Mateusza 10

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 I przywołał swoich dwunastu uczniów, dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby je wyganiali i aby uzdrawiali wszelką chorobę i wszelkie niedomaganie.[1] (Mt 9,35; Mt 28,19; Mk 3,13; Mk 6,7; Łk 6,7; Łk 6,12; Łk 9,1)2 A te są imiona dwunastu apostołów:[2] pierwszy Szymon zwany Piotrem i jego brat Andrzej, Jakub, syn Zebedeusza, i jego brat Jan, (Mt 4,18; Mt 4,21; Mk 3,17; Łk 9,51; Łk 24,25; Jan 1,45; Jan 12,4; Jan 14,4; Jan 14,5; Jan 14,7; Jan 14,10; Jan 18,10; Jan 20,25; Dz 1,13)3 Filip i Bartłomiej, Tomasz i Mateusz, celnik, Jakub, syn Halfeusza, i Tadeusz, (Mt 9,9; Jan 1,43; Jan 11,16; Jan 14,5; Jan 14,9; Jan 20,24; Jan 21,2)4 Szymon Kananejczyk[3] i Judasz Iskariot,[4] który Go też wydał. (Joz 15,25; Mt 26,14; Mt 27,3; Łk 22,3; Jan 6,71; Jan 12,4; Jan 13,2; Jan 13,26)5 Tych dwunastu posłał Jezus i polecił im, mówiąc: Nie wyruszajcie w drogę do pogan[5] i nie wchodźcie[6] do miasta Samarytan. (1 Krl 16,24; 2 Krl 17,24; Ezd 4,10; Mk 6,7; Łk 9,1; Łk 9,52; Łk 10,3; Łk 10,33; Łk 17,16; Jan 4,4; Jan 8,48; Dz 8,5; Dz 8,25; Dz 13,46)6 Idźcie raczej do owiec, które zginęły z domu Izraela. (Ps 119,176; Iz 53,6; Jer 50,6; Mt 15,24; Dz 3,26; Dz 13,46; Rz 1,16; 1 P 2,25)7 Idąc, głoście, mówiąc: Przybliżyło się Królestwo Niebios. (Mt 5,10; Mt 11,12)8 Słabych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie; darmo wzięliście, darmo dawajcie. (Dz 8,20; Ap 21,6; Ap 22,17)9 Nie wkładajcie w wasze trzosy ani złota, ani srebra, ani miedzi; (Łk 22,35)10 [nie bierzcie] ani torby[7] na drogę, ani dwóch koszul, ani sandałów, ani laski; gdyż godzien jest robotnik swojego wyżywienia.[8] (Łk 10,7; 1 Kor 9,7; 1 Tm 5,18)11 A do któregokolwiek miasta lub wioski wejdziecie, wywiedzcie się, kto jest w nich godzien, i tam pozostańcie, aż wyjdziecie.12 Wchodząc zaś do domu, pozdrówcie go.13 I jeśli ten dom jest godzien, niech spocznie na nim wasz pokój,[9] a jeśli nie jest godzien, niech wasz pokój powróci do was. (1 Sm 25,6)14 Ktokolwiek zaś was nie przyjmie ani nie zechce słuchać waszych słów, wychodząc z tego domu lub miasta, strząśnijcie proch z waszych nóg.[10] (Łk 9,5; Dz 13,5; Dz 13,51; Dz 18,6)15 Zapewniam was, w dniu sądu lżej będzie ziemi Sodomy i Gomory niż temu miastu.[11] (Rdz 18,20; Rdz 19,24; Rdz 19,28; Mt 11,23; 2 P 2,6; Jud 1,7)16 Oto Ja posyłam was jak owce między wilki, bądźcie zatem przemyślni[12] jak węże i niewinni[13] jak gołębice.[14] (Rdz 3,1; Ps 58,5; Oz 7,11; Mt 7,24; Mt 25,2; Mk 13,9; Łk 10,3; Łk 16,8; Łk 21,12; Jan 10,12; Dz 20,29; Rz 11,25; Rz 12,16; Rz 16,19; 1 Kor 14,20; Ef 5,15; Flp 2,15)17 Strzeżcie się zaś ludzi, gdyż będą was wydawać sądom[15] i biczować w swoich synagogach.[16] (Mt 5,22; Mt 23,34; Mt 24,9; Jan 9,35; Dz 5,40; Dz 22,19; Dz 26,11; Flp 3,2)18 Ze względu na Mnie będą was też prowadzać przed namiestników i królów, na świadectwo im i narodom. (Mt 24,14; Dz 9,15; Dz 25,23; Dz 26,1; Dz 27,24)19 A gdy was wydadzą, nie martwcie się, w jaki sposób i co macie powiedzieć; ponieważ w tej godzinie będzie wam dane to, co macie mówić; (Łk 12,11)20 gdyż nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch waszego Ojca, który mówi w was. (Wj 4,12; 2 