Mark 15

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Zaraz wczesnym rankiem arcykapłani wraz ze starszymi, znawcami Prawa i całym Sanhedrynem[1] odbyli naradę, po czym związali Jezusa, odprowadzili i wydali Piłatowi.[2] (Ps 2:2; Mt 26:4; Mt 27:1; Mt 27:11; Mr 3:6; Mr 10:33; Mr 14:18; Lu 22:66; Lu 23:1; Lu 23:3; Ac 3:13; Ac 4:26) 2 I zapytał Go Piłat: Czy Ty jesteś królem Żydów? A On odpowiedział mu: Sam mówisz.[3] (Mt 2:2; Mr 15:9; Mr 15:12; Mr 15:18; Mr 15:26; Joh 18:33; Joh 18:37; Joh 19:3) 3 Arcykapłani zaś oskarżali Go o wiele rzeczy.[4] (Lu 23:2) 4 Wtedy Piłat znów Go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zobacz, jak bardzo Cię oskarżają. 5 Ale Jezus nic już nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił. (Isa 53:7; Mr 14:61) 6 Na święta jednak uwalniał im jednego więźnia, tego, o którego prosili.[5] (Mt 27:15; Lu 23:17; Joh 18:39) 7 I był tam pewien [człowiek], imieniem Barabasz,[6] uwięziony wraz z buntownikami, którzy podczas rozruchów dopuścili się zabójstwa. (Ac 3:14; Ac 5:36) 8 Wówczas wystąpił tłum i zaczął prosić o to, aby uczynił im to, co zawsze. 9 Piłat zaś odezwał się do nich: Czy chcecie, abym wypuścił wam króla Żydów? (Mr 15:2) 10 Przekonywał się bowiem [coraz bardziej], że arcykapłani wydali Go z zawiści. 11 Ale arcykapłani podburzyli tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza. (Ac 3:14) 12 Na to Piłat odezwał się ponownie: Co więc chcecie, abym zrobił z tym, którego nazywacie królem Żydów? 13 A oni znowu zakrzyknęli: Ukrzyżuj Go! (Joh 19:15) 14 Piłat jednak nie przestawał pytać: Co więc złego uczynił? Ale oni tym bardziej krzyczeli: Ukrzyżuj Go! 15 Wtedy Piłat, chcąc uczynić zadość tłumowi, uwolnił im Barabasza, a Jezusa po ubiczowaniu[7] wydał, by został ukrzyżowany. (Isa 53:5; Mr 10:34; Lu 18:33) 16 Żołnierze zatem odprowadzili Go na wewnętrzny dziedziniec, to jest do pretorium,[8] i zwołali cały oddział.[9] (Joh 18:28; Joh 18:33; Joh 19:9) 17 Ubrali Go w purpurę[10] i nałożyli Mu wieniec upleciony z cierni. 18 I zaczęli Go pozdrawiać: Witaj, królu Żydów![11] (Mr 15:2) 19 Bili Go przy tym trzciną po głowie i pluli na Niego, a zginając kolana, kłaniali Mu się. (Mr 10:34; Mr 14:65) 20 A kiedy wyśmiali Go, zdjęli z Niego purpurę i ubrali Go w Jego szaty. I wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować. (Isa 53:7; Mr 15:31) 21 I przymusili przechodzącego [tamtędy] niejakiego Szymona Cyrenejczyka, ojca Aleksandra[12] i Rufusa,[13] który szedł z pola, aby poniósł Jego krzyż. (Mt 5:41; Mt 27:32; Lu 23:26; Ro 16:13) 22 Tak przyprowadzili Go na miejsce Golgota,[14] co w tłumaczeniu znaczy Miejsce Czaszki. (Mt 27:33; Lu 23:33; Lu 23:44; Joh 19:17; Joh 19:28) 23 Dawali Mu wino zmieszane z mirrą,[15] ale On nie przyjął. (Mt 2:11; Joh 19:39) 24 Wtedy ukrzyżowali Go i rozdzielili Jego szaty, rzucając o nie losy, co kto ma zabrać. (Ps 22:19; Joh 19:24) 25 A gdy Go ukrzyżowali, była godzina trzecia.