Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
from Ewangeliczny Instytut Biblijny1Bracia! Rozkosz[1] mojego serca i modlitwa do Boga za nimi [jest] o zbawienie.2Zaświadczam im bowiem, że mają gorliwość dla Boga, lecz nie według poznania. (Ac 22:3)3Bo nieświadomi sprawiedliwości Bożej i własną sprawiedliwość usiłując ustanowić, nie podporządkowali się sprawiedliwości Bożej. (Ro 9:31)4Kresem[2] bowiem Prawa jest Chrystus[3] dla sprawiedliwości każdego, kto wierzy. (Mt 5:17; Lu 16:16; Lu 22:37; Joh 3:18; Ro 6:14; Ro 9:31; Ro 13:10; Ga 3:24; Eph 2:15; Col 2:14; 1Ti 1:5; Heb 8:13)5Mojżesz bowiem opisuje sprawiedliwość z Prawa, że człowiek, który zachowuje [przykazania], będzie żył dzięki nim. (Le 18:5; Eze 20:11; Ga 3:12)6Sprawiedliwość zaś z wiary mówi tak: Nie mów w swoim sercu: Kto wstąpi do nieba? To znaczy, aby sprowadzić Chrystusa;[4] (De 30:11; De 30:12; Mt 3:9)7albo: Kto zstąpi do Abyssu?[5] To znaczy, aby wyprowadzić Chrystusa spośród umarłych. (De 30:13; Ps 16:8; Ps 107:26; Lu 8:31; Ac 2:27; Ac 2:31; 1Pe 4:6; Re 9:1; Re 9:11; Re 11:7; Re 17:8; Re 20:1)8Ale co mówi? Blisko ciebie jest słowo,[6] w twoich ustach i w twoim sercu– to znaczy słowo wiary, które głosimy. (De 30:14; Isa 51:16; Isa 59:21)9Bo jeśli swoimi ustami wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wzbudził Go z martwych, będziesz zbawiony.10Sercem bowiem wierzy się dla sprawiedliwości, a ustami wyznaje się dla zbawienia.11Gdyż Pismo mówi: Każdy, kto w Niego wierzy,[7] nie będzie zawstydzony. (Isa 28:16; Ro 9:33; 1Pe 2:6)12Nie ma bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, gdyż [jeden i] ten sam jest Pan wszystkich, hojny dla wszystkich, którzy Go wzywają. (Ac 10:34; Ac 15:9)13Bo każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony. (Joe 3:5; Ac 2:21)14Lecz jak mają wezwać Tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzyć w Tego, którego nie usłyszeli? Jak mają usłyszeć bez kogoś, kto głosi?15A jak mają głosić, jeśli nie zostali posłani? Jak napisano: Jak piękne są stopy tych, którzy rozgłaszają dobre wieści.[8] (Isa 52:7)16Ale nie wszyscy posłuchali[9] ewangelii. Izajasz bowiem mówi: Panie, kto uwierzył naszej wieści? (Isa 53:1; Joh 12:38)17Wiara zatem [jest] z wieści,[10] a wieść przez słowo[11] Chrystusa. (Mt 18:6; Joh 17:20; 1Co 12:17)18Ale pytam: Czy nie usłyszeli? Przeciwnie: Po całej ziemi rozszedł się ich głos i do krańców zamieszkałego świata [dotarły] ich słowa.[12] (Ps 19:4; Lu 2:1)19Pytam jednak: Czy Izrael nie zrozumiał? Mojżesz jako pierwszy mówi: Ja wzbudzę w was zazdrość przez tych, którzy nie są narodem, przez naród nierozumny podrażnię was.[13] (De 32:21; 1Co 10:22)20Izajasz zaś odważnie mówi: Dałem się znaleźć tym, którzy Mnie nie szukali, stałem się widoczny dla tych, którzy o Mnie nie pytali. (Isa 65:1)21Do Izraela natomiast mówi: Cały dzień wyciągałem moje ręce do ludu nieposłusznego i opornego.[14] (Isa 65:2; Jer 35:14)