Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
from Ewangeliczny Instytut Biblijny1A Paweł przyjrzał się Sanhedrynowi i powiedział: Mężowie bracia, ja z całkowicie dobrym sumieniem[1] żyłem jak obywatel[2] przed Bogiem aż do dnia dzisiejszego. (Ac 22:1; Ac 24:16; 1Co 4:4; 2Co 1:12; 1Ti 3:9; 2Ti 1:3; Heb 9:14; Heb 10:2; Heb 10:22; Heb 13:18; 1Pe 3:16)2Arcykapłan Ananiasz zaś rozkazał tym, którzy przy nim stali, uderzyć go w twarz.[3] (1Ki 22:24; La 3:30; Mic 4:14; Mt 26:67; Lu 3:2; Joh 18:13; Joh 18:22; Ac 4:7; Ac 24:1; 2Co 11:20)3Wtedy Paweł powiedział do niego: Bóg cię uderzy, ściano pobielona;[4] i ty siedzisz, sądząc mnie według Prawa, a wbrew Prawu[5] każesz mnie bić? (Le 19:35; De 25:1; Eze 13:10; Mt 23:27; Joh 7:51)4Ci zaś, którzy stali obok, powiedzieli: Ubliżasz arcykapłanowi Boga? (Joh 18:22)5Paweł odpowiedział: Nie wiedziałem, bracia, że to arcykapłan; bo napisano: Nie będziesz mówił źle o przełożonym twego ludu. (Ex 22:28; 2Pe 2:10; Jud 1:8)6Paweł, świadomy, że jedna część składa się z saduceuszów, a druga z faryzeuszów, zawołał przed Sanhedrynem: Mężowie bracia, ja jestem faryzeuszem, synem faryzeuszów, z powodu nadziei i zmartwychwstania umarłych ja jestem sądzony. (Mt 22:23; Ac 4:2; Ac 23:1; Ac 23:20; Ac 23:28; Ac 24:15; Ac 24:21; Ac 26:5; Ac 26:6; Ac 26:8; Php 3:5)7A gdy to powiedział, powstał spór między faryzeuszami i saduceuszami i tłum został rozdwojony.8Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania ani anioła, ani ducha, natomiast faryzeusze uznają jedno i drugie. (Mt 22:23; Mr 12:18; 1Co 15:12)9Powstał zatem wielki hałas, a niektórzy ze znawców Prawa z części faryzeuszów podnosili ostry sprzeciw. Mówili: Nic złego nie znajdujemy w tym człowieku; a jeśli [naprawdę] mówił do niego duch albo anioł? (Jer 26:16; Mr 2:16; Lu 23:4; Lu 23:14; Lu 23:22; Joh 12:29; Joh 18:38; Joh 19:4; Joh 19:6; Ac 4:5; Ac 25:10; Ac 25:25; Ac 26:31)10A gdy spór stawał się coraz większy, chiliarcha w obawie, by Paweł nie został przez nich rozerwany, polecił straży zejść, wyrwać go spośród nich i zaprowadzić do twierdzy. (Ac 23:7)11Następnej zaś nocy Pan stanął przy nim i powiedział: Bądź dobrej myśli;[6] bo jak zaświadczyłeś o Mnie w Jerozolimie, tak też trzeba ci zaświadczyć w Rzymie. (Mt 14:27; Joh 16:33; Ac 2:40; Ac 18:9; Ac 19:21; Ac 26:22; Ac 27:23; Ac 27:24; Ac 28:23)
Sprzysiężenie przeciwko Pawłowi
12A gdy nastał dzień, Żydzi zawiązali spisek i zobowiązali się, że nie będą ani jeść, ani pić, dopóki nie zabiją Pawła. (1Sa 14:24; Ac 9:24; Ac 13:45; Ac 20:3; Ac 21:27; Ac 21:31; Ac 23:14; Ac 23:16; Ac 23:20; Ac 23:21; Ac 23:27; Ac 23:30; Ac 25:3)13Tych zaś, którzy do tego sprzysiężenia przystąpili, było ponad czterdziestu.14Udali się oni do arcykapłanów oraz prezbiterów i powiedzieli: Zobowiązaliśmy się pod klątwą, że niczego nie skosztujemy, dopóki nie zabijemy Pawła.15Teraz więc wy wraz z Sanhedrynem dajcie znać chiliarsze, żeby go do was sprowadził niby dla dokładniejszego zbadania tego, co się jego tyczy, a