"Haman" | Lutherbibel 2017 :: ERF Bibleserver

Lutherbibel 2017

Est 7,6 Ester sprach: Der Feind und Widersacher ist dieser niederträchtige Haman! Da erschrak Haman vor dem König und der Königin.Est 7,1 Und als der König mit Haman zu dem Mahl kam, das die Königin Ester bereitet hatte,Est 3,1 Nach diesen Geschichten erhob der König Ahasveros den Haman, den Sohn Hammedatas, den Agagiter, und machte ihn groß und setzte seinen Stuhl über alle Fürsten, die bei ihm waren.Est 6,6 Und als Haman hereinkam, sprach der König zu ihm: Was soll man dem Mann tun, dem der König Ehre erweisen will? Haman aber dachte in seinem Herzen: Wem anders sollte der König Ehre erweisen wollen als mir?Est 6,7 Und Haman sprach zum König: Dem Mann, dem der König Ehre erweisen will,Est 9,10 die zehn Söhne Hamans, des Sohnes Hammedatas, des Judenfeindes. Aber nach ihren Gütern streckten sie ihre Hände nicht aus.Est 5,5 Der König sprach: Eilt und holt Haman, damit geschehe, was Ester gesagt hat! Da nun der König und Haman zu dem Mahl kamen, das Ester bereitet hatte,Est 5,9 Da ging Haman an dem Tage hinaus fröhlich und guten Mutes. Aber als er Mordechai im Tor des Königs sah, wie er nicht aufstand und sich nicht vor ihm fürchtete, wurde er voll Zorn über Mordechai.Est 8,2 Und der König tat ab seinen Ring, den er Haman genommen hatte, und gab ihn Mordechai. Und Ester setzte Mordechai über das Haus Hamans.Est 9,24 Denn Haman, der Sohn Hammedatas, der Agagiter, der Feind aller Juden, hatte gedacht, alle Juden umzubringen, und hatte das Pur, das ist das Los, geworfen, um sie zu schrecken und umzubringen.Est 7,10 So hängte man Haman an den Galgen, den er für Mordechai aufgerichtet hatte. Da legte sich des Königs Zorn.Est 3,5 Und als Haman sah, dass Mordechai nicht die Knie beugte noch vor ihm niederfiel, wurde er von Zorn erfüllt.Est 3,10 Da tat der König seinen Ring von der Hand und gab ihn Haman, dem Sohn Hammedatas, dem Agagiter, dem Feind der Juden.Est 3,11 Und der König sprach zu Haman: Das Silber sei dir gegeben, dazu das Volk, dass du mit ihm tust, was dir gefällt.Est 5,4 Ester sprach: Gefällt es dem König, so komme der König mit Haman heute zu dem Mahl, das ich bereitet habe.Est 6,5 Und des Königs Diener sprachen zu ihm: Siehe, Haman steht im Hof. Der König sprach: Lasst ihn hereintreten.Est 7,8 Und als der König zurückkam aus dem Garten am Palast in den Saal, wo man gegessen hatte, fiel Haman vor dem Lager nieder, auf dem Ester ruhte. Da sprach der König: Will er auch der Königin Gewalt antun bei mir im Palast? Als das Wort aus des Königs Munde gekommen war, verhüllten sie Haman das Antlitz.Est 6,14 Als sie aber noch mit ihm redeten, kamen des Königs Kämmerer und geleiteten Haman eilends zu dem Mahl, das Ester bereitet hatte.Est 6,11 Da nahm Haman Kleid und Ross und zog Mordechai an und führte ihn über den Platz der Stadt und rief aus vor ihm her: So geschieht dem Mann, dem der König Ehre erweisen will.Est 6,1 In derselben Nacht konnte der König nicht schlafen und ließ sich die Chronik mit den Historien bringen. Als diese dem König vorgelesen wurden,Est 5,12 Auch sprach Haman: Und die Königin Ester hat niemand kommen lassen mit dem König zum Mahl, das sie bereitet hat, als nur mich, und auch morgen bin ich zu ihr geladen mit dem König.Est 9,14 Und der König befahl, so zu tun. Und das Gesetz wurde zu Susa gegeben, und die zehn Söhne Hamans wurden gehängt.Est 3,4 Und als sie das täglich zu ihm sagten und er nicht auf sie hörte, sagten sie es Haman, damit sie sähen, ob solch ein Tun Mordechais bestehen würde; denn er hatte ihnen gesagt, dass er ein Jude wäre.Est 6,12 Und Mordechai kam wieder zum Tor des Königs. Haman aber eilte nach Hause, traurig und mit verhülltem Haupt,Est 8,7 Da sprach der König Ahasveros zur Königin Ester und zu Mordechai, dem Juden: Siehe, ich habe Ester das Haus Hamans geschenkt, und ihn hat man an einen Galgen gehängt, weil er seine Hand gegen die Juden erhoben hat.Est 9,13 Ester sprach: Gefällt’s dem König, so lasse er auch morgen die Juden in Susa tun nach dem Gesetz für den heutigen Tag, aber die zehn Söhne Hamans soll man an den Galgen hängen.Est 9,25 Und als das vor den König kam, gebot dieser in einem Schreiben, dass die bösen Anschläge, die Haman gegen die Juden erdacht hatte, auf seinen Kopf zurückfallen sollten, und dass man ihn und seine Söhne an den Galgen hängen sollte.Est 6,4 Und der König sprach: Wer ist im Hof? Haman aber war in den Vorhof gekommen draußen vor des Königs Palast, um dem König zu sagen, dass man Mordechai an den Galgen hängen sollte, den er für ihn aufgerichtet hatte.Est 7,9 Und Harbona, einer der Kämmerer vor dem König, sprach: Siehe, es steht ein Galgen beim Hause Hamans, fünfzig Ellen hoch, den er für Mordechai aufgerichtet hat, der doch zum Wohl des Königs geredet hat. Der König sprach: Hängt ihn daran auf!Est 6,10 Der König sprach zu Haman: Eile und nimm Kleid und Ross, wie du gesagt hast, und tu so mit Mordechai, dem Juden, der im Tor des Königs sitzt, und lass nichts fehlen an allem, was du gesagt hast.Est 4,7 Und Mordechai sagte ihm alles, was ihm begegnet war, auch die Summe des Silbers, das Haman versprochen hatte, in des Königs Schatzkammer darzuwägen, wenn die Juden vertilgt würden,Est 7,7 Und der König stand im Zorn auf vom Wein und ging in den Garten am Palast. Aber Haman trat vor und bat die Königin Ester um sein Leben; denn er sah, dass sein Unglück vom König schon beschlossen war.Est 8,3 Und Ester redete noch einmal vor dem König und fiel ihm zu Füßen und weinte und flehte ihn an, dass er zunichtemache die Bosheit Hamans, des Agagiters, und seine Anschläge, die er gegen die Juden erdacht hatte.Est 3,8 Und Haman sprach zum König Ahasveros: Es gibt ein Volk, verstreut und abgesondert unter allen Völkern in allen Provinzen deines Königreichs, und ihr Gesetz ist anders als das aller Völker, und sie tun nicht nach des Königs Gesetzen. Es ziemt dem König nicht, sie gewähren zu lassen.Est 3,2 Und alle Großen des Königs, die im Tor des Königs waren, beugten die Knie und fielen vor Haman nieder; denn der König hatte es so geboten. Aber Mordechai beugte die Knie nicht und fiel nicht nieder.Est 8,1 An dem Tage schenkte der König Ahasveros der Königin Ester das Haus Hamans, des Judenfeindes. Und Mordechai wurde vom König empfangen; denn Ester hatte ihm gesagt, wie er mit ihr verwandt sei.Est 3,15 Und die Läufer gingen eilends aus nach des Königs Wort, und in der Festung Susa wurde das Gesetz angeschlagen. Und der König und Haman saßen und tranken; aber die Stadt Susa war bestürzt.Est 5,14 Da sprachen zu ihm seine Frau Seresch und alle seine Freunde: Man mache einen Galgen, fünfzig Ellen hoch, und morgen früh sage dem König, dass man Mordechai daran aufhänge. Dann geh du mit dem König fröhlich zum Mahl. Das gefiel Haman gut, und er ließ einen Galgen aufrichten.Est 5,8 Hab ich Gnade gefunden vor dem König und gefällt es dem König, meine Bitte zu gewähren und zu tun nach meinem Begehren, so komme der König mit Haman zu dem Mahl, das ich für sie bereiten will. Morgen will ich dann tun, was der König gesagt hat.Est 3,7 Im ersten Monat, das ist der Monat Nisan, im zwölften Jahr des Königs Ahasveros, wurde das Pur, das ist das Los, geworfen vor Haman, von einem Tage zum andern und von Monat zu Monat, und das Los fiel auf den dreizehnten Tag im zwölften Monat, das ist der Monat Adar.Est 8,5 und sprach: Gefällt es dem König und habe ich Gnade gefunden vor ihm, und dünkt es den König recht und gefalle ich ihm, so möge man die Schreiben mit den Anschlägen Hamans, des Sohnes Hammedatas, des Agagiters, widerrufen, die er geschrieben hat, um die Juden umzubringen in allen Provinzen des Königs.Est 9,12 Und der König