Acts 20

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny

Odwiedziny Pawła w Macedonii

1 A gdy rozruchy ustały, Paweł posłał po uczniów i po dodaniu im otuchy, pożegnał się i odszedł, aby iść do Macedonii. (Ac 19:21; 1Co 16:5; 1Ti 1:3) 

2 Przeszedł też tamte strony, wieloma mowami dodał im otuchy i przybył do Grecji, (Ac 20:1; Ro 15:19; 2Co 2:12; 2Co 10:10; 2Co 13:1) 

3 gdzie zabawił trzy miesiące; a gdy zamierzał odpłynąć do Syrii, ze strony Żydów doszło do spisku przeciwko niemu, stąd powziął postanowienie, żeby wracać przez Macedonię. (Ac 9:24; Ac 9:30; Ac 13:45; Ac 20:19; Ac 23:12) 

4 Towarzyszył mu zaś Sopatros, [syn] Pyrrusa z Berei, a z Tesaloniczan Arystarchos i Sekundus, również Gajusz z Derbe i Tymoteusz, z Azjatów natomiast Tychikos i Trofimos. (Ac 16:1; Ac 19:29; Ac 21:29; Ac 27:2; Eph 6:21; Php 1:1; Php 2:19; Col 1:1; Col 4:7; Col 4:10; 2Ti 4:12; 2Ti 4:20; Tit 3:12; Phm 1:1; Phm 1:24; Heb 13:23) 

5 Ci poszli naprzód i czekali na nas w Troadzie. (Ac 16:1) 

6 My zaś odpłynęliśmy z Filippi po Dniach Przaśników i w pięć dni przybyliśmy do nich do Troady, gdzie spędziliśmy siedem dni. (Ex 12:1; Ex 23:15; Eze 45:21; Mt 26:17; Lu 22:1; Ac 12:3; Ac 16:8; Ac 16:11; Ac 16:12; 2Co 2:12; 2Ti 4:13) 

Wydarzenia w Troadzie

7 Pierwszego zaś dnia po szabacie, gdy się zebraliśmy na łamanie chleba, Paweł, który miał odjechać nazajutrz, rozprawiał z nimi i przedłużył mowę aż do północy. (Ac 2:42; Ac 2:46; Ac 20:11; 1Co 1:2; 1Co 10:16; 1Co 11:23) 

8 W górnej sali zaś, gdzie się zebraliśmy, było sporo lamp. 

9 Wówczas pewien młodzieniec, imieniem Eutychos, który zmorzony snem siedział na oknie, gdy Paweł długo rozprawiał, pogrążony we śnie spadł z trzeciego piętra na dół i podniesiono go martwego. 

10 Paweł zaś zszedł, przypadł do niego, otoczył go ramionami i powiedział: Przestańcie rozpaczać, gdyż jego dusza jest w nim. (1Ki 17:21; 2Ki 4:34) 

11 Potem wszedł na górę, złamał chleb, skosztował, rozmawiał dłuższy [czas], aż do brzasku – i tak odszedł. 

12 Chłopca zaś odprowadzili żywego i odczuwano niemałą pociechę. 

Podróż do Miletu

13 My zaś udaliśmy się pierwsi na statek i odpłynęliśmy do Assos, skąd mieliśmy zabrać Pawła; tak bowiem zarządził, zamierzając sam iść pieszo. (Mt 14:23) 

14 Gdy spotkał się z nami w Assos, zabraliśmy go i przybyliśmy do Mitylene. 

15 Po odpłynięciu stamtąd, następnego dnia przybyliśmy naprzeciw Chios, a następnego zawinęliśmy do Samos, a jeszcze na następny dotarliśmy do Miletu. (2Ti 4:20) 

16 Paweł bowiem uznał za lepsze opłynąć Efez, aby nie przyszło mu spędzić czasu w Azji; śpieszył się bowiem, aby, jeśli to możliwe, w dzień Pięćdziesiątnicy znaleźć się w Jerozolimie. (Ac 19:21; Ac 20:22; Ac 24:11; 1Co 16:8) 

17 Z Miletu natomiast posłał do Efezu i wezwał prezbiterów zgromadzenia. (Ac 11:30; Ac 14:23; Ac 20:28; 1Co 15:32; 1Co 16:8; 1Ti 4:14) 

Mowa Pawła do prezbiterów kościoła w Efezie

18 A gdy stawili się u niego, powiedział im: Wy wiecie, od pierwszego dnia, gdy stanąłem w Azji, jak z wami przez cały czas byłem, (Ac 19:10; 2Co 1:12; 1Th 1:5) 

19 służąc Panu z całą pokorą wśród łez i prób, które mnie spotykały z strony spisków żydowskich, (Ps 6:7; Ac 20:3; Ac 20:31; Ro 12:11; 2Co 2:4; 2Co 10:1; 2Co 11:7; 2Co 11:24; Eph 4:2; Php 2:3; Php 3:18; Col 3:12; Col 3:24; 1Th 2:6; Jas 1:2; 1Pe 3:8; 1Pe 4:12; 1Pe 5:5) 

