1 Corinthians 2Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)from Ewangeliczny Instytut BiblijnyProstota i mądrość1 Również ja, gdy przyszedłem do was, bracia, nie przyszedłem z wzniosłością Słowa lub mądrości, ogłaszając wam tajemnicę[1] Bożą. (Ac 18:1; 1Co 1:17; Col 1:26)(Ac 18:1; 1Co 1:17; Col 1:26) 2 Postanowiłem bowiem niczego nie znać pośród was, poza Jezusem Chrystusem – i to tym ukrzyżowanym. (1Co 1:23; Ga 3:1; Ga 6:14; Php 3:7)(1Co 1:23; Ga 3:1; Ga 6:14; Php 3:7) 3 Stanąłem też przed wami w słabości i w strachu, i z wielkim drżeniem, (Ac 18:9; 1Co 4:10; 2Co 7:15; 2Co 11:30; 2Co 12:5; 2Co 12:9; 2Co 12:10; 2Co 13:4; 2Co 13:9; Eph 6:5; Php 2:12)(Ac 18:9; 1Co 4:10; 2Co 7:15; 2Co 11:30; 2Co 12:5; 2Co 12:9; 2Co 12:10; 2Co 13:4; 2Co 13:9; Eph 6:5; Php 2:12) 4 a moje Słowo i moje poselstwo nie były w przekonywających słowach mądrości, lecz w przejawie Ducha i mocy, (Ro 15:19; 1Co 1:17; 1Co 2:1; 1Co 2:13; 1Co 4:20; 2Co 6:7; 2Co 11:6; Col 1:29; 1Th 1:5)(Ro 15:19; 1Co 1:17; 1Co 2:1; 1Co 2:13; 1Co 4:20; 2Co 6:7; 2Co 11:6; Col 1:29; 1Th 1:5) 5 aby wasza wiara nie stała mądrością ludzką, ale mocą Boga.[2] (2Co 4:7; 2Co 13:4)(2Co 4:7; 2Co 13:4) 6 Mądrość zaś opowiadamy wśród doskonałych,[3] jednak nie mądrość tego wieku ani władców[4] tego wieku, niszczejących; (1Co 1:20; 1Co 1:28; 1Co 3:1; 1Co 3:19; 1Co 14:20; Eph 4:13; Php 3:15; Heb 5:14; Heb 6:1; Jas 3:15; Jas 3:17)(1Co 1:20; 1Co 1:28; 1Co 3:1; 1Co 3:19; 1Co 14:20; Eph 4:13; Php 3:15; Heb 5:14; Heb 6:1; Jas 3:15; Jas 3:17) 7 ale opowiadamy mądrość Bożą w ukrytej tajemnicy, którą Bóg przed wiekami przeznaczył dla naszej chwały, (Ro 16:25; Eph 1:9; Eph 3:4; Eph 3:9; Col 1:26; Col 2:2; Col 4:3)(Ro 16:25; Eph 1:9; Eph 3:4; Eph 3:9; Col 1:26; Col 2:2; Col 4:3) 8 której żaden z władców tego wieku nie poznał, bo gdyby poznali, nie ukrzyżowaliby Pana chwały. (Ps 24:7; Lu 10:21; Lu 24:20; Ac 2:23; Ac 3:17; Jas 2:1)(Ps 24:7; Lu 10:21; Lu 24:20; Ac 2:23; Ac 3:17; Jas 2:1) 9 Ale jak jest napisane: Czego oko nie zobaczyło ani ucho nie usłyszało, co na serce ludzkie nie wstąpiło, to Bóg przygotował tym, którzy Go kochają.[5] (Ex 20:6; Isa 52:15; Isa 64:4; Isa 65:17; Mt 22:37; Mt 25:34; Ro 3:10; 1Co 8:3; Jas 1:12; Jas 2:5; 1Jo 4:21)(Ex 20:6; Isa 52:15; Isa 64:4; Isa 65:17; Mt 22:37; Mt 25:34; Ro 3:10; 1Co 8:3; Jas 1:12; Jas 2:5; 1Jo 4:21) 10 Nam zaś objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko – również głębokości Boga. (Mt 11:25; Mt 13:11; Mt 16:17; Joh 14:26; Ro 11:33; Ga 1:12; Eph 3:3; Eph 3:5; Re 1:1)(Mt 11:25; Mt 13:11; Mt 16:17; Joh 14:26; Ro 11:33; Ga 1:12; Eph 3:3; Eph 3:5; Re 1:1) 11 Bo kto z ludzi zna to, co ludzkie, jeśli nie duch człowieka, który jest w nim? Tak też tego, co Boże, nikt nie poznał, tylko Duch Boży. (Job 32:8; Pr 20:27; Zec 12:1; Ro 8:16; 1Th 5:23)(Job 32:8; Pr 20:27; Zec 12:1; Ro 8:16; 1Th 5:23) 12 My zaś otrzymaliśmy nie ducha świata, ale Ducha, który jest z Boga, abyśmy poznali to wszystko, czym nas Bóg łaskawie obdarzył. (Joh 14:26; Joh 16:13; 1Co 6:19; Ga 3:2; Ga 3:14; Phm 1:6; 1Jo 2:20; 1Jo 2:27)(Joh 14:26; Joh 16:13; 1Co 6:19; Ga 3:2; Ga 3:14; Phm 1:6; 1Jo 2:20; 1Jo 2:27) 13 O tym też mówimy nie w słowach nauczanych przez mądrość ludzką, lecz w nauczanych przez Ducha – łącząc to, co duchowe,[6] z tym, co duchowe.[7] (Ge 40:8; Ge 40:22; Ge 41:12; Joh 15:26; 1Co 1:17; 1Co 2:4; 1Co 2:14; 2Co 10:12)(Ge 40:8; Ge 40:22; Ge 41:12; Joh 15:26; 1Co 1:17; 1Co 2:4; 1Co 2:14; 2Co 10:12) 14 Człowiek zaś zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które należą do Ducha Bożego, są bowiem dla niego głupstwem i nie jest w stanie ich poznać, gdyż [muszą być] rozsądzane duchowo. (Joh 8:47; Joh 14:17; 1Co 15:44; 1Co 15:46; Heb 4:12; Jas 3:15; Jud 1:19)(Joh 8:47; Joh 14:17; 1Co 15:44; 1Co 15:46; Heb 4:12; Jas 3:15; Jud 1:19) 15 Jednak [człowiek] duchowy rozsądza wszystko, sam zaś nie jest przez nikogo sądzony. (1Co 3:1; 1Co 14:37; Ga 6:1)(1Co 3:1; 1Co 14:37; Ga 6:1) 16 Kto bowiem poznał myśl Pana, tak by Go pouczać? My natomiast mamy świadomość Chrystusa.[8] (Isa 40:13; Ro 11:34; Php 2:5)(Isa 40:13; Ro 11:34; Php 2:5)