. Przeciwnie, więcej niż oni wszyscy pracowałem — chociaż nie ja, lecz łaska Boża, która jest ze mną. 11 Czy więc ja, czy oni, to samo głosimy i temu uwierzyliście.

Ważność zmartwychwstania

12 Jeśli więc o Chrystusie się głosi, że został wzbudzony z martwych, jak mogą niektórzy z was twierdzić, że nie ma zmartwychwstania? 13 Bo jeśli nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie został wzbudzony. 14 A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, to daremne jest nasze poselstwo i daremna jest wasza wiara. 15 Okazujemy się też fałszywymi świadkami Boga, bo poświadczyliśmy, że Bóg wzbudził Chrystusa, a tymczasem nie wzbudził, skoro rzeczywiście umarli nie zmartwychwstają. 16 Bo jeśli umarli nie zmartwychwstają, to i Chrystus nie został wzbudzony. 17 A jeśli Chrystus nie został wzbudzony, daremna wasza wiara! Nadal ciążą na was grzechy! 18 Ponadto ci, którzy zasnęli w Chrystusie — poginęli. 19 Jeśli Chrystus jest naszą nadzieją tylko w tym życiu, to jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej godni pożałowania. 20 Tymczasem Chrystus zmartwychwstał i jest pierwszym zwiastunem zmartwychwstania tych, którzy zasnęli. 21 Skoro bowiem przez człowieka wkroczyła śmierć, przez człowieka też nadejdzie zmartwychwstanie. 22 Bo jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni, 23 każdy w swoim porządku: jako pierwszy zwiastun — Chrystus. Potem, w czasie Jego przyjścia, ci, którzy należą do Chrystusa. 24 Następnie przyjdzie koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu, gdy usunie wszystkie zwierzchności, każdą władzę i moc. 25 On bowiem musi królować, aż położy wszystkich wrogów pod swoje stopy. 26 A jako ostatni wróg usunięta zostanie śmierć. 27 Wszystko bowiem poddał pod Jego stopy.^[2] Gdy zaś powiedział, że Mu poddał wszystko, jasne jest, że poza Tym, który to uczynił. 28 Kiedy wszystko będzie Mu już poddane, wówczas i sam Syn podda się Temu, który Mu wszystko poddał, aby Bóg był wszystkim we wszystkim. 29 [Wracając do zmartwychwstania,] jeśli go nie ma, to co mają zrobić ci, którzy przyjmują chrzest ze względu na umarłych? Jeśli umarli nie zmartwychwstają, po co się z ich powodu chrzcić? 30 Po co i my ciągle podejmujemy ryzyko? 31 Zapewniam was, bracia, na chlubę, którą mi jesteście w naszym Panu, Jezusie Chrystusie: Ja codziennie liczę się ze śmiercią. 32 Jeśli tylko jako człowiek z nadzieją ograniczającą się do tego życia walczyłem z dzikimi bestiami w Efezie, to co przez to zyskałem? Jeśli umarli nie zmartwychwstają, to jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy. 33 Nie łudźcie się: Złe towarzystwo psuje dobre obyczaje. 34 Otrzeźwiejcie wreszcie i przestańcie grzeszyć! Bo niektórzy z was w ogóle nie rozumieją Boga! Mówię to, żeby was zawstydzić.

