1A pewien człowiek w Cezarei,[1] imieniem Korneliusz,[2] setnik z oddziału[3] zwanego italskim,[4] (Mt 8:5; Lu 7:2; Lu 23:47; Ac 9:30; Ac 12:19; Ac 22:25; Ac 27:1; Ac 27:3)2pobożny[5] i bojący[6] się Boga wraz z całym swoim domem, udzielający licznych jałmużn ludowi i ciągle modlący się do Boga, (De 10:12; Jos 24:14; 1Sa 12:14; Ps 25:12; Ps 31:20; Ec 12:13; Isa 8:13; Isa 29:13; Mic 6:8; Mt 10:28; Mr 7:5; Mr 12:33; Ac 8:2; Ac 10:22; Ac 10:35; Ac 13:16; Ac 22:12; 1Ti 3:16; 1Ti 6:11; Jas 1:27; 1Pe 1:17; 2Pe 3:11)3zobaczył wyraźnie w widzeniu około dziewiątej godziny[7] dnia anioła Bożego, który podszedł i zwrócił się do niego: Korneliuszu! (Ac 3:1; Ac 5:19; Ac 9:12; Ac 10:17; Ac 10:19; Ac 15:1)4On zaś, przypatrując się mu, ogarnięty lękiem zapytał: Cóż jest, Panie? A on odpowiedział: Twoje modlitwy i twoje jałmużny wstąpiły dla przypomnienia przed oblicze Boga.[8] (1Sa 12:14; Ps 20:4; Ps 25:12; Ps 31:19; Ps 141:2; Isa 50:10; Ac 10:35; Heb 6:10; Re 8:4)5A teraz poślij ludzi do Joppy i sprowadź niejakiego Szymona, którego nazywają Piotrem; (Mt 10:2; Mr 3:16; Lu 6:14; Joh 1:42; Ac 10:18; Ac 11:13)6przebywa on w gościnie u niejakiego Szymona, garbarza, który ma dom nad morzem. (Ac 9:43; Ac 10:32)7Gdy zaś odszedł anioł, który do niego mówił, przywołał dwóch domowników oraz pobożnego żołnierza spośród tych, którzy mu osobiście posługiwali8i po wyjaśnieniu im wszystkiego posłał ich do Joppy. (Ac 10:30)9Tymczasem następnego dnia,[9] gdy oni byli w drodze i zbliżali się do miasta, Piotr wszedł [na taras płaskiego] dachu, aby się modlić około godziny szóstej.[10] (1Sa 9:25; Ps 55:17; Ps 77:2; Da 6:11; Zep 1:5; Mt 24:17; Lu 18:7; Ac 12:1; Ro 12:12; 1Th 5:17)10I stało się, że zgłodniał i chciał jeść. Gdy zaś oni przyrządzali [posiłek], przyszło na niego uniesienie (Ac 22:17; 2Co 12:2)11i zobaczył otwarte niebo oraz jakiś zstępujący w dół przedmiot, jakby wielkie lniane płótno, czterema rogami opuszczany na ziemię; (Eze 1:1; Mt 3:16; Joh 1:51; Ac 7:56; Re 19:11)12były w nim wszystkie czworonogi i płazy ziemi, i ptactwo nieba.13I odezwał się do niego głos: Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz! (Eze 2:8)14Piotr zaś rzekł: Nie ma mowy,[11] Panie, gdyż jeszcze nigdy nie jadłem nic skalanego i nieczystego. (Le 11:1; De 14:3; Eze 4:14; Da 1:8; Ac 10:28)15A głos znów, po raz wtóry, do niego: Co Bóg oczyścił, ty nie miej za skalane. (Mt 15:11; Mr 7:15; Mr 7:19; Ac 15:9; 1Ti 4:4; Tit 1:15)16A stało się to trzy razy, po czym przedmiot zaraz został wzięty do nieba.17Gdy zaś Piotr zmagał się w sobie, co by mogło znaczyć widzenie, które oglądał, oto