20 jak niczego pożytecznego nie uchylałem się wam powiedzieć lub was [o tym] pouczyć publicznie i po domach, (Ac 2:46; Ac 20:27) 

21 poświadczając Żydom i Grekom dla [ich] opamiętania się przed Bogiem i do wiary w Pana naszego, Jezusa. (Mr 1:15; Lu 24:47; Joh 3:16; Joh 3:36; Ac 2:38; Ac 2:40; Ac 5:21; Ac 18:4; Ac 19:4; Ac 20:24; Eph 1:15; Col 2:5; Phm 1:5) 

22 A oto teraz, związany w duchu, idę ja do Jerozolimy, nieświadom, co mnie w niej spotka, (Ac 19:21; Ac 20:16; Ac 21:15) 

23 prócz tego, co mi Duch Święty w każdym mieście poświadcza, mówiąc, że czekają mnie więzy i uciski. (Ac 9:16; Ac 21:4; Ac 21:11; Ac 21:33; Ro 8:35; 1Th 3:3) 

24 Lecz żadnym rachunkiem nie wystawiam sobie wartości duszy, byle dokonać mojego biegu oraz posługi, którą przyjąłem od Pana Jezusa, aby poświadczyć ewangelię łaski Bożej. (Ac 1:17; Ac 15:7; Ac 15:26; Ac 20:32; Ac 21:13; Ac 21:19; Ro 11:13; 1Co 9:12; 2Co 4:1; Ga 1:12; Php 2:16; 2Ti 4:7; Tit 1:3; Heb 12:1) 

25 A oto teraz ja wiem, że już więcej nie będziecie oglądać mojego oblicza – wy wszyscy, między którymi przeszedłem, głosząc Królestwo. (Ac 1:3; Ac 20:38; Ac 28:23) 

26 Dlatego poświadczam wam w dniu dzisiejszym, że jestem czysty od krwi wszystkich, (Eze 3:18; Eze 33:5; Eze 33:8; Ac 18:6) 

27 gdyż nie uchylałem się od ogłaszania wam całego planu Boga. 

28 Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli zgromadzenie Boga, które sobie nabył przez swą własną krew. (Ro 3:25; 1Co 6:20; 1Ti 3:1; 1Ti 4:16; 1Pe 5:2) 

29 Ja wiem, że po moim odejściu wejdą do was wilki drapieżne, które nie będą oszczędzać stada; (Eze 34:5; Mt 7:15; Mt 10:16; Joh 10:12) 

30 także spomiędzy was samych powstaną ludzie mówiący rzeczy zwodnicze, aby pociągnąć za sobą uczniów. (Ro 16:17; Ga 4:17; Eph 4:14; Eph 5:6; Col 2:8; 2Pe 2:1; 1Jo 2:18; 1Jo 2:19) 

31 Dlatego czuwajcie, pamiętając, że przez trzy lata nocami i dniami nie przestawałem ze łzami napominać każdego z was. (Mt 24:42; Mr 13:35; Mr 13:37; Ac 19:10; 1Co 10:12; 1Th 2:11; 1Th 5:6; 1Pe 5:8) 

32 A teraz powierzam was Bogu i Słowu Jego łaski, zdolnemu zbudować i dać dziedzictwo między wszystkimi uświęconymi. (Ac 14:23; Ac 20:24; Ac 26:18; Ro 6:19; Ro 6:22; 1Co 6:11; Eph 1:14; 1Th 3:13; 1Th 5:23; Heb 13:12; 1Pe 1:4) 

33 Srebra ani złota, ani niczyjej szaty nie pożądałem. (1Sa 12:3; 2Co 7:2; 2Co 12:17; 1Th 2:5) 

34 Sami wiecie, że te ręce służyły potrzebom moim i tych, którzy byli ze mną. (Ac 18:3; 1Co 4:12; 1Th 2:5; 1Th 4:11) 

35 [Przez to] wszystko pokazałem wam, że w ten sposób się trudząc, trzeba wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, który sam powiedział: Bardziej szczęśliwe jest dawać niż brać. (Lu 6:38; Ro 15:1; Ga 6:2; 1Th 2:9; 1Th 5:14; 2Th 3:8) 

36 A gdy to powiedział, zgiął wraz z nimi wszystkimi swoje kolana i modlił się. (Lu 22:41; Ac 7:60; Ac 21:5) 

37 I powstał niemały płacz wśród wszystkich, a rzucając się Pawłowi na szyję, całowali go, 

38 bolejąc szczególnie z powodu słów, które wypowiedział, że już nigdy nie będą oglądać jego oblicza. I odprowadzili go na statek. (Ac 20:25; Ac 21:5; 1Ti 1:3; 1Ti 3:14; 1Ti 4:13; 2Ti 4:13; 2Ti 4:20) 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).