Dzieje Apostolskie 6

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 W tych dniach, gdy liczba uczniów rosła, doszło do szemrania hellenistów[1] przeciw Hebrajczykom, że przy codziennej posłudze przeoczano ich wdowy. (Pwt 10,18; Pwt 24,17; Pwt 24,19; Pwt 26,12; Iz 1,17; Iz 1,23; Jer 7,6; Ml 3,5; Dz 2,45; Dz 4,35; Dz 5,14; Dz 6,7; Dz 9,29; Dz 9,39; Dz 9,41; 1 Tm 5,3) 2 Wówczas Dwunastu[2] zwołało rzeszę uczniów i powiedziało: Nie byłoby pożądane, gdybyśmy porzucili Słowo Boga, aby usługiwać przy stołach. (Dz 1,26; Dz 14,23; Dz 20,28; Ef 4,11; Tt 1,5) 3 Znajdźcie sobie natomiast, bracia, siedmiu[3] cenionych mężczyzn, pełnych Ducha i mądrości, którym zlecimy tę potrzebę, (Wj 18,17; Pwt 1,13; Neh 13,13; Dz 6,5; Dz 6,10; Dz 10,22; Dz 16,2; Dz 22,12; 1 Tm 3,7; 3 J 1,12) 4 a my poświęcimy się modlitwie i posłudze Słowa. (Dz 1,14; Dz 2,42; Dz 20,24) 5 I spodobało się to Słowo całej rzeszy, i wybrali Szczepana, człowieka pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmena i Mikołaja, prozelitę[4] z Antiochii.[5] (Dz 6,3; Dz 6,8; Dz 6,10; Dz 8,5; Dz 8,26; Dz 11,24; Dz 21,8) 6 Tych stawili przed apostołami, [którzy] pomodlili się i nałożyli na nich ręce. (Mk 5,23; Dz 1,24; Dz 8,17; Dz 9,17; Dz 13,3; Dz 14,23; Dz 19,6; 1 Tm 4,14; 2 Tm 1,6) 7 A Słowo Boga krzewiło się i liczba uczniów w Jerozolimie niezmiernie rosła, liczna też rzesza kapłanów okazywała posłuszeństwo wierze. (Dz 2,41; Dz 2,47; Dz 4,4; Dz 5,14; Dz 6,1; Dz 11,21; Dz 11,24; Dz 12,24; Dz 14,1; Dz 14,22; Dz 19,20; Dz 21,20; Rz 16,26) 8 Szczepan[6] zaś, pełen łaski i mocy, czynił cuda i wielkie znaki wśród ludu. (Mk 16,17; Jan 4,48; Dz 1,8; Dz 2,43; Dz 3,4; Dz 4,33; Dz 5,12; Dz 6,1; Dz 8,6; Dz 14,3; Dz 15,12) 9 Powstali zaś niektórzy z tak zwanej synagogi wyzwoleńców,[7] Cyrenejczyków, Aleksandryjczyków oraz tych z Cylicji[8] i Azji, i rozprawiali ze Szczepanem. (Mt 27,32; Dz 15,23; Dz 15,41; Dz 22,3; Dz 23,34) 10 Lecz nie mogli sprostać mądrości i Duchowi, w którym przemawiał. (Łk 21,15; Dz 6,3; Dz 6,5) 11 Wówczas podstawili mężczyzn mówiących: Usłyszeliśmy, jak wypowiada bluźniercze słowa przeciwko Mojżeszowi i Bogu. (1 Krl 21,10; 1 Krl 21,13; Mt 26,59; Mk 14,55) 12 Podburzyli więc lud, starszych oraz znawców Prawa, powstali, porwali go i zaprowadzili do Sanhedrynu. 13 Postawili też fałszywych świadków, którzy mówili: Ten człowiek nie przestaje mówić rzeczy przeciw temu świętemu miejscu oraz [przeciw] Prawu; (Jer 26,11; Mt 26,59; Dz 7,58; Dz 21,28; Dz 25,8) 14 usłyszeliśmy go bowiem, jak mówi, że ten Jezus z Nazaretu zburzy to miejsce i zmieni zwyczaje, które przekazał nam Mojżesz. (Dz 15,1; Dz 21,21; Dz 28,17) 15 A gdy wszyscy, którzy zasiadali w Sanhedrynie, utkwili w nim wzrok, zauważyli, że jego oblicze jest niczym oblicze anioła. 

Dzieje Apostolskie 6

Słowo Życia

od Biblica
1 Wraz z szybkim wzrostem liczby uczniów podnosiły się głosy niezadowolenia. Ci, którzy mówili po grecku, narzekali, że wierzący, którzy mówili po hebrajsku, pomijają ich wdowy przy codziennym podziale żywności dla potrzebujących. 2 Wtedy Dwunastu zwołało wszystkich uczniów i rzekło: —Nie byłoby to właściwe, gdybyśmy zaniedbali głoszenie słowa Bożego, a zajęli się rozdzielaniem żywności. 3 Rozejrzyjcie się więc, drodzy przyjaciele, i wybierzcie spośród siebie siedmiu zaufanych, mądrych i napełnionych Duchem Świętym mężczyzn. Im zlecimy to zajęcie. 4 My zaś całkowicie poświęcimy się modlitwie i głoszeniu słowa Bożego. 5 Wszystkim spodobała się ta propozycja. Wybrali więc Szczepana—człowieka o wyjątkowej wierze i pełnego Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja z Antiochii, który wcześniej był poganinem nawróconym na judaizm. 6 Przedstawiono ich apostołom, ci zaś modlili się za nich i posłali ich do tej służby, kładąc na nich ręce. 7 Tymczasem wpływ słowa Bożego był coraz większy i liczba uczniów w Jerozolimie szybko wzrastała i nawet wielu kapłanów przyjmowało wiarę w Jezusa. 8 Szczepan, jeden z Siedmiu, człowiek obdarzony przez Boga szczególną łaską i mocą, dokonywał na oczach ludzi wielkich cudów. 9 Ale niektórzy członkowie Synagogi Wyzwolonych—byłych niewolników, pochodzących z Cyreny, Aleksandrii, Cylicji oraz Azji—chcieli go skompromitować w dyskusji. 10 Nie byli jednak w stanie dorównać jego mądrości i Duchowi, pod wpływem którego Szczepan przemawiał. 11 Podstawili więc fałszywych świadków, którzy zeznali: —Słyszeliśmy, jak ten człowiek przeklinał Mojżesza i Boga. 12 W ten sposób zbuntowali przeciwko Szczepanowi cały tłum ludzi oraz starszych i przywódców religijnych. Następnie aresztowali go i postawili przed Wysoką Radą. 13 Wtedy świadkowie ponownie fałszywie zeznali: —Ten człowiek nie przestaje wypowiadać się przeciwko świątyni i Prawu Mojżesza. 14 Słyszeliśmy nawet, jak mówił, że Jezus z Nazaretu zburzy świątynię i zmieni zwyczaje, przekazane nam przez Mojżesza. 15 W tym momencie wszyscy zgromadzeni skierowali wzrok na Szczepana, jego twarz była bowiem podobna do twarzy anioła.