Zmartwychwstałe ciało

35 Ale może ktoś zapytać: Jak zmartwychwstają umarli? W jakim zjawiają się ciele? 36 Niemądry! Zauważ, że to, co ty sam siejesz, nie powstaje do życia, zanim najpierw nie umrze. 37 Nie zasiewasz przecież ciała, które ma powstać, lecz zwykłe ziarno, pszeniczne albo jakieś inne. 38 Bóg natomiast daje mu ciało, takie jakie chce, oczywiście każdemu z nasion jemu właściwe. 39 Nie każde ciało jest takie samo. Inne jest ciało ludzi, inne zwierząt, inne ptaków, a jeszcze inne ryb. 40 Są też ciała niebieskie oraz ciała ziemskie, choć inna jest chwała ciał niebieskich, a inna ziemskich. 41 Widać, że inny jest blask słońca, a inny księżyca i inny blask gwiazd, bo gwiazdy również różnią się od siebie blaskiem. 42 Podobnie z umarłymi i zmartwychwstaniem: Sieje się ciało zniszczalne, wzbudzane jest niezniszczalne. 43 Sieje się w pogardzie, wzbudzane jest w chwale. Sieje się w słabości, wzbudzane jest w mocy. 44 Sieje się ciało materialne, wzbudzane jest ciało duchowe. Bo jeśli jest ciało materialne, jest również duchowe. 45 Jak też napisano: Pierwszy człowiek, Adam, powstał, by być żywą duszą, ostatni Adam powstał, by być ożywiającym duchem. 46 Przy czym nie duchowe jest pierwsze, lecz materialne — potem natomiast duchowe. 47 Pierwszy człowiek wyszedł z prochu ziemi, drugi człowiek — z nieba. 48 Jaki jest ziemski człowiek, tacy też ziemscy ludzie; jaki jest niebieski — tacy też niebiescy. 49 I jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, tak też nośmy obraz niebieskiego.^[3] 50 To natomiast podkreślam, bracia, że ciało i krew nie są w stanie odziedziczyć Królestwa Bożego ani zniszczalność odziedziczyć niezniszczalności. 51 Oto oznajmiam wam tajemnicę: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy zostaniemy przemienieni, 52 w jednej chwili, w oka mgnieniu, na dźwięk trąby ostatecznej. Trąba zabrzmi i umarli powstaną jako niezniszczalni, a my — zostaniemy przemienieni. 53 To bowiem, co zniszczalne, musi przyoblec niezniszczalność, i to, co śmiertelne, przyoblec nieśmiertelność. 54 A gdy już to, co zniszczalne, przyoblecze niezniszczalność, i to, co śmiertelne, nieśmiertelność, wówczas wypełni się słowo zapowiedzi: Zwycięstwo wchłonęło śmierć! 55 Gdzie jest, o śmierci, twój triumf? Gdzie jest, o śmierci, twe żądło? 56 Żądłem śmierci jest oczywiście grzech, mocą zaś grzechu — Prawo. 57 Bogu jednak dzięki! On darzy nas zwycięstwem przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa. 58 Dlatego, bracia moi, ukochani, bądźcie stali, niewzruszeni, wciąż tryskający poświęceniem w dziele Pana, pewni, że wasz trud nie jest daremny w Panu.

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny

Zmartwychwstanie podstawą ewangelii

1 Przypominam wam zaś, bracia, ewangelię, którą wam głosiłem, którą też przejęliście, [na gruncie] której stanęliście (Rz 1,1; Rz 2,16; Rz 5,2; Rz 16,25; Ga 1,11; Flp 1,27; 2 Tm 2,8; 1 P 5,12)

Rz 1,1Rz 2,16Rz 5,2Rz 16,25Ga 1,11Flp 1,272 Tm 2,81 P 5,12

2 i przez którą dostępujecie zbawienia, jeśli trzymacie się jej w takim Słowie, w jakim wam ją ogłosiłem, chyba że daremnie uwierzyliście. (Rz 1,16; 1 Kor 1,18; 1 Kor 15,14; Ga 3,4)

Rz 1,161 Kor 1,181 Kor 15,14Ga 3,4

3 Przekazałem wam bowiem przede wszystkim, co i przejąłem, że Chrystus umarł za nasze grzechy według Pism, (Iz 53,5; Dn 9,26; Łk 24,27; Rz 5,8; 1 Kor 11,23; 1 Kor 15,14; Ga 1,4; Ga 1,12; Hbr 9,28; 1 P 2,24)

