Romans 9

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, poświadcza mi to moje sumienie w Duchu Świętym,2 że mój smutek jest wielki, a ból w moim sercu nieustanny.3 Otóż ja sam życzyłem sobie[1] wyklętym[2] być od Chrystusa w zamian za moich braci, moich krewnych[3] według ciała, (Ex 32:32)4 którymi są Izraelici, których jest usynowienie i chwała, przymierza i nadanie Prawa, służba [świątynna] i obietnice,[4] (Ge 6:18; Ge 9:9; Ge 15:18; Ge 17:2; Ge 17:7; Ge 17:9; Ex 2:24; Ex 4:22; De 14:1; Ac 3:13; Ac 7:32; Ro 3:23; Ro 8:15; Heb 9:1; Heb 9:6; Jas 2:1)5 których są ojcowie i od których pochodzi Chrystus według ciała, będący ponad wszystkim Bóg błogosławiony na wieki.[5] Amen. (Ps 41:14; Mt 1:1; Lu 3:23; Ro 1:25)6 Nie jest jednak tak, że zawiodło Słowo Boże. Bo nie wszyscy, którzy [pochodzą] z Izraela, są Izraelem, (Nu 23:19; Ro 2:28)7 ani, choć z nasienia Abrahama, nie wszyscy są dziećmi, ale od Izaaka będzie nazwane twoje nasienie. (Ge 21:12; Heb 11:18)8 To znaczy: Nie ci, którzy są dziećmi ciała, są dziećmi Boga, ale dzieci obietnicy liczą się jako nasienie. (Ga 4:23)9 Słowo obietnicy brzmi bowiem tak: Przyjdę [znów] o tym czasie i Sara będzie miała syna.[6] (Ge 18:10; Ge 18:14)10 Nie tylko to, ale i Rebeka, która poczęła z łoża jednego,[7] Izaaka, naszego ojca; (Ge 25:21)11 jeszcze bowiem nie urodziły się ani nie zrobiły nic dobrego ani złego, aby według wybrania pozostawał plan Boga[8]12 nie z uczynków, lecz z [woli] powołującego – powiedziano jej, że starszy będzie służył młodszemu, (Ge 25:23)13 jak napisano: Jakuba pokochałem, a Ezawa znienawidziłem. (Mal 1:2)14 Co zatem powiemy? Czy u Boga jest niesprawiedliwość? W żadnym razie. (De 32:4; 2Ch 19:7; Job 8:3; Job 34:10)15 Do Mojżesza bowiem mówi: Zmiłuję się, nad kim się zmiłuję, i zlituję się, nad kim się zlituję. (Ex 33:19)16 A zatem nie [zależy to od] chcącego ani od zabiegającego, ale od Boga, który okazuje miłosierdzie. (Eph 2:8)17 Mówi bowiem Pismo faraonowi: Po to tylko cię wzbudziłem, bym mógł na tobie okazać swoją moc i aby po całej ziemi sławiono moje imię. (Ex 9:16)18 A zatem komu chce, okazuje miłosierdzie, i kogo chce, zatwardza.[9] (Ex 4:21; Ex 7:3; Ex 8:15; Ex 8:32; Ex 9:12; Ex 9:34; Ex 14:4; Ex 14:17)19 Powiesz mi zatem: Dlaczego więc jeszcze oskarża?[10] Czy ktokolwiek oparł się Jego woli?20 O człowieku! Przeciwnie, kim ty jesteś, że spierasz się z Bogiem? Czy rzeźba pyta rzeźbiarza: Dlaczego mnie tak wyrzeźbiłeś?[11] (Isa 29:16; Isa 45:9; Isa 64:8)21 Albo czy garncarz nie ma władzy nad gliną, by z tego samego zaczynu zrobić jedno naczynie do celów zaszczytnych, a drugie do niezaszczytnych? (Jer 18:6; 2Ti 2:20)22 [A co,] jeśli Bóg, chcąc ukazać gniew i dać poznać swą moc, zniósł z wielką cierpliwością naczynia gniewu przygotowane na zniszczenie,23 a też aby dać poznać bogactwo swojej chwały nad naczyniami zmiłowania, które z góry przygotował do chwały, (Eph 1:3)24 które też powołał – [to jest] nas – nie tylko z Żydów, ale i z narodów?25 Jak i u Ozeasza mówi: Nie mój lud nazwę moim ludem i niekochaną – ukochaną; (Ho 2:25; 1Pe 2:10)26 i stanie się w miejscu, gdzie im powiedziano: Nie jesteście wy moim ludem, że zostaną tam nazwani synami Boga żywego. (Ho 2:1)27 Izajasz z kolei woła w związku z Izraelem: Choćby liczba synów Izraela była jak piasek morski, [tylko] reszta będzie zbawiona;28 Słowo bowiem wypełniając i nie odwlekając spełni[12] Pan na ziemi. (Isa 10:23)29 A tak przepowiedział Izajasz: Gdyby Pan Zastępów nie pozostawił nam nasienia, stalibyśmy się jak Sodoma i przypominalibyśmy Gomorę.[13] (Isa 1:9)30 Co zatem powiemy? Że narody, które nie dążyły do sprawiedliwości, pozyskały sprawiedliwość, to jest sprawiedliwość z wiary, (Ro 10:20)31 Izrael zaś, dążący do Prawa sprawiedliwości,[14] do Prawa sprawiedliwości[15] nie doszedł. (Ro 10:2; Ro 11:7)32 Dlaczego? Dlatego, że nie [było to] z wiary, ale jakby z uczynków. Zawadzili o kamień potknięcia, (Isa 8:14)33 jak napisano: Oto kładę na Syjonie kamień potknięcia i skałę skandalu, a ten, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. (Isa 28:16; Ro 10:11; 1Pe 2:6; 1Pe 2:8)