1A gdy nam przyszło odpłynąć po rozstaniu się z nimi, żeglując prosto, przybyliśmy do Kos,[1] nazajutrz zaś na Rodos,[2] a stąd do Patary.[3]2Po znalezieniu zaś statku płynącego do Fenicji, wsiedliśmy i odpłynęliśmy.3Gdy dostrzegliśmy Cypr, zostawiliśmy go po lewej stronie i popłynęliśmy do Syrii, i przybyliśmy do Tyru; tam bowiem miano wyładować ze statku towar. (Ac 13:4; Ac 15:23; Ac 15:41; Ac 20:3)4Wtedy odszukaliśmy uczniów i pozostaliśmy tam siedem dni; oni za sprawą Ducha mówili Pawłowi, żeby nie wstępował do Jerozolimy. (Ac 19:21; Ac 20:16; Ac 20:22; Ac 21:12)5Gdy zaś przyszło nam skończyć dni [pobytu], wyruszyliśmy i szliśmy, odprowadzani przez wszystkich wraz z żonami i dziećmi, aż poza miasto, a zginając kolana na wybrzeżu, pomodliliśmy się, (Ac 20:36)6pożegnaliśmy jedni drugich i wsiedliśmy na statek, a tamci wrócili do swoich.7My natomiast, kończąc żeglugę z Tyru, zawinęliśmy do Ptolemaidy,[4] przywitaliśmy braci i pozostaliśmy u nich przez jeden dzień. (Ac 21:17; Ac 28:14)8Wyruszywszy nazajutrz, przybyliśmy do Cezarei i weszliśmy do domu Filipa, ewangelisty, który był jednym z siedmiu, i pozostaliśmy u niego. (Ac 6:3; Ac 6:5; Ac 8:5; Ac 8:26; Ac 8:40; Ac 9:30; Ac 10:1; Ac 21:16; Eph 4:11; 2Ti 4:5)9Miał on cztery córki, dziewice, które prorokowały.[5] (Ex 15:20; Jud 4:4; Ne 6:14; Joe 3:1; Lu 1:42; Lu 2:36; Ac 2:17; Ac 19:6; 1Co 11:5)10A gdy przebywaliśmy tam przez dłuższy czas, przybył z Judei pewien prorok, imieniem Hagabos. (Ac 11:28)11Przyszedł on do nas, wziął pas Pawła, związał sobie nogi i ręce[6] i powiedział: To mówi Duch Święty: Mężczyznę, do którego należy ten pas, tak zwiążą Żydzi w Jerozolimie i wydadzą w ręce pogan. (1Ki 22:11; Isa 20:2; Jer 13:1; Eze 4:1; Ac 20:23; Ac 21:33)12A gdy to usłyszeliśmy, zaczęliśmy prosić zarówno my, jak i miejscowi, aby nie szedł do Jerozolimy. (Mt 16:21; Ac 21:4)13Wtedy Paweł odpowiedział: Co czynicie, płacząc i rozdzierając mi serce? Ja bowiem w Jerozolimie jestem gotów nie tylko być związany, ale i zabity dla imienia Pana Jezusa. (Ac 5:41; Ac 15:26; Ac 20:24; Ro 8:36; Php 2:17)14Nie mogąc go zaś przekonać, ucichliśmy i powiedzieliśmy: Niech się dzieje wola Pana. (Mt 6:10; Mt 26:39; Mt 26:42; Mr 14:36; Lu 22:42)15Po tym czasie zaś spakowaliśmy się i wyruszyliśmy do Jerozolimy, (Ac 19:21; Ac 20:22)16a z nami wyruszyli niektórzy z uczniów z Cezarei i zaprowadzili nas do niejakiego Mnazona z Cypru, który od dawna był uczniem, abyśmy się u niego zatrzymali w gościnę. (Ac 13:4; Ac 21:8)17A gdy znaleźliśmy się w Jerozolimie, bracia przyjęli nas z radością. (Ac 15:4; Ac 21:7)18Nazajutrz zaś Paweł wraz z nami udał się do Jakuba; zebrali się tam też wszyscy prezbiterzy. (Ac 11:30; Ac 15:2; Ac 15:4; Ac 15:6; Ac 15:13; Ga 1:19; Ga 2:9; Ga 2:12; Jas 1:1)19Pozdrowił ich i zaczął po kolei opisywać, czego Bóg przez jego posługę dokonał wśród narodów. (Ac 14:27; Ac 15:4; Ac 15:12)20A oni, gdy to usłyszeli, chwalili Boga – i powiedzieli mu: Widzisz, bracie, ile jest wśród Żydów tysięcy[7] tych, którzy uwierzyli, a wszyscy pozostają gorliwcami Prawa; (Ac 6:14; Ac 11:18; Ac 15:1; Ac 15:5; Ac 22:3; Ro 10:2; Ga 1:14; Php 3:6)21o tobie jednak doniesiono im, że wszystkich Żydów, którzy są wśród narodów, nauczasz odstępstwa od Mojżesza, mówiąc, by nie obrzezywali dzieci ani nie postępowali według zwyczajów. (Ac 6:14; Ac 21:28; Ro 2:28; 1Co 7:19; Ga 6:15)22Co więc począć? Z pewnością usłyszą, że przyszedłeś.23Zrób więc to, co ci mówimy: Są u nas czterej mężczyźni, którzy mają na sobie ślub. (Le 27:2; Nu 6:5; Nu 6:18; Nu 6:21; Ac 18:18)24Weź ich, poddaj się wraz z nimi oczyszczeniu i zapłać za nich, aby mogli ogolić głowę, a wszyscy zrozumieją, że to, co o tobie powiedziano, jest niczym, ale że sam zachowujesz porządek i przestrzegasz.