Jana 17

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Po tych słowach Jezus spojrzał w niebo i powiedział: Ojcze, nadeszła godzina! Uwielbij swojego Syna, aby Syn uwielbił Ciebie;2 uwielbij tak, jak powierzyłeś Mu władzę nad całą ludzkością, aby dał życie wieczne tym wszystkim, których Mu dałeś.3 A na tym polega życie wieczne, aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, i Tego, którego posłałeś — Jezusa Chrystusa.4 Ja Ciebie uwielbiłem na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które mi powierzyłeś do wykonania.5 A teraz Ty, Ojcze, uwielbij Mnie u siebie samego tą chwałą, którą miałem u Ciebie, zanim zaistniał świat.6 Objawiłem Twoje imię ludziom, których Mi dałeś ze świata. Byli oni Twoi, dałeś ich Mnie i zachowali Twoje Słowo.7 Teraz już wiedzą, że wszystko, co Mi dałeś, pochodzi od Ciebie,8 gdyż przekazałem im słowa, które Mi dałeś, a oni je przyjęli i są przekonani, że wyszedłem od Ciebie, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś.9 Ja wstawiam się za nimi. Nie za światem, lecz za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoi.10 I wszystko moje jest Twoje, a Twoje — moje; w nich też jestem uwielbiony.11 Już niedługo będę na świecie. Lecz oni na nim zostają. Ja zaś odchodzę do Ciebie. Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które objawiłeś przeze Mnie, aby byli jedno — jak My.12 Dopóki z nimi byłem, Ja ich zachowywałem w Twoim imieniu, które objawiłeś przeze Mnie. Strzegłem ich tak, że żaden nie zginął, oprócz syna zatracenia, zgodnie z zapowiedzią Pisma.13 Teraz odchodzę do Ciebie, a mówię to wciąż na tym świecie, aby mogli doświadczać pełni mojej radości.14 Ja im powierzyłem Twoje Słowo, a świat ich znienawidził, gdyż — podobnie jak Ja — nie należą do świata.15 Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale abyś ich ustrzegł od złego.16 Nie należą do świata, jak i Ja nie należę do świata.17 Poświęć ich do życia w prawdzie; Słowo Twoje jest prawdą.18 Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak Ja ich posłałem na świat19 i za nich poświęcam siebie samego, aby ich życie również było poświęcone prawdzie.20 Wstawiam się nie tylko za nimi, ale także za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie.21 Pragnę, by wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie. Niech oni w nas będą jedno, aby świat przez to uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.22 Ja im dałem chwałę, którą Mi dałeś, aby byli jedno, jak My jedno jesteśmy:23 Ja w nich, a Ty we Mnie; niech się staną doskonali w jedności,[1] aby świat przez to poznał, że Ty Mnie posłałeś i ukochałeś ich tak, jak ukochałeś Mnie.24 Ojcze! Chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą Mi dałeś, gdyż obdarzyłeś Mnie miłością przed stworzeniem świata.25 Ojcze sprawiedliwy! Świat wprawdzie Ciebie nie poznał, lecz Ja Cię poznałem i oni poznali, że Ty Mnie posłałeś.26 Objawiłem im też Twoje imię i jeszcze objawię, aby miłość, którą Mnie obdarzyłeś, była w nich — i Ja w nich.

