Sign in for free

Matthew 27

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 A gdy nastał wczesny ranek, wszyscy arcykapłani i starsi ludu powzięli plan przeciw Jezusowi, taki, żeby Go zabić. (Ps 2:2; Mt 12:14; Mt 26:4; Mr 15:1; Lu 22:66; Lu 23:1; Joh 18:28) 2 Związali Go więc, odprowadzili i przekazali namiestnikowi Piłatowi. (Lu 13:1; Ac 3:13) 3 Wtedy Judasz, który Go wydał, widząc, że został skazany, pogrążony w żalu zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom oraz starszym, (Mt 26:14) 4 mówiąc: Zgrzeszyłem, gdyż wydałem krew niewinną. Oni zaś odparli: Co nam do tego? Ty [sam tego] dopatrz.[1] (Mt 23:35; Mt 27:24) 5 Wówczas rzucił srebrniki do przybytku i oddalił się, po czym poszedł i powiesił się. (2Sa 17:23; Ac 1:18) 6 Arcykapłani zaś wzięli srebrniki i powiedzieli: Nie wolno wrzucać ich do skarbca świątynnego, gdyż są wyceną krwi. (De 23:19; Mr 12:41; Mr 12:43; Joh 8:20) 7 Po odbyciu narady kupili za nie[2] zatem pole garncarza na cmentarz dla obcych [przybyszów]. 8 Dlatego pole to zwane jest Polem Krwi aż do dnia dzisiejszego.[3] (Ac 1:19) 9 Wtedy wypełniło się to, co zostało powiedziane przez proroka Jeremiasza,[4] mówiącego: I wzięli trzydzieści srebrników, wycenę oszacowanego, który został oszacowany przez synów Izraela.[5] (Jer 18:18; Jer 32:6; Zec 11:12; Zec 11:13) 10 I dali je za pole garncarza, jak mi zlecił Pan. 11 Jezus zaś został postawiony przed namiestnikiem. Namiestnik zapytał Go: Czy Ty jesteś królem Żydów? Jezus odpowiedział: Ty [sam to] mówisz. (Mt 2:2; Mt 26:25; Mt 27:29; Mt 27:37; Mr 15:1; Lu 23:1; Lu 23:13; Joh 18:33) 12 A gdy arcykapłani i starsi oskarżali Go, nic nie odpowiedział. (Isa 53:7; Mt 26:63; Mt 27:14; Lu 23:9; Joh 19:9) 13 Wówczas Piłat mówi Mu: Czy nie słyszysz, jak wiele przeciw Tobie świadczą? (Mt 26:62) 14 On jednak nie odpowiedział mu na ani jedno słowo, tak że namiestnik bardzo się dziwił. (Mt 27:12) 15 Na święta zaś namiestnik miał zwyczaj zwalniać ludowi jednego więźnia, tego, którego chcieli. (Mr 15:6; Lu 23:17; Joh 18:39) 16 A mieli wówczas znacznego więźnia, imieniem [Jezus][6] Barabasz. 17 Gdy więc oni zebrali się, Piłat zapytał ich: Którego chcecie, abym wam zwolnił, [Jezusa][7] Barabasza czy Jezusa zwanego Chrystusem? (Mt 1:16) 18 Był bowiem świadom, że wydali Go z zawiści. (Joh 11:47; Joh 12:19) 19 A gdy on siedział na krześle sędziowskim,[8] jego żona[9] przesłała mu taką [wiadomość]: Nic tobie i temu sprawiedliwemu,[10] bo dzisiaj we śnie wiele przez Niego wycierpiałam. (Ge 20:6; Nu 12:6; 1Ki 3:5; Job 33:14; Mt 1:20; Mt 2:12; Mt 2:19; Mt 2:22; Mt 27:24; Lu 23:47) 20 Arcykapłani zaś i starsi przekonali tłumy, aby prosiły o Barabasza, a Jezusa zgubiły. (Ac 3:14) 21 Gdy więc namiestnik zapytał: Którego z tych dwóch chcecie, abym wam zwolnił? – oni odpowiedzieli: Barabasza. 