1Przed świętem Paschy zaś Jezus – świadom, że nadeszła Jego godzina, aby przeszedł z tego świata do Ojca – tych, których pokochał na tym świecie, pokochał do końca.[1] (Le 23:5; Joh 12:23; Joh 15:9; Joh 15:13; Joh 16:28; Joh 17:1; Ga 2:20; 1Jo 3:16)2Stąd w czasie wieczerzy, gdy już diabeł zasiał w sercu Judasza, syna Szymona Iskariota, [myśl] o wydaniu Go, (Mt 10:4; Lu 22:3; Joh 6:70; Joh 13:27)3świadom, że Ojciec powierzył wszystko w Jego ręce, oraz że od Boga wyszedł i do Boga odchodzi, (Mt 11:27; Mt 28:18; Joh 3:35; Joh 8:42; Joh 16:27; Joh 17:8)4wstał od wieczerzy, złożył szaty, wziął płócienny ręcznik i przepasał się [nim]. (Mt 11:29; Mt 20:28; Lu 12:37)5Następnie nalał wody do miednicy, zaczął myć uczniom nogi i wycierać [je] ręcznikiem, którym był przepasany.6Podszedł też do Szymona Piotra, który Go zapytał: Panie, Ty chcesz myć mi nogi? (1Pe 5:2)7Jezus odpowiedział mu: Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, zrozumiesz jednak potem.8Piotr na to: Nigdy nie będziesz mył mi nóg![2] Jezus odpowiedział mu: Jeśli cię nie umyję, nie masz ze Mną działu.9Szymon Piotr powiedział wówczas: Panie, nie tylko moje nogi, ale i ręce, i głowę.10Jezus mu na to: Wykąpany [człowiek] nie ma potrzeby myć nic poza nogami, gdyż jest cały czysty; i wy jesteście czyści, ale nie wszyscy. (Joh 15:3; Tit 3:5)11Był bowiem świadom, kto ma Go wydać – dlatego powiedział: Nie wszyscy jesteście czyści. (Joh 6:64; Joh 6:70)12Gdy więc umył im nogi, przywdział swoje szaty, spoczął ponownie i powiedział im: Czy rozumiecie, co wam uczyniłem?13Wy zwracacie się do Mnie: Nauczycielu i Panie;[3] i słusznie mówicie, bo jestem Nim. (Mt 23:8; Mt 23:10; Mt 26:18; Joh 11:28; Ac 2:36; Ac 10:36; Ro 10:9; Ro 14:8; 1Co 8:6; 1Co 12:3; Php 2:11; Col 2:6; Col 2:10)14Jeśli zatem Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, i wy sobie nawzajem powinniście myć nogi. (Lu 22:27; Php 2:5; 1Ti 5:10; 1Pe 5:5)15Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy czynili tak, jak Ja wam uczyniłem. (1Ti 4:12; 1Pe 2:21; 1Jo 2:6)16Ręczę i zapewniam was: Sługa nie jest większy od swego pana ani poseł nie jest większy od tego, który go posyła. (Mt 10:24; Lu 6:40; Joh 15:20)17Skoro to wiecie, jesteście szczęśliwi – o ile będziecie to czynić. (Mt 7:24; Lu 11:28; Jas 1:22; Jas 1:25)18Nie mówię o was wszystkich; Ja znam tych, których wybrałem; lecz niech wypełni się[4] Pismo: Ten, który spożywa mój chleb, podniósł na Mnie swoją piętę.[5] (Ps 41:10; Mt 1:22; Mt 26:23; Joh 6:70; Joh 15:16; Joh 15:19; Joh 17:12)19Mówię wam to teraz, zanim się to stanie, abyście, gdy się to stanie, uwierzyli, że to Ja jestem. (Joh 4:26; Joh 8:24; Joh 8:28; Joh 8:58; Joh 14:29; Joh 16:4)20Ręczę i zapewniam was: Kto przyjmuje tego, którego posyłam, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. (Mt 10:40; Lu 9:48)
Zapowiedź zdrady
21Po tych słowach Jezus przejął się w duchu i wyznał: Ręczę i zapewniam was, że jeden z was Mnie wyda. (Mt 26:20; Mr 14:17; Lu 22:21; Joh 11:33)22Uczniowie zaczęli przyglądać się sobie nawzajem niepewni, o kim mówi.23A jeden z Jego uczniów – ten, którego Jezus kochał – spoczywał przy piersi Jezusa.[6] (Joh 19:26; Joh 20:2; Joh 21:7; Joh 21:20)24Skinął zatem na niego Szymon Piotr, aby się dowiedział, o kim mówi.25Ten więc, spoczywając przy piersi Jezusa, zapytał Go: Panie! Kto to jest?26Jezus odpowiedział: Ten, któremu Ja podam zanurzony[7] [w misie] kawałek chleba. Następnie zanurzył kawałek chleba, wziął i dał Judaszowi, [synowi] Szymona Iskariota.27I wtedy, po [podaniu] kawałka chleba, wszedł w niego szatan. Jezus więc powiedział do niego: To, co zamierzasz uczynić,[8] uczyń szybko. (Lu 22:3; Joh 13:2)28Nikt jednak ze spoczywających [przy stole] nie zrozumiał, po co mu to powiedział.29Niektórzy nawet przypuszczali, że ponieważ Judasz ma sakiewkę, Jezus mówi mu: Zakup, co nam potrzebne na święto, albo aby dał coś ubogim. (Joh 12:6)30On zatem wziął kawałek chleba i zaraz wyszedł. A była noc.
MOWA POŻEGNALNA
31Gdy więc wyszedł, Jezus powiedział: Teraz Syn Człowieczy zostanie uwielbiony i Bóg zostanie uwielbiony w Nim.[9] (Joh 7:39; Joh 12:23; Joh 17:1; Joh 17:5)32Jeśli Bóg zostanie uwielbiony w Nim, to i Bóg uwielbi Go sobie – i to zaraz Go uwielbi. (Joh 12:28; Joh 17:1)33Dzieci! Jeszcze chwilę jestem z wami; będziecie Mnie szukać i – jak powiedziałem Żydom, że gdzie Ja idę, wy przyjść nie zdołacie – tak teraz mówię wam. (Joh 7:33; Joh 7:34; Joh 7:36; Joh 8:21; Joh 13:36)
36Wtedy Szymon Piotr zwrócił się do Niego: Panie, dokąd idziesz? Jezus odpowiedział mu: Tam, dokąd idę, teraz iść za Mną nie możesz, jednak potem pójdziesz. (Mt 26:31; Mr 14:27; Lu 22:31; Joh 7:34; Joh 13:33; Joh 21:19)37Piotr ciągnął dalej: Panie, dlaczego teraz nie mogę iść za Tobą? Duszę moją położę za Ciebie.38Jezus odpowiedział: Położysz za Mnie swoją duszę? Ręczę i zapewniam cię: Zanim zapieje kogut, trzy razy się Mnie wyprzesz. (Joh 18:27)