my, zanim się zbliży, gotowi jesteśmy go zgładzić. (Ac 9:24; Ac 23:21; Ac 25:3)16A gdy o tej zasadzce usłyszał syn siostry Pawła, przybył, wszedł do twierdzy i powiadomił Pawła.17Paweł zaś przywołał jednego z setników i powiedział: Zaprowadź tego młodzieńca do chiliarchy, bo ma go o czymś powiadomić. (Ac 21:31)18On więc wziął go, zaprowadził do chiliarchy i powiedział: Więzień Paweł przywołał mnie i poprosił, abym przyprowadził do ciebie tego młodzieńca, który ma ci coś powiedzieć. (Eph 3:1)19Chiliarcha zaś wziął go za rękę, odszedł z nim na bok i zapytał: O czym to masz mnie powiadomić?20A on na to: Żydzi postanowili cię prosić, abyś jutro sprowadził Pawła do Sanhedrynu niby dla dokładniejszego wypytania o to, co go dotyczy. (Ac 23:1)21Lecz ty nie daj się im przekonać, bo czyha na niego w zasadzce ponad czterdziestu mężczyzn spośród nich, którzy zobowiązali się [pod klątwą], że nie będą nic jeść ani pić, dopóki go nie zabiją; a teraz są w pogotowiu i czekają na twoje zezwolenie.22Chiliarcha zatem odesłał młodzieńca i polecił: Przed nikim się nie wygadaj, że mi te rzeczy wyjawiłeś.
PODRÓŻ PAWŁA DO RZYMU Nocna podróż do Cezarei
23Następnie przywołał jakichś dwóch spośród setników i polecił: Przygotujcie dwustu żołnierzy,[7] aby poszli aż do Cezarei, oraz siedemdziesięciu jezdnych[8] i dwustu oszczepników[9] – od trzeciej godziny[10] w nocy; (Ac 21:1)24rozkazał też podstawić zwierzęta juczne,[11] aby wsadzić na nie Pawła i bezpiecznie go odstawić do namiestnika Feliksa.[12] (Mt 27:2; Lu 3:1; Lu 20:20; Ac 23:26; Ac 23:33; Ac 24:1; Ac 24:3; Ac 24:10; Ac 25:14; Ac 26:30)25Napisał też list w takiej formie:[13]26Klaudiusz Lizjasz Najdostojniejszemu Namiestnikowi[14] Feliksowi – Pozdrowienia.27Człowieka tego schwytanego przez Żydów z zamiarem zabicia przez nich, uratowałem wraz z wojskiem, gdy dowiedziałem się, że jest Rzymianinem. (Ac 21:30; Ac 22:25)28Chcąc też poznać przyczynę, dla której go oskarżali, sprowadziłem go do ich Sanhedrynu, (Ac 22:24; Ac 22:30)29[gdzie] odkryłem, że oskarżają go o sporne zagadnienia ich Prawa, nie ma zaś zarzutu godnego śmierci lub więzów. (Ac 18:13; Ac 18:15; Ac 25:18; Ac 25:19; Ac 25:25; Ac 26:31; Ac 28:18)30A gdy mi doniesiono, że będzie zasadzka na tego człowieka, natychmiast wysłałem [go] do ciebie, a oskarżycieli powiadomiłem, aby przed tobą powiedzieli, co mają przeciw niemu. Bywaj.[15] (Ac 23:12; Ac 23:20; Ac 23:23; Ac 24:5; Ac 25:5)31Żołnierze więc, według tego, co im rozkazano, wzięli Pawła i zaprowadzili go nocą do Antypatris.[16]32Nazajutrz zaś pozwolili jezdnym z nim odjechać i powrócili do twierdzy. (Ac 23:10)33Ci natomiast przybyli do Cezarei, oddali list namiestnikowi i dostawili mu Pawła. (Ac 25:1)34[Namiestnik] po przeczytaniu listu zapytał, z jakiej jest prowincji,[17] a gdy dowiedział się, że z Cylicji, (Ac 21:39; Ac 22:3)35powiedział: Przesłucham cię, gdy zjawią się też twoi oskarżyciele. I polecił go strzec w pretorium[18] Heroda. (Mt 27:27; Joh 18:28; Joh 18:33; Joh 19:9; Ac 23:30)