ludzie wysłani przez Korneliusza odnaleźli dom Szymona, stanęli u bramy (Ac 10:3)18i podniesionym głosem zaczęli dopytywać, czy Szymon, zwany Piotrem, przebywa tam w gościnie.19Piotrowi zaś zastanawiającemu się nad widzeniem Duch powiedział: Oto szukają cię trzej mężczyźni; (Ac 8:29; Ac 11:12; Ac 13:2)20ale wstań, zejdź na dół i idź z nimi bez powątpiewania, gdyż Ja ich posłałem.21Piotr zszedł więc do tych mężczyzn i powiedział: Oto ja jestem tym, którego szukacie; co jest przyczyną, dla której [tu] jesteście?22Wówczas oni odpowiedzieli: Korneliusz, setnik, człowiek sprawiedliwy i bojący się Boga, cieszący się dobrym świadectwem całego narodu żydowskiego, został pouczony przez świętego anioła, że ma cię sprowadzić do swojego domu i posłuchać tego, co masz do powiedzenia. (Ac 10:2; Ac 11:14; Ac 22:12)23[Piotr] zaprosił ich więc do środka i ugościł. Nazajutrz zaś wstał i poszedł z nimi, a wraz z nim poszli niektórzy spośród braci w Joppie. (Ac 10:45; Ac 11:12)24Następnego dnia przybył do Cezarei; Korneliusz zaś czekał na nich wraz ze swoimi krewnymi i najbliższymi przyjaciółmi, których zwołał.25A gdy Piotr miał wchodzić, Korneliusz wyszedł mu naprzeciw i w pokłonie upadł mu do stóp. (Da 2:46; Ac 16:29)26Piotr zaś podniósł go i powiedział: Wstań, i ja sam jestem człowiekiem. (Ac 14:15; Re 19:10; Re 22:9)27A rozmawiając z nim, wszedł i zastał wielu zgromadzonych;28i przemówił do nich: Wy wiecie, jak bezprawne jest dla człowieka [należącego do] Żydów przestawanie z cudzoziemcami lub odwiedzanie ich; Bóg jednak wskazał mi, abym żadnego człowieka nie nazywał skalanym lub nieczystym; (Joh 4:9; Ac 10:15; Ac 11:9; Ro 10:12; Ga 2:12; Eph 2:12; Eph 2:13; Eph 3:6)29dlatego też, wezwany, przyszedłem bez sprzeciwu. Zapytuję więc, w jakiej sprawie posłaliście po mnie?30A Korneliusz odpowiedział: Przed czterema dniami około tej godziny, o dziewiątej,[12] modliłem się w moim domu, i oto stanął przede mną mężczyzna w lśniącej szacie, (Lu 24:4; Joh 20:12; Ac 15:1)31i zwrócił się do mnie: Korneliuszu, twoja modlitwa została wysłuchana i twoje jałmużny zostały wspomniane przed Bogiem. (Da 10:12; Lu 1:13; Ac 10:4; Heb 6:10)32Poślij zatem do Joppy i sprowadź Szymona, którego nazywają Piotrem; przebywa on w gościnie w domu Szymona, garbarza, nad morzem. (Ac 9:43; Ac 10:6)33Natychmiast więc posłałem po ciebie, a ty postąpiłeś szlachetnie, że przyszedłeś. Teraz więc my wszyscy jesteśmy obecni przed Bogiem, aby wysłuchać tego wszystkiego, co zostało ci polecone przez Pana. (Ac 11:5)34Piotr zaś otworzył usta i przemówił: Naprawdę, zaczynam rozumieć, że Bóg nie jest