1I znów zaczął nauczać nad morzem. Zebrał się przy Nim ogromny tłum, tak że wszedł do łodzi i usiadł [w niej] na morzu, a cały tłum był na lądzie nad morzem. (Mt 13:1; Mt 13:2; Mr 3:7; Mr 3:9; Mr 5:1; Lu 8:4)2I zaczął ich uczyć wielu [rzeczy] w przypowieściach,[1] i mówił im w swoim nauczaniu: (Mt 7:28; Joh 7:16; Heb 9:9; Heb 11:19; 2Jo 1:9)3Słuchajcie![2] Oto siewca wyszedł, aby obsiać [pole]. (Isa 55:10)4A gdy tak siał, jedno [ziarno] padło przy drodze – i przyleciały ptaki i zjadły je.5Inne padło na grunt kamienisty, gdzie nie miało wiele gleby i zaraz wzeszło, gdyż gleba nie była głęboka.6Lecz gdy podniosło się słońce, zostało spieczone, a ponieważ nie miało korzenia, uschło. (Jas 1:11)7Inne znów padło między ciernie;[3] ciernie zaś wyrosły i zadusiły je – i nie wydało plonu. (Jer 4:3)8A inne padły na tę żyzną ziemię i gdy wzeszły, wyrosły i wydały plon trzydziestokrotny i sześćdziesięciokrotny, i stokrotny. (Mr 4:20; Joh 15:5; Joh 15:16; Col 1:6)9I powiedział: Kto ma uszy, aby słuchać, niech słucha. (Mt 11:15; Re 2:7)10A gdy został sam, ci, którzy wraz z Dwunastoma byli wokół Niego, zaczęli Go pytać o te przypowieści. (Mr 4:34)11I powiedział im: Wam dano tajemnicę Królestwa Bożego; tamtym zaś, którzy są na zewnątrz, wszystko podaje się w przypowieściach, (Mt 13:34; Ro 16:25; 1Co 5:12; Eph 3:3; Col 4:5; 1Th 4:12; 1Ti 3:7)12aby[4]patrząc, widzieli, lecz nie zobaczyli; i słuchając, słyszeli, lecz nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i zostało im przebaczone. (Isa 6:9; Eze 12:2; Mt 13:13; Mt 13:19; Mr 8:17; Mr 8:21; Lu 4:11; Joh 12:38; Joh 12:40; Joh 15:8; Joh 15:13; Ac 3:26; Ac 28:26; Ac 28:27; Ro 11:8)13I powiedział do nich: Nie rozumiecie tej przypowieści? To jak zrozumiecie wszystkie [inne] przypowieści? (Mt 13:18; Lu 8:11)14Siewca rozsiewa Słowo. (Mt 13:37; Mr 4:33; Ac 8:4; Jas 1:21; 1Pe 1:23)15Ci przy drodze są tacy: Tam, gdzie siane jest Słowo, i gdy usłyszą, zaraz przychodzi szatan i zabiera zasiane w nich Słowo. (Mt 4:10)16A tacy są rozsiewani na kamieniach – oni, gdy usłyszą Słowo, zaraz z radością je przyjmują, (Eze 33:31; Mr 6:20)17lecz nie mają w sobie korzenia, ale są niestali, i gdy przychodzi ucisk lub prześladowanie z powodu Słowa, zaraz się zrażają.[5] (Mt 11:6; Joh 5:35; Ga 1:6)18Inni z kolei są ci rozsiewani między ciernie: oni usłyszeli Słowo,19ale troski tego wieku, ułuda bogactwa i pożądliwości dotyczące innych [spraw] wkraczają i zagłuszają Słowo, tak że staje się bezowocne. (Mt 6:25; Mt 6:27; Mt 19:23; Joh 2:15; 1Ti 6:9; 1Ti 6:17)20A tacy są ci posiani na żyznej ziemi: Oni słuchają Słowa i przyjmują, i wydają owoc: jedno trzydziestokrotny, jedno sześćdziesięciokrotny, a jedno stokrotny.
