1Bądźcie naśladowcami moimi, jak i ja – Chrystusa. (Mt 11:29; Joh 13:15; Ro 15:1; 1Co 4:16; Eph 5:2; Php 3:17; 1Th 1:6; 2Th 3:7; 2Th 3:9; 1Pe 2:21)2Chwalę was zaś,[1] że we wszystkim o mnie pamiętacie i – jak wam przekazałem – przekazu tego mocno się trzymacie. (1Co 11:1; 1Th 3:6; 2Th 2:15; 2Th 3:6)3Chcę zaś, abyście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny[2] jest Chrystus, a głową żony[3] mąż, a głową Chrystusa Bóg. (Ge 3:16; 1Co 3:23; 1Co 15:28; Eph 1:22; Eph 5:23; Col 1:18)4Każdy mężczyzna, który modli się lub prorokuje z nakrytą głową, hańbi swoją głowę. (1Co 14:1; 1Co 14:31; 1Co 14:39)5I każda kobieta, która modli się lub prorokuje z nie nakrytą głową, hańbi swoją głowę, bo jednym i tym samym jest z ogoloną.[4] (2Sa 10:4; Isa 7:20; Lu 2:36; Ac 21:9; 1Co 14:34)6Bo jeśli kobieta nie nakrywa się, to niech się ostrzyże; a skoro brzydko kobiecie strzyc się lub golić, to niech się przykrywa.7O ile mężczyzna nie powinien przykrywać sobie głowy, będąc[5] obrazem i chwałą Boga, to żona jest chwałą męża. (Ge 1:27; Ge 5:1; Ge 9:6; Pr 12:4; Jas 3:9)8Gdyż nie mężczyzna jest z kobiety, lecz kobieta z mężczyzny. (Ge 2:21)9Również nie mężczyzna został stworzony ze względu na kobietę, ale kobieta ze względu na mężczyznę. (Ge 2:18; 1Ti 2:13)10Dlatego żona powinna mieć na głowie [znak] władzy – ze względu na aniołów.[6] (Ge 3:16; Ge 6:1; Ge 24:65; Ps 138:1; Isa 6:2; 1Co 4:9; Eph 3:10; Eph 6:12; 1Ti 2:11)11Zresztą w Panu nie ma kobiety bez mężczyzny ani mężczyzny bez kobiety.12Bo jak kobieta jest z mężczyzny, tak też mężczyzna przez kobietę – a wszystko z Boga.13Sami w sobie[7] osądźcie: Czy kobiecie pasuje modlić się do Boga bez nakrycia?14Czyż sama natura[8] nie poucza was, że mężczyźnie, jeśli zapuszcza włosy, przynosi to wstyd, (Ro 2:14)15a kobiecie, jeśli zapuszcza włosy, przynosi to chwałę? Gdyż włosy zostały jej dane za okrycie.[9] (1Co 11:6)16A jeśli ktoś myśli być uparty, my takiego ustalenia[10] nie mamy ani zgromadzenia Boże.[11] (Ge 24:65; Ex 28:4; Nu 6:5; Isa 6:2; Joh 18:39; 1Co 4:17; 1Co 7:17; 1Co 8:7; 1Co 11:5; 1Co 11:6; 1Co 11:7; 1Co 11:11; 1Co 11:14; 1Co 14:33; 1Co 16:1)
Znaczenie Wieczerzy Pańskiej i sposób jej obchodzenia
17To natomiast zarządzając, nie pochwalam, że schodzicie się nie ku lepszemu, ale ku gorszemu. (Mt 18:20; 1Co 14:23; Heb 10:25)18Przede wszystkim więc słyszę, że gdy schodzicie się jako zgromadzenie, powstają między wami podziały – i po części temu wierzę. (1Co 1:10; 1Co 3:3)19Bo i muszą być wśród was różne stronnictwa, aby ci, którzy są wypróbowani, stali się wśród was widoczni. (Lu 12:51; 1Jo 2:19)20Gdy więc schodzicie się razem, nie ma wśród was spożywania Wieczerzy Pańskiej;21każdy bowiem kładzie przed sobą własną wieczerzę do spożycia – i jeden jest głodny, a drugi pijany.22Czy nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy zgromadzeniem Bożym gardzicie[12] i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to nie pochwalam. (Pr 17:5; Jas 2:5)23Ja bowiem przejąłem od Pana to, co też wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb, (Mt 26:26; Mr 14:22; Lu 22:19; 1Co 15:3; Ga 1:12)24podziękował, złamał i powiedział: To jest moje ciało za was [wydane]; to czyńcie na moją pamiątkę.25Podobnie po wieczerzy [wziął] kielich i powiedział: Ten kielich to nowe przymierze w mojej krwi; to czyńcie, ilekroć pijecie – na moją pamiątkę.[13] (Ex 24:6; Jer 31:31; Jer 32:40; Zec 9:11; 2Co 3:6; Heb 7:22; Heb 8:8)26Gdyż ilekroć spożywacie ten chleb i pijecie z tego kielicha, ogłaszacie[14] śmierć Pana, dopóki [On] nie przyjdzie. (Mt 26:29; Joh 21:22; Ac 1:11; 1Co 4:5)27Dlatego kto by jadł chleb i pił z kielicha Pańskiego niegodnie,[15] winien[16] będzie ciała i krwi Pana. (Joh 6:51; 1Co 10:16; Eph 2:8; Heb 10:29; 1Pe 1:19)28Niech więc człowiek poddaje samego siebie próbie i w ten sposób niech je z tego chleba i pije z tego kielicha. (2Co 13:5; Ga 6:4)29Kto bowiem je i pije niegodnie,[17] bez uwzględnienia ciała Pańskiego,[18] je i pije wyrok na samego siebie.30Dlatego jest między wami wielu słabych i chorych, a niemało zasnęło. (Mt 27:52; Joh 11:11; 1Co 15:20; 1Co 15:51)31Bo jeśli osądzalibyśmy samych siebie, nie bylibyśmy sądzeni.32Sądzeni zaś przez Pana, jesteśmy karceni,[19] abyśmy wraz ze światem nie zostali potępieni. (Ps 94:12; Ps 118:18; Pr 3:11; Joh 15:18; Ro 5:16; Heb 12:5; Heb 12:11)33Dlatego, moi bracia, gdy się schodzicie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich.34Jeśli ktoś głodny, niech je w domu, abyście nie schodzili się na sąd. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę. (1Co 4:19; 1Co 11:22)