1 Corinthians 10

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Nie chcę bowiem, abyście byli nieświadomi, bracia, że nasi ojcowie wszyscy byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. (Ex 13:21; Ex 14:22; Ex 14:29; Nu 9:18; De 1:33; Ps 78:14; Ps 105:39) 2 Wszyscy też w Mojżesza byli ochrzczeni w obłoku i w morzu, (Ro 6:3; Ga 3:27) 3 wszyscy ten sam pokarm duchowy jedli (Ex 16:4; Ex 16:35; Nu 11:6; De 8:3; Ps 78:24; Joh 6:31) 4 i wszyscy ten sam napój duchowy pili; pili bowiem z towarzyszącej im duchowej skały, a tą skałą był Chrystus. (Ex 17:6; Nu 20:11; Ps 78:15) 5 Ale większość z nich nie spodobała się Bogu, ciała ich bowiem zostały rozrzucone po pustkowiu. (Nu 14:16; Nu 14:23; Nu 14:29; Nu 26:65; Ps 78:31; Ps 106:26; Heb 3:17; Heb 11:6; Jud 1:5) 6 Rzeczy te stały się dla nas wzorcami,[1] abyśmy my nie byli pożądającymi złych rzeczy, jak tamci pożądali. (Nu 11:4; Nu 11:34; Ps 106:14; 1Co 10:11) 7 Nie stawajcie się też bałwochwalcami, jak niektórzy z nich; jak napisano: Usiadł lud, aby jeść i pić, i powstali, aby się bawić. (Ex 32:6; Ex 32:19; 1Co 5:11; 1Co 10:14) 8 Ani nie oddawajmy się nierządowi, jak niektórzy z nich się oddawali i jednego dnia padło dwadzieścia trzy tysiące. (Nu 25:1; Nu 25:9; 1Co 5:1; Re 2:14) 9 Nie wystawiajmy też na próbę Chrystusa, jak niektórzy z nich wystawiali i poginęli od wężów, (Ex 17:2; Ex 17:7; Nu 21:5; Ps 78:18; Ps 106:14; Mt 4:7) 10 ani nie szemrajcie, tak jak niektórzy z nich szemrali i zostali pobici przez niszczyciela. (Nu 14:2; Nu 14:27; Nu 14:36; Nu 17:6; Nu 21:5; Ps 106:25; Php 2:14) 11 Rzeczy te spadły na tamtych wzorcowo i zostały spisane, by być przestrogą dla nas, których dosięgnął koniec wieków. (Ro 4:23; Ro 4:24; 1Co 10:6; 1Pe 4:7) 12 Dlatego kto myśli, że już stanął, niech uważa, by nie upadł. (Ro 5:2; Ro 11:20; 1Co 3:18; 2Co 1:24) 13 Próba was nie dopadła, za wyjątkiem ludzkiej;[2] Bóg jednak jest wierny; On nie dopuści, aby was próbowano ponad to, na co was stać, ale wraz z próbą da wyjście, abyście mogli przetrwać. (De 7:9; Mt 6:13; 1Co 1:9; 1Th 5:24; Jas 1:13; 2Pe 2:9) 14 Dlatego, ukochani moi, uciekajcie od bałwochwalstwa. (1Co 10:7; 1Jo 5:21) 15 Przemawiam jak do rozsądnych; sami rozsądźcie, co mówię. (1Co 11:13) 16 Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą[3] ciała Chrystusa? (Ps 16:5; Ps 23:5; Ps 116:13; Mt 20:22; Mt 26:26; Mt 26:27; Mr 14:22; Mr 14:23; Lu 22:19; Lu 22:20; Joh 6:35; Joh 6:48; Joh 6:51; Joh 18:11; Ac 2:42; Ac 20:7; 1Co 10:21; 1Co 11:23; 1Co 11:25; Heb 9:14; Heb 10:5; Heb 10:10; 1Pe 1:19; 1Pe 2:24; Re 14:10) 17 Ponieważ jest jeden chleb, my, liczni, jesteśmy jednym ciałem, wszyscy bowiem bierzemy cząstkę z jednego chleba. (Ro 12:5; 1Co 12:12; 1Co 12:13; 1Co 12:20; 1Co 12:27; Eph 2:16; Eph 4:4; Eph 4:16; Col 3:15) 18 Przyjrzyjcie się Izraelowi według ciała; czy ci, którzy spożywają ofiary, nie są uczestnikami ołtarza? (Le 7:6; Le 7:15) 19 Co zatem mówię? Czy to, że ofiara składana bóstwom jest czymś? Albo że bóstwo jest czymś? (1Co 8:4) 20 Raczej że to, co ofiarują, ofiarują demonom,[4] a nie Bogu; nie chcę natomiast, abyście stawali się wspólnikami demonów. (Le 17:7; Le 19:31; De 18:10; De 32:17; 2Ch 11:15; Ps 106:37; 2Co 6:15; 1Ti 4:1; Re 9:20) 21 Nie możecie pić kielicha Pańskiego i kielicha demonów; nie możecie brać cząstki ze stołu Pańskiego i stołu demonów. (Isa 65:11; Mal 1:7; Mal 1:12; 1Co 10:16; 2Co 6:15) 22 Czy pobudzamy [tu] Pana do zazdrości? Czy jesteśmy mocniejsi niż On? (Ex 20:5; De 10:17; De 32:21; Ps 24:8; 2Co 11:2) 23 Wszystko wolno,[5] ale nie wszystko niesie korzyść; wszystko wolno, ale nie wszystko buduje. (1Co 6:12) 24 Niech nikt nie szuka swego, lecz tego, co bliźniego.[6] (Ro 15:2; 1Co 10:33; 1Co 13:5) 25 Wszystko, co jest sprzedawane na targu mięsnym,[7] jedzcie, o nic z powodu sumienia nie pytając;[8] (1Co 8:4; 1Co 10:27; 1Ti 4:3) 26 gdyżPańska jest ziemia oraz [cała] jej pełnia. (Ex 19:5; De 10:14; Ps 24:1; Ps 50:12; Ps 89:12) 27 Jeśli zaprasza was ktoś z niewierzących, a chcecie pójść, jedzcie wszystko, co przed wami postawią, o nic z powodu sumienia nie pytając. (Lu 10:8; 1Co 8:7; 1Co 10:25) 28 Jeśli jednak ktoś powiedziałby wam: To jest ofiara złożona bóstwom, nie jedzcie ze względu na tego, który to wyjawił, a także na sumienie; (Ro 14:15; Ro 14:21) 29 o sumieniu zaś mówię nie twoim, lecz bliźniego; bo dlaczego moja wolność ma być sądzona przez czyjeś sumienie? (1Co 8:7) 30 Jeśli ja uczestniczę z wdzięcznością, dlaczego mam być obrażany za to, za co ja dziękuję? (Ac 27:35; Ro 14:6; 1Ti 4:3) 31 Cokolwiek zatem jecie czy pijecie, cokolwiek czynicie, wszystko czyńcie na chwałę Boga. (Ro 14:17; 1Co 6:20; Col 3:17; 1Pe 4:11) 32 Bądźcie ludźmi, którzy nie dają powodu do potknięć ani Żydom, ani Grekom, ani zgromadzeniu Boga, (Ro 14:13; Ro 14:20; Ro 14:21; 1Co 8:9; 1Co 8:13) 33 jak i ja wszystkich we wszystkim zadawalam, nie szukając własnej korzyści, lecz wielu, aby byli zbawieni. (Ro 11:14; Ro 15:2; 1Co 9:20; 1Co 9:22; 1Co 10:24; 1Co 13:5)