22 Piłat na to: Co więc mam uczynić z Jezusem zwanym Chrystusem? A wszyscy: Niech będzie ukrzyżowany! 23 On zaś zapytał: Co więc złego uczynił? Lecz oni tym bardziej zaczęli krzyczeć: Niech będzie ukrzyżowany! (Lu 23:41; Ac 3:13; Ac 13:28) 24 Piłat więc, gdy zobaczył, że nic nie zyskuje, przeciwnie, poruszenie staje się większe, wziął wodę, umył ręce wobec tłumu i powiedział: Nie jestem winny tej krwi, wy tego dopatrzcie.[11] (De 21:6; 2Sa 3:28; Ps 26:6; Ps 73:13; Mt 26:5; Mt 27:4; Ac 18:6) 25 A cały lud odpowiedział: Krew Jego na nas i na nasze dzieci. (Jos 2:19; Jer 26:15; Mt 23:35; Ac 5:28) 26 Wtedy zwolnił im Barabasza, a Jezusa ubiczował[12] i wydał, aby został ukrzyżowany. (Isa 53:5; Mt 20:19; Joh 19:1; 1Pe 2:24) 27 Wówczas żołnierze namiestnika zabrali Jezusa do pretorium,[13] a [tam] zgromadzili wokół Niego cały oddział.[14] (Mr 15:16; Lu 23:26; Joh 18:28; Joh 18:33; Joh 19:9; Joh 19:16; Ac 23:35; Php 1:13) 28 Rozebrali Go i narzucili [na Niego] szkarłatny płaszcz.[15] (Mr 15:17) 29 Upletli też wieniec z cierni i włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki — trzcinę. I klękając przed Nim, wyśmiewali Go, mówiąc: Witaj, królu Żydów! (Isa 53:3; Mt 2:2; Mt 20:19; Lu 23:11) 30 A plując na Niego, wzięli trzcinę i bili Go po głowie. (Isa 50:6; Mt 26:67) 31 A gdy Go wyśmiali, zdjęli z Niego [szkarłatny] płaszcz, ubrali Go w Jego szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie. (Isa 53:7) 32 Wychodząc, spotkali pewnego człowieka, Cyrenejczyka[16] imieniem Szymon; tego przymusili, aby poniósł Jego krzyż. (Ac 2:10; Ac 6:9; Ac 11:20; Ac 13:1) 33 A gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą,[17] to jest zwane Miejscem Czaszki, 34 dali Mu do picia wino zmieszane z żółcią; i skosztował je, ale nie chciał pić. (Ps 69:22) 35 A gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili Jego szaty, rzucając o nie los, (Ps 22:19) 36 następnie usiedli i pilnowali Go tam. (Mt 27:54) 37 Umieścili też nad Jego głową wypisaną przyczynę Jego [śmierci]: To jest Jezus, król Żydów. (Mt 2:2) 38 Wraz z Nim ukrzyżowali wówczas dwóch zbójców, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie. (Isa 53:12) 39 A ci, którzy przechodzili, ubliżali Mu, kiwali swoimi głowami (Ps 22:8; Ps 109:25; La 2:15) 40 i mówili: Ty, który rozwalasz świątynię i w trzy dni ją budujesz, ratuj samego siebie, jeśli jesteś Synem Bożym, i zstąp z krzyża. (Mt 26:61; Mt 26:63; Joh 2:19) 41 Podobnie arcykapłani wraz ze znawcami Prawa i starszymi drwili i mówili: 42 Innych ratował, a siebie samego uratować nie jest w stanie; jest królem Izraela, niech teraz zstąpi z krzyża, a uwierzymy w Niego.[18] (Joh 1:49; Joh 12:13) 43 Zaufał Bogu; niech Go teraz wybawi, jeśli Go pragnie,[19] powiedział przecież: Jestem Synem Boga. (Ps 18:20; Ps 21:1; Ps 22:8; Ps 22:9; Ps 41:12; Joh 5:18; Joh 10:36; Joh 19:7) 44 Tak samo lżyli Go ukrzyżowani wraz z Nim zbójcy. 