sprach zu der Königin Ester: Die Juden haben in der Festung Susa fünfhundert Mann getötet und umgebracht, auch die zehn Söhne Hamans; was werden sie getan haben in den andern Provinzen des Königs? Was bittest du, dass man dir’s gebe? Und was begehrst du mehr, dass man’s tue?Est 5,1 Und am dritten Tage kleidete sich Ester königlich und trat in den inneren Hof am Palast des Königs gegenüber dem Palast des Königs. Und der König saß auf seinem königlichen Thron im königlichen Saale gegenüber dem Tor des Palastes.Est 3,12 Da rief man die Schreiber des Königs am dreizehnten Tage des ersten Monats; und es wurde geschrieben, wie Haman befahl, an die Satrapen des Königs und an die Statthalter hin und her in den Provinzen und an die Obersten eines jeden Volks in den Provinzen hin und her in der Schrift eines jeden Volks und in seiner Sprache, im Namen des Königs Ahasveros und mit des Königs Ring gesiegelt.Neh 12,2 Amarja, Malluch, Hattusch,1Chr 25,4 Von Heman: Hemans Söhne: Bukkija, Mattanja, Usiël, Schubaël, Jerimot, Hananja, Hanani, Eliata, Giddalti, Romamti-Eser, Joschbekascha, Malloti, Hotir und Mahasiot.Jos 19,36 Adama, Rama, Hazor,1Chr 11,43 Hanan, der Sohn Maachas; Joschafat, der Mitniter;Esr 4,9 Rehum, der Kanzler, und Schimschai, der Schreiber, und die andern Genossen, die Richter, die Befehlshaber, die Schreiber, die Beamten, die Leute von Erech, von Babel, von Susa, das sind die Elamiter,2Kön 19,13 Wo ist der König von Hamat, der König von Arpad und der König der Stadt Sefarwajim, von Hena und Awa?Neh 10,26 Rehum, Haschabna, Maaseja,Jes 37,13 Wo ist der König von Hamat und der König von Arpad und der König der Stadt Sefarwajim, von Hena und Awa?1Chr 8,4 Abischua, Naaman, Ahoach,2Sam 23,25 Schamma, der Haroditer; Elika, der Haroditer;1Chr 11,34 Haschem, der Guniter; Jonatan, der Sohn Schages, der Harariter;Est 2,5 Es war ein jüdischer Mann in der Festung Susa, der hieß Mordechai, ein Sohn Jaïrs, des Sohnes Schimis, des Sohnes des Kisch, ein Benjaminiter,1Chr 8,23 Abdon, Sichri, Hanan,Neh 10,24 Hoschea, Hananja, Haschub,2Sam 23,33 Schamma, der Harariter; Ahiam, der Sohn Scharars, der Harariter;2Sam 23,26 Helez, der Peletiter; Ira, der Sohn des Ikkesch, aus Tekoa;1Chr 1,30 Mischma, Duma, Massa, Hadad, Tema,1Chr 8,5 Gera, Schefufan und Huram.1Chr 11,27 Schammot, der Haroditer; Helez, der Peloniter;Neh 11,33 Hazor, Rama, Gittajim,4Mo 1,12 von Dan: Ahiëser, der Sohn Ammischaddais;Neh 10,6 Harim, Meremot, Obadja,Jos 19,19 Hafarajim, Schion, Anaharat,1Chr 14,5 Jibhar, Elischua, Elpelet,Jos 15,40 Kabbon, Lachmas, Kitlisch,Est 4,5 Da rief Ester Hatach, einen von des Königs Kämmerern, der ihr diente, und gab ihm Befehl wegen Mordechai, um zu erfahren, was das wäre und warum er so täte.1Chr 11,32 Hurai, von Nahale-Gaasch; Abiël, der Arbatiter;1Chr 1,3 Henoch, Metuschelach, Lamech,Neh 10,22 Meschesabel, Zadok, Jaddua,Neh 10,27 Ahija, Hanan, Anan,Neh 12,3 Schechanja, Rehum, Meremot,1Chr 8,17 Sebadja, Meschullam, Hiski, Heber,Est 3,6 Aber es war ihm zu wenig, dass er allein an Mordechai die Hand anlegen sollte, denn sie hatten ihm gesagt, von welchem Volk Mordechai wäre; sondern er trachtete danach, das Volk Mordechais, alle Juden, die im ganzen Königreich des Ahasveros waren, zu vertilgen.Neh 12,18 von Bilga: Schammua; von Schemaja: Jonatan;1Chr 8,24 Hananja, Elam, Antotija,4Mo 34,23 Hanniël, der Sohn Efods, Fürst des Stammes der Söhne Manasse, von den Söhnen Josef;Esr 10,37 Mattanja, Mattenai, Jaasai;Est 10,3 Denn Mordechai, der Jude, war der Erste nach dem König Ahasveros und groß unter den Juden und beliebt unter der Menge seiner Brüder, weil er für sein Volk Gutes suchte und Frieden für sein ganzes Geschlecht.1Chr 11,33 Asmawet, der Bahurimiter; Eljachba, der Schaalboniter;Neh 12,15 von Harim: Adna; von Meremot: Helkai;1Mo 46,23 Der Sohn Dans: Schuham.Est 9,1 Im zwölften Monat, das ist der Monat Adar, am dreizehnten Tage, als des Königs Wort und Gesetz ausgeführt werden sollte, eben an dem Tage, als die Feinde der Juden hofften, sie zu überwältigen, und sich’s wandte, dass nun die Juden ihre Feinde überwältigen sollten,4Mo 34,28 Pedahel, der Sohn Ammihuds, Fürst des Stammes der Söhne Naftali.1Chr 11,30 Mahrai, der Netofatiter; Heled, der Sohn Baanas, der Netofatiter;Esr 10,32 Benjamin, Malluch, Schemarja;1Mo 10,27 Hadoram, Usal, Dikla,1Chr 1,21 Hadoram, Usal, Dikla,4Mo 7,48 Am siebenten Tage der Fürst der Ephraimiter, Elischama, der Sohn Ammihuds.2Sam 5,15 Jibhar, Elischua, Nefeg, Jafia,1Chr 1,22 Ebal, Abimaël, Saba,Neh 10,28 Malluch, Harim und Baana.1Chr 11,37 Hezro, der Karmeliter; Naarai, der Sohn Esbais;Jos 15,37 Zenan, Hadascha, Migdal-Gad,1Chr 1,16 den Arwaditer, den Zemariter und den Hamatiter.Neh 7,30 die Männer von Rama und Geba 621;Esr 2,26 die Männer von Rama und Geba 621;

Schlachter 2000

Est 7,6 Und Esther sprach: Der Widersacher und Feind ist dieser böse Haman! Da erschrak Haman vor dem König und der Königin.Est 7,1 So kam nun der König mit Haman zum Trinkgelage bei der Königin Esther.Est 3,1 Nach diesen Begebenheiten erhob der König Ahasveros Haman, den Sohn Hamedatas, den Agagiter, zu höherer Macht und Würde und setzte ihn über alle Fürsten, die bei ihm waren.Est 6,6 Als nun Haman hereinkam, sprach der König zu ihm: Was soll man mit dem Mann machen, den der König gern ehren möchte? Haman aber dachte in seinem Herzen: Wem anders sollte der König Ehre erweisen wollen als mir?Est 6,7 Und Haman sprach zum König: Für den Mann, den der König gern ehren möchte,Est 9,10 die zehn Söhne Hamans, des Sohnes Hammedatas, des Feindes der Juden; aber an ihren Besitz legten sie die Hand nicht.Est 5,5 Da sprach der König: Holt rasch Haman, damit wir den Wunsch Esthers erfüllen! Und der König und Haman kamen zu dem Mahl, das Esther zubereitet hatte.Est 5,9 Und Haman ging an jenem Tag fröhlich und guten Mutes hinaus. Aber als Haman den Mordechai im Tor des Königs sah, wie er nicht aufstand, noch ihm Ehrfurcht erwies, da wurde er von Wut über Mordechai erfüllt.Est 8,2 Und der König zog seinen Siegelring ab, den er Haman abgenommen hatte, und gab ihn Mordechai. Und Esther setzte Mordechai über das Haus Hamans.Est 9,24 Denn Haman, der Sohn Hammedatas, der Agagiter, der Feind aller Juden, hatte den Plan gefasst, die Juden umzubringen, und hatte das Pur, das ist das Los, werfen lassen, um sie zu vernichten und umzubringen;Est 7,10 So hängte man Haman an den Holzstamm, den er für Mordechai zubereitet hatte. Da legte sich der Zorn des Königs.Est 3,5 Als nun Haman sah, dass Mordechai die Knie nicht vor ihm beugte und nicht vor ihm niederfiel, da wurde er mit Wut erfüllt.Est 3,10 Da zog der König seinen Siegelring von der Hand und gab ihn Haman, dem Sohn Hamedatas, dem Agagiter, dem Feind der Juden.Est 3,11 Und der König sprach zu Haman: Das Silber sei dir geschenkt, und das Volk dazu, dass du mit ihm tust, was dir gefällt!Est 5,4 Esther sprach: Wenn es dem König gefällt, so komme der König heute mit Haman zu dem Mahl, das ich ihm zubereitet habe!Est 6,5 Da sprachen die Knechte des Königs zu ihm: Siehe, Haman steht im Hof! Der König sprach: Er soll hereinkommen!Est 7,8 Und als der König aus dem Garten des Palastes wieder in das Haus kam, wo man den Wein getrunken hatte, da war Haman auf das Polster gesunken, auf dem Esther saß. Da sprach der König: Will er sogar der Königin Gewalt antun in meinem eigenen Haus? Das Wort war kaum aus dem Mund des Königs gekommen, da verhüllte man das Angesicht Hamans.Est 6,14 Während sie aber noch mit ihm redeten, kamen die Kämmerer des Königs und führten Haman rasch zu dem Mahl, das Esther zubereitet hatte.Est 6,11 Da nahm Haman das Gewand und das Pferd und bekleidete Mordechai und führte ihn auf die Straßen der Stadt und rief vor ihm her: »So macht man es mit dem Mann, den der König gern ehren möchte!