Matthew 7

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Nie sądźcie,[1] abyście nie zostali osądzeni. (Lu 6:37; Lu 6:41; Ro 14:3; Ro 14:10; 1Co 4:5; 1Co 5:12; Jas 4:11) 2 Bo jakim sądem sądzicie, takim was osądzą, i jaką miarą mierzycie, taką i wam odmierzą. (Eze 35:11; Mr 4:24; Ro 2:1; Jas 2:13; Jas 5:9) 3 Dlaczego to widzisz drzazgę w oku swojego brata, a belki w swoim oku nie dostrzegasz? (Joh 8:7) 4 Albo jak możesz powiedzieć swojemu bratu: Pozwól, że wyrzucę drzazgę z twego oka, a oto belka jest w twoim oku? 5 Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swojego oka, a wtedy przejrzysz, aby wyrzucić drzazgę z oka swojego brata. (Mt 6:2) 6 Nie dawajcie psom[2] tego, co święte, i nie rzucajcie swoich pereł przed świnie, aby nie podeptały ich swoimi nogami, a następnie nie obróciły się i was nie poszarpały. (De 23:19; Pr 23:9; Pr 26:11; Isa 56:10; Mt 10:14; Mt 10:23; Mt 13:46; Mt 15:26; Ac 13:45; Ac 13:46; Ac 18:6; Php 3:2; 2Th 3:2; Tit 3:10; 2Pe 2:22; Re 22:15) 7 Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. (De 4:29; 1Ch 28:9; 2Ch 15:2; Pr 8:17; Jer 29:13; Mt 18:19; Mt 21:22; Mr 11:24; Lu 11:9; Lu 18:1; Joh 14:13; Joh 15:7; Joh 15:16; Joh 16:23; Jas 1:5; 1Jo 3:22; 1Jo 5:14) 8 Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, a kto szuka, znajduje, a kto kołacze, temu otworzą. 9 Albo czy jest między wami taki człowiek, który, gdy go syn będzie prosił o chleb, poda mu kamień? 10 Lub gdy poprosi o rybę, poda mu węża? 11 Jeśli więc wy, będąc[3] złymi, wiecie, jak dawać dobre dary swoim dzieciom, o ile bardziej wasz Ojciec w niebie da to, co dobre, tym, którzy Go proszą. (Ge 6:5; Ps 84:12; Mt 12:34; Jas 1:17) 12 Wszystko zatem, co byście chcieli, aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie; takie bowiem jest Prawo i prorocy.[4] (Mt 5:17; Mt 5:42; Mt 22:40; Lu 6:31; Ro 13:8; Ga 5:14) 13 Wejdźcie przez ciasną bramę; gdyż szeroka jest brama i przestronna droga, która prowadzi do zguby, i wielu jest tych, którzy przez nią wchodzą.[5] (De 30:19; Ps 1:1; Jer 21:8; Lu 13:24; Joh 10:7; Joh 10:9) 14 Jak ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia – i niewielu jest tych, którzy ją znajdują. (Ps 16:11; Ps 118:19; Jer 21:8; Mt 19:24; Mt 22:14; Joh 14:6; Ac 9:2; Ac 19:9; Ac 19:23; Ac 24:22) 15 Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w przybraniu owiec, wewnątrz jednak są wilkami drapieżnymi. (Jer 14:14; Eze 22:27; Mt 10:16; Mt 24:11; Mt 24:24; Mr 13:22; Lu 6:26; Lu 6:43; Joh 10:12; Ac 13:6; Ac 20:29; 2Pe 2:1; 1Jo 4:1; Re 16:13; Re 19:20) 16 Poznacie ich po ich owocach. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi? (Mt 7:20; Mt 12:33; Jas 3:12) 17 Tak każde dobre drzewo wydaje piękne owoce, ale bezużyteczne drzewo wydaje złe owoce. (Mt 12:33; Ga 5:19; Ga 5:22) 18 Dobre drzewo nie jest w stanie wydawać złych owoców ani bezużyteczne drzewo wydawać pięknych owoców. 19 Każde drzewo, które nie wydaje pięknego owocu, zostaje wycięte i rzucone w ogień. (Mt 3:10; Lu 3:9; Lu 13:6; Joh 15:2; Joh 15:6) 20 A zatem poznacie ich po ich owocach. (Mt 7:16; Mt 12:33) 21 Nie każdy, kto mówi do Mnie: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios, lecz ten, kto pełni wolę mojego Ojca w niebie. (Mt 5:20; Mt 12:50; Mt 25:11; Lu 6:46; Lu 13:25; Joh 3:5; Ac 14:22; Ro 10:13; Ro 12:2; 1Co 12:3; Eph 5:17; Col 1:9; 2Pe 1:11; 1Jo 2:17) 22 W tym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy w Twoim imieniu i w Twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w Twoim imieniu nie dokonaliśmy wielu cudów? (Jer 14:14; Jer 27:15; Mr 9:38; Mr 16:17; Lu 13:25; Ac 19:13) 23 Wówczas wyznam im: Nigdy was nie poznałem. Odstąpcie ode Mnie wy, którzy czynicie bezprawie. (Ps 6:9; Mt 10:33; Mt 13:41; Mt 24:12; Mt 25:12; Mt 25:41; 2Ti 2:12) 24 Każdy więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, porównany będzie do człowieka mądrego, który swój dom zbudował na skale. (Pr 24:3; Mt 16:18; Mt 25:2; Lu 6:47; Jas 1:22) 25 I spadł deszcz, wezbrały rzeki, dmuchnęły wiatry i uderzyły w ten dom, lecz on nie runął, gdyż został posadowiony na skale. (Pr 10:25; Pr 12:3; Pr 12:7; 1Jo 2:17) 26 A każdy, kto słucha tych moich słów, lecz ich nie wypełnia, porównany będzie do człowieka głupiego, który swój dom zbudował na piasku. (Eze 33:32) 27 I spadł deszcz, wezbrały rzeki, dmuchnęły wiatry i uderzyły w ten dom – i runął, a jego upadek był wielki. (Eze 13:10) 28 I stało się, gdy Jezus zakończył te słowa, że tłumy zdumiewały się Jego nauką; (Mt 13:54; Mt 22:33; Mr 1:22; Mr 6:2; Mr 11:18; Lu 4:32; Joh 7:46) 29 uczył ich bowiem jak ten, kto ma władzę, a nie jak znawcy Prawa. (Joh 7:46)