Jana 17

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Po tych słowach Jezus podniósł swoje oczy[1] ku niebu i powiedział:[2] Ojcze, nadeszła godzina! Uwielbij Ty swojego Syna, aby Syn uwielbił Ciebie[3] (Mt 11,25; Łk 18,13; Jan 7,39; Jan 11,4; Jan 11,41; Jan 12,16; Jan 12,23; Jan 12,28; Jan 13,31; Jan 14,13; Jan 15,8; Jan 16,14; Jan 17,2; Jan 17,22; Jan 21,19; Dz 3,13)2 tak jak Mu powierzyłeś władzę nad wszelkim ciałem, aby dał życie wieczne tym wszystkim, których Mu dałeś. (Mt 28,18; Jan 5,27; Jan 6,37; Jan 6,65; Jan 10,28; Jan 17,6; Jan 17,9; Jan 17,24; Dz 10,38)3 To zaś jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, i Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.[4] (Mt 11,27; Jan 1,18; Jan 17,8; Rz 6,22; Ga 6,8; Flp 3,10; Kol 2,2; 1 Tes 1,9; Tt 1,2; Hbr 8,11; 1 J 2,25; 1 J 5,20; Jud 1,21)4 Ja Ciebie uwielbiłem na ziemi przez dokonanie dzieła, które mi powierzyłeś do wykonania; (Jan 4,34; Jan 5,17)5 a teraz Ty, Ojcze, uwielbij Mnie u siebie samego tą chwałą, którą miałem u Ciebie, zanim zaistniał świat. (Jan 1,2; Jan 8,58; Hbr 1,3)6 Objawiłem Twoje imię ludziom, których Mi dałeś ze świata. Byli Twoi, a dałeś ich Mnie – i zachowali Twoje Słowo. (Ap 3,8)7 Teraz są przekonani, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, jest od Ciebie;8 gdyż słowa, które Mi dałeś, im powierzyłem, a oni [je] przyjęli i prawdziwie poznali, że wyszedłem od Ciebie, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś. (Jan 3,2; Jan 3,17; Jan 6,63; Jan 6,68; Jan 8,42; Jan 13,3; Jan 16,27; Jan 16,30)9 Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoi; (Łk 22,32; Hbr 5,7)10 wszystko zaś moje jest Twoje, a Twoje – moje; i w nich[5] zostałem uwielbiony. (Jan 16,15)11 I nie zostanę[6] dłużej na świecie, lecz oni zostaną na świecie; Ja zaś idę do Ciebie. Ojcze święty, zachowaj ich w Twoim imieniu,[7] które mi dałeś, aby byli jedno – jak My. (Ps 20,2; Ps 54,3; Przyp 18,10; Jan 1,18; Jan 10,30; Jan 14,9; Jan 14,18; Jan 17,6; Ga 3,28; Flp 4,7)12 Dopóki byłem z nimi, Ja zachowywałem ich w Twoim imieniu, które mi dałeś,[8] i ustrzegłem [ich], i żaden nie zginął, oprócz syna zatracenia,[9] aby się wypełniło Pismo. (Mt 1,21; Mt 1,23; Łk 1,31; Jan 3,16; Jan 6,39; Jan 6,70; Jan 10,28; Jan 18,9; 2 Tes 2,3)13 Teraz zaś idę do Ciebie, a mówię to na świecie, aby mieli moją radość wypełnioną w sobie samych. (Jan 3,29; Jan 15,11; Rz 14,17; 1 J 1,4)14 Ja dałem im Twoje Słowo, a świat ich znienawidził, gdyż nie są ze świata, tak jak Ja nie jestem ze świata. (Jan 8,23; Jan 15,18; 1 J 3,13)15 Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale abyś ich zachował od złego. (Mt 6,13; Mt 13,38; 2 Tes 3,3; 1 J 2,13; 1 J 3,12; 1 J 5,18)16 Nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. (1 J 4,4)17 Poświęć ich w prawdzie;[10] Słowo Twoje jest prawdą. (2 Sm 7,28; Ps 119,160; Mt 28,18; Jan 6,63; Dz 20,32; Rz 15,16; Ef 5,26; 1 Tes 5,23; Hbr 2,11)18 Jak Mnie posłałeś na świat, tak Ja ich posłałem na świat; (Jan 10,36; Jan 20,21)19 i za nich Ja poświęcam samego siebie, aby i oni byli poświęceni w prawdzie. (Hbr 10,10)20 Proszę nie tylko za nimi, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie, (Jan 17,9; Rz 10,17)21 aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie; aby i oni w nas byli jedno,[11] aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś. (Jer 32,39; Jan 10,38; Jan 14,3; Jan 14,10; Jan 14,20; Dz 4,32; Rz 8,1; 1 Kor 1,30; Ga 3,28; Ef 4,3)22 Ja dałem im chwałę,[12] którą Mi dałeś, aby byli jedno, jak My jedno jesteśmy:[13] (Jan 1,14; Jan 10,30; Jan 17,1; Jan 17,2; Jan 17,24)23 Ja w nich, a Ty we Mnie, aby byli dojrzali ku jedności[14] – aby świat przez to poznał, że Ty Mnie posłałeś i ukochałeś ich tak, jak Mnie ukochałeś. (Jan 14,20; Jan 16,27; Rz 8,9; 1 Kor 6,17; Ga 2,20)24 Ojcze! Chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą Mi dałeś, gdyż ukochałeś Mnie przed założeniem świata. (Jan 1,14; Jan 14,3; Ef 1,4)25 Ojcze sprawiedliwy! Świat wprawdzie Ciebie nie poznał, ale Ja Cię poznałem i ci poznali, że Ty Mnie posłałeś; (Ezd 9,15; Ps 48,11; Ps 97,2; Jer 23,6; Mt 11,27; Jan 8,55; Jan 15,21; Jan 16,3; 1 J 2,29)26 objawiłem im też Twoje imię i [jeszcze] objawię, aby miłość, którą Mnie ukochałeś, była w nich – i Ja w nich. (Jan 14,20; Jan 15,4; Rz 8,9)