1Gdy minął szabat, Maria Magdalena, Maria Jakubowa i Salome nakupiły pachnideł, aby pójść i namaścić Go.[1] (Mt 26:12; Mt 28:1; Mr 15:40; Mr 15:47; Mr 16:9; Lu 23:56; Lu 24:1; Joh 20:1)2I bardzo wcześnie rano, pierwszego dnia tygodnia, przyszły do grobowca o wschodzie słońca.[2]3A mówiły między sobą: Kto odsunie nam kamień od wejścia do grobowca? (Mr 15:46)4Podniosły jednak wzrok i zobaczyły, że kamień jest odsunięty, a był bardzo duży. (Mt 27:60)5Gdy weszły do grobowca, zobaczyły młodzieńca siedzącego po prawej stronie i ubranego w białą szatę – i ogarnęło je wielkie zdumienie. (Joh 20:12)6On zaś powiedział do nich: Nie dziwcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego. Został wzbudzony, nie ma Go tu, oto miejsce, gdzie Go położono. (Mr 1:24)7Ale idźcie i powiedzcie Jego uczniom oraz Piotrowi, że wyprzedza was do Galilei; tam Go zobaczycie, jak wam powiedział. (Mr 14:28; Joh 21:1)8Wyszły zatem i uciekły od grobowca, zaczęło je bowiem ogarniać drżenie i uniesienie, a ponieważ nie opuszczał ich lęk, nic nikomu nie powiedziały.[3] Wszystko zaś, co im przykazano, zwięźle opowiedziały[4] tym, [którzy zebrali się] wokół Piotra. A potem również sam Jezus rozesłał przez nich na wschód i na zachód święte i niezniszczalne poselstwo wiecznego zbawienia. Amen.
Krótsze zakończenie Ewangelii wg Marka Dłuższe zakończenie Ewangelii wg Marka
9Gdy [Jezus] powstał z martwych wczesnym rankiem, pierwszego dnia tygodnia,[5] ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której niegdyś wypędził siedem demonów. (Mt 28:9; Lu 8:2; Joh 20:14)10Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy z Nim byli, smutnym i płaczącym. (Mt 28:10; Joh 16:20; Joh 20:18)11Lecz oni, gdy usłyszeli, że żyje i że był przez nią widziany, nie uwierzyli. (Lu 24:11)12Potem, w innej postaci, ukazał się dwóm spośród nich, gdy szli do wsi. (Lu 24:13; Joh 21:1; Joh 21:14)13Wrócili oni i opowiedzieli pozostałym, ale i tym nie uwierzyli.14Później zaś ukazał się im jedenastu, gdy spoczywali [przy stole], i ostro zganił ich niewiarę oraz zatwardziałość serca, ponieważ nie uwierzyli tym, którzy Go widzieli wzbudzonego z martwych.[6] (Mr 10:5; Mr 16:8; Lu 24:41; 1Co 15:5)15Powiedział im też: Wyruszcie na cały świat i ogłoście ewangelię wszelkiemu stworzeniu.[7] (Mt 28:19; Mr 14:9; Ac 1:8; Ro 8:19; Ro 10:18; Col 1:6; Col 1:20; Col 1:23)16Kto uwierzy i zostanie ochrzczony, będzie zbawiony, kto zaś nie uwierzy, będzie potępiony. (Joh 3:16; Joh 3:18; Joh 3:36; Ac 2:38; Ac 8:12; Ac 8:36; Ac 16:31; Ro 10:9)17Tym natomiast, którzy uwierzyli, towarzyszyć będą takie znaki: w moim imieniu będą wyganiać demony, będą mówić nowymi językami, (Lu 10:17; Ac 2:4; Ac 10:46; Ac 16:18; Ac 19:6; 1Co 12:10; 1Co 12:28; 1Co 12:30)18w swoje ręce brać będą węże, a gdyby wypili coś trującego, na pewno im nie zaszkodzi; na niedomagających będą kłaść ręce, a ci [znów] będą mieć się dobrze. (Mr 5:23; Mr 6:5; Lu 10:19; Ac 5:15; Ac 28:3; Ac 28:8; Jas 5:14)19Po tym więc, jak Pan Jezus im to powiedział, został uniesiony do nieba i usiadł po prawicy Boga. (Ps 110:1; Lu 24:51; Ac 1:11; Ac 7:55; Ro 8:34; Eph 1:20; Col 3:1; Heb 1:3; Heb 8:1; Heb 10:12; Heb 12:2; 1Pe 3:22)20Oni zaś odeszli i głosili wszędzie, podczas gdy Pan współdziałał [z nimi] i potwierdzał Słowo towarzyszącymi [mu] znakami. (Ac 5:12; Ac 14:3; 1Co 3:9; Heb 2:4)