Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
from Ewangeliczny Instytut Biblijny1Jeśli więc w Chrystusie jest jakaś zachęta, jeśli jakiś bodziec miłości,[1] jeśli jakaś wspólnota Ducha, jeśli jakieś współczucie i zmiłowanie,[2]2dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie jednomyślni, odczuwający tę samą miłość, zgodni, jednego zdania[3] – (Joh 3:29; Joh 15:11; Ro 12:16; Ro 15:5; 2Co 13:11; Php 4:2; 1Pe 3:8)3[nie czyniący] nic z samolubstwa[4] ani dla [zaspokojenia] próżnej chwały,[5] ale w pokorze[6] uważający jedni drugich za wyższych od siebie, (Lu 18:14; Ac 20:19; Ro 12:10; Ga 5:26; Col 2:18; Col 2:23)4nie doglądający każdy swego, ale też każdy tego, co innych. (1Co 10:24; 1Co 10:33; 1Co 13:6)
Chrystusowy przykład człowieczeństwa
5Bądźcie względem siebie tacy jak Chrystus Jezus. (1Pe 2:21)6On, będąc w tej postaci, co Bóg, nie poczytywał sobie za zdobycz bycia równym Bogu, (Joh 1:1; Joh 17:5; Col 1:15; Heb 1:3)7ale wyparł się[7] siebie, przyjmując postać sługi, stając się podobny ludziom;[8] a gdy znalazł się w takim stanie jak człowiek,[9] (Mt 20:28; Joh 1:14; Ro 8:3; 2Co 8:9; Php 2:6; Heb 2:14; Heb 2:17)8uniżył samego siebie, stając się posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci na krzyżu. (Joh 10:17; Heb 5:8; Heb 12:2)9Dlatego też Bóg wielce Go wywyższył i obdarzył[10] imieniem, które jest ponad wszelkie imię,[11] (Ac 2:33; Eph 1:21; Heb 1:3; Heb 1:4)10aby na imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano [bytów] niebieskich, ziemskich i podziemnych11i [aby] wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem, na chwałę Boga Ojca. (Isa 45:23; Ro 14:11)12Dlatego, moi ukochani, tak jak zawsze byliście posłuszni – nie tylko w mojej obecności, lecz jeszcze bardziej teraz, pod moją nieobecność – z bojaźnią i drżeniem pełnijcie[12] swoje zbawienie, (Ps 2:11; 2Co 12:12; Eph 6:13; 1Pe 1:17)13gdyż to Bóg jest Tym, który sprawia w was chcenie i wykonanie ze względu na dobrą wolę.[13] (Joh 15:5; Ro 9:16; 1Co 12:6; 1Co 15:10; 2Co 3:5; 1Th 2:13)14Czyńcie wszystko bez szemrania i powątpiewania, (1Co 10:10; 1Pe 4:9)15abyście stali się nienaganni i szczerzy – byli dziećmi Boga bez skazy pośród wykolejonego i wynaturzonego pokolenia, w którym świecicie jak światła na świecie, (De 32:5; Pr 4:18; Da 12:3; Mt 5:14; Mt 12:39; Mt 17:17; Joh 8:12; Ac 2:40; Eph 5:8; Php 1:10)16zachowując Słowo życia na moją chlubę, na dzień Chrystusa, [na dowód], że nie na próżno biegłem i nie na próżno się trudziłem. (Isa 49:4; Isa 65:23; Joh 6:68; 1Co 1:8; Ga 2:2; Php 1:6; Php 1:10; 1Th 2:19)17Ale nawet jeśli mam być wylany na ofiarę[14] i w posłudze waszej wiary, raduję się i współraduję się z wami wszystkimi – (2Ti 4:6)18tak samo i wy radujcie się i wpółradujcie się ze mną. (Ro 12:12; 2Co 13:11; Php 3:1; Php 4:4; 1Th 5:16)
Słowo o Tymoteuszu i Epafrodytosie
19Mam zaś nadzieję w Panu Jezusie, że wkrótce poślę do was Tymoteusza, abym i ja podbudował się, wiedząc, co się z wami dzieje. (Ac 16:1; Ac 17:14; Ac 18:5; Ac 19:22; Ac 20:4; Ro 16:21; 1Co 4:17; 1Co 16:10; 2Co 1:1; 2Co 1:19; Php 1:1; Col 1:1; 1Th 1:1; 1Th 3:2; 1Th 3:6; 2Th 1:1; 1Ti 1:2; 1Ti 1:18; 1Ti 6:20; 2Ti 1:2; Heb 13:23)20Nie mam bowiem nikogo podobnie myślącego,[15] kto by tak szczerze troszczył się o to, co się z wami dzieje.[16]21Wszyscy bowiem szukają tego, co własne, a nie tego, co Jezusa Chrystusa. (1Co 10:24; 2Ti 4:10; 2Ti 4:16)22A jakiej próby to [człowiek], o tym wiecie, bo jak syn[17] ojcu służył ze mną dla ewangelii.23Jego to więc mam nadzieję posłać zaraz, gdy się dowiem, co ze mną będzie;24jestem zaś przekonany w Panu, że i sam wkrótce do was przyjdę. (Php 1:26)25Uznałem zaś za potrzebne posłać do was Epafrodytosa, mojego brata, współpracownika i współbojownika, a waszego wysłannika[18] i sługę,[19] [któremu powierzyliście usłużenie] mi w potrzebie. (Php 4:18)26Tęsknił on bowiem do was wszystkich i martwił się, bo usłyszeliście, że zachorował.27A rzeczywiście zachorował – tak, że bliski był śmierci. Ale Bóg zmiłował się nad nim; a nie tylko nad nim, lecz również nade mną, abym nie miał smutku za smutkiem.28Pilnie więc go posyłam,[20] abyście widząc go, znów się uradowali, a ja bym był spokojniejszy.29Przyjmijcie go zatem w Panu z wszelką radością i miejcie takich [ludzi] w poszanowaniu, (1Co 16:16; 1Co 16:18; 1Th 5:12; 1Ti 5:17; Heb 13:17)30gdyż ze względu na dzieło Chrystusa bliski był śmierci, narażając swoją duszę, aby wypełnić wasz niedostatek w posłudze względem mnie.