1I został na niebie pokazany wielki znak:[1] Kobieta odziana w słońce, księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z dwunastu gwiazd;[2] (Rdz 3,15; Rdz 37,9; Pnp 6,10; Iz 26,16; Jer 4,31; Jer 13,21; Mi 4,9; Łk 2,25; Łk 2,36; Rz 9,27; Rz 11,5; Ap 17,3; Ap 21,2)2jest w ciąży i w bólach porodowych, i w męce rodzenia krzyczy.[3] (Iz 66,7; Mi 4,10; Ga 4,19; Kol 1,24)3I pokazany został inny znak na niebie: Oto wielki, ognisty smok,[4] ma siedem głów, dziesięć rogów, a na jego głowach siedem diademów;[5] (Job 26,12; Job 40,15; Ps 74,14; Iz 27,1; Iz 51,9; Ez 29,3; Dn 7,7; Am 9,2; Ap 12,9; Ap 13,1; Ap 13,2; Ap 16,13; Ap 17,3; Ap 17,7; Ap 17,9; Ap 17,12; Ap 20,2)4jego ogon zmiótł trzecią część gwiazd nieba i zrzucił je na ziemię.[6] Smok stanął przed kobietą, która miała urodzić, aby – gdy urodzi – pożreć jej dziecko. (Dn 8,10; Mt 2,16; 1 P 5,8; Ap 12,9)5I urodziła Syna, Mężczyznę, który wszystkie narody ma paść żelazną laską[7] – i jej Dziecko zostało porwane do Boga i do Jego tronu.[8] (Ps 2,9; Iz 7,14; Iz 66,7; Ap 2,27; Ap 19,15)6A kobieta uciekła na pustkowie,[9] tam gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam karmiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.[10] (Wj 15,22; Oz 2,16; Mt 2,13; Ap 11,2; Ap 13,1; Ap 13,5)7I wybuchła bitwa w niebie: Michał[11] i jego aniołowie stoczyli bój ze smokiem. I walczył smok oraz jego aniołowie, (Dn 8,17; Dn 10,13; Dn 10,21; Dn 12,1; Dn 12,9; Dn 12,13; Mt 25,41; 1 Tes 4,16; Jud 1,9)8lecz nie przemógł i już nie znalazło się dla nich miejsce w niebie.9I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, który zwodzi cały zamieszkały świat – zrzucony został na ziemię, a z nim zrzuceni zostali jego aniołowie.[12] (Rdz 3,1; Iz 14,12; Mt 4,10; Łk 10,18; Jan 12,31; 2 Kor 11,3; Ap 2,9; Ap 20,2)10I usłyszałem donośny głos w niebie: Teraz nastało zbawienie i moc, i Królestwo Boga naszego oraz władza Jego Chrystusa, gdyż zrzucony został oskarżyciel[13] naszych braci, który dniem i nocą oskarża ich przed naszym Bogiem. (Job 1,9; Za 3,1; Mk 16,16; Łk 19,9; Dz 11,14; Dz 16,31; 1 P 5,8; Ap 11,15)11A oni zwyciężyli go przez krew Baranka i przez słowo świadectwa swojego,[14] i nie pokochali swojej duszy aż do śmierci. (Mt 16,25; Łk 14,26; Rz 8,37; Rz 10,9; 1 Kor 1,23; 1 Kor 2,1; 1 J 1,7; 1 J 2,13; Ap 1,5; Ap 2,10; Ap 5,6; Ap 5,9; Ap 7,14)12Dlatego weselcie się, niebiosa, i wy, którzy w nich mieszkacie. Biada ziemi i morzu, gdyż zstąpił do was diabeł, mając wielki gniew, świadom, że czasu ma niewiele. (Ap 8,13; Ap 13,6)13A gdy smok zobaczył, że został zrzucony na ziemię, zaczął prześladować kobietę, która urodziła Mężczyznę.14I dano kobiecie dwa skrzydła wielkiego orła,[15] aby leciała na pustkowie, do swojego miejsca, tam, gdzie jest karmiona przez czas i czasy, i pół czasu, z dala od węża.[16] (Wj 19,4; Pwt 32,11; Iz 40,31; Dn 7,25; Dn 12,7; Ap 11,2; Ap 13,5)15A wąż ze swojej paszczy wyrzucił za kobietą wodę jak rzekę, aby ją nurt uniósł. (Iz 8,7; Iz 17,12; Jer 46,7; Jer 47,2)16Lecz ziemia przyszła na pomoc[17] kobiecie: ziemia otworzyła swoją gardziel i wchłonęła rzekę, którą smok wyrzucił ze swojej paszczy. (Lb 16,30)17I rozgniewał się smok na kobietę, i odszedł, aby podjąć walkę z resztą jej nasienia, które strzeże przykazań Boga i ma świadectwo Jezusa.[18] (Rdz 3,15; Dn 7,7; Dn 7,21; 1 J 5,10; Ap 11,7; Ap 13,7; Ap 14,12; Ap 19,10)18I stanął[19] na piasku morza. (Ap 13,1)