stronniczy,[13] (De 10:17; 2Ch 19:7; Job 34:19; Ro 2:11; Ga 2:6; Eph 6:9; Col 3:25; 1Pe 1:17)35ale w każdym narodzie miły Mu jest ten, kto się Go boi i czyni sprawiedliwość. (Isa 64:5; Joh 9:31; Ac 10:2; Ac 17:26)36[Co do] Słowa, które posłał synom Izraela, głosząc ewangelię o pokoju przez Jezusa Chrystusa – On to jest Panem wszystkich – (Ps 107:20; Isa 52:7; Na 2:1; Mt 28:18; Ac 13:32; Ro 5:1; Ro 10:12; Eph 2:17; Php 2:9; 1Jo 1:5; Re 17:14; Re 19:16)37wy wiecie o sprawie, która działa się w całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan, (Mt 4:12; Mr 1:14)38o Jezusie z Nazaretu, jak Bóg namaścił Go Duchem Świętym i mocą; jak chodził On wszędzie, czynił dobrze i leczył wszystkich uciskanych przez diabła, gdyż był z Nim Bóg. (Ps 45:8; Isa 61:1; Mt 3:16; Lu 3:22; Lu 4:18; Lu 6:19; Joh 3:2; Joh 8:29; Joh 16:32; Ac 2:22; Ac 4:27)39A my jesteśmy świadkami wszystkiego, co uczynił w okręgu Żydów i w Jerozolimie. Jego też zabili, zawieszając na drzewie. (De 21:22; Ac 1:8; Ac 2:23; Ac 3:15; Ac 5:30; Ac 7:52; Ac 10:41)40Tego Bóg w trzecim dniu wzbudził i dał Mu stać się widzialnym; (Lu 9:22; Ac 1:3; Ac 2:24; Ac 13:30; 1Co 15:4)41nie całemu ludowi, lecz świadkom uprzednio wybranym przez Boga, nam, którzy po Jego zmartwychwstaniu wraz z Nim jedliśmy i piliśmy. (Lu 24:30; Lu 24:42; Joh 14:19; Joh 14:22; Joh 21:12; Ac 1:8; Ac 13:31; 1Co 15:4)42Przykazał nam też głosić ludowi i świadczyć, że On jest ustanowionym przez Boga sędzią żywych i umarłych. (Mt 28:19; Mr 16:15; Joh 5:22; Joh 5:27; Ac 2:40; Ac 17:26; Ro 14:9; 1Th 5:9; 2Ti 4:1; 1Pe 4:5)43O Nim świadczą wszyscy prorocy, że każdy, kto w Niego wierzy, dostąpił odpuszczenia grzechów przez Jego imię. (Isa 42:1; Isa 53:5; Jer 31:34; Da 9:24; Lu 24:27; Lu 24:47; Joh 3:15; Joh 3:18; Joh 20:31; Ac 3:18; Ac 3:24; Ac 4:12; Ac 5:31; Ac 9:42; Ac 11:17; Ac 19:4; Ac 26:22; Ro 3:21; Ro 10:9; Ga 3:22)44A gdy Piotr jeszcze mówił te słowa, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających tego Słowa. (Ac 11:15; Ac 15:8)45I zdumieli się wierzący [należący do] obrzezanych, którzy przybyli z Piotrem, że i na pogan został wylany dar Ducha Świętego; (Mr 16:17; Ac 2:4; Ac 2:11; Ac 10:23; Ac 11:2; Ac 11:12; Ac 11:18; Ac 19:6; Ga 3:14)46słyszeli ich bowiem, jak mówili językami i wywyższali Boga. Wtedy odezwał się Piotr: (Mr 16:17; Ac 2:4; Ac 2:6; Ac 2:8)47Czy ktoś może zabronić wody, aby ochrzcić tych, którzy otrzymali Ducha Świętego jak i my? (Ac 8:36; Ac 11:17; Ac 15:8)48Polecił więc ochrzcić ich w imię Jezusa Chrystusa. Następnie uprosili go, aby pozostał [z nimi] kilka dni. (Joh 4:40; Ac 2:38; Ac 19:5)