1Wtedy podobne będzie Królestwo Niebios do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy[1] i wyszły na spotkanie pana młodego.[2] (Mt 5:15; Mt 9:15; Mt 23:13; Mt 25:34; Lu 12:35; Lu 12:36; Joh 3:29; Ac 20:8; 2Co 11:2; Php 3:20; Tit 2:13; Re 19:7)2Pięć zaś z nich było głupich, a pięć roztropnych. (Mt 7:24; Mt 7:26; Mt 24:45)3Głupie bowiem wzięły swoje lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy.4Roztropne zaś zabrały oliwę w zbiorniczkach wraz ze swoimi lampami.5A gdy pan młody zwlekał, wszystkie zdrzemnęły się i posnęły. (Mt 24:48; 1Co 11:30; 1Th 5:6)6O północy zaś rozległ się krzyk: Oto pan młody, wyjdźcie mu na spotkanie.7Wtedy ocknęły się wszystkie te panny i poprawiły swoje lampy. (Eph 5:14)8Głupie zaś powiedziały do roztropnych: Dajcie nam z waszej oliwy, gdyż nasze lampy gasną. (Lu 12:35)9A roztropne odpowiedziały: By nie zabrakło nam i wam, idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie. (Zec 4:3; Zec 4:12; Re 11:4)10Gdy zaś one odeszły kupić, przyszedł pan młody i te, które były gotowe, weszły z Nim na wesele i drzwi zostały zamknięte. (Mt 22:4; Mt 24:44; Lu 13:25; 1Th 4:16; 2Pe 3:14; Re 19:7; Re 19:9)11Potem zaś nadeszły i pozostałe panny, mówiąc: Panie! Panie! Otwórz nam. (Mt 7:21)12A on odpowiedział: Zapewniam, że nie znam was.13Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny. (Mt 24:36; Mt 24:42; Lu 12:37; 1Co 16:13; Eph 6:18; Col 4:2; 1Th 5:6; 1Pe 4:7; 1Pe 5:8; Re 3:2; Re 16:15)
Przypowieść o talentach
14Podobnie bowiem pewien człowiek odjeżdżający [za granicę] przywołał własne sługi i przekazał im swoje mienie. (Mt 21:33; Mr 13:34; Lu 19:12)15Temu dał pięć talentów,[3] temu dwa, a tamtemu jeden – każdemu według własnej mocy – i odjechał. Zaraz (Mt 18:24; Ro 12:6; 1Co 12:4; 1Pe 4:10)16ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, obrócił nimi i zyskał dalsze pięć.17Podobnie ten, który dwa, zyskał dalsze dwa.18Ten zaś, który otrzymał jeden, odszedł, rozkopał ziemię i ukrył srebro swojego pana.19Po długim zaś czasie przychodzi pan tych sług i rozlicza z nimi sprawę. (Mt 16:27; Mt 18:23; Ro 14:10; 1Co 4:5; 2Co 5:10)20Podszedł więc ten, który otrzymał pięć talentów, przyniósł dalsze pięć talentów i mówi: Panie, powierzyłeś mi pięć talentów; oto zyskałem dalsze pięć talentów.21A jego pan powiedział: Dobrze, sługo dobry i wierny, byłeś wierny w małych, postawię cię nad wieloma; wejdź do radości swego pana.[4] (Mt 24:45; Mt 24:47; Mt 25:23; Lu 12:44; Lu 16:10)22Podszedł też ten, który otrzymał dwa talenty, i powiedział: Panie, powierzyłeś mi dwa talenty, oto zyskałem dalsze dwa talenty.23A jego pan na to: Dobrze, sługo dobry i wierny, byłeś wierny w małych, postawię cię nad wieloma; wejdź do radości swego pana.24Podszedł także ten, który posiadł jeden talent, i powiedział: Panie, przekonałem się,[5] że jesteś twardym[6] człowiekiem, że żniesz, gdzie nie posiałeś, i zbierasz, gdzie nie rozsypałeś.25Przestraszony więc odszedłem i ukryłem twój talent w ziemi; oto masz, co twoje.26Jego pan zaś odpowiedział mu: Sługo zły i leniwy![7] Byłeś świadom, że żnę, gdzie nie posiałem, i zbieram, gdzie nie rozsypałem. (Pr 20:4; Mt 18:32; Joh 4:37; Ro 12:11)27Trzeba ci więc było położyć moje srebrniki bankierom, a ja po przyjściu odebrałbym to, co moje, z zyskiem.