Hebrajczyków 2 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Ostrzeżenie przed lekceważeniem zbawienia

1 Dlatego^[1] tym bardziej powinniśmy być posłuszni, aby nas czasem nie zniosło [z kursu].^[2] (Rz 11,22; Hbr 3,7; Hbr 5,11; Hbr 10,19; Hbr 12,14)

Rz 11,22Hbr 3,7Hbr 5,11Hbr 10,19Hbr 12,14

2 Bo skoro słowo wypowiedziane przez aniołów stało się wiążące, a każde wykroczenie i nieposłuszeństwo spotkało się ze słuszną^[3] zapłatą, (Dz 7,38; Dz 7,53; Ga 3,19)

Dz 7,38Dz 7,53Ga 3,19

3 to w jaki sposób my ujdziemy cało, lekceważąc tak wielkie zbawienie?^[4] Początkowo zwiastowane przez Pana, zostało nam potwierdzone przez tych, którzy usłyszeli,^[5] (Mt 10,33; Jan 1,1; Ef 2,8; 2 Tm 2,12; Hbr 1,14; Hbr 2,10; Hbr 5,9; Hbr 10,29; Hbr 12,25; 2 P 1,16)

Mt 10,33Jan 1,1Ef 2,82 Tm 2,12Hbr 1,14Hbr 2,10Hbr 5,9Hbr 10,29Hbr 12,252 P 1,16

4 a przy tym Bóg poświadczał je znakami i cudami, różnorodnymi przejawami mocy i rozdzielaniem Ducha Świętego według swojej woli.^[6] (Mk 16,20; Jan 4,48; Jan 10,25; Dz 2,4; Dz 2,22; Dz 2,43; Dz 3,7; Dz 3,11; Dz 3,16; Dz 14,3; 1 Kor 2,4; Ga 3,4; Ga 3,5; Ga 4,12; Ef 1,5; Flp 2,26; 1 Tes 1,5; 1 Tm 5,23; 2 Tm 4,20; 1 P 4,11)

Mk 16,20Jan 4,48Jan 10,25Dz 2,4Dz 2,22Dz 2,43Dz 3,7Dz 3,11Dz 3,16Dz 14,31 Kor 2,4Ga 3,4Ga 3,5Ga 4,12Ef 1,5Flp 2,261 Tes 1,51 Tm 5,232 Tm 4,201 P 4,11

Jezus – człowiek i Arcykapłan

5 Gdyż^[7] nie aniołom podporządkował przyszły [zamieszkały] świat,^[8] o którym mówimy. (Hbr 2,9; Hbr 2,14; 2 P 3,13; Ap 11,15; Ap 21,1)

Hbr 2,9Hbr 2,142 P 3,13Ap 11,15Ap 21,1

6 Poświadczył to bowiem ktoś, kiedy gdzieś powiedział: Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz? Albo syn człowieczy, że się o niego troszczysz?^[9] (Job 7,17; Ps 8,5; Ps 144,3) 7 Tylko na chwilę uczyniłeś go mniejszym od aniołów, ukoronowałeś go chwałą i dostojeństwem, 8 wszystko poddałeś pod jego stopy. Gdy bowiem podporządkował Mu wszystko, nie pozostawił niczego, co by Mu nie było podporządkowane.^[10] Teraz jednak jeszcze nie widzimy, że wszystko jest Mu podporządkowane; (Rdz 1,28; Ps 8,5; Mt 28,18; 1 Kor 13,12; 1 Kor 15,27; 2 Kor 5,7)

Rdz 1,28Ps 8,5Mt 28,181 Kor 13,121 Kor 15,272 Kor 5,7

9 widzimy raczej Tego, który na chwilę został uczyniony mniejszym od aniołów – Jezusa, ukoronowanego chwałą i dostojeństwem za cierpienia śmierci – po to, by móc z łaski Bożej zakosztować śmierci za każdego. (Dz 3,13; 2 Kor 5,15; Flp 2,8; 2 P 1,17; Ap 5,12)

