1A po sześciu dniach Jezus bierze Piotra i Jakuba, i jego brata Jana, i wyprowadza ich na wysoką górę, osobno. (Mt 26:37; Mr 5:37; Mr 9:2; Lu 9:28; 2Pe 1:16)2I został tam wobec nich przemieniony; Jego twarz zajaśniała jak słońce, a Jego szaty stały się białe jak światło. (Da 7:9; Mal 3:20; 2Co 3:18; Re 1:16; Re 10:1)3I oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, którzy z Nim rozmawiali. (De 34:5; 1Ki 17:1)4Wtedy Piotr odezwał się do Jezusa: Panie, dobrze jest nam tu być; jeśli chcesz, rozbiję tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza.5Gdy on jeszcze mówił, oto zacienił ich świetlisty obłok i oto przemówił głos z obłoku: Ten jest moim ukochanym Synem, w którym mam upodobanie; słuchajcie Go! (Ex 19:16; Ex 24:15; De 18:15; Mt 3:17; Mt 12:18; Ac 3:22; 2Pe 1:17)6Gdy uczniowie to usłyszeli, upadli na swoją twarz i bardzo się przestraszyli. (2Pe 1:18)7A Jezus podszedł, dotknął ich i powiedział: Wstańcie i nie bójcie się![1] (Da 8:18; Da 10:18; Mt 14:27; Re 1:17)8Gdy zaś podnieśli swoje oczy, nikogo nie zobaczyli, poza samym Jezusem.9A kiedy schodzili z góry, Jezus im polecił: Nikomu nie mówcie o tym widzeniu, dopóki Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. (Mt 16:20; Mt 16:21; Mt 17:23; Mt 20:19)
Sprawa Eliasza
10I zapytali Go uczniowie, mówiąc: Dlaczego więc znawcy Prawa utrzymują, że najpierw musi przyjść Eliasz? (Mal 3:23; Mr 9:9)11On zaś odpowiedział: Eliasz rzeczywiście przychodzi – i wszystko naprawi, (Ac 1:6; Ac 3:21)12jednak mówię wam: Eliasz już przyszedł i nie rozpoznali go, ale zrobili z nim, co chcieli; tak i Syn Człowieczy ma od nich ucierpieć. (Mt 11:14; Mt 14:3; Mt 14:10; Lu 1:17)13Wtedy uczniowie skojarzyli, że powiedział im o Janie Chrzcicielu.
Uzdrowienie opętanego i lekcja o wierze
14A gdy przyszli do tłumu, podszedł do Niego człowiek, prosząc Go na kolanach (Mr 9:17; Lu 9:38)15i mówiąc: Panie, zmiłuj się nad moim synem, gdyż lunatykuje[2] i strasznie cierpi; często bowiem wpada w ogień i często w wodę. (Mt 4:24)16I przyprowadziłem go do twoich uczniów, ale nie byli w stanie go uzdrowić.17Jezus zaś odpowiedział: O, rodzie bez wiary i spaczony![3] Jak długo będę z wami? Jak długo będę was znosił? Przyprowadźcie Mi go tutaj. (Mt 17:15; Ro 11:20; Php 2:15)18I skarcił go Jezus – i demon wyszedł z niego, i od tej godziny[4] chłopiec był uzdrowiony. (Mr 1:25)19Wtedy podeszli do Jezusa uczniowie, na osobności, i zapytali: Dlaczego my nie byliśmy w stanie wypędzić go? (Mt 10:1)20A On im na to: Z powodu waszej małowierności.[5] Zapewniam was bowiem, gdybyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy, powiedzielibyście tej górze: Przenieś się stąd tam – przeniosłaby się; i nic nie byłoby dla was niemożliwe.[6] (Mt 6:30; Mt 13:31; Mt 14:31; Mt 19:26; Mt 21:21; Mr 4:40; Lu 17:5; Lu 17:6; 1Co 13:2)21Ten zaś rodzaj nie wychodzi inaczej jak tylko przez modlitwę i post.[7] (Mt 21:1)
Druga zapowiedź śmierci
22A gdy byli zebrani w Galilei, Jezus powiedział im: Syn Człowieczy ma być wydany w ręce ludzi. (Mr 9:30; Lu 9:44; Lu 24:6)23I zabiją Go, ale trzeciego dnia zostanie wzbudzony. I zasmucili się bardzo. (Mt 16:21; Mt 20:18; Ac 2:23)
Jezus i podatek świątynny
24A gdy przyszli do Kafarnaum, podeszli do Piotra poborcy didrachmy i zapytali: Czy wasz nauczyciel nie płaci dwu drachm?[8] (Ex 30:13; Ex 38:26; Mt 17:27; Mr 9:33)25Piotr odpowiedział: Owszem, [płaci]. A gdy wchodził do domu, Jezus uprzedził go, pytając: Jak myślisz, Szymonie, od kogo królowie ziemi pobierają cło lub podatek? Od swoich synów czy od obcych? (Mt 22:17; Ro 13:7)26Gdy odpowiedział: Od obcych, Jezus powiedział mu: A zatem synowie są wolni.27Jednak abyśmy ich nie zrazili, idź nad morze, zarzuć haczyk, weź pierwszą wyciągniętą rybę, otwórz jej pyszczek, a znajdziesz stater;[9] tego zabierz i daj im za Mnie i za siebie. (Ex 30:13; Mt 18:7; 1Co 10:32)