1Mężowie bracia i ojcowie, posłuchajcie teraz mojej wobec was obrony. (Ac 7:2; Ac 13:26; Ac 23:1; Ac 24:10; Ac 25:8)2A gdy usłyszeli, że zwraca się do nich w dialekcie hebrajskim, jeszcze bardziej się uciszyli. A on mówił: (Ac 21:40)3Ja jestem mężem, Żydem,[1] urodzonym w Tarsie w Cylicji, lecz wychowanym w tym mieście[2] u stóp Gamaliela, wykształconym zgodnie z rygoryzmem ojczystego Prawa, jako gorliwy względem Boga – podobnie jak wy wszyscy dzisiaj jesteście – (Ac 5:34; Ac 21:20; Ac 21:39; Ac 26:5; Ro 10:2; 2Co 11:22; Php 3:5)4który tę Drogę prześladował, nie wyłączając śmierci, wiążąc i przekazując do więzień zarówno mężczyzn, jak i kobiety, (Ac 8:3; Ac 9:2; Ac 22:19; Ac 26:10; Ac 26:11; 1Co 15:9; Ga 1:13; Ga 1:23; Php 3:6; 1Ti 1:13)5co też arcykapłan mi poświadcza[3] oraz cała starszyzna, od których otrzymałem listy do braci i szedłem do Damaszku, aby również tam mieszkających związanych sprowadzić do Jerozolimy dla ukarania. (Ac 4:6; Ac 9:2; Ac 9:3; Ac 23:2; Ac 26:12; Ac 28:21)6I stało się, gdy szedłem i zbliżałem się do Damaszku, około południa, że nagle rozbłysło wokół mnie silne światło z nieba, (Ac 9:3; Ac 26:12)7upadłem też na ziemię[4] i usłyszałem głos, który do mnie mówił: Saulu, Saulu, dlaczego Mnie prześladujesz?8Ja zaś zapytałem: Kim jesteś, Panie? A On powiedział do mnie: Ja jestem Jezus z Nazaretu, którego ty prześladujesz. (Ac 3:6; Ac 26:9)9A ci, którzy ze mną byli, światło wprawdzie zobaczyli, ale głosu Tego, który ze mną rozmawiał – nie usłyszeli.[5] (Ac 9:7)10Zapytałem więc: Co mam czynić, Panie? A Pan powiedział do mnie: Wstań i idź do Damaszku, tam będzie ci powiedziane o wszystkim, co ci wyznaczono, abyś uczynił. (Ac 16:30)11A ponieważ zaniewidziałem od chwały tego światła, poszedłem do Damaszku prowadzony za rękę przez tych, którzy ze mną byli.12Niejaki Ananiasz zaś, człowiek pobożny według Prawa i cieszący się dobrym świadectwem u wszystkich mieszkających tam Żydów, (Ac 9:12; Ac 10:22)13przyszedł do mnie, stanął obok i powiedział: Bracie Saulu, przejrzyj! A ja w tej chwili spojrzałem na niego. (Ac 9:12; Ac 9:17)14A on powiedział: Bóg naszych ojców już z góry wybrał cię swą ręką, abyś poznał Jego wolę, zobaczył Sprawiedliwego i usłyszał głos z Jego ust, (Ac 3:14; Ac 5:30; Ac 9:15; Ac 24:14; Ac 26:16; Ro 12:2; 1Co 15:8; Eph 1:9; Eph 5:17; Col 1:9)15żebyś był Mu świadkiem wobec wszystkich ludzi – tych rzeczy, które zobaczyłeś i o których usłyszałeś. (Ac 1:8; Ac 4:20; Ac 22:20)16A teraz dlaczego zwlekasz? Wstań, daj się ochrzcić i obmyj swoje grzechy, wzywając Jego imienia. (Joe 3:5; Ac 2:21; Ac 9:18; Ro 10:13)17I stało się, gdy wróciłem do Jerozolimy i modliłem się w świątyni, że znalazłem się w zachwyceniu (Lu 18:10; Ac 3:1; Ac 9:26; Ga 1:18)18i zobaczyłem Go, jak do mnie mówi: Śpiesz się i prędko wyjdź z Jerozolimy, ponieważ nie przyjmą twego świadectwa o Mnie. (Ac 2:40; Ac 9:28; Ac 23:11)19Wtedy ja powiedziałem: Panie, oni sami wiedzą, że ja więziłem i biczowałem po synagogach tych, którzy wierzą w Ciebie; (Mt 10:17; Ac 8:3; Ac 22:4; Ac 26:10; Ac 26:11)20a gdy rozlewano krew Szczepana, Twojego świadka, ja sam stanąłem i pochwalałem, i pilnowałem szat tych, którzy go zabijali. (Mt 23:35; Lu 11:48; Ac 1:8; Ac 8:1; Ac 26:16)21A On powiedział do mnie: Idź, gdyż Ja cię wyślę daleko do narodów. (Ac 9:15; Ac 13:2; Ac 13:46; Ac 18:6; Ga 1:15; Ga 2:7; 1Ti 2:7)22Słuchali go aż do tego słowa, po czym podnieśli swój głos i krzyczeli: Precz z ziemi z takim, bo nie godzi się, by taki żył! (Lu 23:18; Joh 19:15; Ac 21:36; Ac 25:24)23A gdy oni krzyczeli, rzucali szatami i ciskali w powietrze piach,24chiliarcha rozkazał wprowadzić go do twierdzy i polecił chłostą przesłuchać go, aby się dowiedzieć, z jakiej przyczyny tak przeciwko niemu krzyczeli. (Ac 21:34; Ac 22:29; Ac 23:28; Ac 24:8)25A gdy rozciągnięto mu ręce i skrępowano je rzemieniami, Paweł zapytał stojącego obok setnika: Czy wolno wam chłostać człowieka Rzymianina i to bez wyroku sądowego?[6] (Ac 16:22; Ac 16:37; Ac 22:29; Ac 23:27)26Po tych słowach setnik podszedł do chiliarchy i doniósł: Co zamierzasz robić? Bo ten człowiek jest Rzymianinem.27Chiliarcha zbliżył się zatem i zapytał: Powiedz mi, czy ty jesteś Rzymianinem? A on na to: Tak.28Wtedy chiliarcha wyznał: Ja za dużą sumę obywatelstwo to nabyłem. Paweł zaś powiedział: A ja mam je od urodzenia.29Zaraz też odstąpili od niego ci, którzy go mieli przesłuchiwać; a chiliarcha, gdy się dowiedział, że jest obywatelem rzymskim i że kazał go związać, przestraszył się. (Ac 16:38; Ac 21:11; Ac 21:33)
Paweł przed Sanhedrynem
30Nazajutrz zaś, chcąc się dowiedzieć czegoś pewnego, o co jest oskarżany przez Żydów, uwolnił go i polecił zejść się arcykapłanom i całemu Sanhedrynowi, i po sprowadzeniu postawił go przed nimi. (Ac 4:5; Ac 4:15)