«Est 6,1 In derselben Nacht konnte der König nicht schlafen, und er ließ das Buch der Denkwürdigkeiten, die Chronik, herbringen; daraus wurde dem König vorgelesen.Est 5,12 Auch sprach Haman: Und die Königin Esther hat niemand mit dem König zu dem Mahl kommen lassen, das sie zubereitet hat, als mich; und ich bin auch morgen mit dem König zu ihr geladen!Est 9,14 Da befahl der König, dies zu tun, und das Gebot wurde in Susan erlassen, und die zehn Söhne Hamans wurden gehängt.Est 3,4 Und es geschah, als sie dies täglich zu ihm sagten und er ihnen nicht gehorchte, sagten sie es Haman, um zu sehen, ob man Mordechais Begründung gelten lassen würde; denn er hatte ihnen gesagt, dass er ein Jude sei.Est 6,12 Darauf kehrte Mordechai zum Tor des Königs zurück; Haman aber eilte niedergeschlagen und mit verhülltem Haupt nach Hause.Est 8,7 Da sprach der König Ahasveros zur Königin Esther und zu Mordechai, dem Juden: Seht, ich habe Esther das Haus Hamans gegeben, und man hat ihn an das Holz gehängt, weil er seine Hand gegen die Juden ausgestreckt hat.Est 9,13 Esther sprach: Gefällt es dem König, so lasse er auch morgen die Juden in Susan handeln nach der heutigen Verordnung; die zehn Söhne Hamans aber soll man an das Holz hängen!Est 9,25 und als es vor den König kam, befahl dieser durch einen Brief, dass Hamans böser Anschlag, den er gegen die Juden erdacht hatte, auf seinen eigenen Kopf zurückkam, sodass man ihn und seine Söhne an das Holz hängte.Est 6,4 Und der König fragte: Wer ist im Hof? Nun war Haman gerade in den äußeren Hof des königlichen Hauses gekommen, um dem König zu sagen, er solle Mordechai an den Holzstamm hängen lassen, den er für ihn bereitet hatte.Est 7,9 Und Harbona, einer der Kämmerer, die vor dem König standen, sprach: Siehe, der Holzstamm, den Haman für Mordechai zubereitet hat, der Gutes für den König geredet hat, steht schon beim Haus Hamans, 50 Ellen hoch! Und der König sprach: Hängt ihn daran!Est 6,10 Da sprach der König zu Haman: Eile, nimm das Gewand und das Pferd, wie du gesagt hast, und mache es so mit Mordechai, dem Juden, der vor dem Tor des Königs sitzt! Lass es an nichts fehlen von allem, was du gesagt hast!Est 4,7 Und Mordechai berichtete ihm alles, was ihm begegnet war, auch die genaue Summe Silber, die Haman versprochen hatte, in den Schatzkammern des Königs abzuwiegen als Entgelt für die Vertilgung der Juden.Est 7,7 Der König aber stand in seinem Grimm auf vom Weintrinken und ging in den Garten des Palastes. Haman aber blieb zurück und bat die Königin Esther um sein Leben; denn er sah, dass sein Verderben beim König beschlossen war.Est 8,3 Esther aber redete weiter vor dem König und fiel ihm zu Füßen, weinte und flehte ihn an, dass er die Bosheit Hamans, des Agagiters, abwenden möchte, nämlich seinen Anschlag, den er gegen die Juden erdacht hatte.Est 3,8 Und Haman sprach zum König Ahasveros: Es gibt ein Volk, das lebt zerstreut und abgesondert unter allen Völkern in allen Provinzen deines Königreichs, und ihre Gesetze sind anders als die aller Völker, und sie befolgen die Gesetze des Königs nicht, sodass es dem König nicht geziemt, sie gewähren zu lassen!Est 3,2 Und alle Knechte des Königs, die im Tor des Königs waren, beugten die Knie und fielen vor Haman nieder; denn der König hatte es so geboten. Aber Mordechai beugte die Knie nicht und fiel nicht nieder.Est 8,1 An demselben Tag gab der König Ahasveros der Königin Esther das Haus Hamans, des Feindes der Juden, zum Geschenk. Mordechai aber bekam Zutritt beim König; denn Esther hatte ihm erzählt, was er für sie war.Est 3,15 Und die Eilboten zogen auf den Befehl des Königs hin schnell aus, sobald das Gesetz in der Burg Susan erlassen war. Der König und Haman aber setzten sich, um zu trinken, während die Stadt Susan in Bestürzung geriet.Est 5,14 Da sprachen seine Frau Seres und alle seine Freunde zu ihm: Man soll einen Holzstamm zubereiten, 50 Ellen hoch; dann sage du morgen dem König, dass man Mordechai daran hängen soll, so kannst du fröhlich mit dem König zum Mahl gehen! Das gefiel Haman gut, und er ließ den Holzstamm zubereiten.Est 5,8 Habe ich Gnade gefunden vor dem König, und gefällt es dem König, mir meine Bitte zu gewähren und meinen Wunsch zu erfüllen, so komme der König mit Haman zu dem Mahl, das ich für sie zubereiten will; dann will ich morgen tun, was der König gesagt hat!Est 3,7 Im ersten Monat, das ist der Monat Nisan, im zwölften Jahr [der Regierung] des Königs Ahasveros, wurde das Pur, das ist das Los, vor Haman geworfen über die Tage und Monate, und es fiel auf den zwölften Monat, das ist der Monat Adar.Est 8,5 und sie sprach: Gefällt es dem König, und habe ich Gnade vor ihm gefunden, und hält es der König für richtig, und bin ich ihm wohlgefällig, so soll ein Schreiben ergehen, dass die Briefe mit dem Anschlag Hamans, des Sohnes Hammedatas, des Agagiters, widerrufen werden, die er geschrieben hat, um die Juden in allen Provinzen des Königs umzubringen!Est 9,12 Und der König sprach zu der Königin Esther: Die Juden haben in der Burg Susan 500 Mann erschlagen und umgebracht, dazu die zehn Söhne Hamans. Was haben sie in den anderen Provinzen des Königs getan? Was bittest du nun? Es soll dir gegeben werden. Und was forderst du mehr? Es soll geschehen!Est 5,1 Und es geschah am dritten Tag, da legte Esther ihre königliche Kleidung an und trat in den inneren Hof am Haus des Königs, dem Haus des Königs gegenüber, während der König auf seinem königlichen Thron im königlichen Haus saß, gegenüber dem Eingang zum Haus.Est 3,12 Da berief man die Schreiber des Königs am dreizehnten Tag des ersten Monats, und es wurde ein Schreiben erlassen, ganz wie Haman es befahl, an die Satrapen des Königs und an die Statthalter in allen Provinzen und an die Fürsten jedes Volkes, in der Schrift jeder Provinz und in der Sprache jedes Volkes; im Namen des Königs Ahasveros wurde es geschrieben und mit dem Siegelring des Königs versiegelt.Neh 12,2 Amarja, Malluch, Hattus,1Chr 25,4 Von Heman: die Söhne Hemans waren: Bukkija, Mattanja, Ussiel, Schebuel, Jerimot, Hananja, Hanani, Eliata, Giddalti, Romamti-Eser, Joschbekascha, Malloti, Hotir und Machasiot.Jos 19,36 Adama, Rama, Hazor,1Chr 11,43 Hanan, der Sohn Maachas. Josaphat, der Mitniter;Esr 4,9 »Wir, Rehum, der Statthalter, und Simsai, der Schreiber, und ihre übrigen Genossen, die Diniter, die Apharsachiter, die Tarpliter, die Apharsiter, die Arkewiter, die Babylonier, die Susaniter, die Dehawiter, die Elamiter2Kön 19,13 Wo ist der König von Hamat und der König von Arpad und der König der Stadt Sepharwajim, von Hena und Iwa?Neh 10,26 Rehum, Hasabna, Maaseja,Jes 37,13 Wo ist der König von Hamat und der König von Arpad und der König der Stadt Sepharwajim, von Hena und Iwa?1Chr 8,4 Abischua, Naaman, Achoach,2Sam 23,25 Schamma, der Haroditer; Elika, der Haroditer;1Chr 11,34 Die Söhne Haschems, des Gisoniters; Jonathan, der Sohn Sages, der Harariter;Est 2,5 Es war aber ein jüdischer Mann in der Burg Susan, der hieß Mordechai, ein Sohn Jairs, des Sohnes Simeis, des Sohnes des Kis, welcher ein Benjaminiter war,1Chr 8,23 Abdon, Sichri und Hanan,Neh 10,24 Hosea, Hananja, Haschub,2Sam 23,33 Schamma, der Harariter; Achiam, der Sohn Sarars, des Harariters;2Sam 23,26 Helez, der Paltiter; Ira, der Sohn des Jikes, des Tekoiters;1Chr 1,30 Mischma und Duma, Massa, Hadad und Tema,1Chr 8,5 Gera, Schephuphan und Huram.1Chr 11,27 Sammot, der Haroriter; Helez, der Peloniter;Neh 11,33 Hazor, Rama, Gittaim,4Mo 1,12 von Dan Achieser, der Sohn Ammi-Schaddais;Neh 10,6 Harim, Meremot, Obadja,Jos 19,19 Hapharaim, Schion, Anaharat,1Chr 14,5 