1Wtedy podeszli do Jezusa faryzeusze oraz znawcy Prawa z Jerozolimy, pytając: (Mr 3:22; Mr 7:1; Joh 1:19)2Dlaczego Twoi uczniowie przekraczają tradycję[1] starszych? Bo nie myją swoich rąk, gdy jedzą chleb. (De 4:2; Lu 11:38; Ga 1:14; Col 2:8)3On zaś odpowiedział: A dlaczego wy przekraczacie przykazanie Boga dla waszej tradycji?4Bóg bowiem powiedział: Czcij ojca i matkę, oraz: Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech poniesie śmierć.[2] (Ex 20:12; Ex 21:17; Le 20:9; De 5:16; Pr 20:20; Mt 19:19; Eph 6:2)5A wy mówicie: Ktokolwiek powie ojcu lub matce: Darem jest, cokolwiek z mojej strony mogłoby was wesprzeć,[3] (Mr 7:11)6w ogóle nie będzie musiał czcić swojego ojca ani swojej matki[4] – i tak unieważniliście słowo[5] Boga dla waszej tradycji.7Obłudnicy! Trafnie prorokował o was Izajasz, mówiąc: (Mt 23:13)8Lud ten czci Mnie wargami, lecz ich serce jest ode Mnie daleko. (Ps 78:36)9Daremnie Mnie jednak czczą, nauczając pouczeń [płynących z] nakazów ludzkich. (Isa 29:13; Col 2:20; Tit 1:14)10Następnie przywołał tłum i powiedział im: Słuchajcie i zrozumcie. (Mt 13:23; Mt 13:51)11Nie to, co wchodzi do ust, kala człowieka, lecz to, co wychodzi z ust, to kala człowieka. (Ac 10:14; Ro 14:14; Ro 14:20; 1Ti 4:3; Tit 1:15)12Wtedy podeszli uczniowie i zapytali Go: Czy wiesz, że faryzeusze po usłyszeniu tego słowa zrazili się [do Ciebie]?[6]13A On odpowiedział: Każda roślina, której nie zasadził mój Ojciec niebieski, zostanie wykorzeniona. (Isa 60:21; Isa 61:3; Joh 15:2; Jud 1:12)14Zostawcie ich! Ślepi są przewodnikami ślepych, a jeśli ślepy prowadzi ślepego, obaj wpadną do dołu. (Isa 56:10; Mt 23:16; Mt 23:24; Lu 6:39; Ro 2:19)15Wówczas odezwał się Piotr: Wyjaśnij nam tę przypowieść.16A On powiedział: I wy nadal jesteście niepojętni? (Mt 16:9)17Czy nie rozumiecie, że wszystko, co wchodzi do ust, trafia do żołądka i wyrzucane jest do ustępu? (1Co 6:13)18Lecz to, co wychodzi z ust, pochodzi z serca – i to kala człowieka. (Mt 12:34; Lu 6:45; Jas 3:6)19Gdyż z serca pochodzą złe zamysły, zabójstwa, cudzołóstwa, rozwiązłe czyny,[7] kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa.[8] (Ge 6:5; Ge 8:21; Pr 6:14; Jer 17:9; Mt 12:34; Ro 1:29; 1Co 5:10; 1Co 6:9; Ga 5:19; Eph 5:3; Col 3:5; Col 3:8; 1Ti 1:9; 2Ti 3:1; 1Pe 4:3; Re 21:8; Re 22:15)20To są właśnie rzeczy, które kalają człowieka; jedzenie zaś nie umytymi rękoma nie kala człowieka.
Kananejka i uzdrowienie jej córki
21Gdy Jezus wyszedł stamtąd, oddalił się w strony Tyru i Sydonu. (Mt 11:21; Mr 7:24)22I oto kobieta kananejska z tamtych okolic wyszła i zaczęła wołać: Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest strasznie dręczona przez demona. (Ge 10:15; Ge 10:19; Jud 1:28; Mt 12:23; Mt 20:30)23On jednak nie odpowiedział jej ani słowem. Wówczas podeszli Jego uczniowie i prosili Go, mówiąc: Odpraw ją, gdyż woła za nami.24A On odpowiedział: Zostałem posłany tylko do owiec, które zginęły z domu Izraela. (Mt 10:6; Mt 10:23; Ro 15:8)25Ona zaś podeszła, kłania się i mówi: Panie, pomóż mi! (Mt 8:2)26On zaś odpowiedział: Niedobrze jest brać chleb dzieci i rzucać szczeniętom.27Ona na to: Tak, Panie, ale i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów.28Wtedy Jezus jej odpowiedział: O, kobieto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz. I od tej godziny jej córka była uleczona. (Mt 8:10; Mt 8:13; Mt 9:2; Mt 9:22; Mt 9:29)
Nakarmienie czterech tysięcy ludzi
29Po odejściu stamtąd Jezus przyszedł nad Morze Galilejskie, wszedł na górę i usiadł tam. (Mt 4:18; Mt 5:1; Mr 7:31; Joh 6:1; Joh 6:3)30I podeszły do Niego liczne tłumy, mające z sobą kulejących, niewidomych, niesprawnych, głuchoniemych i wielu innych, i kładli ich u Jego stóp, a On ich uzdrowił, (Mt 4:23)31tak że tłum był zdumiony, widząc głuchoniemych mówiących, niesprawnych zdrowych, kulawych chodzących, a niewidomych widzących – i oddali chwałę Bogu Izraela. (Isa 29:23; Isa 35:5; Mt 9:8; Mt 9:33; Mt 11:5; Lu 1:68)32Jezus zaś przywołał swoich uczniów i powiedział: Żal mi tego tłumu, gdyż już trzy dni przebywają ze Mną i nie mają co jeść, a nie chcę odprawić ich głodnych, aby czasem nie posłabli w drodze. (Mt 9:36; Mt 14:14)33Uczniowie zaś mówią Mu: Skąd nam [wziąć] na pustkowiu tyle chlebów, żeby nasycić taki tłum?[9] (2Ki 4:43; Mt 14:13)34Jezus ich pyta: Ile macie chlebów? Odpowiedzieli: Siedem, i parę rybek.35I polecił tłumowi spocząć na ziemi,[10] (Mt 14:19)36wziął te siedem chlebów oraz ryby, podziękował, łamał i podawał uczniom, a uczniowie tłumom. (Mt 14:19; Mt 16:10; Mt 26:27; Joh 6:11; Ac 27:35; 1Ti 4:3)37I zjedli wszyscy i nasycili się, i zebrali siedem pełnych koszów pozostałych kawałków. (2Ki 4:44; Mt 14:20; Mt 16:10)38Tych zaś, którzy jedli, było cztery tysiące mężczyzn, oprócz kobiet i dzieci.39A po odprawieniu tłumów wsiadł do łodzi i przybył w okolice Magadanu.[11]