[8] (Ac 21:20; Ac 21:23; Ac 24:18)25Co do pogan natomiast, którzy uwierzyli, my napisaliśmy list, rozstrzygając, że mają wystrzegać się rzeczy ofiarowanych bóstwom, krwi, tego, co uduszone, oraz nierządu. (Ac 15:19; Ac 15:28)26Wówczas Paweł wziął z sobą tych mężczyzn, następnego dnia poddał się wraz z nimi oczyszczeniu i chodził do świątyni, zgłaszając wypełnienie dni oczyszczenia, dopóki za każdego z nich nie została złożona ofiara. (Nu 6:13; 1Co 9:20)27A gdy siedem dni miało się zakończyć,[9] Żydzi z Azji zobaczyli go w świątyni, podburzyli cały tłum, rzucili na niego ręce (Ac 13:45; Ac 14:2; Ac 20:16; Ac 21:30; Ac 23:12; Ac 23:20; Ac 24:19; Ac 26:21)28i zaczęli krzyczeć: Mężowie izraelscy, pomóżcie! To jest człowiek, który wszędzie wszystkich naucza przeciw ludowi, Prawu i temu miejscu, a nawet więcej: Greków wprowadził do świątyni i zbezcześcił to święte miejsce.[10] (Eze 44:7; Eze 44:9; Ac 6:13; Ac 21:21; Ac 24:6; Eph 2:11)29Przedtem bowiem widywali go w mieście z Trofimosem z Efezu i sądzili, że Paweł wprowadził go do świątyni. (Ac 20:4; 2Ti 4:20)30I poruszyło się całe miasto, powstało zbiegowisko ludu; po schwytaniu Pawła wlekli go na zewnątrz świątyni i natychmiast zamknięto bramy. (2Ki 11:15; Ac 16:19; Ac 21:27)31A gdy próbowali go zabić, do chiliarchy oddziału doszła wieść, że cała Jerozolima jest wzburzona. (Joh 16:2; Ac 10:1; Ac 21:32; Ac 21:37; Ac 22:24; Ac 23:12; Ac 23:17)32Ten zaś wziął z sobą żołnierzy i setników i natychmiast pobiegł do nich, a oni, gdy zobaczyli chiliarchę i żołnierzy, zaprzestali bić Pawła.33Wówczas chiliarcha zbliżył się, schwytał go, kazał skuć dwoma łańcuchami, po czym zaczął wypytywać, kim jest i co zrobił. (Ac 12:6; Ac 20:23; Ac 21:11; Ac 22:29; Ac 26:29; Ac 28:20; Eph 6:20; Php 1:7; Php 1:13; 2Ti 1:16)34Różni zaś w tłumie wykrzykiwali różne rzeczy. Ponieważ jednak z powodu wrzawy nie mógł dowiedzieć się niczego pewnego, rozkazał prowadzić go do twierdzy. (Ac 19:32; Ac 22:24; Ac 23:10)35A gdy znalazł się na schodach, było tak, że z powodu naporu tłumu musiał być niesiony przez żołnierzy;36podążał bowiem za nimi tłum ludu, krzycząc: Precz z nim! (Lu 23:18; Joh 19:15; Ac 22:22)37A gdy Paweł miał być wprowadzony do twierdzy, zwrócił się do chiliarchy: Czy wolno mi coś ci powiedzieć? A on na to: Rozumiesz po grecku?38Nie jesteś zatem tym Egipcjaninem, który przed tymi dniami wzniecił bunt[11] i wyprowadził na pustkowie cztery tysiące nożowników?[12]39Paweł odpowiedział: Ja jestem człowiekiem, Żydem, z Tarsu w Cylicji, obywatelem niepośledniego miasta; proszę cię zaś, pozwól mi przemówić do ludu. (Ac 9:11; Ac 22:3)40A kiedy mu pozwolił, Paweł stanął na schodach i skinął ręką do ludu. Gdy zapadło głębokie milczenie, przemówił do nich w dialekcie hebrajskim.[13] (Ac 12:17; Ac 13:16; Ac 19:33; Ac 26:14)