1Lepsza kromka suchego chleba, a przy tym spokój,[1] niż dom pełen biesiad ofiarnych[2] i kłótni. (Ru 2:14)2Rozumny sługa będzie panował nad synem, który przynosi wstyd, i wraz z jego braćmi będzie miał udział w dziedzictwie. (Ge 15:3; De 21:17; 2Sa 16:1; 2Sa 19:24)3Tygiel wytapia srebro, a piec złoto, a tym, który bada serca, jest JHWH. (Pr 21:2; Pr 22:2; Pr 24:12; Pr 29:13; Jer 17:9)4Niegodziwy zważa na nieprawe wargi, oszust nadstawia ucha na złośliwy język.[3]5Kto śmieje się z ubogiego, urąga jego Stwórcy, kto cieszy się z nieszczęścia, nie ujdzie bez kary. (Ru 2:14; Pr 14:31; Pr 19:17)6Koroną starców są synowie synów, a chlubą synów są ich ojcowie.[4]7Głupiemu nie przystoi wzniosła[5] mowa, tym mniej szlachetnemu[6] mowa kłamliwa.8Kamieniem magicznym jest prezent[7] w oczach właściciela, dokądkolwiek się on zwróci, doświadcza powodzenia. (2Ch 19:7; Job 15:34; Ps 15:5; Pr 6:33; Isa 1:23; Lu 16:9)9Zakrywa nieprawość ten, komu zależy na miłości;[8] lecz kto o niej rozpowiada, rozdziela przyjaciół. (Pr 10:12; Pr 10:18)10Nagana dotyka rozumnego głębiej, niż głupiego sto batów.[9]11Niegodziwy dąży jedynie do buntu, lecz wyprawią przeciw niemu okrutnego posłańca.12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, której zabrano młode, niż głupca w przystępie jego głupoty. (2Sa 17:8; Pr 28:15; Ho 13:8)13Nie odstąpi zło od domu tego, kto złem odpłaca za dobro.14Początek kłótni jest jak wypuszczenie wody, więc zaniechaj tego, zanim wybuchnie spór.[10]15Ten, kto usprawiedliwia bezbożnego, i ten, kto skazuje sprawiedliwego – obaj są ohydą dla JHWH. (De 25:1; Isa 5:23)16Po co pieniądze w ręku głupca? Na zakup mądrości. Lecz brak mu na to rozumu.17Przyjaciel[11] kocha w każdym czasie, rodzi się bratem w niedoli. (Pr 18:19; Pr 18:24; Pr 19:7; Pr 27:10)18Człowiekiem nierozumnym jest ten, kto przyklaskuje w dłoń,[12] kto daje poręczenie za swojego bliźniego. (Pr 6:1)19Kto kocha nieprawość, kocha zwadę; kto podwyższa swe wejście,[13] zaprasza włamanie.20Przewrotny sercem nie znajdzie dobra, a człowiek pokrętnego języka wpada w nieszczęście.21Kto spłodził głupca, to na swoje zmartwienie, ojciec szaleńca[14] nie dozna radości. (Pr 19:13)22Wesołe serce sprzyja uzdrowieniu;[15] lecz przygnębiony duch wysusza kości.[16] (Pr 3:8; Pr 15:30; Pr 16:24; Eze 37:1)23Bezbożny przyjmuje prezent z zanadrza, aby naginać ścieżki prawa. (Pr 21:14)24Twarz roztropnego zwrócona ku mądrości, lecz oczy głupca [błądzą] po krańcach ziemi.25Syn głupi jest utrapieniem dla ojca i goryczą dla swojej rodzicielki. (Pr 10:1; Pr 15:20; Pr 17:21)26Niedobre jest wymierzanie sprawiedliwemu choćby grzywny, i niesłuszne jest chłostanie szlachetnych.27Kto oszczędza swych słów, wie, [czym jest] wiedza, a kto zachowuje spokój ducha,[17] jest człowiekiem rozumnym.28Nawet głupiec, gdy milczy, uchodzi za mądrego, za rozumnego – gdy zamyka usta. (Job 13:5)