Proverbs 16

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Rzeczą ludzką są plany serca – odpowiedź języka pochodzi od JHWH. (Mt 10:19) 2 Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego oczach, JHWH jednak jest tym, który bada[1] duchy.[2] (Ps 7:10; Ps 17:3; Pr 17:3; Pr 21:2; Pr 24:12; Jer 11:20; Jer 17:10; Jer 20:12) 3 Powierz[3] JHWH swoje sprawy, a wtedy urzeczywistnią się twoje zamysły.[4] (Ps 22:9; Ps 37:5; Ps 55:23; Ps 127:1; 1Pe 5:7) 4 JHWH uczynił wszystko w swoim celu,[5] również bezbożnego na dzień nieszczęścia.[6] (Nu 23:23; Isa 26:12) 5 Każdy [człowiek] wyniosłego serca jest ohydą dla JHWH; ręka za rękę[7] – nie ujdzie uniewinniony.[8] (2Ch 26:16; Ps 131:1; Pr 11:21; Pr 18:12) 6 W łasce i wierności[9] – przebłaganie[10] za winę, a w bojaźni JHWH – odwrócenie od zła.[11] (Ex 34:6; Pr 3:3) 7 Gdy drogi człowieka podobają się JHWH, pogodzi On z nim również jego wrogów. 8 Lepiej mało w sprawiedliwości niż wielki zysk przy braku prawa. 9 Serce człowieka obmyśla jego drogę, lecz JHWH umacnia jego krok.[12] 10 Wyrocznia[13] [Boża] jest na wargach króla, niech w czasie sądu jego usta nie będą wiarołomne. (De 18:10; 2Sa 14:20; Ro 13:1) 11 Waga i szale prawa należą do JHWH, Jego dziełem są wszystkie odważniki[14] w sakiewce. (Le 19:36; De 25:13) 12 Niegodziwe postępowanie jest ohydą dla królów, gdyż tron opiera się na sprawiedliwości. (Pr 20:8; Pr 25:5; Pr 29:14) 13 Sprawiedliwe wargi są rozkoszą królów, [każdy z nich] kocha tego, kto przemawia szczerze.[15] (Pr 22:11) 14 Gniew króla to posłańcy śmierci, ale mądry potrafi go uśmierzyć. (Pr 14:35; Pr 15:1; Pr 15:4; Pr 19:12; Pr 20:2; Pr 29:8) 15 W jasności twarzy króla jest życie, a jego przychylność jest jak obłok z deszczem wiosennym. 16 Nabycie mądrości – o ileż to lepsze niż [zdobycie] złota, a nabycie rozumu – niż srebra najwyższej próby. 17 Odwracanie się od zła to ubity trakt prawych, kto pilnuje swojej drogi, strzeże swojej duszy.[16] (Pr 19:16; Pr 21:23; Pr 22:5) 18 Przed upadkiem – pycha, przed potknięciem – wyniosłość ducha. (Pr 11:2; Pr 15:33; Pr 18:12; Pr 29:23) 19 Lepiej uniżyć ducha z pokornymi[17] niż dzielić łupy z pyszałkami. 20 Kto zważa na Słowo, znajduje dobro, a kto ufa JHWH – jego szczęście![18] 21 Tego, kto ma mądre serce, nazywają rozumnym, a słodycz warg pomnaża zdolność przekonywania.[19] 22 Rozsądek[20] tego, który go ma, jest źródłem życia, a głupota jest karą[21] dla głupców. (Pr 10:11; Pr 13:14; Pr 14:27) 23 Serce mędrca udziela rozsądku jego ustom i przymnaża jego ustom zdolności przekonywania. 24 Miła mowa jest jak plaster miodu – słodyczą dla duszy i lekiem dla kości. 25 Bywa, że droga wydaje się człowiekowi prosta, lecz przy swoim końcu okazuje się drogą śmierci. 26 Pragnienie robotnika służy mu, gdyż jego usta go ponaglają. (Ec 6:7) 27 Człowiek bezwartościowy wywleka[22] zło, a to, co na jego wargach, przypomina płonący ogień. (Jas 3:6) 28 Człowiek przewrotny wywołuje kłótnię, a oszczerca rozdziela przyjaciół.[23] 29 Człowiek gwałtowny zwodzi swojego bliźniego i sprowadza go na niedobrą drogę. (Pr 1:10; Pr 4:14) 30 Kto przymruża oczy, by myśleć pokrętnie, kto zaciska wargi – już popełnił zło.[24] 31 Wspaniałą koroną jest siwizna, dochodzi się do niej na drodze sprawiedliwości. 32 Lepszy cierpliwy niż bohater, a panujący nad swym duchem[25] – niż zdobywca miasta. 33 Losem potrząsa się w zanadrzu, lecz całe rozstrzygnięcie pochodzi od JHWH. (Ex 28:30; 1Sa 14:40; Ac 1:26)