Jibchar, Elischua, Eliphelet,Jos 15,40 Kabbon, Lachmas, Kitlis,Est 4,5 Da rief Esther den Hatach, einen Kämmerer des Königs, den er zu ihrem Dienst bestimmt hatte, und gab ihm Befehl, bei Mordechai in Erfahrung zu bringen, was das bedeute und warum es geschehe.1Chr 11,32 Hurai, aus den Tälern Gaaschs; Abiel, der Arabatiter;1Chr 1,3 Henoch, Methusalah, Lamech,Neh 10,22 Mesesabeel, Zadok, Jaddua,Neh 10,27 und Achija, Hanan, Anan,Neh 12,3 Schechanja, Rehum, Meremot,1Chr 8,17 Und Sebadja, Meschullam, Hiski, Heber,Est 3,6 Doch es war ihm zu wenig, an Mordechai allein Hand zu legen; sondern weil man ihm das Volk Mordechais genannt hatte, trachtete Haman danach, alle Juden im ganzen Königreich des Ahasveros, das Volk Mordechais, zu vertilgen.Neh 12,18 von Bilga: Sammua, von Schemaja: Jonathan;1Chr 8,24 Hananja, Elam und Antotija,4Mo 34,23 Hanniel, der Sohn Ephods, von den Kindern Josephs, der Fürst des Stammes der Kinder Manasses;Esr 10,37 Mattanja, Mattenai, Jaasai,Est 10,3 Denn der Jude Mordechai war der Nächste nach dem König Ahasveros und groß unter den Juden und beliebt bei der Menge seiner Brüder, weil er das Beste seines Volkes suchte und zum Wohl seines ganzen Geschlechts redete.1Chr 11,33 Asmawet, der Baharumiter; Eljachba, der Saalboniter.Neh 12,15 von Harim: Adna, von Merajot: Helkai;1Mo 46,23 Die Söhne Dans: Husim.Est 9,1 Im zwölften Monat nun, das ist der Monat Adar, am dreizehnten Tag, an dem das Wort des Königs und sein Gebot in Erfüllung gehen sollte, an eben dem Tag, an dem die Feinde der Juden gehofft hatten, sie zu überwältigen, da wendete es sich so, dass die Juden ihre Hasser überwältigen durften.4Mo 34,28 Pedahel, der Sohn Ammihuds, der Fürst des Stammes der Kinder Naphtalis.1Chr 11,30 Macherai, der Netophatiter; Heled, der Sohn Baanas, der Netophatiter;Esr 10,32 Benjamin, Malluch, Schemarja.1Mo 10,27 Hadoram, Usal und Dikla,1Chr 1,21 Hadoram, Usal und Dikla,4Mo 7,48 Am siebten Tag [opferte] der Fürst der Kinder Ephraims, Elischama, der Sohn Ammihuds.2Sam 5,15 Jibschar, Elischua, Nepheg und Japhija;1Chr 1,22 Ebal, Abimael und Scheba,Neh 10,28 Malluch, Harim und Baana.1Chr 11,37 Hezro, der Karmeliter; Naarai, der Sohn Esbais;Jos 15,37 Zenan, Hadasa, Migdal-Gad,1Chr 1,16 und die Arwaditer, die Zemariter und die Hamatiter.Neh 7,30 die Männer von Rama und Geba: 621;Esr 2,26 die Söhne von Rama und Geba: 621;

الكتاب المقدس

Est 7,6 فَأَجَابَتْ: «إِنَّ هَذَا الْخَصْمَ وَالْعَدُوَّ هُوَ هَامَانُ الشِّرِّيرُ».Est 7,1 وَحَضَرَ الْمَلِكُ وَهَامَانُ مَأْدُبَةَ أَسْتِيرَ الْمَلِكَةِ.Est 3,1 وَبَعْدَ ذَلِكَ رَفَّعَ الْمَلِكُ أَحَشْوِيرُوشُ مِنْ مَقَامِ هَامَانَ بْنِ هَمَدَاثَا الأَجَاجِيِّ وَعَظَّمَهُ، وَجَعَلَ مَرْتَبَتَهُ فَوْقَ مَرَاتِبِ جَمِيعِ رُؤَسَائِهِ الآخَرِينَ،Est 6,6 وَعِنْدَمَا مَثَلَ هَامَانُ أَمَامَهُ سَأَلَهُ الْمَلِكُ: «أَيَّةُ مُكَافَأَةٍ يَمْنَحُهَا الْمَلِكُ لِلرَّجُلِ الَّذِي يَحْرِزُ مَسَرَّتَهُ؟» فَقَالَ هَامَانُ فِي نَفْسِهِ: «مَنْ يَرْغَبُ الْمَلِكُ أَنْ يُكْرِمَهُ أَكْثَرَ مِنِّي؟»Est 6,7 ثُمَّ أَجَابَ الْمَلِكَ: «تُخْلَعُ عَلَى الرَّجُلِ الَّذِي يَرْغَبُ الْمَلِكُ فِي إِكْرَامِهِEst 9,10 وَهُمْ عَشَرَةُ أَبْنَاءٍ لِهَامَانَ بْنِ هَمَداثَا عَدُوِّ الْيَهُودِ، وَلَكِنَّهُمْ لَمْ يُقْدِمُوا إِطْلاقاً عَلَى النَّهْبِ.Est 5,5 فَقَالَ الْمَلِكُ: «هَيَّا أَسْرِعُوا بِهَامَانَ كَيْ يُلَبِّيَ دَعْوَةَ أَسْتِيرَ». وَهَكَذَا جَاءَ الْمَلِكُ وَهَامَانُ إِلَى الْمَأْدُبَةِ الَّتِي أَقَامَتْهَا أَسْتِيرُ.Est 5,9 فَخَرَجَ هَامَانُ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ لَدُنِهَا بِقَلْبٍ يَفِيضُ فَرَحاً وَانْشِرَاحاً، وَلَكِنْ عِنْدَمَا شَاهَدَ مُرْدَخَايَ فِي بَابِ الْمَلِكِ لَا يَقِفُ أَوْ يَنْحَنِي أَمَامَهُ، تَفَجَّرَ بِالْغَيْظِ عَلَى مُرْدَخَايَ،Est 8,2 فَنَزَعَ الْمَلِكُ خَاتَمَهُ الَّذِي اسْتَرَدَّهُ مِنْ هَامَانَ وَأَعْطَاهُ لِمُرْدَخَايَ، وَطَلَبَتْ أَسْتِيرُ مِنْ مُرْدَخَايَ أَنْ يُشْرِفَ عَلَى مُمْتَلَكَاتِ هَامَانَ.Est 9,24 تَذْكَاراً لِمُؤَامَرَةِ هَامَانَ بْنِ هَمَدَاثَا الأَجَاجِيِّ عَدُوِّ الْيَهُودِ، الَّذِي سَعَى لإِبَادَتِهِمْ، وَأَلْقَى الْقُرْعَةَ، أَيْ الْفُورَ لإِفْنَائِهِمْ وَإِهْلاكِهِمْ.Est 7,10 فَصَلَبُوا هَامَانَ عَلَى الْخَشَبَةِ الَّتِي أَعَدَّهَا لِمُرْدَخَايَ. ثُمَّ هَدَأَتْ حِدَّةُ غَضَبِ الْمَلِكِ.Est 3,5 وَعِنْدَمَا تَثَبَّتَ هَامَانُ مِنْ أَنَّ مُرْدَخَايَ لَا يَنْحَنِي وَلا يَسْجُدُ لَهُ اسْتَشَاطَ غَضَباً،Est 3,10 فَنَزَعَ الْمَلِكُ خَاتَمَهُ مِنْ أُصْبُعِهِ، وَأَعْطَاهُ لِهَامَانَ بْنِ هَمَدَاثَا الأَجَاجِيِّ عَدُوِّ الْيَهُودِ، إِعْرَاباً عَنْ مُوَافَقَتِهِ،Est 3,11 وَقَالَ لَهُ: «لَقَدْ وَهَبْتُكَ الْفِضَّةَ وَالشَّعْبَ أَيْضاً، فَافْعَلْ بِهِمْ مَا يَحْلُو لَكَ».Est 5,4 فَأَجَابَتْ أَسْتِيرُ: «إِنْ طَابَ لِلْمَلِكِ فَلْيَأْتِ الْيَوْمَ، وَفِي صُحْبَتِهِ هَامَانُ، إِلَى الْمَأْدُبَةِ الَّتِي أَقَمْتُهَا لَهُ».Est 6,5 فَأَجَابَ رِجَالُ الْمَلِكِ: «هَا هُوَ هَامَانُ وَاقِفٌ فِي السَّاحَةِ». فَقَالَ الْمَلِكُ: «لِيَدْخُلْ».Est 7,8 وَعِنْدَمَا رَجَعَ الْمَلِكُ مِنْ حَدِيقَةِ الْقَصْرِ إِلَى قَاعَةِ الْمَأْدُبَةِ، وَجَدَ هَامَانَ مُنْطَرِحاً عَلَى الأَرِيكَةِ الَّتِي كَانَتْ أَسْتِيرُ تَجْلِسُ عَلَيْهَا. فَقَالَ الْمَلِكُ: «أَيَتَحَرَّشُ أَيْضاً بِالْمَلِكَةِ وَهِيَ مَعِي، وَفِي الْقَصْرِ؟» وَمَا إِنْ نَطَقَ الْمَلِكُ بِهَذِهِ الْعِبَارَةِ حَتَّى غَطَّوْا وَجْهَ هَامَانَ.Est 6,14 وَفِيمَا هُمْ يَتَدَاوَلُونَ فِي الأَمْرِ أَقْبَلَ رُسُلُ الْمَلِكِ يَسْتَدْعُونَ هَامَانَ لِيُسْرِعَ فِي الْحُضُورِ إِلَى المَأْدُبَةِ الَّتِي أَقَامَتْهَا أَسْتِيرُ.Est 6,11 فَأَخَذَ هَامَانُ الثِّيَابَ الْمَلَكِيَّةَ وَأَلْبَسَهَا لِمُرْدَخَايَ وَأَرْكَبَهُ عَلَى فَرَسِ الْمَلِكِ، وَقَادَ مَوْكِبَهُ عَبْرَ شَوَارِعِ الْمَدِينَةِ هَاتِفاً: «هَكَذَا يُكَافِئُونَ الرَّجُلَ الَّذِي يَرْغَبُ الْمَلِكُ فِي إكْرَامِهِ».Est 6,1 فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ أَرِقَ الْمَلِكُ، فَأَمَرَ أَنْ يَأْتُوا إِلَيْهِ بِكِتَابِ تَاريِخِ أَيَّامِ الْمَمْلَكَةِ، فَقُرِئَ عَلَى الْمَلِكِ،Est 5,12 وَأَضَافَ: «حَتَى أَسْتِيرُ الْمَلِكَةُ لَمْ تَدْعُ مَعَ الْمَلِكِ إِلَى الْمَأْدُبَةِ الَّتِي أَقَامَتْهَا سِوَايَ، وَأَنَا مَدْعُوٌّ غَداً مَعَ الْمَلِكِ لِحُضُورِ مَأْدُبَةٍ ثَانِيَةٍ.Est 9,14 فَأَمَرَ الْمَلِكُ بِتَنْفِيذِ الطَّلَبِ، وَأَصْدَرَ مَرْسُوماً بِذَلِكَ فِي شُوشَنَ الْعَاصِمَةِ، وَصَلَبُوا أَبْنَاءَ هَامَانَ الْعَشَرَةَ.Est 3,4 وَلَكِنَّهُ أَصَرَّ عَلَى رَفْضِهِ بِالرَّغْمِ مِنْ إِلْحَاحِهِمِ الْيَوْمِيِّ عَلَيْهِ، فَأَخْبَرُوا هَامَانَ بِأَمْرِهِ لِيَرَوْا إِنْ كَانَ تَصَرُّفُ مُرْدَخَايَ يُمْكِنُ تَبْرِيرُهُ، لأَنَّهُ قَالَ لَهُمْ إِنَّهُ يَهُودِيٌّ.Est 6,12 ثُمَّ عَادَ مُرْدَخَايُ إِلَى عَمَلِهِ. أَمَّا هَامَانُ فَأَسْرَعَ إِلَى بَيْتِهِ يَجُرُّ وَرَاءَهُ أَذْيَالَ الْخِزْيِEst 8,7 فَقَالَ الْمَلِكُ أَحَشْوِيرُوشُ لِلْمَلِكَةِ أَسْتِيرَ وَلِمُرْدَخَايَ الْيَهُودِيِّ: «لَقَدْ أَعْطَيْتُ مُمْتَلَكَاتِ هَامَانَ لأَسْتِيرَ، وَصَلَبْتُهُ هُوَ عَلَى خَشَبَةٍ، لأَنَّهُ حَاوَلَ أَنْ يَمُسَّ الْيَهُودَ بِسُوءٍ.Est 9,13 فَأَجَابَتْ: «إِنْ طَابَ لِلْمَلِكِ فَلْيُؤْذَنْ لِلْيَهُودِ فِي شُوشَنَ الْعَاصِمَةِ أَنْ يَفْعَلُوا غَداً مَا فَعَلُوهُ الْيَوْمَ وَيَصْلِبُوا أَبْنَاءَ هَامَانَ الْعَشَرَةَ عَلَى خَشَبَةٍ».Est 9,25 وَلَكِنْ حَالَمَا لَفَتَتْ أَسْتِيرُ انْتِبَاهَ الْمَلِكِ إِلَى الْمُؤَامَرَةِ أَصْدَرَ مَرْسُوماً ارْتَدَّ فِيهِ كَيْدُ هَامَانَ الَّذِي كَادَهُ لِلْيَهُودِ عَلَى رَأْسِهِ، وَتَمَّ صَلْبُهُ مَعَ أَبْنَائِهِ عَلَى خَشَبَةٍ.Est 6,4 فَقَالَ الْمَلِكُ: «مَنْ فِي سَاحَةِ الْقَصْرِ؟» وَكَانَ هَامَانُ قَدْ دَخَلَ سَاحَةَ قَصْرِ الْمَلِكِ الْخَارِجِيَّةَ لِيَطْلُبَ مِنَ الْمَلِكِ أَنْ يَأْمُرَ بِصَلْبِ مُرْدَخَايَ عَلَى الْخَشَبَةِ الَّتِي أَعَدَّهَا لَهُ.Est 7,9 فَقَالَ حَرْبُونَا أَحَدُ الْخِصْيَانِ الْمَاثِلِينَ فِي حَضْرَةِ الْمَلِكِ: «هَا هِيَ الْخَشَبَةُ الَّتِي أَعَدَّهَا هَامَانُ لِصَلْبِ مُرْدَخَايَ، الَّذِي أَسْدَى لِلْمَلِكِ خَيْراً، مَنْصُوبَةٌ فِي بَيْتِ هَامَانَ، وَارْتِفَاعُهَا خَمْسُونَ ذِرَاعاً». فَقَالَ الْمَلِكُ: «اصْلِبُوهُ عَلَيْهَا».Est 6,10 عِنْدَئِذٍ قَالَ الْمَلِكُ لِهَامَانَ: «حَسَناً، أَسْرِعْ وَخُذْ هَذِهِ الثِّيَابَ الْمَلَكِيَّةَ وَفَرَسِي وَافْعَلْ كُلَّ مَا اقْتَرَحْتَهُ لِمُرْدَخَايَ الْيَهُودِيِّ حَاجِبِ الْمَلِكِ مِنْ غَيْرِ أَنْ تَغْفَلَ شَيْئاً».Est 4,7 فَأَخْبَرَهُ مُرْدَخَايُ بِكُلِّ مَا أَصَابَهُ، وَعَنْ مَبْلَغِ الْفِضَّةِ الَّذِي وَعَدَ هَامَانُ بِدَفْعِهِ إِلَى خَزِينَةِ الْمَلِكِ لِقَاءَ إِبَادَةِ الْيَهُودِ،Est 7,7 فَارْتَاعَ هَامَانُ أَمَامَ الْمَلِكِ وَالْمَلِكَةِ. وَانْصَرَفَ الْمَلِكُ عَنِ الشُّرْبِ مُغْتَاظاً، وَمَضَى إِلَى حَدِيقَةِ الْقَصْرِ. وَوَقَفَ هَامَانُ يَتَوَسَّلُ إِلَى أَسْتِيرَ الْمَلِكَةِ حِفَاظاً عَلَى حَيَاتِهِ، لأَنَّهُ أَدْرَكَ أَنَّ الْمَلِكَ قَدْ قَرَّرَ مَصِيرَهُ الرَّهِيبَ.Est 8,3 ثُمَّ عَادَتْ أَسْتِيرُ وَكَلَّمَتِ الْمَلِكَ، وَانْطَرَحَتْ عِنْدَ قَدَمَيْهِ، وَتَوَسَّلَتْ إِلَيْهِ بَاكِيَةً لِيُبْطِلَ مُؤَامَرَةَ هَامَانَ الأَجَاجِيِّ وَتَدْبِيرَاتِهِ الَّتِي خَطَّطَهَا ضِدَّ الْيَهُودِ،Est 3,8 فَقَالَ هَامَانُ لِلْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ: «هُنَاكَ شَعْبٌ مَا مُتَشَتِّتٌ وَمُتَفَرِّقٌ بَيْنَ الشُّعُوبِ فِي كُلِّ أَرْجَاءِ مَمْلَكَتِكَ، تُغَايِرُ شَرَائِعُهُمْ شَرَائِعَ جَمِيعِ الأُمَمِ، وَهُمْ لَا يُنَفِّذُونَ سُنَنَ الْمَلِكِ. فَلا يَجْدُرُ بِالْمَلِكِ إِغْفَالُ أَمْرِهِمْ.Est 3,2 فَصَارَ جَمِيعُ رِجَالِ الْمَلِكِ الْوَاقِفِينَ عِنْدَ بَابِ الْمَلِكِ يَنْحَنُونَ وَيسْجُدُونَ لِهَامَانَ بِمُوْجِبِ أَمْرِ الْمَلِكِ. أَمَّا مُرْدَخَايُ فَأَبَى أَنْ يَنْحَنِيَ أَمَامَهُ وَيَسْجُدَ لَهُ.Est 8,1 فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ وَهَبَ الْمَلِكُ أَحَشْوِيرُوشُ لِلْمَلِكَةِ أَسْتِيرَ بَيْتَ هَامَانَ عَدُوِّ الْيَهُودِ. وَمَثَلَ مُرْدَخَايُ أَمَامَ الْمَلِكِ لأَنَّ أَسْتِيرَ أَطْلَعَتْهُ عَلَى قَرَابَتِهِ مِنْهَا،Est 3,15 وَهَكَذَا انْطَلَقَ السُّعَاةُ مُسْرِعِينَ تَلْبِيَةً لأَمْرِ الْمَلِكِ، بَعْدَ أَنْ صَدَرَ الأَمْرُ فِي شُوشَنَ الْعَاصِمَةِ. وَجَلَسَ الْمَلِكُ وَهَامَانُ يَتَنَادَمَانِ عَلَى الشَّرَابِ. أَمَّا أَهْلُ شُوشَنَ فَقَدِ اعْتَرَتْهُمُ الْحَيْرَةُ!Est 5,14 عِنْدَئِذٍ قَالَتْ لَهُ زَوْجَتُهُ زَرَشُ وَسَائِرُ الْمُقَرَّبِينَ إِلَيْهِ: «لِيُجَهِّزُوا خَشَبَةً ارْتِفَاعُهَا خَمْسُونَ ذِرَاعاً (خَمْسَةٌ وَعِشْرُونَ مِتْراً)، وَاطْلُبْ مِنَ الْمَلِكِ فِي الصَّبَاحِ أَنْ يَأْمُرَ بِصَلْبِ مُرْدَخَايَ عَلَيْهَا، ثُمَّ اذْهَبْ مَعَ الْمَلِكِ إِلَى الْمَأْدُبَةِ سَعِيداً». فَاسْتَصْوَبَ هَامَانُ الرَّأْيَ، وَأَمَرَ بِتَجْهِيزِ الْخَشَبَةِ!Est 5,8 إِنْ كُنْتُ قَدْ حَظِيتُ بِرِضَى الْمَلِكِ، وَإِنْ طَابَ لِلْمَلِكِ أَنْ يَقْضِيَ لِي طِلْبَتِي، فَلْيَأْتِ غَداً وَفِي صُحْبَتِهِ هَامَانُ إِلَى الْمَأْدُبَةِ الَّتِي أُقِيمُهَا لَهُمَا، وَمِنْ ثَمَّ أَرْفَعُ لَهُ طِلْبَتِي بِمُوْجِبِ أَمْرِهِ».Est 3,7 وَفِي الشَّهْرِ الأَوَّلِ، أَيْ شَهْرِ نِيسَانَ، مِنَ السَّنَةِ الثَّانِيَةِ عَشْرَةَ لِحُكْمِ الْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ، أَخَذُوا فِي إِلْقَاءِ الْقُرْعَةِ أَمَامَ هَامَانَ، يَوْماً بَعْدَ يَوْمٍ، وَشَهْراً بَعْدَ شَهْرٍ حَتَّى الشَّهْرِ الثَّانِي عَشَرَ، أَيْ شَهْرِ آذَارَ، وَكَانُوا يَدْعُونَ الْقُرْعَةَ «فُوراً».Est 8,5 وَقَالَتْ: «إِذَا طَابَ لِلْمَلِكِ وَحَظِيتُ بِرِضَاهُ، وَاسْتَصْوَبَ الْمَلِكُ الرَّأْيَ، وَرُقْتُ أَنَا فِي عَيْنَيْهِ، فَلْيُصْدِرِ الْمَلِكُ أَوَامِرَ تُلْغِي رَسَائِلَ تَدْبِيرَاتِ هَامَانَ بْنِ هَمَدَاثَا الأَجَاجِيِّ، الَّتِي بَعَثَ بِها لإِبَادَةِ الْيَهُودِ الْمُقِيمِينَ فِي كُلِّ أَقَالِيمِ الْمَلِكِ،Est 9,12 فَقَالَ الْمَلِكُ لأَسْتِيرَ الْمَلِكَةِ: «إنْ كَانَ الْيَهُودُ قَدْ قَتَلُوا فِي الْعَاصِمَةِ شُوشَنَ وَحْدَهَا خَمْسَ مِئَةِ رِجُلٍ، فَضْلاً عَنْ أَبْنَاءِ هَامَانَ الْعَشَرَةِ، فَكَمْ قَتَلُوا فِي بَاقِي أَقَالِيمِ الْمَلِكِ؟ وَالآنَ مَا هُوَ سُؤْلُكِ فَأُلَبِّيَهُ، وَمَا هِيَ طِلْبَتُكِ فَأَقْضِيَهَا لَكِ؟»Est 5,1 وَفِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ ارْتَدَتْ أَسْتِيرُ ثِيَاباً مَلَكِيَّةً، وَوَقَفَتْ فِي الْقَاعَةِ الدَّاخِلِيَّةِ أَمَامَ الْبَهْوِ الْمَلَكِيِّ، الَّذِي يَجْلِسُ فِيهِ الْمَلِكُ عَلَى عَرْشِهِ.Est 3,12 وَفِي الْيَوْمِ الثَّالِثَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ الأَوَّلِ اسْتُدْعِيَ كُتَّابُ الْمَلِكِ وَأُمْلِيَتْ عَلَيْهِمْ أَوَامِرُ هَامَانَ إِلَى وُلاةِ الْمَلِكِ وَإِلَى حُكَّامِ كُلِّ إِقْلِيمٍ بِإِقْلِيمِهِ، وَإِلَى رُؤَسَاءِ كُلِّ شَعْبٍ بِشَعْبِهِ، حَسَبَ لُغَةِ كُلِّ إِقْلِيمٍ وَلَهْجَةِ أَهْلِهَا، وَوَقَّعَ تِلْكَ الرَّسَائِلَ بِاسْمِ الْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ وَخَتَمَهَا بِخَاتَمِهِ.Neh 12,2 وَأَمَرْيَا وَمَلُّوخُ وَحَطُّوشُ،1Chr 25,4 مِنْ أَبْنَاءِ هَيْمَانَ: بُقِّيَّا، وَمَتَّنْيَا، وَعُزِّيئِيلُ، وَشَبُوئِيلُ، وَيَرِيمُوثُ وَحَنَنْيَا، وَحَنَانِي وَإِيلِيآثَةُ، وَجِدَّلْتِي، وَرُومَمْتِي عَزَرُ، وَيُشْبَقَاشَةُ، وَمَلُوثِي، وَهُوثِيرُ وَمَحْزِيُوثُ.Jos 19,36 وَأَدَامَةُ وَالرَّامَةُ وَحَاصُورُ،1Chr 11,43 وَحَانَانُ ابْنُ مَعْكَةَ، وَيُوشَافَاطُ الْمَثْنِيُّ،Esr 4,9 «مِنْ رَحُومَ الْوَالِي، وَشِمْشَايَ الْكَاتِبِ وَسَائِرِ رُفَقَائِهِمَا الْقُضَاةِ وَالأَفَرَسِتْكِيِّينَ وَالطَّرْفَلِيِّينَ وَالأَفْرَسِيِّينَ وَالأَرَكْوِيِّينَ وَالْبَابِلِيِّينَ والشُّوشَنِيِّينَ وَالدَّهْوِيِّينَ وَالْعِيلامِيِّينَ،2Kön 19,13 أَيْنَ مَلِكُ حَمَاةَ وَمَلِكُ أَرْفَادَ وَمَلِكُ مَدِينَةِ سَفْرَوَايِمَ وَهَيْنَعَ وَعَوَّا؟»Neh 10,26 وَأَخِيَّا وَحَانَانُ وَعَانَانُ،Jes 37,13 أَيْنَ مَلِكُ حَمَاةَ، وَمَلِكُ أَرْفَادَ، وَمَلِكُ مَدِينَةِ سَفَرْوَايِمَ، وَهَيْنَعَ وَعِوَّا؟»1Chr 8,4 وَأَبِيشُوعُ وَنُعْمَانُ وَأَخُوخُ،2Sam 23,25 وَشَمَّةُ الْحَرُودِيُّ وَأَلِيقَا الْحَرُودِيُّ1Chr 11,34 وَأَبْنَاءُ هَاشِمَ الْجَزُونِيِّ، وَيُونَاثَانُ بْنُ شَاجَايَ الْهَرَارِيُّ،Est 2,5 وَكَانَ يُقِيمُ فِي شُوشَنَ الْقَصْرِ رَجُلٌ يَهُودِيٌّ يُدْعَى مُرْدَخَايَ بْنَ يَائِيرَ بْنِ شَمْعِي بْنِ قَيْسٍ، مِنْ سِبْطِ بِنْيَامِينَ،1Chr 8,23 وَعَبْدُونُ وَزِكْرِي وَحَانَانُ،Neh 10,24 وَهَلُوحِيشُ وَفِلْحَا وَشُوبِيقُ،2Sam 23,33 وَشَمَّةُ الْهَرَارِيُّ، وَأَخِيآمُ بْنُ شَارَارَ الأَرَارِيُّ،2Sam 23,26 وَحَالَصُ الْفَلْطِيُّ، وَعِيرَا بْنُ عِقِّيشَ التَّقُوعِيُّ1Chr 1,30 وَمِشْمَاعُ وَدُومَةُ وَمَسَّا وَحَدَدُ وَتَيْمَاءُ،1Chr 8,5 وَحَيْرَا وَشَفُوفَانُ، وَحُورَامُ.1Chr 11,27 وَشَمُّوتُ الْهَرُورِيُّ، وَحَالَصُ الْفَلُونِيُّ،Neh 11,33 وَحَاصُورَ وَرَامَةَ وَجِتَّايِمَ،4Mo 1,12 عَنْ سِبْطِ دَانٍ أَخِيعَزَرُ بْنُ عَمِّيشَدَّايْ.Neh 10,6 وَدَانِيآلُ وَجِنْثُونُ وَبَارُوخُ،Jos 19,19 وَحَفَارَايِمَ وَشِيئُونَ وَأَنَاحَرَةَ،1Chr 14,5 وَيِبْحَارُ وَأَلِيشُوعُ وَأَلِفَالَطُ،Jos 15,40 وَكَبُّونَ وَلَحْمَامَ وَكِتْلِيشَ.Est 4,5 فَاسْتَدْعَتْ أَسْتِيرُ هَتَاخَ، أَحَدَ خِصْيَانِ الْمَلِكِ الَّذِي كَلَّفَهُ الْمَلِكُ بِخِدْمَتِهَا، وَطَلَبَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَذْهَبَ لِلاسْتِخْبَارِ عَمَّا يُزْعِجُ مُرْدَخَايَ.1Chr 11,32 وَحُورَايُ مِنْ أَوْدِيَةِ جَاعَشَ، وَأَبِيئِيلُ الْعَرَبَاتِيُّ،1Chr 1,3 أَخْنُوخُ، مَتُوشَالَحُ، لامَكُ،Neh 10,22 وَفَلَطْيَا وَحَنَانُ وَعَنَايَا،Neh 10,27 وَمَلُّوخُ وَحَرِيمُ وَبَعْنَةُ.Neh 12,3 وَشَكَنْيَا وَرَحُومُ وَمَرِيمُوثُ،1Chr 8,17 أَمَّا زَبَدْيَا وَمَشُلّامُ وَحَزْقِي وَحَابِرُ،Est 3,6 وَاسْتَصْغَرَ أَنْ يُعَاقِبَ مُرْدَخَايَ وَحْدَهُ، بَعْدَ أَنْ أَخْبَرُوهُ عَنْ شَعْبِ مُرْدَخَايَ. فَعَزَمَ أَنْ يُفْنِيَ جَمِيعَ الْيَهُودِ، شَعْبِ مُرْدَخَايَ، الْمُقِيمِينَ فِي كُلِّ أَرْجَاءِ مَمْلَكَةِ أَحَشْوِيرُوشَ.Neh 12,18 وَشَمُّوعُ رَئِيساً لِعَشِيرَةِ بِلْجَةَ، وَيَهُونَاثَانُ رَئِيساً لِعَشِيرَةِ شَمَعْيَا،1Chr 8,24 وَحَنَنْيَا وَعِيلامُ وَعَنَثُوثِيَا،4Mo 34,23 الرَّئِيسُ حَنِّيئِيلُ بْنُ إِيفُودَ عَنْ سِبْطِ مَنَسَّى مِنْ بَنِي يُوسُفَ.Esr 10,37 وَمَتَّنْيَا وَمَتَّنَايُ وَيَعْسُو،Est 10,3 فَقَدِ احْتَلَّ مُرْدَخَايُ الْيَهُودِيُّ الْمَرْتَبَةَ الثَّانِيَةَ بَعْدَ الْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ، وَتَمَتَّعَ بِمَكَانَةٍ مَرْمُوقَةٍ بَيْنَ الْيَهُودِ، وَكَانَ يَحْظَى بِرِضَى أَغْلَبِيَّةِ أَبْنَاءِ قَوْمِهِ، فَهُوَ لَمْ يَدَّخِرْ جَهْداً مِنْ أَجْلِ خَيْرِ شَعْبِهِ وَالدِّفَاعِ عَنْ مَصَالِحِ أُمَّتِهِ.1Chr 11,33 وَعَزْمُوتُ الْبَحْرُومِيُّ، وَإِلْيَحْبَا الشَّعَلْبُونِيُّ،Neh 12,15 وَعَدْنَا رَئِيساً لِعَشِيرَةِ حَرِيمَ، وَحَلْقَايُ رَئِيساً لِعَشِيرَةِ مَرَايُوثَ،1Mo 46,23 وَابْنُ دَانٍ هُوَ حُوشِيمُ.Est 9,1 وَفِي الْيَوْمِ الثَّالِثَ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ الثَّانِي عَشَرَ، (آذَارَ – مَارِسَ)، حِينَ آنَ أَوَانُ تَنْفِيذِ أَمْرِ الْمَلِكِ وَحُكْمِهِ، وَهُوَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانَ فِيهِ أَعْدَاءُ الْيَهُودِ يَرْجُونَ التَّسَلُّطَ عَلَيْهِمِ، انْقَلَبَ المَوْقِفُ ضِدَّهُمْ، فَتَسَلَّطَ الْيَهُودُ عَلَى أَعْدَائِهِمْ.4Mo 34,28 الرَّئِيسُ فَدَهْئِيلُ بْنُ عَمِّيهُودَ عَنْ سِبْطِ نَفْتَالِي».1Chr 11,30 وَمَهْرَايُ النَّطُوفَاتِيُّ، وَخَالِدُ بْنُ بَعْنَةَ النَّطُوفَاتِيُّ،Esr 10,32 وَبَنْيَامِينُ وَملُّوخُ وَشَمَرْيَا.1Mo 10,27 وَهَدُورَامَ وَأُوزَالَ وَدِقْلَةَ،1Chr 1,21 وَهَدُورَامَ وَأُوزَالَ وَدِقْلَةَ،4Mo 7,48 وَفِي الْيَوْمِ السَّابِعِ أَحْضَرَ رَئِيسُ بَنِي أَفْرَايِمَ أَلِيشَمَعُ بْنُ عَمِّيهُودَ قُرْبَانَهُ،2Sam 5,15 وَيِبْحَارُ وَأَلِيشُوعُ وَنَافَجُ وَيَافِيعُ.1Chr 1,22 وَعِيبَالَ وَأَبِيمَايِلَ وَشَبَا،Neh 10,28 أَمَّا بَاقِي الشَّعْبِ وَالْكَهَنَةِ وَاللّاوِيِّينَ وَحُرَّاسِ أَبْوَابِ الْهَيْكَلِ وَالْمُرَتِّلِينَ وَخُدَّامِ الْهَيْكَلِ، وَكُلِّ الَّذِينَ اعْتَزَلُوا شُعُوبَ الأَرَاضِي وَالْتَفُّوا حَوْلَ شَرِيعَةِ اللهِ مَعَ نِسَائِهِمْ، وَسَائِرِ ذَوِي الْمَعْرِفَةِ وَالْفَهْمِ،1Chr 11,37 وَحَصْرُو الْكَرْمَلِيُّ، وَنَعْرَايُ بْنُ أَزْبَايَ،Jos 15,37 وَصَنَانَ وَحَدَاشَةَ وَمَجْدَلَ جَادٍ،1Chr 1,16 وَالأَرْوَادِيُّونَ وَالصَّمَّارِيُّونَ وَالْحَمَاثِيُّونَ.Neh 7,30 مِنْ أَهْلِ الرَّامَةِ وَجَبَعَ: سِتُّ مِئَةٍ وَوَاحِدٌ وَعِشْرُونَ.Esr 2,26 مِنْ أَهْلِ الرَّامَةِ وَجَبَعَ: سِتُّ مِئَةٍ وَوَاحِدٌ وَعِشْرُونَ.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

Est 7,6 استر جواب داد: «دشمن ما اين هامان شرور است!» آنگاه هامان از ترس پادشاه و ملكه به لرزه افتاد.Est 7,1 به اين ترتيب پادشاه و هامان در مجلس ضيافت ملكه استر حاضر شدند.Est 3,1 چندی بعد، خشايارشا به يكی از وزيران خود به نام هامان، پسر همداتای اجاجی، ارتقاء مقام داده او را رئيس وزرای خود ساخت.Est 6,6 وقتی هامان آمد، پادشاه به او گفت: «شخصی هست كه مايلم به او عزت ببخشم. به نظر تو برای او چه بايد كرد؟» هامان با خود فكر كرد: «غير از من چه كسی مورد عزت و احترام پادشاه است.»Est 6,7-8 پس جواب داد: «برای چنين شخصی بايد ردای پادشاه و اسب سلطنتی او را كه با زيورآلات تزيين شده است بياورند.Est 9,7-10 ده پسر هامان، دشمن يهوديان، نيز جزو اين كشتهشدگان بودند. اسامی آنها عبارت بود از: فرشنداتا، دلفون، اسفاتا، فوراتا، ادليا، اريداتا، فرمشتا، اريسای، اريدای و ويزاتا. اما يهوديان اموال دشمنان را غارت نكردند.Est 5,5 پادشاه برای هامان پيغام فرستاد كه هر چه زودتر بيايد تا در ضيافت استر شركت كنند. پس پادشاه و هامان به مجلس ضيافت رفتند.Est 5,9 هامان شاد و خوشحال، از ضيافت ملكه برگشت. ولی همين كه در كاخ چشمش به مردخای افتاد كه نه پيش پای او بلند شد و نه به او تعظيم كرد، به شدت خشمگين شد؛Est 8,2 و انگشتر خود را كه از هامان پس گرفته بود، درآورد و به مردخای داد. استر نيز املاک هامان را به دست مردخای سپرد.Est 9,24 اين روز به يهوديان يادآوری میكرد كه هامان پسر همداتای اجاجی و دشمن يهود برای نابودی آنان قرعه (كه به آن«پور» میگفتند) انداخته بود تا روز كشتارشان را تعيين كند؛Est 7,10 پس هامان را روی همان داری كه برای مردخای بر پا كرده بود، به دار آويختند، و خشم پادشاه فرو نشست.Est 3,5 وقتی هامان فهميد كه مردخای از تعظيم نمودن او امتناع میورزد، خشمگين شد؛Est 3,10 پادشاه انگشترش را بيرون آورده به هامان كه دشمن يهود بود، داد و گفت:Est 3,11 «اين قوم و دارايیشان در اختيار تو هستند، هر طور صلاح میدانی با آنها عمل كن.»Est 5,4 استر جواب داد: «پادشاها، تمنا دارم امشب به اتفاق هامان به ضيافتی كه برای شما ترتيب دادهام تشريف بياوريد.»Est 6,5 پس خدمتگزاران جواب دادند: «بلی، هامان اينجاست.» پادشاه دستور داد: «بگوييد بيايد.»Est 7,8 ولی درست در لحظهای كه هامان به دست و پای استر افتاده بود پادشاه وارد اتاق شد و با ديدن هامان در كنار تختی كه استر بر آن لميده بود، فرياد برآورد: «اين مرد حتی در خانهٔ من، ملكه را بیعصمت میكند؟» تا اين سخن از دهان پادشاه بيرون آمد، جلاد بالای سر هامان حاضر شد!Est 6,14 در اين گفتگو بودند كه خواجهسرايان دربار به دنبال هامان آمدند تا او را فوری به ضيافت استر ببرند.Est 6,11 پس هامان ردای پادشاه را به مردخای پوشانيد و او را بر اسب مخصوص پادشاه سوار كرد و در شهر گرداند و جار زد: «به شخص مورد عزت پادشاه اينچنين پاداش داده میشود.»Est 6,1 آن شب پادشاه خوابش نبرد، پس فرمود كتاب«تاريخ پادشاهان» را بياورند و وقايع سلطنت او را برايش بخوانند.Est 5,12 سپس گفت: «از اين گذشته، ملكه استر نيز فقط مرا همراه پادشاه به ضيافت خصوصی خود دعوت كرد. فردا هم قرار است همراه پادشاه به ضيافت او بروم.Est 9,14 پادشاه با اين درخواست استر هم موافقت كرد و فرمان او در شوش اعلام شد. اجساد پسران هامان نيز به دار آويخته شد.Est 3,4 هر چند آنها هر روز از او میخواستند اين كار را بكند، ولی او قبول نمیكرد. پس ايشان موضوع را به هامان اطلاع دادند تا ببينند چه تصميمی خواهد گرفت.Est 6,12 سپس مردخای به دربار بازگشت، ولی هامان با سرافكندگی زياد به خانهاش شتافتEst 8,7 آنگاه خشايارشا به ملكه استر و مردخای يهودی گفت: «من دستور دادم هامان را كه میخواست شما يهوديان را نابود كند، به دار بياويزند. همچنين املاک او را به ملكه استر بخشيدم.Est 9,13 استر گفت: «پادشاها، اگر صلاح بدانيد به يهوديان پايتخت اجازه دهيد كاری را كه امروز كردهاند، فردا هم ادامه دهند، و اجساد ده پسر هامان را نيز به دار بياويزند.»Est 9,25 اما وقتی اين خبر به گوش پادشاه رسيد او فرمانی صادر كرد تا همان بلا بر سر هامان بيايد، پس هامان و پسرانش به دار كشيده شدند.Est 6,4 پادشاه گفت: «آيا كسی از درباريان در كاخ هست؟» اتفاقاً هامان تازه وارد كاخ شده بود تا از پادشاه اجازه بگيرد كه مردخای را دار بزند.Est 7,9 در اين وقت حربونا، يكی از خواجهسرايان دربار به پادشاه گفت: «قربان، چوبه دار بيست و پنج متری در حياط خانهٔ هامان آماده است! او اين دار را برای مردخای كه جان پادشاه را از سوء قصد نجات داد، ساخته است.» پادشاه دستور داد: «هامان را روی آن به دار آويزيد!»Est 6,10 پادشاه به هامان فرمود: «ردا و اسب را هر چه زودتر آماده كن و هر چه گفتی با تمام جزئياتش برای مردخای يهودی كه در دربار خدمت میكند انجام بده.»Est 4,7 مردخای همه چيز را برای او تعريف كرد و از مبلغی كه هامان در ازای كشتار يهوديان وعده داده بود به خزانهٔ سلطنتی بپردازد، خبر داد.Est 7,7 پادشاه خشمگين شد و برخاسته به باغ قصر رفت. اما هامان كه میدانست پادشاه او را مجازات خواهد كرد، به طرف استر رفت تا التماس كند كه جانش را نجات دهد.Est 8,3 استر بار ديگر نزد پادشاه رفت و خود را به پای او انداخته، با گريه درخواست نمود حكمی كه هامان در مورد كشتار يهوديان داده بود، لغو شود.Est 3,8 سپس هامان نزد پادشاه رفت و گفت: «قومی در تمام قلمرو سلطنتیتان پراكندهاند كه قوانينشان با قوانين ساير قومها فرق دارد. آنها از قوانين پادشاه سرپيچی میكنند. بنابراين، زنده ماندنشان به نفع پادشاه نيست.Est 3,2 به دستور پادشاه همهٔ مقامات دربار در حضور هامان سر تعظيم فرود میآوردند؛ ولی مردخای به او تعظيم نمیكرد.Est 8,1 در همان روز خشايارشا تمام املاک هامان، دشمن يهود را به ملكه استر بخشيد. سپس وقتی استر به پادشاه گفت كه چه نسبتی با مُردخای دارد، پادشاه مردخای را به حضور پذيرفتEst 3,15 اين دستور در شوش اعلام شد و قاصدان به فرمان پادشاه آن را به سرعت به سراسر مملكت رساندند. آنگاه پادشاه و هامان مشغول عيش و نوش شدند ولی شهر شوش در پريشانی فرو رفت.Est 5,14 دوستان و همسر هامان به او پيشنهاد كردند كه چوبهٔ داری به بلندی بيست و پنج متر درست كند و فردا صبح از پادشاه اجازه بگيرد و مردخای را روی آن به دار بياويزد. سپس با خيال راحت همراه پادشاه به ضيافت برود. هامان اين پيشنهاد را بسيار پسنديد و دستور داد چوبهٔ دار را آماده كنند.Est 5,7-8 استر جواب داد: «خواهش و درخواست من اين است: اگر مورد لطف پادشاه قرار گرفتهام و پادشاه مايلند كه درخواست مرا اجابت نمايند، فردا نيز به اتفاق هامان در اين ضيافت شركت كنند. آنگاه درخواست خود را به عرض خواهم رسانيد.»Est 3,7 در سال دوازدهم سلطنت خشايارشا در ماه نيسان كه ماه اول سال است، هامان دستور داد قرعه (كه به آن«پور» میگفتند) بيفکنند تا تاريخ قتل عام يهوديان معلوم شود. قرعه روز سيزدهم ماه ادار يعنی ماه دوازدهم را نشان داد.Est 8,5 و گفت: «پادشاها، تمنا دارم اگر صلاح میدانيد و اگر مورد لطف شما قرار گرفتهام، فرمانی صادر كنيد تا حكم هامان دربارهٔ قتل عام يهوديان سراسر مملكت، لغو شود.Est 9,12 سپس او ملكه استر را خواست و گفت: «يهوديان تنها در پايتخت ۵۰۰ نفر را كه ده پسر هامان نيز جزو آنها بودند، كشتهاند، پس در ساير شهرهای مملكت چه كردهاند! آيا درخواست ديگری نيز داری؟ هر چه بخواهی به تو میدهم. بگو درخواست تو چيست.»Est 5,1-2 سه روز بعد، استر لباس سلطنتی خود را پوشيد و وارد تالار مخصوص پادشاه شد. روبروی تالار، اتاقی قرار داشت كه در آنجا پادشاه روی تخت سلطنتی نشسته بود. وقتی پادشاه استر را در تالار ايستاده ديد، او را مورد لطف خود قرار داده، عصای طلايی خود را به سوی او دراز كرد. استر جلو رفت و نوک عصای او را لمس كرد.Est 3,12 پس در روز سيزدهم ماه اول، هامان کاتبان دربار را احضار نمود. آنها به دستور هامان نامههايی به خطها و زبانهای رايج مملكت برای حاكمان، استانداران و مقامات سراسر مملكت نوشتند. اين نامهها به اسم پادشاه نوشته و با انگشتر مخصوص او مهر شدNeh 12,2-7 از كاهنان: سرايا، ارميا، عزرا، امريا، ملوک، حطوش، شكنيا، رحوم، مريموت، عدو، جنتوی، ابيا، ميامين، معديا، بلجه، شمعيا، يوياريب، يدعيا، سلو، عاموق، حلقيا، يدعيا. اين افراد در زمان يهوشع از رهبران كاهنان بودند.1Chr 25,4 هيمان: بقيا، متنيا، عزیئيل، شبوئيل، يريموت، حننيا، حنانی، الياته، جدلتی، روممتی عزر، يشبقاشه، ملوتی، هوتير و محزيوت (پسران هيمان).Jos 19,36 ادامه، رامه، حاصور،1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.Neh 12,12-21 اينها سران طايفههای كاهنان بودند كه در زمان يوياقيم، كاهن اعظم خدمت میكردند: كاهن طايفه, مرايا سرايا, حننيا ارميا, مشلام عزرا, يهوحانان امريا, يوناتان ملوک, يوسف شبنيا, عدنا حاريم, حلقای مرايوت, زكريا عدو, مشلام جنتون, زكری ابيا, فلطای منيامين, شموع بلجه, يهوناتان شمعيا, متنای يوياريب, عزی يدعيا, قلای سلای, عابر عاموق, حشبيا حلقيا, نتنئيل يدعيا,1Chr 1,1-4 ، ، نخستين انسانها به ترتيب عبارت بودند از: آدم، شيث، انوش، قينان، مهللئيل، يارد، خنوخ، متوشالح، لمک، نوح، سام، حام و يافث.Neh 11,31-35 اهالی قبيلهٔ بنيامين در اين شهرها سكونت داشتند: جبع، مخماس، عيا، بيتئيل و روستاهای اطراف آن؛ عناتوت، نوب، عننيه، حاصور، رامه، جتايم، حاديد، صبوعيم، نبلاط، لود، اونو و دره صنعتگران.Esr 4,8-9 كسان ديگری كه در نوشتن اين شكايتنامه بر ضد مردم يهودا و اورشليم دست داشتند عبارت بودند از: رحوم فرماندار، شمشائی کاتب، عدهای از قضات و مقامات ديگری كه از ارک، بابل و شوش (كه در عيلام است) بودند،2Kön 19,13 بر سر پادشاه حمات و پادشاه ارفاد و سلاطين سفروايم، هينع و عوا چه آمد؟»Neh 10,14-27 سران قوم: فرعوش، فحت موآب، عيلام، زتو، بانی، بونی، عزجد، ببای، ادونيا، بغوای، عودين، عاطير، حزقيا، عزور، هوديا، حاشوم، بيصای، حاريف، عناتوت، نيبای، مجفيعاش، مشلام، حزير، مشيزبئيل، صادوق، يدوع، فلطيا، حانان، عنايا، هوشع، حننيا، حشوب، هلوحيش، فلحا، شوبيق، رحوم، حشبنا، معسيا، اخيا، حانان، عانان، ملوک، حاريم، بعنه.Neh 10,14-27 سران قوم: فرعوش، فحت موآب، عيلام، زتو، بانی، بونی، عزجد، ببای، ادونيا، بغوای، عودين، عاطير، حزقيا، عزور، هوديا، حاشوم، بيصای، حاريف، عناتوت، نيبای، مجفيعاش، مشلام، حزير، مشيزبئيل، صادوق، يدوع، فلطيا، حانان، عنايا، هوشع، حننيا، حشوب، هلوحيش، فلحا، شوبيق، رحوم، حشبنا، معسيا، اخيا، حانان، عانان، ملوک، حاريم، بعنه.Jes 37,13 بر سر پادشاه حمات و پادشاه ارفاد و سلاطين سفروايم، هينع، و عوا چه آمد؟»1Chr 8,4 ابيشوع، نعمان، اخوخ،2Sam 23,24-39 همچنين عسائيل برادر يوآب يكی از آن سی سردار ارشد به شمار میآمد و سايرين عبارت بودند از: الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شمه اهل حرود، اليقا اهل حرود، حالص اهل فلط، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، مبونای اهل حوشات، صلمون اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالب (پسر بعنه) اهل نطوفات، ايتای (پسر ريبای) اهل جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، هدای اهل وادیهای جاعش ابوعلبون اهل عربات، عزموت اهل بحوريم، اليحبا اهل شعلبون، پسران ياشن، يوناتان، پسر شمه اهل حرار، اخيام (پسر شارر) اهل حرار، اليفلط (پسر احسبای) اهل معكه، اليعام (پسر اخيتوفل) اهل جيلوه، حصرو اهل كرمل، فعرای اهل اربه، يجال (پسر ناتان) اهل صوبه، بانی اهل جاد، صالق اهل عمون، نحرای اهل بئيروت كه سلاحدار يوآب (پسر صرويه) بود. عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت. اين سرداران معروف، جمعاً سی و هفت نفر بودند.2Sam 23,24-39 همچنين عسائيل برادر يوآب يكی از آن سی سردار ارشد به شمار میآمد و سايرين عبارت بودند از: الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شمه اهل حرود، اليقا اهل حرود، حالص اهل فلط، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، مبونای اهل حوشات، صلمون اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالب (پسر بعنه) اهل نطوفات، ايتای (پسر ريبای) اهل جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، هدای اهل وادیهای جاعش ابوعلبون اهل عربات، عزموت اهل بحوريم، اليحبا اهل شعلبون، پسران ياشن، يوناتان، پسر شمه اهل حرار، اخيام (پسر شارر) اهل حرار، اليفلط (پسر احسبای) اهل معكه، اليعام (پسر اخيتوفل) اهل جيلوه، حصرو اهل كرمل، فعرای اهل اربه، يجال (پسر ناتان) اهل صوبه، بانی اهل جاد، صالق اهل عمون، نحرای اهل بئيروت كه سلاحدار يوآب (پسر صرويه) بود. عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت. اين سرداران معروف، جمعاً سی و هفت نفر بودند.1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.Est 2,5 در شوش يک يهودی به نام مُردخای (پسر يائير و نوه شمعی، از نوادگان قيس بنيامينی) زندگی میكرد.1Chr 1,29-31 پسران اسماعيل عبارت بودند از: نبايوت (پسر ارشد اسماعيل)، قيدار، ادبيل، مبسام، مشماع، دومه، مسا، حداد، تيما، يطور، نافيش و قدمه.2Sam 23,24-39 همچنين عسائيل برادر يوآب يكی از آن سی سردار ارشد به شمار میآمد و سايرين عبارت بودند از: الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شمه اهل حرود، اليقا اهل حرود، حالص اهل فلط، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، مبونای اهل حوشات، صلمون اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالب (پسر بعنه) اهل نطوفات، ايتای (پسر ريبای) اهل جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، هدای اهل وادیهای جاعش ابوعلبون اهل عربات، عزموت اهل بحوريم، اليحبا اهل شعلبون، پسران ياشن، يوناتان، پسر شمه اهل حرار، اخيام (پسر شارر) اهل حرار، اليفلط (پسر احسبای) اهل معكه، اليعام (پسر اخيتوفل) اهل جيلوه، حصرو اهل كرمل، فعرای اهل اربه، يجال (پسر ناتان) اهل صوبه، بانی اهل جاد، صالق اهل عمون، نحرای اهل بئيروت كه سلاحدار يوآب (پسر صرويه) بود. عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت. اين سرداران معروف، جمعاً سی و هفت نفر بودند.1Chr 8,22-25 پسران شاشق: يشفان، عابر، ايلیئيل، عبدون، زكری، حانان، حننيا، عيلام، عنتوتيا، يفديا و فنوئيل.Neh 10,14-27 سران قوم: فرعوش، فحت موآب، عيلام، زتو، بانی، بونی، عزجد، ببای، ادونيا، بغوای، عودين، عاطير، حزقيا، عزور، هوديا، حاشوم، بيصای، حاريف، عناتوت، نيبای، مجفيعاش، مشلام، حزير، مشيزبئيل، صادوق، يدوع، فلطيا، حانان، عنايا، هوشع، حننيا، حشوب، هلوحيش، فلحا، شوبيق، رحوم، حشبنا، معسيا، اخيا، حانان، عانان، ملوک، حاريم، بعنه.1Chr 8,5 جيرا، شفوفان و حورام.4Mo 1,2-15 «تو و هارون به كمک رهبران هر قبيله، قوم اسرائيل را برحسب قبيله و خاندان سرشماری كنيد و تمام مردان بيست ساله و بالاتر را كه قادر به جنگيدن هستند بشماريد.» رهبرانی كه از هر قبيله برای اين كار تعيين شدند عبارت بودند از: اليصور (پسر شدیئور)، از قبيلهٔ رئوبين؛ شلومیئيل (پسر صوريشدای)، از قبيلهٔ شمعون؛ نحشون (پسر عميناداب)، از قبيلهٔ يهودا؛ نتنائيل (پسر صوغر)، از قبيلهٔ يساكار؛ الیآب (پسر حيلون)، از قبيله زبولون؛ اليشمع (پسر عميهود)، از قبيلهٔ افرايم، پسر يوسف؛ جملیئيل (پسر فدهصور)، از قبيلهٔ منسی، پسر يوسف؛ ابيدان (پسر جدعونی)، از قبيلهٔ بنيامين؛ اخيعزر (پسر عميشدای)، از قبيلهٔ دان؛ فجعیئيل (پسر عكران)، از قبيلهٔ اشير؛ الياساف (پسر دعوئيل)، از قبيلهٔ جاد؛ اخيرع (پسر عينان)، از قبيلهٔ نفتالی.Neh 10,2-8 كاهنان: سرايا، عزريا، ارميا، فشحور، امريا، ملكيا، حطوش، شبنيا، ملوک، حاريم، مريموت، عوبديا، دانيال، جنتون، باروک، مشلام، ابيا، ميامين، معزيا، بلجای، شمعيا.1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.Jos 19,19 حفارايم، شیئون، اناحره،1Chr 14,4-7 فرزندان او كه در اورشليم به دنیا آمدند اينها هستند: شموع، شوباب، ناتان، سليمان، يبحار، اليشوع، اليفلط، نوجه، نافج، يافيع، اليشامع، بعلياداع، اليفلط.Jos 15,40 كبون، لحمان، كتليش،Est 4,5 آنگاه استر، هتاک را كه يكی از خواجهسرايان دربار بود و برای خدمتگزاری استر تعيين شده بود احضار كرد و او را فرستاد تا برود و از مردخای بپرسد كه چه اتفاقی افتاده است و