Iz 53,5Dn 9,26Łk 24,27Rz 5,81 Kor 11,231 Kor 15,14Ga 1,4Ga 1,12Hbr 9,281 P 2,24

4 że został pogrzebany i że trzeciego dnia został wzbudzony^[1] według Pism, (Ps 16,8; Ps 16,10; Iz 53,5; Oz 6,2; Jon 2,1; Mt 12,40; Mt 27,57; Mt 28,6; Mk 15,43; Mk 16,6; Mk 16,9; Łk 23,50; Łk 24,6; Jan 2,19; Jan 19,38; Jan 20,9; Dz 1,21; Dz 2,24; Dz 10,40)

Ps 16,8Ps 16,10Iz 53,5Oz 6,2Jon 2,1Mt 12,40Mt 27,57Mt 28,6Mk 15,43Mk 16,6Mk 16,9Łk 23,50Łk 24,6Jan 2,19Jan 19,38Jan 20,9Dz 1,21Dz 2,24Dz 10,40

5 i że ukazał się^[2] Kefasowi, potem Dwunastu; (Mt 28,16; Mk 16,14; Łk 24,34; Łk 24,36; Jan 20,19; Jan 20,26; Dz 1,3; Dz 10,41)

Mt 28,16Mk 16,14Łk 24,34Łk 24,36Jan 20,19Jan 20,26Dz 1,3Dz 10,41

6 potem ukazał się ponad pięciuset braciom naraz, z których większość dotychczas pozostaje [przy życiu], niektórzy zaś zasnęli; 7 potem ukazał się Jakubowi, następnie wszystkim apostołom;^[3] (Ga 1,18) 8 a w końcu po wszystkich ukazał się i mnie jako poronionemu płodowi. (Dz 9,3; Dz 9,17; Dz 22,17; Dz 26,16; 1 Kor 9,1)

Dz 9,3Dz 9,17Dz 22,17Dz 26,161 Kor 9,1

9 Ja bowiem jestem najmniejszym z apostołów, [ja], który nie jestem godny nazywać się apostołem, ponieważ prześladowałem Zgromadzenie Boże, (Dz 8,3; 2 Kor 12,11; Ga 1,13; Ef 3,8; 1 Tm 1,13)

Dz 8,32 Kor 12,11Ga 1,13Ef 3,81 Tm 1,13

10 jednak z łaski Boga jestem tym, czym jestem, a Jego łaska względem mnie nie stała się próżna, ale więcej od nich wszystkich pracowałem, jednak nie ja, lecz łaska Boża, która jest ze mną. (Rz 12,3; 1 Kor 3,10; 2 Kor 6,1; 2 Kor 11,23; 2 Kor 12,9; Ef 3,7; Kol 1,29)

Rz 12,31 Kor 3,102 Kor 6,12 Kor 11,232 Kor 12,9Ef 3,7Kol 1,29

11 Czy więc ja, czy oni, w ten sposób głosimy i w ten sposób uwierzyliście.

Ważność zmartwychwstania

12 A jeśli się o Chrystusie głosi, że został z martwych wzbudzony, jak mogą niektórzy między wami mówić, że nie ma zmartwychwstania umarłych?^[4] (Mt 22,23; 1 Kor 15,4) 13 Bo jeśli nie ma zmartwychwstania umarłych, to i Chrystus nie został wzbudzony; 14 a jeśli Chrystus nie został wzbudzony, to daremne jest nasze poselstwo i daremna jest wasza wiara; (1 Kor 15,2; 1 Kor 15,58; Ga 4,11; Flp 2,16)

1 Kor 15,21 Kor 15,58Ga 4,11Flp 2,16

15 okazujemy się też fałszywymi świadkami Boga, że świadczyliśmy o Bogu, że wzbudził Chrystusa, którego nie wzbudził, skoro rzeczywiście umarli nie są wzbudzani. (Dz 1,22; Dz 2,24; Dz 4,10; Dz 4,33; Dz 13,30; Dz 13,34)

