1Samotnik[1] będzie dbał o [swoje] pragnienie,[2] wyłamie się [on] z każdej słusznej rady. (Pr 2:5; Pr 17:14; Pr 20:3)2Głupiec nie lubi dociekania, woli wyjawiać to, co ma na sercu.[3] (Pr 12:23; Pr 13:16)3Wraz z przyjściem bezbożnego[4] przychodzi wzgarda, a z hańbą urąganie.4Słowa ust człowieka to głębokie wody, a źródło mądrości to bystry potok. (Pr 20:5)5Niedobrze jest okazywać przychylność bezbożnemu,[5] aby krzywdzić w sądzie sprawiedliwego.6Wargi głupca wywołują sprzeczkę, a jego usta wyzywają do ciosów.[6]7Usta głupca są jego zgubą, a jego wargi – sidłem dla jego duszy.8Słowa plotkarza są jak przysmaki,[7] a wpadają do komnat wnętrza.[8] (Pr 26:22)9Już ten, kto leni się w swej pracy,[9] jest bratem wyrządzającego szkodę.[10]10Imię JHWH jest potężną wieżą, chroni się w niej sprawiedliwy i jest bezpieczny.[11] (Ps 124:8; Pr 29:25; Isa 40:31)11Mienie bogatego jest jego warownym grodem i wysokim murem – w jego wyobrażeniu.[12] (Pr 10:15)12Serce człowieka [trzyma się] wysoko – przed upadkiem, ale chwałę poprzedza pokora. (Pr 11:2; Pr 15:33; Pr 16:18; Php 2:1)13Kto odpowiada, zanim wysłucha – w tym jego głupota i hańba.14Człowiek [dzielnego] ducha wytrzyma chorobę, lecz ducha zgnębionego – kto podniesie?[13] (Pr 12:25; Pr 15:33; Pr 17:22)15Serce rozumne nabywa wiedzy, wiedzy szuka też ucho mędrców.16Dar poszerza człowiekowi miejsce i prowadzi go przed wielkich.17Sprawiedliwy – ten, kto pierwszy [przemawia] w swoim sporze, przychodzi jednak bliźni i przepytuje go. (De 1:16)18Los kładzie kres sporom i rozstrzyga pomiędzy potężnymi. (Pr 16:33)19Skrzywdzonego brata [trudniej zdobyć] niż warowny gród,[14] a jego [nieugiętość] w sporze [może być] jak zasuwy pałacu.20Z owocu swoich ust człowiek nasyca swe wnętrze, syci go plon jego warg.21Śmierć i życie są w mocy języka,[15] ci, którzy go kochają, spożywają jego owoc.[16]22Kto znalazł żonę, znalazł coś dobrego i zyskał przychylność u JHWH.[17] (Ge 2:18; Pr 19:14; Ec 7:26)23Ubogi odzywa się błagalnie, a bogaty odpowiada surowo.[18]24Bliźni człowieka[19] – ci mogą zawieść,[20] lecz bywa, że przyjaciel jest bardziej przywiązany niż brat.