Dz 3,132 Kor 5,15Flp 2,82 P 1,17Ap 5,12

10 Przystało bowiem Temu, z powodu którego [dzieje się] wszystko i za sprawą którego [dzieje się] wszystko, [aby Tego, który] wielu synów doprowadził do chwały, Sprawcę ich zbawienia, udoskonalić przez cierpienia.^[11] (Łk 24,26; Rz 8,21; Rz 8,29; Rz 11,36; 1 Kor 2,7; Kol 3,4; 1 Tes 2,12; Hbr 2,9; Hbr 5,9; Hbr 7,28; Hbr 9,9; Hbr 10,1; Hbr 10,14; Hbr 12,23; 1 P 5,10)

Łk 24,26Rz 8,21Rz 8,29Rz 11,361 Kor 2,7Kol 3,41 Tes 2,12Hbr 2,9Hbr 5,9Hbr 7,28Hbr 9,9Hbr 10,1Hbr 10,14Hbr 12,231 P 5,10

11 Ten bowiem, który uświęca, jak i ci, którzy są uświęcani, z jednego [są] wszyscy;^[12] z tego powodu nie wstydzi się nazywać ich braćmi, (Mt 25,40; Mk 3,35; Jan 20,17; Rz 8,29; 1 Kor 15,45; Ef 5,26; Hbr 10,10; Hbr 10,14; Hbr 10,29; Hbr 13,12; 2 P 1,4)

Mt 25,40Mk 3,35Jan 20,17Rz 8,291 Kor 15,45Ef 5,26Hbr 10,10Hbr 10,14Hbr 10,29Hbr 13,122 P 1,4

12 gdy mówi: Rozgłoszę Twoje imię wśród moich braci, pośród zgromadzenia będę Ci śpiewał na chwałę; (Ps 22,23) 13 i znowu: W Nim będę pokładał ufność; i znowu: Oto Ja i dzieci, które dał mi Bóg. (2 Sm 22,3; Ps 18,3; Iz 8,17; Iz 8,18; Iz 12,2; Jan 17,6; Jan 17,9)

2 Sm 22,3Ps 18,3Iz 8,17Iz 8,18Iz 12,2Jan 17,6Jan 17,9

14 A ponieważ dzieciom przypadł udział w krwi i ciele, On również miał w nich udział, aby przez śmierć pokonać tego, który ma władzę nad śmiercią,^[13] to jest diabła, (Rdz 3,15; Ez 18,4; Mt 16,17; Jan 1,14; Jan 12,31; Jan 12,33; Rz 5,12; Rz 6,23; Rz 8,3; 1 Kor 15,50; Ef 6,12; 2 Tm 1,10; 1 J 3,8; Ap 1,18; Ap 12,9; Ap 20,2)

Rdz 3,15Ez 18,4Mt 16,17Jan 1,14Jan 12,31Jan 12,33Rz 5,12Rz 6,23Rz 8,31 Kor 15,50Ef 6,122 Tm 1,101 J 3,8Ap 1,18Ap 12,9Ap 20,2

15 i wyzwolić tych wszystkich, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie pozostawali w niewoli. 16 Oczywiste jest bowiem, że ujmuje się On nie za aniołami, lecz ujmuje się za nasieniem Abrahama. (Iz 41,8) 17 Dlatego musiał zostać we wszystkim upodobniony do braci, aby stać się miłosiernym i wiernym arcykapłanem w sprawach dotyczących Boga, dla przebłagania^[14] za grzechy ludu, (Rz 3,25; Flp 2,7; Hbr 3,1; Hbr 4,14; Hbr 5,1; Hbr 5,5; Hbr 5,10; Hbr 6,20; Hbr 7,26; Hbr 7,28; Hbr 8,1; Hbr 8,3; Hbr 10,21; 1 J 2,2; 1 J 4,10)

Rz 3,25Flp 2,7Hbr 3,1Hbr 4,14Hbr 5,1Hbr 5,5Hbr 5,10Hbr 6,20Hbr 7,26Hbr 7,28Hbr 8,1Hbr 8,3Hbr 10,211 J 2,21 J 4,10

18 w czym bowiem doznał cierpień sam doświadczany, [w tym] może także dopomóc doświadczanym.^[15] (Hbr 4,15; Hbr 5,2)