Dz 1,22Dz 2,24Dz 4,10Dz 4,33Dz 13,30Dz 13,34

16 Jeśli bowiem umarli nie są wzbudzani, to i Chrystus nie został wzbudzony; 17 a jeśli Chrystus nie został wzbudzony, bezcelowa jest wasza wiara; nadal jesteście w swoich grzechach, 18 ponadto i ci, którzy zasnęli w Chrystusie – poginęli. (1 Tes 4,15; Ap 14,13) 19 Jeśli tylko w tym życiu pokładamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej pożałowania godni. (Ef 1,12) 20 Tymczasem Chrystus został wzbudzony z martwych i jest pierwszym owocem [zmartwychwstania] tych, którzy zasnęli. (Mt 28,5; Mk 16,6; Łk 24,5; Rz 6,4; 1 Kor 11,30; 1 Kor 15,23; Ef 2,6; Ef 5,14; Kol 1,18; 2 Tm 2,8; 1 P 1,3; Ap 1,5)

Mt 28,5Mk 16,6Łk 24,5Rz 6,41 Kor 11,301 Kor 15,23Ef 2,6Ef 5,14Kol 1,182 Tm 2,81 P 1,3Ap 1,5

21 Skoro bowiem przez człowieka jest śmierć, przez człowieka też jest zmartwychwstanie umarłych. (Rdz 3,17; Jan 5,25; Jan 5,28; Jan 11,25; Rz 5,12; Rz 5,15; Rz 5,17)

Rdz 3,17Jan 5,25Jan 5,28Jan 11,25Rz 5,12Rz 5,15Rz 5,17

22 Bo jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. (Jan 5,25; Jan 6,39; Jan 6,54; Rz 5,14; Rz 5,18; Rz 5,21; Ef 2,5; Kol 2,13)

Jan 5,25Jan 6,39Jan 6,54Rz 5,14Rz 5,18Rz 5,21Ef 2,5Kol 2,13

23 Każdy zaś we własnym porządku:^[5] jako pierwszy owoc – Chrystus; potem, w czasie Jego przyjścia,^[6] ci, którzy są Chrystusowi, (Dn 12,13; Łk 14,14; Jan 5,29; Dz 26,23; 1 Tes 2,19; 1 Tes 3,13; 1 Tes 4,15; 1 Tes 4,16; 1 Tes 5,23; 2 Tes 2,1; Ap 20,4)

Dn 12,13Łk 14,14Jan 5,29Dz 26,231 Tes 2,191 Tes 3,131 Tes 4,151 Tes 4,161 Tes 5,232 Tes 2,1Ap 20,4

24 następnie [nastanie] koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu, gdy usunie wszelką zwierzchność, wszelką władzę i moc. (Dn 2,44) 25 Trzeba bowiem, aby On królował, aż położy wszystkich wrogów pod swoje stopy. (Ps 110,1; Mt 22,44; Dz 2,35; 2 Tm 2,12; Hbr 10,13; 1 P 3,22; Ap 20,4; Ap 20,6)

Ps 110,1Mt 22,44Dz 2,352 Tm 2,12Hbr 10,131 P 3,22Ap 20,4Ap 20,6

26 A jako ostatni wróg usunięta będzie^[7] śmierć. (Oz 13,14; 2 Tm 1,10; Ap 20,14; Ap 21,4)

Oz 13,142 Tm 1,10Ap 20,14Ap 21,4

27 Wszystko bowiem poddał pod Jego stopy. Gdy zaś powiedział, że wszystko zostało poddane, jasne jest, że poza Tym, który Mu wszystko poddał. (Ps 8,7; Mt 28,18; Ef 1,22; Hbr 2,8)

Ps 8,7Mt 28,18Ef 1,22Hbr 2,8

28 Gdy zaś wszystko będzie Mu poddane, wówczas i sam Syn będzie poddany Temu, który Mu wszystko poddał, aby Bóg był wszystkim we wszystkim.^[8] (1 Kor 3,23; 1 Kor 11,3; Ef 1,23; Flp 3,21; 1 P 3,22)

