Hebrews 6

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Dlatego pominąwszy podstawę nauki o Chrystusie,[1] przejdźmy do doskonałości, nie kładąc znów fundamentu o odwróceniu się od martwych uczynków i wierze w Boga, (Mr 1:15; Ac 2:38; Ac 5:31; Ac 20:21; Php 3:15; Heb 5:12; Heb 5:14; Heb 9:14) 2 pouczeniu o chrztach,[2] o nakładaniu rąk, o zmartwychwstaniu[3] umarłych i o sądzie wiecznym.[4] (Le 6:27; Mt 19:13; Mt 22:31; Mr 6:5; Mr 7:1; Mr 7:4; Mr 16:18; Lu 4:40; Joh 3:25; Joh 5:25; Joh 11:25; Ac 2:37; Ac 4:2; Ac 6:6; Ac 8:17; Ac 9:17; Ac 13:3; Ac 16:31; Ac 19:4; Ac 19:6; Ac 23:6; Ac 28:8; Ro 2:5; 1Co 15:12; 1Co 15:24; 2Co 4:14; Ga 2:20; Eph 2:8; Eph 2:9; 1Ti 4:14; 1Ti 5:22; 2Ti 1:6; Heb 6:1; Heb 9:10; Heb 9:27; Re 20:11; Re 20:12) 3 To właśnie uczynimy, jeśli Bóg pozwoli.[5] (Lu 24:45; 1Co 16:7; Eph 1:17; Jas 4:13) 4 Niemożliwe jest bowiem raz[6] oświeconych, tych, którzy też posmakowali niebieskiego daru, i którym dano stać się uczestnikami Ducha Świętego, (Mt 13:1; Mt 13:18; Joh 1:9; Ac 2:38; Ro 6:23; 1Co 10:1; 2Co 1:22; 2Co 4:6; 2Co 5:5; 2Co 5:17; 2Co 13:5; Ga 3:2; Ga 3:5; Ga 3:14; Eph 1:13; Heb 3:1; Heb 6:5; Heb 10:32; 1Jo 3:24; 1Jo 4:13) 5 i którzy posmakowali dobroci słowa Bożego[7] oraz [przejawów] mocy przyszłego wieku[8] – (Mr 10:30; 1Ti 6:19; Heb 2:5; Heb 9:28; 1Pe 2:3) 6 i którzy odpadli, ponownie odnowić ku opamiętaniu, jako tych, którzy krzyżują sobie[9] Syna Bożego i publicznie znieważają. (Mt 12:31; Lu 22:31; Joh 21:15; Heb 4:1; Heb 10:26; Heb 10:29; 1Jo 5:16) 7 Ziemia bowiem, która często pije spadający na nią deszcz i wydaje użyteczny plon tym, przez których jest też uprawiana, uczestniczy w błogosławieństwie [pochodzącym] od Boga; (Ge 1:11) 8 ta natomiast, która rodzi ciernie i osty, jest bezużyteczna i bliska przekleństwa, a jej kresem – spalenie.[10] (Ge 3:17; Ge 3:18; De 29:22; Mt 13:18; Mt 21:19; Joh 15:5; Joh 15:6; 1Co 3:13; 1Co 3:15; 2Pe 2:20; 1Jo 5:16) 9 Ale chociaż tak mówimy, jesteśmy co do was, kochani, przekonani o [rzeczach] lepszych i niosących zbawienie. (Heb 11:16; Heb 11:30) 10 Bóg bowiem nie jest niesprawiedliwy, aby zapomnieć o waszym dziele i o miłości dla Jego imienia, której dowiedliście jako ci, którzy usługiwali i usługują świętym.[11] (Mr 9:41; Joh 20:1; Ro 5:9; Ro 11:20; Ro 12:13; 2Co 8:4; Php 4:15; 1Th 1:3; Heb 10:32; Heb 13:16; 1Jo 3:20) 11 Pragniemy zaś, aby każdy z was – ze względu na całkowitą pewność nadziei – aż do końca przejawiał tę samą gorliwość,[12] (Mt 5:18; 2Ti 3:16; Heb 3:6; Heb 3:14; Heb 7:19; 1Pe 1:13) 12 abyście nie stali się ociężali, lecz byli naśladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość dziedziczą obietnice. (1Co 4:16; 1Co 11:1; Eph 5:1; 1Th 1:6; 1Th 2:14; 2Th 1:4; Heb 5:11; Heb 11:1; Re 13:10) 13 Gdy bowiem Bóg składał Abrahamowi obietnicę[13] i nie miał nikogo większego, na kogo mógłby przysiąc, przysiągł na samego siebie, (Ge 22:1; Ge 22:16; Lu 1:73; Heb 11:17) 14 mówiąc: Zaręczam, że ci pobłogosławię i rozmnożę cię obficie;[14] (Ge 12:3; Ge 17:4; Ge 22:17) 15 a ponieważ [Abraham] był cierpliwy,[15] doczekał się [spełnienia] obietnicy.[16] (Ge 12:3; Ge 17:2; Ge 18:10; Ge 21:5; Mt 10:32; Ro 4:17; Ro 4:18; 2Co 13:5; Ga 3:16; Heb 6:4; Heb 6:12) 16 Ludzie bowiem przysięgają na kogoś większego i przysięga przypieczętowuje koniec każdego ich sporu;[17] (Ex 22:11) 17 stąd Bóg, chcąc mocniej przekonać dziedziców obietnicy o niewzruszoności swego postanowienia, poręczył je przysięgą, (Ps 33:11; Ps 110:4; Ro 4:16; Heb 11:9) 18 abyśmy dzięki dwom niezmiennym posunięciom,[18] co do których niemożliwe jest, aby Bóg zawiódł, my, którzy ocaleliśmy, mieli mocną zachętę,[19] by uchwycić się przedłożonej nam nadziei.[20] (Nu 23:19; 1Sa 15:29; 1Co 10:11; 1Th 4:13; 2Th 2:12; 1Ti 6:12; Tit 1:2; Heb 6:11; Heb 10:35) 19 Trzymamy się jej jako kotwicy duszy, pewnej i niewzruszonej, sięgającej aż poza zasłonę, (Le 16:2; Le 16:12; Le 16:15) 20 gdzie jako przewodnik wszedł za nas Jezus, stając się na wieki Arcykapłanem według porządku Melchizedeka.[21] (Ge 14:18; Ps 110:4; Heb 5:6; Heb 5:10; Heb 7:1; Heb 7:10; Heb 7:11; Heb 7:15; Heb 7:17; Heb 10:20)