[8] (De 23:19; De 23:20; Ps 15:5)28Zabierzcie mu więc talent i dajcie temu, który ma dziesięć talentów;29każdemu bowiem, kto ma, będzie dane i będzie miał w nadmiarze, temu zaś, który nie ma, zostanie zabrane i to, co ma. (Mt 13:12; Lu 8:18)30A nieużytecznego sługę wyrzućcie w ciemność zewnętrzną; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. (Mt 8:12; Mt 13:42; Mt 13:50; Mt 22:13; Mt 24:51; Lu 13:28)
O sądzie nad żywymi
31Gdy zaś przyjdzie Syn Człowieczy w swojej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały; (Jer 3:17; Zec 14:5; Mt 16:27; Mt 19:28; Lu 1:32; Jud 1:14; Re 3:21; Re 20:11)32i będą zgromadzone przed Nim wszystkie narody, i odłączy jednych od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów; (Eze 34:17; Eze 34:20; Mal 3:18; Ac 10:42; Ro 14:10; 2Co 5:10; 2Ti 4:1)33i postawi owce po swojej prawicy, a kozły po lewicy.[9]34Wtedy powie Król tym po swojej prawicy: Przyjdźcie, błogosławieni mojego Ojca, odziedziczcie Królestwo przygotowane dla was od założenia świata. (Ps 37:22; Mt 13:35; Mt 25:1; Mr 1:15; Lu 12:32; Lu 19:38; Ac 20:32; Ro 8:17; 1Co 15:50; Ga 5:21; Eph 1:4; Heb 4:3; Jas 2:5; Re 13:8; Re 17:8; Re 17:14; Re 19:16)35Gdyż głodowałem, a daliście Mi jeść, pragnąłem, a napoiliście Mnie, byłem obcym [przybyszem], a przyjęliście Mnie, (Job 31:32; Mt 10:42; Heb 13:2)36nagi, a odzialiście Mnie, chorowałem, a odwiedziliście Mnie,[10] byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie. (Isa 58:7; Eze 18:7; Jas 1:27; Jas 2:15)37Wtedy odpowiedzą Mu sprawiedliwi: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodującym, a nakarmiliśmy [Cię], lub spragnionym, a napoiliśmy [Cię]?38Kiedy widzieliśmy Cię obcym [przybyszem], a przyjęliśmy [Cię], lub nagim, a odzialiśmy [Cię]?39Kiedy też widzieliśmy Cię chorującym lub w więzieniu, a przyszliśmy do Ciebie?40A Król im odpowie: Zapewniam was, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci,[11] uczyniliście Mnie. (Mt 10:40; Mt 10:42; Mt 18:5; Mt 28:10; Joh 20:17; Ro 8:29; Heb 2:11; Heb 2:17)41Następnie powie i tym po lewicy: Idźcie ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom. (Mt 7:23; Mt 18:8; Mr 9:48; 2Pe 2:4; Jud 1:6; Jud 1:7; Re 12:7; Re 14:10; Re 19:20; Re 20:10; Re 20:15)42Gdyż głodowałem, a nie daliście Mi jeść, pragnąłem, a nie napoiliście Mnie.43Byłem obcym [przybyszem], a nie przyjęliście Mnie, nagim, a nie odzialiście Mnie, chorym i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie.44Wtedy odpowiedzą i oni: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodującym lub spragnionym, lub obcym [przybyszem], lub nagim, lub chorym, lub w więzieniu – i nie usłużyliśmy Ci?45Wówczas odpowie im: Zapewniam was, czegokolwiek nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, nie uczyniliście też Mnie. (Lu 10:16)46I odejdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego. (Mt 19:29; Joh 3:15; Joh 5:29; Ro 2:5)