1 Kor 3,231 Kor 11,3Ef 1,23Flp 3,211 P 3,22

29 W przeciwnym razie co robią ci, którzy chrzczą^[9] się ze względu na umarłych? Jeśli umarli w ogóle nie bywają wzbudzeni, to po co się ze względu na nich chrzczą?^[10] 30 Po co i my każdej godziny podejmujemy ryzyko? (Rz 8,36; 2 Kor 11,26) 31 Codziennie umieram, bracia, [zapewniam] na waszą chlubę,^[11] którą mam w Chrystusie Jezusie, naszym Panu. (Łk 9,23; 2 Kor 1,14; 2 Kor 4,11; 2 Kor 9,3; Flp 2,16; 1 Tes 2,19)

Łk 9,232 Kor 1,142 Kor 4,112 Kor 9,3Flp 2,161 Tes 2,19

32 Jeśli po ludzku walczyłem z dzikimi zwierzętami w Efezie,^[12] jaka moja korzyść? Jeśli umarli nie są wzbudzani, jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy.^[13] (Iz 22,13; Łk 12,19; Dz 19,23; 1 Kor 15,29; 1 Kor 16,8; 2 Kor 1,8)

Iz 22,13Łk 12,19Dz 19,231 Kor 15,291 Kor 16,82 Kor 1,8

33 Nie łudźcie się: Złe więzi towarzyskie psują dobre obyczaje.^[14] (Przyp 13,20; 1 Kor 3,18; 1 Kor 5,6; 1 Kor 6,9)

Przyp 13,201 Kor 3,181 Kor 5,61 Kor 6,9

34 Otrzeźwiejcie naprawdę i przestańcie grzeszyć; niektórym bowiem [z was] brak zrozumienia Boga – mówię dla zawstydzenia was. (Rz 13,11; 1 Kor 4,14; 1 Kor 6,5; Ef 5,14)

Rz 13,111 Kor 4,141 Kor 6,5Ef 5,14

Zmartwychwstałe ciało

35 Ale powie ktoś: Jak wzbudzani są umarli? I w jakim ciele przychodzą?^[15] 36 Niemądry! To, co ty siejesz, nie zostaje ożywione, jeśli nie umrze. (Jan 12,24) 37 A [jeśli chodzi o] to, co siejesz, nie siejesz ciała, które ma powstać, lecz gołe ziarno, może pszeniczne lub jakieś inne; 38 Bóg zaś daje mu ciało, jakie zaplanował, a każdemu z nasion jego własne ciało. (Rdz 1,11) 39 Nie każde ciało jest takim samym ciałem, lecz inne jest ciało ludzi, inne ciało zwierząt, jeszcze inne ciało ptaków, a inne ryb. (Rdz 1,20; Rdz 1,24; Rdz 2,7; Rdz 2,24; Rdz 6,19; Rdz 7,21)

Rdz 1,20Rdz 1,24Rdz 2,7Rdz 2,24Rdz 6,19Rdz 7,21

40 Są też ciała niebieskie i ciała ziemskie, lecz inna jest chwała ciał niebieskich, a inna ziemskich. 41 Inna chwała słońca, a inna chwała księżyca i inna chwała gwiazd; bo gwiazda od gwiazdy różni się chwałą. 42 Tak też jest ze zmartwychwstaniem umarłych: zasiewane jest w zniszczalności, wzbudzane jest w niezniszczalności; (Dn 12,13; Mt 13,43; Łk 14,14) 43 zasiewane jest w pogardzie, wzbudzane jest w chwale; zasiewane jest w słabości, wzbudzane jest w mocy; (Flp 3,21; Kol 3,4) 44 zasiewane jest ciało duszewne,^[16] wzbudzane jest ciało duchowe. Jeśli jest ciało duszewne – jest także duchowe. (1 Kor 2,14; 1 Kor 2,15; Flp 3,21) 45 Jak też napisano: Pierwszy człowiek, Adam, powstał, by być^[17]duszą żyjącą,^[18] ostatni Adam – by być duchem ożywiającym.^[19] (Rdz 2,7; Jan 5,21; Jan 6,63; Rz 8,2; Rz 8,11; 2 Kor 3,6; 2 Kor 3,17)