Przypowieść o lampie
21I mówił do nich: Czy lampa przychodzi, by ją postawić pod korcem[6] lub pod łóżkiem? Czyż nie po to, aby ją postawić na świeczniku? (Mt 5:15; Lu 8:16)22Nie ma bowiem [nic] ukrytego, co nie miałoby być ujawnione, ani [nic] niejawnego, co nie miałoby wyjść na jaw. (Jer 16:17; Mt 10:26; Lu 8:17; Lu 12:2)23Kto ma uszy, aby słuchać, niech słucha! (Mr 4:9)24I mówił dalej: Uważajcie, czego słuchacie! Jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone, a nawet wam przydane. (Mt 7:2)25Temu bowiem, który ma, będzie dodane, a temu, który nie ma, zostanie odebrane i to, co ma.[7] (Mt 25:29; Lu 19:26)
Przypowieść o wzroście ziarna
26I mówił: Z Królestwem Bożym jest tak, jak z człowiekiem, który rzuca ziarno w ziemię. (Mt 13:24; Mt 13:30; Mr 1:15; Mr 4:30; Joh 3:3; Joh 3:5; Ac 1:3; Ac 14:22; Ac 28:31; Ro 14:17; 1Co 6:9)27Czy on śpi, czy wstaje nocą czy za dnia, ziarno kiełkuje i rośnie, a on nie wie jak.28Ziemia bowiem sama z siebie wydaje plon: najpierw trawę, potem kłos, potem pełne zboże w kłosie.29A gdy plon dojrzeje, zaraz posyła się sierp, gdyż nadeszło żniwo. (Joe 4:13; Re 14:15)
Przypowieść o ziarnie gorczycy
30I mówił: Do czego porównamy Królestwo Boże lub w jaką przypowieść je ujmiemy? (Mt 13:31; Mr 4:26; Mr 9:47; Lu 13:18)31[Jest] jak ziarno gorczycy, które, gdy się wysieje na glebę, jest mniejsze niż wszystkie nasiona na zagonie. (Mt 17:20)32Ale gdy się je zasieje, wyrasta i staje się większe niż wszystkie inne jarzyny, i wypuszcza tak wielkie gałęzie, że mogą w jego cieniu ptaki niebios budować gniazda.33W wielu takich przypowieściach głosił[8] im Słowo stosownie do tego, jak mogli słuchać. (Mr 4:14; Joh 16:12; 1Co 3:2; Heb 5:12)34Bez przypowieści zaś im nie głosił. Na osobności natomiast wszystko wykładał swoim uczniom. (Mr 4:10; Joh 16:25)
Uciszenie burzy
35Tego dnia, kiedy nastał wieczór, powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę. (Mt 8:18; Mt 8:23; Mt 14:22; Mr 5:21; Mr 6:45; Lu 8:22)36Pozostawili więc tłum, wzięli Go tak, jak był w łodzi,[9] a inne łodzie towarzyszyły Mu.[10]37Wtedy zerwał się wielki podmuch wiatru, fale zaczęły przelewać się do łodzi, tak że łódź już się wypełniała. (Joh 6:18)38On tymczasem był na rufie i spał[11] na wezgłowiu. Budzą Go zatem i mówią: Nauczycielu! Nie martwi Cię to, że giniemy?!39[On] zaś, zbudzony, skarcił wiatr i powiedział morzu: Zamilcz! Uspokój się! I wiatr ustał – i nastała wielka cisza. (Ps 65:8; Ps 89:10; Ps 104:7; Ps 107:29; Mr 6:51)40Wówczas zwrócił się do nich: Dlaczego jesteście bojaźliwi? Wciąż nie macie wiary? (Mt 14:31; Mr 11:23; Mr 16:14; Joh 14:27)41Wtedy ogarnął ich wielki strach[12] i zaczęli mówić między sobą: Kim więc On jest, że są Mu posłuszne nawet wiatr i morze? (Mr 1:27)