45 Od godziny zaś szóstej ciemność stała się na całej ziemi aż do godziny dziewiątej.[20] (Mt 12:1; Mt 15:1; Mr 15:33; Lu 23:44; Joh 19:28) 46 A około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eli, Eli, lema sabachtani! Co znaczy: Boże mój, Boże mój, dlaczego Mnie opuściłeś? (Ps 22:2) 47 Niektórzy zaś z tych, którzy tam stali, gdy to usłyszeli, mówili: Ten woła Eliasza. 48 I zaraz pobiegł jeden z nich, wziął gąbkę, napełnił winnym octem,[21] osadził na trzcinie i dawał Mu pić. (Ps 69:22) 49 Pozostali zaś mówili: Przestań, zobaczymy, czy Eliasz przyjdzie Go uratować. 50 Jezus zaś znów zawołał donośnym głosem i oddał ducha. 51 I oto zasłona przybytku została rozdarta na dwoje, od góry do dołu, i ziemią zatrzęsło, i skały popękały, (Ex 26:31; 2Ch 3:14; Heb 9:3; Heb 10:20) 52 i grobowce zostały otwarte, i wiele ciał świętych, którzy zasnęli,[22] zostało wzbudzonych; (1Co 15:6; 1Co 15:20; 1Th 4:13; 2Pe 3:4) 53 i wyszli oni z grobowców po Jego wzbudzeniu, weszli do świętego miasta i ukazali się wielu. (Mt 4:5; Re 11:2; Re 22:19) 54 Setnik[23] zaś i ci, którzy wraz z nim strzegli Jezusa, gdy zobaczyli trzęsienie i to, co się działo, bardzo się przestraszyli, mówiąc: Naprawdę, Ten był Synem Boga. (Mt 4:3; Mt 16:16; Mt 17:5) 55 Było tam zaś wiele kobiet przyglądających się z oddali; przyszły one za Jezusem z Galilei i posługiwały Mu. (Mr 15:40; Lu 8:2; Lu 23:48; Joh 19:25; Joh 19:27) 56 Wśród nich była Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Józefa, i matka synów Zebedeusza. (Mt 20:20; Lu 8:2; Joh 19:25; Joh 20:1; Joh 20:18) 57 Wraz z nastaniem wieczoru[24] przyszedł pewien bogaty człowiek z Arymatei, imieniem Józef, który też sam został uczniem Jezusa. (Mr 15:42; Lu 23:50; Lu 23:54; Joh 19:38; Joh 19:42) 58 Ten udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Wtedy Piłat polecił je wydać. (De 21:22) 59 A Józef wziął ciało, owinął je w czyste płótno 60 i złożył je w swoim nowym grobowcu, który wykuł w skale; i zatoczył na wejście do grobowca wielki kamień – i odszedł. (Isa 53:9; Mt 28:2; Mr 16:4; Ac 13:29) 61 Była tam zaś Maria Magdalena i druga Maria; siedziały one naprzeciw grobu. (Mt 28:1) 62 Nazajutrz, czyli po dniu Przygotowania, zebrali się u Piłata arcykapłani i faryzeusze, 63 mówiąc: Panie, przypomnieliśmy sobie, że ten oszust powiedział jeszcze za życia: Po trzech dniach zostanę wzbudzony. (Mt 12:40; Mt 16:21; Mt 17:23; Mt 20:19; Mt 27:40; Joh 7:12) 64 Każ więc zabezpieczyć grób aż do trzeciego dnia, by czasem nie przyszli Jego uczniowie, nie ukradli Go i nie powiedzieli ludowi: Powstał z martwych. I będzie ostatnie oszustwo gorsze niż pierwsze. (Mt 28:13) 65 Piłat powiedział im: Macie straż, idźcie, zabezpieczcie, jak umiecie. (Mt 28:11) 66 Oni więc poszli i zabezpieczyli grób – opieczętowali kamień i [postawili] straż. 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).