Rdz 2,7Jan 5,21Jan 6,63Rz 8,2Rz 8,112 Kor 3,62 Kor 3,17

46 Nie duchowe jednak jest pierwsze, lecz duszewne – potem duchowe. 47 Pierwszy człowiek jest z ziemi, ziemski, drugi człowiek – z nieba. (Rdz 2,7; Rdz 3,19; Jan 3,13; Jan 3,31)

Rdz 2,7Rdz 3,19Jan 3,13Jan 3,31

48 Jaki ziemski, tacy i ziemscy, a jaki niebieski, tacy i niebiescy.^[20] (Flp 3,20) 49 I jak nosiliśmy obraz ziemskiego [człowieka], tak też nośmy^[21] obraz niebieskiego. (Rdz 5,3; Rz 8,29; 2 Kor 3,18; 1 J 3,2)

Rdz 5,3Rz 8,292 Kor 3,181 J 3,2

50 Mówię zaś, bracia, że ciało i krew nie są w stanie odziedziczyć Królestwa Bożego ani zniszczalność nie odziedziczy niezniszczalności. (Mt 16,17; Jan 3,3; Jan 3,5; Dz 2,27; Dz 2,31; Dz 13,34; Rz 2,7; Rz 8,21; 1 Kor 6,13; 1 Kor 9,25; Ga 1,16; Ef 6,12; Hbr 2,14; 1 P 1,4; 1 P 1,23)

Mt 16,17Jan 3,3Jan 3,5Dz 2,27Dz 2,31Dz 13,34Rz 2,7Rz 8,211 Kor 6,131 Kor 9,25Ga 1,16Ef 6,12Hbr 2,141 P 1,41 P 1,23

51 Oto oznajmiam wam tajemnicę: Nie wszyscy zaśniemy, wszyscy natomiast będziemy przemienieni (1 Kor 11,30; Flp 3,21) 52 w jednej chwili, w mgnieniu oka, na [dźwięk] ostatniej trąby; zabrzmi bowiem i umarli zostaną wzbudzeni niezniszczalni,^[22] a my zostaniemy przemienieni. (Mt 24,31; Łk 20,36; 1 Tes 4,15)

Mt 24,31Łk 20,361 Tes 4,15

53 Trzeba bowiem, aby to, co zniszczalne, przyoblekło niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyoblekło nieśmiertelność. (Rz 6,12; Rz 8,11; 2 Kor 4,11; 2 Kor 5,4)

Rz 6,12Rz 8,112 Kor 4,112 Kor 5,4

54 Gdy zaś to, co zniszczalne, przyoblecze niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyoblecze nieśmiertelność, wtedy stanie się Słowo, które zostało napisane: Połknięta jest śmierć w zwycięstwie! (Iz 25,8; Hbr 2,14) 55 Gdzie jest, o śmierci, twe zwycięstwo? Gdzie jest, o śmierci, twoje żądło? (Oz 13,14) 56 A żądłem śmierci jest grzech, mocą zaś grzechu Prawo; (Rz 3,20; Rz 4,15; Rz 5,12; Rz 5,13; Rz 5,14; Rz 6,14; Rz 7,5; Rz 7,8; Rz 7,13; Rz 7,17; Rz 7,20)

Rz 3,20Rz 4,15Rz 5,12Rz 5,13Rz 5,14Rz 6,14Rz 7,5Rz 7,8Rz 7,13Rz 7,17Rz 7,20

57 Bogu zaś dzięki, który [nieustannie] daje nam zwycięstwo przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa. (Jan 16,33; Rz 7,25; Rz 8,37; 2 Kor 2,14; 1 J 5,5)

Jan 16,33Rz 7,25Rz 8,372 Kor 2,141 J 5,5

58 Dlatego, bracia moi ukochani, bądźcie stali, niewzruszeni, zawsze obfitujący w dziele Pana, pewni, że wasz trud w Panu nie jest daremny. (2 Krn 15,7; 1 Kor 3,8; 1 Kor 16,13; Flp 1,27; 1 Tes 3,5; Ap 14,13)

2 Krn 15,71 Kor 3,81 Kor 16,13Flp 1,271 Tes 3,5Ap 14,13