1Gdy wychodził ze świątyni, powiedział do Niego jeden z Jego uczniów: Nauczycielu, spójrz, co za kamienie i co za budowle![1] (Mt 24:1; Lu 21:5)2A Jezus odpowiedział mu: Czy widzisz te wielkie budowle? Nie będzie tu pozostawiony kamień na kamieniu, którego by nie zwalono. (Lu 19:44)3A gdy siedział na Górze Oliwnej, naprzeciw świątyni, zapytali Go na osobności Piotr, Jakub, Jan i Andrzej: (Mt 4:21; Mt 21:1; Mr 1:16; Mr 1:19; Mr 5:37; Mr 9:2; Mr 11:1; Joh 1:40)4Powiedz nam, kiedy to nastąpi i jaki będzie znak, gdy się to wszystko będzie miało spełniać? (Ac 1:6)5Wtedy Jezus zaczął im mówić: Uważajcie, aby ktoś was nie zwiódł. (Jer 29:8; Mr 13:9; Mr 13:22; Mr 13:23; Mr 13:33; Eph 5:6; Col 2:8; 2Th 2:2; 2Th 2:10; Jas 5:19)6Wielu przyjdzie w moim imieniu, mówiąc: To Ja jestem! I wielu zwiodą. (Jer 14:14)7A gdy usłyszycie o wojnach oraz wieści wojenne, nie bądźcie zaniepokojeni; musi się to stać, ale to jeszcze nie koniec.8Powstanie bowiem naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu, miejscami będą trzęsienia ziemi, będą głody – to początek bólów rodzenia. (Ac 11:28; Re 6:8; Re 6:12)9Wy natomiast miejcie się na baczności: Będą was wydawać sądom[2] i w synagogach będziecie chłostani, i ze względu na Mnie postawią was przed namiestnikami i królami – na świadectwo dla nich. (Mt 10:17; Mt 10:18; Mt 23:34; Ac 24:10; Ac 24:24; Ac 25:10; Ac 26:1; Ac 27:24)10I wszystkim narodom musi być najpierw głoszona ewangelia. (Mt 28:19; Mr 16:15)11A gdy prowadzić was będą ci, którzy was wydadzą, nie martwcie się zawczasu o to, co macie powiedzieć, ale mówcie to, co dane wam będzie w tej godzinie, gdyż nie wy jesteście tymi, którzy mówią, lecz Duch Święty. (De 18:18; Lu 12:11; Ac 2:4; Ac 4:31; Ac 6:10; Ac 13:9)12I wyda na śmierć brat brata, a ojciec dziecko;[3] powstaną dzieci przeciw rodzicom i doprowadzą do ich śmierci; (Mic 7:6; Mt 10:35; Lu 12:51)13i będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mojego imienia; kto jednak wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. (Joh 15:21; Heb 10:36; Heb 10:39; Jas 5:11; Re 2:3)14Gdy zaś zobaczycie obrzydliwość spustoszenia,[4] stojącą tam, gdzie nie powinna – kto czyta, niech rozumie – wtedy ci, którzy są w Judei, niech uciekają w góry; (Da 9:27; Da 11:31; Da 12:11; Mt 24:21; Mr 13:19; Mr 13:24; Lu 21:20; Re 3:10)15kto jest na tarasie,[5] niech nie schodzi i nie wchodzi, aby zabrać coś ze swojego domu. (Lu 17:31)16Kto na roli, niech nie wraca z powrotem, by zabrać swój płaszcz.17Biada zaś brzemiennym[6] oraz karmiącym w tych dniach. (Lu 23:29)18Módlcie się też, aby nie stało się to zimą.19Dni te bowiem będą czasem takiego ucisku, jakiego nie było od początku stworzenia, którego dokonał Bóg, aż dotąd – i na pewno nie będzie. (De 4:32; Da 12:1; Joe 2:2; Mr 10:6; Mr 13:24)20I gdyby Pan nie skrócił tych dni, nie ocalałoby żadne ciało; jednak ze względu na wybranych, których wybrał, skrócił te dni. (Isa 65:9; Lu 18:7)21I jeśliby ktoś wam wtedy powiedział: Oto tu jest Chrystus! Oto tam! – nie wierzcie; (Lu 17:23)22powstaną bowiem fałszywi chrystusowie i fałszywi prorocy, i będą czynić znaki i cuda dla zwiedzenia, jeśli możliwe, wybranych. (Mr 13:5; Joh 4:48; Ac 20:30; 2Th 2:9; 2Pe 2:1; Re 13:13; Re 13:14; Re 19:20)23Wy natomiast strzeżcie się! Zapowiedziałem wam wszystko. (Joh 14:29; 2Pe 3:17)24Ale w tych dniach, po tym ucisku, słońce ulegnie zaćmieniu i księżyc nie wyda swego blasku, (Isa 13:10; Joe 3:4; Am 5:20; Zep 1:14; Mr 13:19; Ac 2:20; Re 6:12)25gwiazdy spadać będą z nieba i moce niebios zostaną wstrząśnięte. (Heb 12:26; Re 6:13)26I wtedy zobaczą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. (Da 7:13; Mt 16:27; Mt 25:31; 1Th 4:16; Re 1:7)27Wtedy też pośle aniołów i zgromadzi swoich wybranych z czterech wiatrów, od krańca ziemi aż po kraniec nieba. (De 30:4; Ne 1:9)28Od figowca zaś uczcie się podobieństwa: gdy jego gałązka już staje się miękka i wypuszcza liście, wiecie, że blisko jest lato. (Mr 11:13)29Tak i wy, gdy zobaczycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest – u drzwi. (Jas 5:9)30Zapewniam was, nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. (Mr 9:1)31Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa na pewno nie przeminą. (Ps 119:89; Isa 40:8; Mt 5:18; Lu 16:17; 2Pe 3:10; Re 20:11; Re 21:1)32O tym dniu natomiast ani o godzinie nikt nie wie: ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec. (Zec 14:7; Mt 25:13; Ac 1:7; 1Th 5:2; 2Pe 3:10)33Uważajcie! Czuwajcie! Nie wiecie bowiem, kiedy nastanie ten czas. (Mr 13:5; Mr 13:23; Lu 21:34; Lu 21:36)34Jak człowiek podróżujący zostawił swój dom, dał władzę swoim sługom, każdemu jego zadanie, odźwiernemu zaś nakazał, aby czuwał, (Mt 25:14)35tak wy czuwajcie, gdyż nie wiecie, kiedy przyjdzie pan domu: czy wieczorem, czy o północy, czy gdy pieje kogut, czy o poranku, (1Th 5:6; Re 3:2; Re 16:15)36aby gdy nagle przyjdzie, nie zastał was śpiącymi. (Ro 13:11; Eph 5:14; 1Th 5:6)37To, co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie! (Lu 12:37)