Apokalipsa 11

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny

1 I dano mi trzcinę podobną do laski, mówiąc: Wstań i zmierz przybytek Boży i ołtarz oraz tych, którzy się w nim kłaniają [Bogu]. (Ez 40,3; Ez 40,5; Ez 42,15; Za 2,5; Ap 3,12; Ap 7,9; Ap 7,15; Ap 8,3; Ap 9,13; Ap 11,19; Ap 14,15; Ap 14,17; Ap 15,5; Ap 15,8; Ap 16,1; Ap 21,15; Ap 21,22) 

2 Odrzuć jednak całkowicie dziedziniec zewnętrzny przybytku i nie mierz go, gdyż został oddany narodom i będą deptać święte miasto przez czterdzieści dwa miesiące. (Wj 27,9; Wj 27,18; Ps 79,1; Iz 63,18; Ez 40,17; Dn 7,25; Dn 9,27; Dn 12,7; Łk 21,24; Ap 11,3; Ap 12,4; Ap 12,6; Ap 13,5) 

3 Dam też dwom moim świadkom i będą prorokować przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni odziani we włosiennice. (2 Sm 3,31; 2 Krl 19,1; Dn 12,11; Jl 1,13; Jl 1,14; Jon 3,5; Mt 11,21; Ap 1,5; Ap 2,13; Ap 11,5; Ap 12,6) 

4 Oni to są tymi dwoma drzewami oliwnymi i tymi dwoma świecznikami, które stoją przed Panem ziemi. (Za 4,1; Za 4,3; Za 4,11; Rz 11,17) 

5 A jeśli ktoś chce im szkodzić, ogień wychodzi z ich ust i pożera ich wrogów – tak właśnie musi zginąć każdy, kto chciałby im szkodzić. (2 Sm 22,9; 2 Krl 1,10; 2 Krl 1,14; Ps 97,3; Jer 5,14; Łk 9,54) 

6 Mają oni władzę zamknąć niebo, tak by nie padał deszcz za dni ich prorokowania; mają też władzę nad wodami, aby je zamieniać w krew i uderzyć ziemię wszelką klęską, ilekroć zechcą. (Wj 7,17; Wj 7,19; Wj 9,14; Wj 11,1; 1 Sm 4,8; 1 Krl 17,1; Łk 4,25; Jk 5,17) 

7 A gdy dopełnią swego świadectwa, zwierzę wychodzące z Abysu stoczy z nimi bitwę, zwycięży ich i zabije ich. (Dn 7,3; Dn 7,7; Dn 7,21; Mt 24,24; Łk 8,31; Ap 1,2; Ap 1,9; Ap 6,9; Ap 9,1; Ap 9,11; Ap 12,11; Ap 12,17; Ap 13,1; Ap 13,7; Ap 17,8; Ap 20,1; Ap 20,3) 

8 A ich trupy będą leżeć na ulicy wielkiego miasta, które duchowo nazywa się Sodomą i Egiptem, gdzie też ich Pan został ukrzyżowany. (Rdz 18,20; Iz 1,10; Iz 3,9; Jer 23,14; Ez 23,3; Ez 23,8; Ez 23,19; Ez 23,27; Jan 19,17; Rz 9,29; Hbr 13,12; Ap 11,2; Ap 16,19; Ap 17,18; Ap 18,10; Ap 18,16; Ap 18,18; Ap 18,19; Ap 18,21) 

9 I przez trzy i pół dnia [ludzie] należący do różnych ludów, plemion, języków i narodów będą patrzeć na ich trupy i nie pozwolą złożyć ich trupów w grobie. (Ps 79,2) 

10 A mieszkańcy ziemi cieszyć się będą z ich powodu i weselić, będą też posyłać podarunki jedni drugim, gdyż ci dwaj prorocy udręczyli mieszkańców ziemi. (Jan 3,19; 2 Tm 3,12) 

11 Lecz po trzech i pół dniach wszedł w nich duch życia od Boga i stanęli na swoje nogi, a na tych, którzy to oglądali, padł wielki strach. (Rdz 2,7; Ez 37,5; Ez 37,9; Ez 37,10; Ez 37,14; Łk 7,16) 

12 I usłyszeli donośny głos z nieba, mówiący do nich: Wstąpcie tutaj! I wstąpili do nieba w obłoku, a ich wrogowie zobaczyli ich. (2 Krl 2,11; Dz 1,9) 

13 W tej godzinie powstało wielkie trzęsienie ziemi i dziesiąta część miasta zawaliła się, a w tym trzęsieniu ziemi zginęło siedem tysięcy imion ludzi, pozostałych natomiast ogarnął strach i oddali chwałę Bogu nieba. (Ez 38,19; Ap 6,12; Ap 14,7) 

14 Drugie „biada” minęło; oto szybko zbliża się trzecie „biada”. (Ap 8,13; Ap 9,12) 

Siódma trąba i trzecie Biada! Bóg wyrusza na sąd

15 I zatrąbił siódmy anioł; wówczas rozległy się w niebie donośne głosy mówiące: Królestwo świata stało się [królestwem] naszego Pana i Jego Chrystusa, i królować będzie na wieki wieków. (Wj 15,18; Ps 10,16; Ps 22,29; Ps 146,10; Dn 2,44; Dn 7,14; Ab 1,21; Za 14,9; Łk 1,33; Dz 4,26; 1 Kor 15,52; 1 Tes 4,16; Ap 10,7; Ap 12,10; Ap 16,17; Ap 19,1; Ap 19,6) 

16 A dwudziestu czterech starszych, którzy siedzą na tronach swoich przed Bogiem, upadło na swoje twarze i oddało pokłon Bogu, (Ap 4,4; Ap 4,10; Ap 7,11) 

17 mówiąc: Dziękujemy Ci, Panie, Boże Wszechmogący, który jesteś i byłeś, że użyłeś swej wielkiej mocy i zapanowałeś. (Wj 3,14; Ps 66,7; Am 3,13; Mt 6,13; Łk 19,12; Ap 1,4; Ap 1,8; Ap 4,8; Ap 15,3; Ap 16,5; Ap 16,7; Ap 16,14; Ap 19,6; Ap 19,15; Ap 21,22) 

18 Narody wpadły w gniew – i nadszedł Twój gniew oraz czas sądzenia umarłych i rozdania zapłaty Twoim sługom prorokom, świętym, tym, którzy boją się Twego imienia – małym i wielkim – oraz zniszczenia niszczących ziemię. (Ps 2,1; Ps 2,5; Ps 46,7; Ps 110,5; Ps 115,13; Dn 9,6; Dn 9,10; Jl 4,4; Am 3,7; Za 1,6; Mt 16,27; Dz 10,42; Rz 2,5; 1 Kor 3,14; 2 Kor 5,10; 2 Tm 4,1; Hbr 10,35; Ap 15,1; Ap 15,4; Ap 16,1; Ap 19,5; Ap 20,12; Ap 22,12) 

19 I otworzył się przybytek Boga, który jest w niebie, i ukazała się skrzynia Jego Przymierza w jego przybytku; i powstały błyskawice, głosy, grzmoty, trzęsienie ziemi i wielki grad. (Wj 9,24; Wj 19,16; Wj 19,18; Wj 40,3; Ez 1,13; Hbr 8,5; Hbr 9,4; Ap 4,5; Ap 8,5; Ap 11,1; Ap 15,5; Ap 16,18; Ap 16,21) 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).