چرا پلاس پوشيده است.Neh 12,2-7 از كاهنان: سرايا، ارميا، عزرا، امريا، ملوک، حطوش، شكنيا، رحوم، مريموت، عدو، جنتوی، ابيا، ميامين، معديا، بلجه، شمعيا، يوياريب، يدعيا، سلو، عاموق، حلقيا، يدعيا. اين افراد در زمان يهوشع از رهبران كاهنان بودند.Neh 10,14-27 سران قوم: فرعوش، فحت موآب، عيلام، زتو، بانی، بونی، عزجد، ببای، ادونيا، بغوای، عودين، عاطير، حزقيا، عزور، هوديا، حاشوم، بيصای، حاريف، عناتوت، نيبای، مجفيعاش، مشلام، حزير، مشيزبئيل، صادوق، يدوع، فلطيا، حانان، عنايا، هوشع، حننيا، حشوب، هلوحيش، فلحا، شوبيق، رحوم، حشبنا، معسيا، اخيا، حانان، عانان، ملوک، حاريم، بعنه.1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.1Chr 8,17-18 افراد زير هم پسران الفعل بودند: زبديا، مشلام، حزقی، حابر، يشمرای، يزلياه و يوباب.Est 3,6 و چون دريافت كه مردخای يهودی است تصميم گرفت نه فقط او را بكشد، بلكه تمام يهوديانی را نيز كه در قلمرو سلطنت خشايارشا بودند، نابود كند.4Mo 34,16-28 خداوند به موسی فرمود: «مردانی كه آنها را تعيين كردهام تا كار تقسيم زمين را بين قبايل اسرائيل انجام دهند اينها هستند: العازار كاهن، يوشع پسر نون و يک رهبر از هر قبيله.» اسامی اين رهبران به شرح زير میباشد: قبيله رهبر يهودا كاليب، پسر يفنه شمعون شموئيل، پسر عميهود بنيامين اليداد، پسر كسلون دان بِقُی، پسر يُجلی منسی حنیئيل، پسر ايفود افرايم قموئيل، پسر شفطان زبولون اليصافان، پسر فرناک يساكار فلطیئيل، پسر عزان اشير اخيهود، پسر شلومی نفتالی فدهئيل، پسر عميهود.1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.Esr 10,34-37 از طايفه بانی: معدای، عمرام، اوئيل، بنايا، بيديا، كلوهی، ونيا، مريموت، الياشيب، متنيا، متنای، يعسو.Neh 12,12-21 اينها سران طايفههای كاهنان بودند كه در زمان يوياقيم، كاهن اعظم خدمت میكردند: كاهن طايفه, مرايا سرايا, حننيا ارميا, مشلام عزرا, يهوحانان امريا, يوناتان ملوک, يوسف شبنيا, عدنا حاريم, حلقای مرايوت, زكريا عدو, مشلام جنتون, زكری ابيا, فلطای منيامين, شموع بلجه, يهوناتان شمعيا, متنای يوياريب, عزی يدعيا, قلای سلای, عابر عاموق, حشبيا حلقيا, نتنئيل يدعيا,1Chr 8,22-25 پسران شاشق: يشفان، عابر، ايلیئيل، عبدون، زكری، حانان، حننيا، عيلام، عنتوتيا، يفديا و فنوئيل.Est 10,3 پس از خشايارشا، مردخای يهودی قدرتمندترين شخص مملكت بود. او برای تأمين رفاه و امنيت قوم خود هر چه از دستش برمیآمد، انجام میداد و يهوديان نيز او را دوست میداشتند و احترام زيادی برايش قايل بودند.1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.1Mo 46,23-24 دان و پسرش: حوشيم. نفتالی و پسرانش: يحصئيل، جونی، يصر و شليّم.Est 9,1 روز سيزدهم ادار، يعنی روزی كه قرار بود فرمان پادشاه به مرحلهٔ اجرا درآيد، فرا رسيد. در اين روز، دشمنان يهود اميدوار بودند بر يهوديان غلبه يابند، اما قضيه برعكس شد و يهوديان بر دشمنان خود پيروز شدند.1Chr 1,20-23 پسران يقطان: الموداد، شالف، حضرموت، يارح، هدورام، اوزال، دقله، ايبال، ابيمائيل، شبا، اوفير، حويله و يوباب.4Mo 7,12-83 پس رهبران، هدايای خود را به ترتيب زير تقديم نمودند: روز از قبيله اسم رهبر, اول يهودا نحشون پسر عميناداب, دوم يساكار نتنائيل پسر صوغر, سوم زبولون الياب پسر حيلون, چهارم رئوبين اليصور پسر شدیئور, پنجم شمعون شلومیئيل پسر صوريشدای, ششم جاد الياساف پسر دعوئيل, هفتم افرايم اليشمع پسر عميهود, هشتم منسی جملیئيل پسر فدهصور, نهم بنيامين ابيدان پسر جدعونی, دهم دان اخيعزر پسر عميشدای, يازدهم اشير فجعیئيل پسر عكران, دوازدهم نفتالی اخيرع پسر عينان, هدايای تقديمی هر يک از رهبران كه كاملاً مشابه يكديگر بود عبارت بودند از: يک سينی نقرهای به وزن ۱/۵ كيلوگرم با يک كاسهٔ نقرهای به وزن ۸۰۰ گرم كه هر دو پر از آرد مرغوب مخلوط با روغن برای هديهٔ آردی بود؛ يک ظرف طلايی به وزن ۱۱۰ گرم پر از بخور خوشبو؛ يک گاو نر جوان، يک قوچ و يک برهٔ نر یک ساله برای قربانی سوختنی؛ يک بز نر برای قربانی گناه؛ دو گاو نر، پنج قوچ، پنج بز نر و پنج برهٔ نر یک ساله برای قربانی سلامتی.Esr 10,31-32 از طايفهٔ حاريم: اليعزر، اشياء، ملكيا، شمعيا، شمعون، بنيامين، ملوک، شمريا.1Mo 10,26-30 الموداد، شالف، حضرموت، يارح، هدورام، اوزال، دقله، عوبال، ابيمائيل، شبا، اوفير، حويله و يوباب پسران يُقطان بودند. ايشان از نواحی ميشا تا كوهستانهای شرقی سفاره پراكنده بودند و در آنجا زندگی میكردند.4Mo 34,16-28 خداوند به موسی فرمود: «مردانی كه آنها را تعيين كردهام تا كار تقسيم زمين را بين قبايل اسرائيل انجام دهند اينها هستند: العازار كاهن، يوشع پسر نون و يک رهبر از هر قبيله.» اسامی اين رهبران به شرح زير میباشد: قبيله رهبر يهودا كاليب، پسر يفنه شمعون شموئيل، پسر عميهود بنيامين اليداد، پسر كسلون دان بِقُی، پسر يُجلی منسی حنیئيل، پسر ايفود افرايم قموئيل، پسر شفطان زبولون اليصافان، پسر فرناک يساكار فلطیئيل، پسر عزان اشير اخيهود، پسر شلومی نفتالی فدهئيل، پسر عميهود.2Sam 5,15 يبحار، اليشوع، نافج، يافيع،1Chr 1,20-23 پسران يقطان: الموداد، شالف، حضرموت، يارح، هدورام، اوزال، دقله، ايبال، ابيمائيل، شبا، اوفير، حويله و يوباب.Neh 10,28 ما مردم اسرائيل، كاهنان، لاويان، نگهبانان، دسته سرايندگان، خدمتگزاران خانهٔ خدا، و تمام كسانی كه با زنان، پسران و دختران بالغ خويش كه با اطاعت از تورات خدا، خود را از قومهای بيگانه جدا كردهايم،1Chr 11,26-47 سربازان معروف ديگر داوود پادشاه اينها بودند: عسائيل (برادر يوآب)، الحانان (پسر دودو) اهل بيتلحم، شموت اهل هرور، حالص اهل فلونی، عيرا (پسر عقيش) اهل تقوع، ابيعزر اهل عناتوت، سبكای اهل حوشات، عيلای اهل اخوخ، مهرای اهل نطوفات، حالد (پسر بعنه) اهل نطوفات، اتای (پسر ريبای) از جبعهٔ بنيامين، بنايا اهل فرعاتون، حورای اهل وادیهای جاعش، ابیئيل اهل عربات، عزموت اهل بحروم، اليحبای اهل شعلبون، پسران هاشم اهل جزون، يوناتان (پسر شاجای) اهل حرار، اخيام (پسر ساكار) اهل حرار، اليفال (پسر اور)، حافر اهل مكرات، اخيا اهل فلون، حصرو اهل كرمل، نعرای (پسر ازبای)، يوئيل (برادر ناتان)، مبحار (پسر هجری)، صالق اهل عمون، نحرای اهل بيروت (او سلاحدار سردار يوآب بود)، عيرا اهل يتر، جارب اهل يتر، اوريا اهل حيت، زاباد (پسر احلای)، عدينا (پسر شيزا) از قبيلهٔ رئوبين (او جزو سی و يک رهبر قبيلهٔ رئوبين بود.) حانان (پسر معكه)، يوشافاط از اهالی متنا، عزيا اهل عشتروت، شاماع و يعوئيل (پسران حوتام) اهل عروعير، يديعیئيل (پسر شمری)، يوخا (برادر يديعیئيل) از اهالی تيص، الیئيل اهل محوی، يريبای و يوشويا (پسران الناعم)، يتمه اهل موآب، الیئيل، عوبيد و يعسیئيل اهل مصوبات.Jos 15,37 صنان، حداشاه، مجدل جاد،Esr 2,3-35 از طايفه فرعوش ۲,۱۷۲ نفر؛ از طايفهٔ شفطيا ۳۷۲ نفر؛ از طايفهٔ آرح ۷۷۵ نفر؛ از طايفهٔ فحت موآب (كه از نسل يشوع و يوآب بود) ۲,۸۱۲ نفر؛ از طايفهٔ عيلام ۱,۲۵۴ نفر؛ از طايفهٔ زتو ۹۴۵ نفر؛ از طايفهٔ زكای ۷۶۰ نفر؛ از طايفهٔ بانی ۶۴۲ نفر؛ از طايفهٔ ببای ۶۲۳ نفر؛ از طايفهٔ ازجد ۱,۲۲۲ نفر؛ از طايفهٔ ادونيقام ۶۶۶ نفر؛ از طايفهٔ بغوای ۲,۰۵۶ نفر؛ از طايفهٔ عادين ۴۵۴ نفر؛ از طايفهٔ آطير (كه از نسل حزقيا بود) ۹۸ نفر؛ از طايفهٔ بيصای ۳۲۳ نفر؛ از طايفهٔ يوره ۱۱۲ نفر؛ از طايفهٔ حاشوم ۲۲۳ نفر؛ از طايفهٔ جبار ۹۵ نفر؛ از طايفهٔ بيتلحم ۱۲۳ نفر؛ از طايفهٔ نطوفه ۵۶ نفر؛ از طايفهٔ عناتوت ۱۲۸ نفر؛ از طايفهٔ عزموت ۴۲ نفر؛ از طايفههای قريت يعاريم و كفيره و بئيروت ۷۴۳ نفر؛ از طايفههای رامه و جبع ۶۲۱ نفر؛ از طايفهٔ مخماس ۱۲۲ نفر؛ از طايفههای بيتئيل و عای ۲۲۳ نفر؛ از طايفهٔ نبو ۵۲ نفر؛ از طايفهٔ مغبيش ۱۵۶ نفر؛ از طايفهٔ عيلام ۱,۲۵۴ نفر؛ از طايفهٔ حاريم ۳۲۰ نفر؛ از طايفههای لود، حاديد و اونو ۷۲۵ نفر؛ از طايفهٔ اريحا ۳۴۵ نفر؛ از طايفهٔ سناعه ۳,۶۳۰ نفر.1Chr 1,13-16 اين دو نفر، از پسران كنعان بودند: صيدون (پسر ارشد او) و حيت. كنعان هم جد اين قبيلهها بود: يبوسی، اموری، جرجاشی، حوی، عرقی، سينی، اروادی، صماری و حماتی.Neh 7,8-38 از طايفه فرعوش ۲,۱۷۲ نفر؛ از طايفه شفطيا ۳۷۲ نفر؛ از طايفه آرح ۶۵۲ نفر؛ از طايفه فحت موآب (كه از نسل يشوع و يوآب بود) ۲,۸۱۸ نفر؛ از طايفه عيلام ۱,۲۵۴ نفر؛ از طايفه زتوه ۸۴ نفر؛ از طايفه زكای ۷۶۰ نفر؛ از طايفه بنوی ۶۴۸ نفر؛ از طايفه ببای ۶۲۸ نفر؛ از طايفه ازجد ۲,۳۲۲ نفر؛ از طايفه ادونيقام ۶۶۷ نفر؛ از طايفه بغوای ۲,۰۶۷ نفر؛ از طايفه عادين ۶۵۵ نفر؛ از طايفه آطير (كه از نسل حزقيا بود) ۹۸ نفر؛ از طايفه حاشوم ۳۲۸ نفر؛ از طايفه بيصای ۳۲۴ نفر؛ از طايفه حاريف ۱۱۲ نفر؛ از طايفه جبعون ۹۵ نفر؛ از طايفههای بيتلحم و نطوفه ۱۸۸ نفر؛ از طايفه عناتوت ۱۲۸ نفر؛ از طايفه بيت عزموت ۴۲ نفر؛ از طايفههای قريت يعاريم، كفيره، و بئيروت ۷۴۳ نفر؛ از طايفههای رامه و جبع ۶۲۱ نفر؛ از طايفه مخماس ۱۲۲ نفر؛ از طايفههای بيتئيل و عای ۱۲۳ نفر؛ از طايفه نبوی ۵۲ نفر؛ از طايفه عيلام ۱,۲۵۴ نفر؛ از طايفه حاريم ۳۲۰ نفر؛ از طايفه اريحا ۳۴۵ نفر؛ از طوايف لود، حاديد و اونو ۷۲۱ نفر؛ از طايفه سناعه ۳,۹۳۰ نفر.