[16] (Mr 9:1) 26 Był też napis z powodem Jego skazania, głoszący: Król Żydów. (Mr 15:2) 27 Ukrzyżowali też wraz z Nim dwóch zbójców, jednego po prawicy, a drugiego po Jego lewicy.[17] 28 W ten sposób wypełniły się słowa Pisma: I został zaliczony do przestępców.[18] (Isa 53:12; Lu 22:37) 29 A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili Mu, kiwając głowami i mówiąc: Hej, Ty, który burzysz przybytek i odbudowujesz go w trzy dni, (Ps 22:7; Ps 109:25; Mt 12:31; Mr 14:58; Joh 2:19) 30 zejdź z krzyża i uratuj siebie! 31 Podobnie arcykapłani drwili między sobą wraz ze znawcami Prawa i mówili: Innych uratował, a siebie samego uratować nie może. (Ps 35:25; Ps 40:15; Mr 15:20; Lu 4:23; Lu 23:39) 32 Chrystus, król Izraela! Niech teraz zejdzie z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Ubliżali Mu również ci, którzy wraz z Nim zostali ukrzyżowani.[19] (Lu 23:39; Lu 23:40; Joh 1:49; Joh 12:13) 33 A gdy nadeszła godzina szósta, ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej.[20] (Am 8:9; Mt 27:45; Mr 12:1; Mr 15:1; Lu 23:44; Joh 19:28) 34 O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lema sabachtani? To w tłumaczeniu znaczy: Boże mój, Boże mój, dlaczego Mnie opuściłeś? (Ps 22:2; Heb 5:7) 35 A niektórzy ze stojących obok, gdy to usłyszeli, mówili: Spójrzcie, woła Eliasza! 36 Wtedy ktoś podbiegł, napełnił gąbkę winnym octem,[21] zatknął na trzcinę i próbował dać Mu pić, mówiąc: Poczekajcie, zobaczmy, czy Eliasz przyjdzie Go zdjąć. (Ps 69:22) 37 Jezus zaś zawołał donośnym głosem i oddał ostatnie tchnienie.[22] 38 Wtedy zasłona przybytku została rozdarta na dwoje, od góry do dołu. (Ex 26:31; Ex 40:21; 2Ch 3:14; Eph 2:14; Heb 10:19) 39 A setnik, który stał naprzeciw, gdy zobaczył, że w taki sposób oddał ostatnie tchnienie, powiedział: Ten człowiek naprawdę był Synem Boga.[23] (Mt 27:40; Mt 27:43) 40 Były [tam] też kobiety, które przyglądały się z daleka, a wśród nich Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba Mniejszego i Jozesa, oraz Salome. (Ps 38:12; Mr 15:47; Mr 16:1; Mr 16:9; Lu 8:2) 41 One, gdy był w Galilei, chodziły za Nim i usługiwały Mu; lecz było też wiele innych, które wraz z Nim przyszły do Jerozolimy. (Lu 8:3) 42 Gdy zaś nastał wieczór, a było to Przygotowanie, to jest przed szabatem, (Mt 27:57; Lu 23:50; Joh 19:38) 43 przyszedł Józef z Arymatei, szanowany radny, który sam też oczekiwał Królestwa Bożego. Odważnie wszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa. (Mt 3:2; Mr 1:15; Mr 15:15; Lu 2:25; Lu 2:38) 44 Piłat zdziwił się, że już nie żyje, przywołał jednak setnika i zapytał go, czy dawno umarł. (Mr 15:39) 45 Upewniony przez setnika, podarował zwłoki Józefowi. 46 Ten zaś kupił płótno, zdjął Go, owinął w prześcieradło, złożył w grobowcu wykutym w skale, a na wejście do grobowca zatoczył kamień. (Isa 53:9; Mr 16:3) 47 Maria Magdalena zaś i Maria, matka Jozesa, przyglądały się, gdzie Go złożono. (Mr 15:40)