Sm 23,2; Jer 1,9; Łk 12,12; Dz 4,8; 1 Kor 2,4)21 Wyda zaś na śmierć brat brata i ojciec dziecko i powstaną dzieci przeciw rodzicom i uśmiercą ich. (Mi 7,6; Mt 10,35)22 Z powodu mojego imienia będziecie też nienawidzeni przez wszystkich, kto jednak wytrwa do końca,[17] ten będzie ocalony. (Rdz 22,1; Mt 24,9; Mt 24,13; Jan 15,18; Hbr 10,36; 1 J 3,13)23 A gdyby was prześladowali w jednym mieście, uciekajcie do drugiego; bo zapewniam was, nie skończycie miast Izraela,[18] a Syn Człowieczy przyjdzie. (Mt 2,13; Mt 8,20; Mt 23,34; Dz 8,1; Dz 14,6; Dz 15,21)24 Nie ma ucznia nad nauczyciela ani sługi nad jego pana; (Łk 6,40; Jan 13,16; Jan 15,20)25 wystarczy uczniowi, by stał się jak jego nauczyciel, a słudze jak jego pan; jeśli gospodarza nazwali Beelzebulem,[19] tym bardziej jego domowników! (2 Krl 1,2; Mt 12,24; Mk 3,22; Łk 11,15)26 Nie bójcie się ich zatem; nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajnego, co by nie miało być poznane. (Mk 4,22; Łk 8,17; Łk 12,2; 1 Tm 5,25)27 Co mówię wam w ciemności, opowiedzcie w świetle; a co słyszycie na ucho, rozgłoście na dachach.[20] (Mt 10,16)28 I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, duszy zaś zabić nie są w stanie; bójcie się raczej Tego, który jest w stanie i duszę, i ciało zgubić w Gehennie. (Ps 56,4; Iz 8,12; Mt 5,22; Hbr 10,31; Jk 4,12; 1 P 3,14; Ap 2,10)29 Czyż dwóch wróbli nie sprzedają za assariona?[21] A ani jeden z nich nie spadnie na ziemię wbrew waszemu Ojcu.30 Nawet wasze włosy na głowie wszystkie są policzone. (1 Sm 14,45; 2 Sm 14,11; 1 Krl 1,52; Łk 21,18; Dz 27,34)31 Nie bójcie się więc; wy jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. (Mt 6,26; Mt 12,12)32 Do każdego więc, który przyzna się do Mnie przed ludźmi, i Ja przyznam się przed moim Ojcem w niebie; (Rz 10,9; Ap 3,5)33 tego jednak, który wyprze się Mnie przed ludźmi, i Ja wyprę się przed moim Ojcem w niebie. (Mk 8,38; Łk 9,26; 2 Tm 2,12)34 Nie sądźcie, że przyszedłem rzucić pokój na ziemię; nie przyszedłem rzucić pokoju, ale miecz.[22] (Iz 9,6; Łk 2,14; Łk 12,51; Łk 14,26; Jan 1,5; Jan 1,9; Jan 3,18; Jan 14,27; 2 Tes 3,2)35 Bo przyszedłem poróżnić człowieka z jego ojcem, córkę z jej matką i synową z jej teściową. (Mt 10,21)36 I wrogami człowieka będą jego domownicy. (Mi 7,6; Łk 14,26)37 Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien; i kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien; (Pwt 33,9)38 i kto nie bierze swojego krzyża[23] i nie idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. (Mt 4,19; Mt 16,24; Mk 8,34; Łk 9,23; Rz 6,1; Ga 2,20)39 Kto szuka swojej duszy, zgubi ją, a kto zgubi swoją duszę ze względu na Mnie, znajdzie ją. (Mt 16,25; Mk 8,35; Łk 9,24; Łk 17,33; Jan 12,25)40 Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. (Mt 18,5; Mk 9,37; Łk 9,48; Łk 10,16; Jan 12,44; Jan 13,20; Ga 4,14)41 Kto przyjmuje proroka w imię proroka,[24] weźmie zapłatę proroka; i kto przyjmuje sprawiedliwego w imię sprawiedliwego, weźmie zapłatę sprawiedliwego. (1 Krl 17,10; 2 Krl 4,8)42 A ktokolwiek napoi jednego z tych małych tylko kubkiem zimnej [wody] w imię ucznia, zapewniam was, na pewno nie straci swojej zapłaty.[25] (Przyp 14,31; Przyp 19,17; Mt 25,40; Mk 9,41; Hbr 6,10)