Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
od Ewangeliczny Instytut Biblijny1A mówię: Tyle czasu, ile dziedzic jest małym dzieckiem,[1] niczym się nie różni od niewolnika, chociaż jest panem wszystkiego, (Ga 3,29)2ale jest pod dozorcami[2] i rządcami aż do czasu ustalonego przez swego ojca.[3] (Ga 3,23; Ga 3,25)3Podobnie i my, gdy byliśmy niedojrzali, pozostawaliśmy zniewoleni pod żywiołami świata;[4] (Ga 5,1; Kol 2,8; Kol 2,20)4gdy jednak nadeszła pełnia czasu, Bóg wysłał swojego Syna, który narodził się z kobiety, narodził się pod Prawem, (Rdz 3,15; Iz 7,14; Mt 1,23; Łk 2,21; Łk 2,27; Jan 1,14; Rz 1,3; Rz 8,3; Ef 1,10)5aby wykupić tych, którzy byli pod Prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.[5] (Rz 8,15; Ga 3,13; Ef 1,5)6A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do waszych serc Ducha swojego Syna, wołającego: Abba,[6] Ojcze! (Mk 14,36; Rz 5,5; Rz 8,9; Rz 8,14; Rz 8,15; Rz 8,16; 2 Kor 3,17; Ga 3,26)7Tak więc już nie jesteś niewolnikiem, lecz synem, a jeśli synem, to i dziedzicem przez Boga. (Rz 8,17; Ga 3,29; Tt 3,7)
Powrót do Prawa niepotrzebny
8Wprawdzie kiedyś, gdy nie znaliście Boga, służyliście tym, którzy z natury nie są bogami; (2 Krn 13,9; Iz 37,19; Jer 2,11; Jer 5,7; Jer 16,20; 1 Kor 1,21; 1 Kor 8,4; 1 Tes 4,5; 2 Tes 1,8)9teraz jednak, gdy poznaliście Boga, a raczej, gdy zostaliście przez Boga poznani, dlaczego znów zawracacie do słabych i nędznych żywiołów, pod którymi ponownie chcecie służyć? (1 Kor 8,3; 2 Tm 2,19; Hbr 7,18; Hbr 8,11)10Przestrzegacie dni, miesięcy, świąt i lat! (Rz 14,5; Kol 2,16)11Boję się o was, czy w jakiś sposób nie trudziłem się dla was na darmo. (Ga 2,2; 2 J 1,8)12Błagam was, bracia, stawajcie się tacy jak ja, gdyż i ja – jak wy. W niczym mnie nie skrzywdziliście; (1 Kor 4,16; 2 Tes 3,7; 2 Tes 3,9; Hbr 6,12; Hbr 13,7)13wiecie przecież, że po raz pierwszy głosiłem wam ewangelię z powodu słabości ciała. (1 Kor 2,3)14I chociaż moje ciało było dla was próbą, nie pogardziliście mną ani nie wypluliście mnie, ale przyjęliście mnie jak anioła Bożego, jak Chrystusa Jezusa. (1 Sm 29,9; Za 12,8; Ml 2,7; Mt 10,40; Łk 9,48; Jan 13,20; 2 Kor 5,20)15Gdzie więc jest wasze szczęście? Bo zaświadczam wam, że – gdyby było można – wyłupilibyście sobie oczy i dali je mnie.16Czy dlatego stałem się waszym wrogiem, że mówię wam prawdę? (Am 5,10)17Zabiegają o was nie ze szlachetnych [pobudek],[7] lecz po to, by was odłączyć, abyście [wy] o nich zabiegali. (Rz 10,2; Ga 1,7)18Piękną zaś rzeczą jest zabiegać w dobrej sprawie – zawsze, a nie tylko wtedy, gdy jestem pośród was obecny.19Dzieci moje, znów w bólach was rodzę, dopóki Chrystus nie będzie w was ukształtowany; (Jan 15,4; Rz 8,10; 1 Kor 4,15; 2 Kor 13,5; Ga 2,20; Ga 3,27; Ga 5,2; Ga 5,4; Ga 5,6; Kol 1,27; Flm 1,10; 1 J 2,1)20a chciałbym teraz być obecny przy was i odmienić mój głos, bo jestem co do was niepewny.21Powiedzcie mi, wy, którzy chcecie być pod Prawem, czy nie słyszycie Prawa?22Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej. (Rdz 16,15; Rdz 21,2)23Lecz ten z niewolnicy narodził się według ciała, ten natomiast, który był z wolnej, ze względu na obietnicę. (Rdz 17,16; Jan 1,13; Rz 9,7)24Jest to przenośnia; one są dwoma przymierzami: jednym, z góry Synaj, rodzącym w niewolę – tym jest Hagar. (Rdz 16,1; Rdz 16,3; Rdz 16,15; Rdz 21,9; Wj 19,11; Wj 19,20; Pwt 33,2; Rz 8,15; Ga 5,1)25Hagar zaś jest górą Synaj w Arabii; odpowiada ona teraźniejszej Jerozolimie, gdyż wraz ze swoimi dziećmi wciąż służy za niewolnicę.26Górna zaś Jerozolima jest wolna i ona jest naszą matką. (Hbr 12,22; Ap 3,12; Ap 21,2; Ap 21,10)27Jest bowiem napisane: Rozraduj się, niepłodna, która nie rodzisz! Wydaj okrzyk i zawołaj, ty, która nie rodzisz w bólach! Bo więcej dzieci jest u porzuconej[8] niż u tej, która ma męża. (Iz 54,1)28Wy zaś, bracia, po Izaaku jesteście dziećmi obietnicy. (Rdz 17,19; Rdz 21,1; Rdz 21,12; Rz 9,7; Ga 3,29)29Lecz jak niegdyś ten, który został zrodzony według ciała, prześladował zrodzonego według Ducha, tak i teraz. (Rdz 21,9; Jan 3,6; Ga 1,13; Ga 5,11; Ga 6,12)30Lecz co mówi Pismo? Wypędź niewolnicę oraz jej syna; bo na pewno nie będzie dziedziczył syn niewolnicy z synem wolnej. (Rdz 21,10; Rdz 21,12; Jan 8,35)31Dlatego,[9] bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, lecz wolnej! (Ga 3,29)