1 John 3

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Zobaczcie, jak wielką miłość okazał nam Ojciec, abyśmy[1] zostali nazwani dziećmi Bożymi – i [nimi] jesteśmy. Dlatego świat nas nie zna, że Jego nie poznał. (Joh 1:12; Joh 3:16; Joh 16:3; Joh 17:25; Ro 8:16; Ga 4:4; Eph 1:5; 1Jo 3:10; 1Jo 4:9)2 Ukochani, teraz jesteśmy dziećmi Boga, a jeszcze nie okazało się, kim[2] będziemy. Wiemy, że gdy się okaże, będziemy podobni do Niego, gdyż zobaczymy Go takim, jaki jest.[3] (Joh 17:24; Ro 8:29; 1Co 13:12; 1Co 15:49; 2Co 3:18; Php 3:21; Col 3:4; 1Jo 2:28)3 A każdy, kto pokłada w Nim tę nadzieję, oczyszcza się, tak jak On jest czysty. (Isa 1:16; Ro 8:24; 2Co 7:1; Col 1:27; Jas 4:8; 1Pe 1:3; 2Pe 1:9)4 Każdy, kto popełnia grzech, popełnia bezprawie, grzech bowiem jest bezprawiem.[4] (Mt 7:23; Mt 13:41; Joh 13:34; Ro 4:7; 1Jo 3:8; 1Jo 5:17)5 A wiecie, że On się objawił, aby usunąć grzechy i w Nim grzechu nie ma. (Isa 53:5; Isa 53:9; Joh 1:29; Joh 8:46; 2Co 5:21; Heb 4:15; Heb 7:26; Heb 9:14; Heb 9:26; 1Pe 1:19; 1Pe 2:22; 1Pe 2:24; 1Pe 3:18; 1Jo 2:2; 1Jo 4:10)6 Każdy, kto w Nim trwa, nie grzeszy;[5] każdy, kto grzeszy, nie widział Go ani Go nie poznał. (Mt 5:8; Ro 6:2; Ro 6:14; 1Jo 2:4; 1Jo 2:6; 1Jo 3:9; 1Jo 4:8; 1Jo 5:18; 3Jo 1:11)7 Dzieci,[6] niech was nikt nie zwodzi; kto czyni sprawiedliwość, jest sprawiedliwy, tak jak On jest sprawiedliwy. (Eze 18:5; Ro 2:13; Eph 5:6; 2Pe 2:7; 1Jo 2:1; 1Jo 2:26; 1Jo 2:29)8 Kto popełnia grzech, jest z diabła, gdyż diabeł od początku grzeszy. Po to objawił się Syn Boży – aby zniszczyć[7] dzieła diabła. (Ge 3:15; Mt 13:39; Joh 1:27; Joh 2:19; Joh 5:18; Joh 7:23; Joh 8:34; Joh 8:44; Joh 10:35; Joh 11:44; Heb 2:14; Re 2:10; Re 12:9)9 Każdy, kto został zrodzony z Boga, nie popełnia grzechu, gdyż trwa w nim Jego nasienie, i nie jest w stanie grzeszyć, gdyż został zrodzony z Boga. (1Pe 1:23; 1Jo 2:14; 1Jo 5:18)10 Po tym rozpoznaje się dzieci Boga i dzieci diabła. Każdy, kto nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga, jak i ten, kto nie kocha swojego brata. (Mt 13:38; Joh 1:12; Joh 8:44; 1Jo 3:1; 1Jo 4:8; 1Jo 4:20)11 Gdyż takie jest to przesłanie,[8] które słyszeliście od początku, abyśmy kochali się nawzajem. (Mt 22:39; Joh 13:34; Joh 15:12; Joh 15:17; 1Jo 1:5; 1Jo 2:10; 2Jo 1:5)12 Nie tak jak Kain, który był od złego i zamordował[9] swojego brata. A dlaczego go zamordował? Dlatego, że jego czyny były złe, a czyny jego brata sprawiedliwe. (Ge 4:8; Jud 1:11)13 I nie dziwcie się, bracia, jeśli was świat nienawidzi. (Mt 5:10; Lu 6:22; Joh 15:18; Joh 17:14)14 My jesteśmy świadomi, że przeszliśmy ze śmierci do życia, ponieważ kochamy braci; ten, kto nie kocha, trwa w śmierci. (Joh 5:24; 1Jo 2:11)15 Każdy, kto nienawidzi swojego brata, jest mężobójcą, a jesteście świadomi, że żaden mężobójca nie ma życia wiecznego, które by w nim trwało. (Mt 5:21; Ga 5:21; 1Jo 2:9; Re 21:8)16 Po tym rozpoznaliśmy miłość, że On położył za nas swoją duszę; i my powinniśmy kłaść duszę za braci. (Joh 10:11; Joh 13:1; Joh 15:13; Ga 2:20; Eph 5:2; Php 2:17; 1Th 2:8; 1Ti 2:6; Tit 2:14)17 Jeśli ktoś posiada dobra tego świata, a widzi swojego brata w potrzebie i zamyka przed nim swoje wnętrze, jak może w nim mieszkać miłość Boga? (De 15:7; Lu 3:11; Jas 2:15; 1Jo 4:20)18 Dzieci, kochajmy nie słowem lub językiem, ale czynem i prawdą.[10] (Eze 33:31; Ro 12:9; Jas 2:15; 1Pe 1:22; 2Jo 1:1; 3Jo 1:1)19 Po tym też poznamy, że jesteśmy z prawdy, i upewnimy[11] przed Nim nasze serce,20 że – jeśli oskarża nasze serce – że[12] Bóg jest większy niż nasze serce i wie wszystko. (Ps 139:1; Ps 139:23; Lu 15:20; Joh 2:24; 1Co 4:4)21 Ukochani, jeśli nasze serce nie oskarża, mamy ufną odwagę[13] przed Bogiem (Job 11:13; Job 22:26; Ro 5:1; Eph 3:12; Heb 4:16; Heb 10:22; 1Jo 2:28; 1Jo 4:17)22 i otrzymujemy od Niego to, o co prosimy, gdyż zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co jest Mu miłe. (Jer 29:12; Mt 7:7; Mt 21:22; Mr 11:24; Joh 8:29; Joh 14:13; Joh 15:7; Joh 16:23; Heb 13:21; 1Jo 2:3; 1Jo 5:14)23 A to jest Jego przykazanie, abyśmy uwierzyli w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa, i kochali się wzajemnie – jak dał nam [na to] przykazanie. (Joh 1:12; Joh 2:23; Joh 6:29; Joh 13:34; Joh 15:12; Joh 15:17; Joh 20:31; Ro 13:8)24 A kto zachowuje Jego przykazania, trwa w Nim, a On w nim; to natomiast, że On trwa w nas, poznajemy po Duchu, którego nam dał. (Joh 14:20; Joh 15:4; Joh 17:21; Ro 8:9; 1Jo 2:5; 1Jo 4:13)