Sign in for free

Matthew 12

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 W tym czasie, w szabat, Jezus szedł przez zboża, a Jego uczniowie, głodni, zaczęli zrywać kłosy i jeść. (De 23:26; Mt 12:5; Mt 12:10; Mr 2:23; Lu 6:1; Lu 13:14; Lu 14:1; Lu 14:3; Joh 5:9; Joh 9:14; Joh 9:16) 2 Gdy to zobaczyli faryzeusze, powiedzieli Mu: Oto Twoi uczniowie robią to, czego nie wolno robić w szabat. (Ex 20:10; Ex 23:12; Ex 34:21; De 5:14; Isa 58:13) 3 Wówczas im odpowiedział: Czy nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy był głodny, oraz ci, którzy z nim byli? (1Sa 21:1; Mt 12:5; Mt 19:4; Mt 21:16; Mt 21:42; Mt 22:31) 4 Jak wszedł do domu Bożego i zjedli chleby oblicza, których nie wolno było jeść jemu ani tym, którzy z nim byli, a tylko samym kapłanom?[1] (Ex 25:30; Ex 29:32; Le 24:4; Le 24:5) 5 Albo czy nie czytaliście w Prawie, że w szabat kapłani w świątyni łamią szabat i są niewinni? (Nu 28:9; Mt 12:3; Joh 7:22) 6 A mówię wam: Tu jest więcej niż świątynia. (1Ki 8:27; Isa 66:1; Hag 2:9; Mt 12:41) 7 Gdybyście zaś rozumieli, co znaczy: Miłosierdzia chcę, a nie ofiary,[2] nie potępialibyście niewinnych. (Ho 6:6; Mic 6:6; Mt 9:13; Mt 12:11; Ga 3:24; Jas 2:13) 8 Syn Człowieczy bowiem jest panem szabatu.[3] (Eze 2:1; Eze 2:6; Eze 2:8; Eze 3:1; Eze 3:14; Eze 3:17; Eze 3:25; Mt 8:20; 1Co 15:45; 2Co 5:17; 1Ti 1:8; 1Ti 2:5) 9 Gdy odszedł stamtąd, przyszedł do ich synagogi. (Mr 3:1; Lu 6:6) 10 A oto [był tam] człowiek, który miał uschłą rękę. I, aby móc Go potępić, zapytali Go, mówiąc: Czy wolno w szabat uzdrawiać? (Mt 12:2; Mr 12:13; Lu 11:54; Lu 14:1; Lu 14:3; Lu 20:20; Joh 8:6) 11 On zaś im odpowiedział: Kto spośród was będzie takim człowiekiem, który mając jedną owcę, gdy ta mu w szabat wpadnie do dołu, nie chwyci jej i nie wyciągnie?[4] (De 22:4; Lu 14:5) 12 O ile zatem ważniejszy jest człowiek niż owca? Dlatego wolno w szabat postępować szlachetnie.[5] (Mt 6:26; Mt 10:31) 13 Potem mówi do tego człowieka: Wyciągnij swoją rękę. I wyciągnął, a [ta] stała się znów tak zdrowa, jak druga. 14 Faryzeusze zaś wyszli i odbyli naradę przeciw Niemu, w jaki sposób Go zgubią.[6] (Mt 22:15; Mt 26:4; Mt 27:1; Mr 3:6; Mr 11:18; Lu 6:11; Joh 5:18; Joh 7:1; Joh 7:25; Joh 8:59; Joh 11:53) 15 Jezus zaś rozpoznał [to] i usunął się stamtąd. Poszły też za Nim liczne tłumy – i uzdrowił ich wszystkich. (Mt 4:23; Mt 19:2; Mr 3:7) 16 I nakazał im, aby nie czynili Go znanym, (Mt 8:4; Mt 9:30; Mr 5:43; Mr 7:36) 17 tak by wypełniło się to, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza, mówiącego:[7] (Isa 41:9; Isa 42:1; Mt 1:22) 18 Oto mój sługa, którego wybrałem, mój Ukochany, w którym moja dusza znalazła upodobanie. Położę na Nim mojego Ducha i ogłosi narodom sąd. (Isa 41:9; Isa 42:1; Isa 61:1; Mt 3:17; Mt 17:5; Lu 4:18; Joh 3:34) 19 Nie będzie kłócił się ani krzyczał, ani nikt na ulicach nie usłyszy Jego głosu. 20 Trzciny zgniecionej nie złamie i lnu tlącego się nie dogasi, dopóki nie doprowadzi sądu do zwycięstwa. 21 A w Jego imieniu narody pokładać będą nadzieję.[8] (Isa 42:1; Ro 15:12) 22 Wtedy został Mu przyprowadzony opętany niewidomy i głuchoniemy [człowiek]. Uzdrowił go, tak że głuchoniemy mógł mówić i widzieć. (Mt 4:24; Mt 9:27; Mt 9:32; Mr 3:20; Lu 11:14) 23 A wszystkie tłumy dziwiły się i mówiły: Czy Ten nie jest Synem Dawida? (Mt 9:27; Mt 15:22) 24 Gdy zaś usłyszeli o tym faryzeusze, stwierdzili: Ten nie wygania demonów inaczej jak tylko w [mocy] Beelzebula,[9] władcy demonów. (Mt 9:34; Mt 10:25) 25 Znając ich myśli, powiedział im: Każde królestwo podzielone samo w sobie pustoszeje i każde miasto lub dom podzielone wewnętrznie nie ostoją się. (Mt 9:4) 26 Stąd jeśli szatan szatana wygania, podzielony sam w sobie, jak ostoi się jego królestwo? (Eph 2:2; Eph 6:12; Col 1:13; 1Jo 3:8) 27 A jeśli Ja w [mocy] Beelzebula wyganiam demony, to w czyjej [mocy] wyganiają wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. (Ac 19:13) 28 Jeśli zaś Ja wyganiam demony w [mocy] Ducha Bożego, to z pewnością przybliżyło się do was Królestwo Boże. (Mt 12:18; Mt 19:24; Mt 21:31; Mt 21:43; Lu 17:20; Ac 10:38) 29 Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza i zagarnąć jego rzeczy, jeśli najpierw nie zwiąże mocarza i wtedy ograbi jego dom? (Isa 49:24; 1Jo 4:4) 30 Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie, a kto ze Mną nie gromadzi – rozprasza. (Mr 9:40; Lu 9:50; Lu 11:23) 31 Dlatego mówię wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będą ludziom odpuszczone, ale bluźnierstwo przeciw Duchowi[10] nie będzie odpuszczone. (Lu 12:10; Joh 3:3; 1Ti 1:13; Heb 6:4; Heb 10:26; 1Jo 5:16) 32 I ktokolwiek wypowiedziałby słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone; kto by jednak wypowiedział przeciw Duchowi Świętemu, temu nie będzie odpuszczone ani w tym wieku, ani w nadchodzącym. (Mr 10:30; Eph 1:21; Heb 6:5) 33 Albo zasadźcie drzewo szlachetne, a jego owoc [będzie] szlachetny; albo zasadźcie drzewo marne – i jego owoc [będzie] marny; gdyż po owocu rozpoznaje się drzewo. (Mt 7:16; Lu 6:43) 34 Plemiona żmij! Jak możecie mówić dobrze, będąc złymi? Bo przecież z obfitości serca mówią usta. (Mt 3:7; Mt 15:18; Mt 23:33; Lu 6:45) 35 Dobry człowiek z dobrego skarbca wydobywa rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa rzeczy złe. 36 Mówię wam zaś: z każdego bezużytecznego słowa, które ludzie wypowiedzą, zdadzą sprawę w dniu sądu. (Ac 17:31; Ro 2:5; Ro 2:16; Ro 14:12; 1Pe 4:5) 37 Gdyż na podstawie swoich słów zostaniesz usprawiedliwiony i na podstawie swoich słów zostaniesz potępiony. (Job 15:6; Pr 10:14; Pr 18:21; Jas 3:2) 38 Wtedy odpowiedzieli Mu niektórzy ze znawców Prawa i faryzeuszów: Nauczycielu, chcemy zobaczyć jakiś Twój znak.[11] (Mt 16:1; Mr 8:11; Lu 11:16; Lu 11:29; Joh 2:18; Joh 4:48; Joh 6:30; 1Co 1:22) 39 On zaś odezwał się na to: Pokolenie złe i cudzołożne[12] poszukuje znaku, lecz znak nie będzie mu dany – poza znakiem proroka Jonasza. (Ps 73:27; Isa 57:3; Isa 62:5; Eze 23:27; Mt 16:4; Mr 8:38; Jas 4:4; Re 2:20) 40 Bo jak Jonasz był w łonie potwora trzy dni i trzy noce, tak Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi trzy dni i trzy noce. (Jon 2:1; Mt 16:21; Mt 17:22) 41 Ludzie z Niniwy staną na sądzie wraz z tym pokoleniem i osądzą je, gdyż opamiętali się dzięki poselstwu Jonasza, a oto tutaj [jest coś] więcej niż Jonasz.[13] (Jon 1:2; Jon 3:5; Mt 12:6; Mt 12:42) 42 Królowa z Południa[14] zostanie wzbudzona na sąd wraz z tym pokoleniem i osądzi je; bo przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tutaj [jest coś] więcej niż Salomon. (1Ki 10:1; 2Ch 9:1; Mt 12:6; Mt 12:41) 43 Gdy zaś duch nieczysty wyjdzie z człowieka, przemierza miejsca bezwodne w poszukiwaniu odświeżenia, lecz go nie znajduje. (Lu 11:24) 44 Wtedy mówi: Wrócę do mojego domu, skąd wyszedłem, i gdy przychodzi, zastaje go niezamieszkanym, wymiecionym i przyozdobionym.[15] (2Pe 2:20) 45 Wówczas idzie, zabiera z sobą siedem innych duchów gorszych od siebie i, po wejściu, zamieszkuje tam; i końcowy stan tego człowieka staje się gorszy od początków. Tak też będzie z tym złym pokoleniem. (Mt 12:39; 2Pe 2:20) 46 Gdy jeszcze mówił do tłumów, oto matka oraz Jego bracia stanęli na zewnątrz, szukając [sposobności], aby z Nim pomówić. (Mt 13:55; Mr 3:31; Lu 8:19; Joh 2:12; Joh 7:3; Joh 7:5; Ac 1:14; 1Co 9:5; Ga 1:19) 47 Wtedy ktoś Mu powiedział: Oto Twoja matka i Twoi bracia stoją na zewnątrz i szukają [sposobności], aby z Tobą pomówić. (Lu 2:49) 48 On zaś zwrócił się do tego, który Mu o tym powiedział: Kto jest moją matką i kim są moi bracia? 49 Następnie wyciągnął swoją rękę ku swoim uczniom i oświadczył: Oto moja matka i moi bracia! 50 Gdyż ktokolwiek pełni wolę mojego Ojca w niebie, ten jest moim bratem i siostrą, i matką.[16] (Mt 7:21; Mt 28:10; Joh 8:31; Joh 15:14; Joh 20:17; Heb 2:11) 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).